Мунҷар чун тофт меҳри азкохи гардун

منجر چون تافت مهر ازکاخ‌گردون

Гуҳар ангехт ин баҳри садафи гаван

گهر انگیخت این بحر صدف‌گون

зи шингарфи шафақи знгоргўни чарх

ز شنگرف شفق زنگارگون چرخ

Чу зангории либосии ғарқа дар хӯн

چو زنگاری لباسی غرقه در خون

Канори осмон аз сурхӣ ӯ

کنار آسمان از سرخی او

Чу рӯй Лайлӣу домони маҷнӯн

چو روی لیلی و دامان مجنون

Чунон аз чарх нилӣ тофт хуршед

چنان از چرخ نیلی تافت خورشید

Ки чеҳри шоҳ аз чатри ҳумоюн

که چهر شاه از چتر همایون

Шуҷоъи ассалтанаи стони ғозӣ

شجاع‌السلطنه سطان غازی

Ки ҷишш бар сипеҳри оради шабихун

که جیشش بر سپهر آرد شبیخون

Шаҳӣ каз хӯни шерони бидонадяш

شهی‌کز خون شیران بداندیش

Ба кофари қалъаи ҷории сохт Ҷайҳун

به‌ کافر قلعه جاری ساخت جیحون

Ҳануз аз муваҷҷаҳи дарёии теғаш

هنوز از موجهٔ دریای تیغش

Равон дар моўроءи алнҳри Сайҳун

روان در ماوراء‌النهر سیحون

Ҳануз аз хӯн фишон шамшери қаҳраш

هنوز از خون‌فشان شمشیر قهرش

Гзоро аз бар хоразми омўн

گذارا از بر خوارزم آمون

зи бас аз рأФтши длҳогшодаҳ

ز بس از رأفتش دلهاگشاده

зи бас бар рӯзгораши амни мафтӯн

ز بس بر روزگارش امن مفتون

Набошад уқдаи ҷузи андари дили хок

نباشد عقده جز اندر دل خاک

Набошад фитнаи ҷуз дар чашми мафтӯн

نباشد فتنه جز در چشم مفتون

Синонаши мояи сад разми Қоран

سنانش مایهٔ صد رزم قارن

Атояши офати сад ганҷи қорун

عطایش آفت صد گنج قارون

Буд дар пояи Искандари валикин

بود در پایه اسکندر ولیکن

Сикандарро набад фаҳми Флотўн

سکندر را نبد فهم فلاطون

Ба азми ховарон чун ронад бора

به عزم خاوران چون راند باره

Зарӣ бо фоли неку бахти маймун

زری با فال نیک و بخت میمون

Нахустин дар музайянони харгаҳи афрошт

نخستین در مزینان خرگه افراشت

Чаҳ харгаҳи қуббааш ҳамрози гардан

چه خرگه قبه‌اش همراز گردن

Танӣ чанд аз сарони тркмонон

تنی چند از سران ترکمانان

Гирифтораш шуданд аз бахти ворун

گرفتارش شدند از بخت وارون

Чу сӯй сабзивор ангехт бора

چو سوی سبزوار انگیخت باره

Фалак гуфташ бизӣ сарсабз акнӯн

فلک‌گفتش بزی سرسبز اکنون

Ки гиҳони бони зимоми ихтиёрот

که‌ گیهان بان زمام اختیارات

МФўз кард бар шҳзодаҳи арғўн

مفوَِّض‌کرد بر شهزاده ارغون

Сёўхшӣ ки равед дар сафи ҷанг

سیاوخشی‌ که روید در صف جنگ

зи теғи зимрони рангаши тбрхўн

ز تیغ ضیمران رنگش طبرخون

Аён аз чеҳрааш чеҳри манӯчеҳр

عیان از چهره‌اش چهر منوچهر

Ниҳон дар фарааш фари Фаридун

نهان در فره‌اش فر فریدون

Дамовандӣ аён гардад бар Албурз

دماوندی عیان ‌گردد بر البرز

Чу биншинад ба пушти Рахши гулгун

چو بنشیند به پشت رخش‌ گلگون

Саховат дар урӯқ ӯст мзмр

سخاوت در عروق اوست مضمر

Ҷаллодт дар ниҳод ӯст мазмун

جلادت در نهاد اوست مضمون

Бҳрҷои лутф ӯ глзрӣ аз гул

بهرجا لطف او گلزری از گل

Бҳрҷои қаҳр ӯ дарёӣ аз хӯн

بهرجا قهر او دریایی از خون

Агар амраш биҷунбанд замин ро

اگر امرش بجنباند زمین را

Чунин сокин намонад рубъи маскӯн

چنین ساکن نماند ربع مسکون

Чунон аз бо с ӯ дилҳо мушавваш

چنان از با‌س او دلها مشوش

Ки ҷони ҳаблӣ аз овози шмъўн

که جان حبلی از آواز شمعون

Чунон бо вай ба рأФти чархи мино

چنان با وی به رأفت چرخ مینا

Ки Аҳмад бо алии Мӯсо ба ҳорӯн

که احمد با علی موسی به هارون

Атои даст ӯ кард ошкоро

عطای دست او کرد آشکارا

Баҳри вайрон ки ганҷӣ буд мадфӯн

بهر ویران که گنجی بود مدفون

Сахои табъ ӯ фармуд хуррам

سخای طبع او فرمود خرم

Баҳри кишвар ки ҷонӣ буд маҳзун

بهر کشور که جانی بود محزون

Қарини лутф ӯ сӯзанда қаҳраш

قرین لطف او سوزنده قهرش

Чу гулзории музайяни ҷуфти конӯн

چو گلزاری مزیّن جفت ‌کانون

зи сулб омирӣ мерай аминаш

ز صلب عامری میری امینش

Ки аз инсоф ӯ офоқи Маъмун

که از انصاف او آفاق مامون

Муҳамади солеҳи он хонӣ ки қадараш

محمد صالح آن خانی ‌که قدرش

Буд зи андешау андозаи берун

بود ز اندیشه و اندازه بیرون

Агар нозайдӣ аз як ноқаи солеҳ

اگر نازیدی از یک ناقه صالح

Варои сад ноқа ҳар як ҷуфти гардун

ورا صد ناقه هر یک جفت گردون

Атояш аз атои фазли афзал

عطایش از عطای فضل افضل

Сахояш аз сахои мъни афзӯн

سخایش از سخای معن افزون

Ба ҳомӯнгар баборади абри дасташ

به هامون گر ببارد ابر دستش

Ду сад Ҷайҳун равон гардад ба ҳомӯн

دو صد جیحون روان ‌گردد به هامون

Мусаллам бар вуҷӯдаш ҳар чаҳ некӣ

مسلم بر وجودش هر چه نیکی

Мъоин бар замираш ҳар чаҳ макнун

معاین بر ضمیرش هر چه مکنون

Бануш меҳраш ар пайванд гирад

بنوش مهرش ار پیوند گیرد

Диҳад хосияти тирёки афюн

دهد خاصیت تریاک افیون

Кунун қоонёи хатм сухан кун

کنون قاآنیا ختم سخن‌ کن

Ки дар услуб шеър инаст қонӯн

که در اسلوب شعر اینست قانون

Ало то дар наёяд дар ду гетӣ

الا تا در نیاید در دو گیتی

Ба ҳеҷ андешаи зоти поки бичўн

به هیچ اندیشه ذات پاک بیچون

Саодат дар саодати боди доим

سعادت در سعادت باد دایم

Ба зоти биқрини шоҳи мақрун

به ذات بیقرین شاه مقرون

Сабоҳ , хасму рӯзи никхўоҳш

صباح‌، خصم و روز نیکخواهش

Чу рӯй Аҳармон ва рӯй аҳрўн

چو روی اهرمان و روی اهرون