Аз буии баҳору фари фарвардин

از بوی بهار و فر فروردین‌

Шуд боғи биҳишту боди машки огӣн

شد باغ بهشت و باد مشک‌آگین

Бар лола чу бигузарӣ хурии савганд

بر لاله چو بگذری خوری سوگند

Каз хулди буруни чмидаҳи ҳўролъин

کز خلد برون چمیده حورالعین

Бар сабза чу бингар ӣ диҳии инсоф

بر سبزه چو بنگر‌ی دهی انصاف

Ковари даҳ насими буии машк аз чин

کاور‌ده نسیم بوی مشک از چین

Аз шохи шукуфаи боғи пиндорӣ

از شاخ شکوفه باغ پنداری

Дуздидаи зи чархи хӯшаи парвин

دزدیده ز چرخ خوشه پروین

Дар сояи беди бедилони бинӣ

در سایهٔ بید بیدلان بینی

Сари хуши зи хумори бодаи нӯшин

سر خوش ز خمار بادهٔ نوشین

Бар нтъи чаман ба подгони ёбӣ

بر نطع چمن به پادگان یابی

Каз май чапу рости рафта чун фарзин

کز می چپ و راست رفته چون فرزین

Чун чашмаи табъи ман равон шуд боз

چون چشمهٔ طبع من روان شد باز

Обӣ ки ҳи сарда буд дар ташарин

آبی‌که ه‌سرده بود در تشرین

Аз абри магари ситора май борад

از ابر مگر ستاره می‌بارد

Каз хоки ситора май дамади чандин

کز خاک ستاره می‌دمد چندین

эй ғолияи мӯӣ эй биҳиштӣ рӯй

ای غالیه موی ای بهشتی روی

эй фитнаи дониш эй балои дайн

ای فتنهٔ دانش ای بلای دین

эй машки турои зи арғавони бистар

ای مشک ترا ز ارغوان بستر

Ваии моҳи турои зи зимрони болин

وی ماه ترا ز ضیمران بالین

Ёқӯти ту қӯти хотири муштоқ

یاقوت تو قوت خاطر مشتاق

Марҷони ту ҷони ошиқи ғамгин

مرجان تو جان عاشق غمگین

Мишкӣни сари зулфи ънброФшонт

مشکین سر زلف عنبرافشانت

Таскини малоли хотири мискин

تسکین ملال خاطر مسکین

Дар турраи наҳуфтаи чнгли шаҳбоз

در طره نهفته چنگل شهباز

Дар мижаи гирифтаи панҷаи шоҳин

در مژه‌گرفته پنجهٔ شاهین

Дарҳари нигаҳи ту таъни сад ханҷар

درهر نگه تو طعن صد خنجر

Дар ҳар мижаи ту захми сад зубин

در هر مژهٔ تو زخم صد زوبین

Зон рӯй шукуфтаи гирд ғам бинишон

زان روی شکفته ‌گرد غم بنشان

Чун моҳи ду ҳафтаи пеш мо биншин

چون ماه دو هفته پیش ما بنشین

Доне ки равон мо наёсоед

دانی که روان ما نیاساید

Бе бодаи талху бӯсаи ширин

بی بادهٔ تلخ و بوسهٔ شیرین

Ин қуръа ба номи мо баровар ҳон

این قرعه به نام ما بر آور هان

Ин ҷуръа ба коми мо даровар ҳин

این جرعه به‌کام ما در آور هین

Аз хонаи яке ба сӯии саҳрои рӯ

از خانه یکی به سوی صحرا رو

Аз ғурфаи яке ба сӯии бустони байн

از غرفه یکی به سوی بستان بین

Каз сунбул роғ гашта пари зевар

کز سنبل راغ‌ گشته پر زیور

Вази насрин боғ гашта пари ойин

وز نسرین باغ‌ گشته پر آیین

Лухтӣ бигушоӣ турра бар сунбул

لختی بگشای طره بر سنبل

Бархе бинмоӣ чеҳра бар насрин

برخی بنمای چهره بر نسرین

То брндмд ба буии зулфати он

تا برندمد به بوی زلفت آن

То дам назанад зи ранги рӯяти ин

تا دم نزند ز رنگ رویت این

Ваон шохи шукуфаро камар башикан

وان شاخ شکوفه را کمر بشکن

То бар назанад бидон рухи симин

تا بر نزند بدان رخ سیمین

Ваон зулфи бунафшаро зи бен бркн

وان زلف بنفشه را ز بن برکن

Магузор зи злФконти дуздади чин

مگذار ز زلفکانت دزدد چین

Бо чеҳр чу гул агар чамӣ дар боғ

با چهر چو گل اگر چمی در باغ

Нармаки нармаки ҳзркни азглчин

نرمک نرمک حذرکن ازگلچین

Тарсам ки з сӯратат бичинад гул

ترسم ‌که ز صورتت بچیند گل

Вази рашк ба чеҳри ман дроФтди чин

وز رشک به چهر من درافتد چین

эй тарк ба шукри онкии бахти имрӯз

ای ترک به شکر آنکه بخت امروز

Бо мо чу мухолифон наварзад кин

با ما چو مخالفان نورزد کین

Аз бӯсау бодаи фарзтар корӣ

از بوسه و باده فرض تر کاری

Имрӯз шудаст мрмрои таъйин

امروز شدست مرمرا تعیین

Хоҳам чу чанор панҷа бигушоем

خواهم چو چنار پنجه بگشایم

То душмани хоҷаро кунам нафрин

تا دشمن خواجه را کنم نفرین

Солори замонаи ҳоҷии оқосӣ

سالار زمانه حاجی آقاسی

Коўрои з май ва замон кунад таҳсин

کاورا ز می و زمان‌ کند تحسین

Он хоҷа ки ҳиммати баландаш ро

آن خواجه ‌که همت بلندش را

Идрок накарда ва ҳам кӯтаҳи байн

ادراک نکرده و هم کوته‌بین

Аброр ба аътзоди меҳр ӯ

ابرار به اعتضاد مهر او

Ёбанд ҳамеи макони бълиин

یابند همی مکان بعلیّین

Фҷор ба интиқоми қаҳр ӯ

فجار به انتقام قهر او

Гиранд ҳамеи қарор дар сҷин

گیرند همی قرار در سجین

Дӯзахи зи насими лутф ӯ фирдавс

دوزخ ز نسیم لطف او فردوس

Кавсари зи сумуми хашм ӯ ғуслин

کوثر ز سموم خشم او غسلین

Чанголи зи бим ӯ кунад зиғм

چنگال ز بیم او کند ضیغم

Минқори зи саҳм ӯ баради шоҳин

منقار ز سهم او برد شاهین

Бар фарқи фалаки ниҳодаи қадараши пой

بر فرق فلک نهاده قدرش پای

Бар Рахш қазо фиканда ҳукмаши зин

بر رخش قضا فکنده حکمش‌ زین

Лафзӣ ки на дар мдиҳ ӯ бошад

لفظی ‌که نه در مدیح او باشد

Бар сар кашадаш қазои хати трқин

بر سر کشدش قضا خط ترقین

Аз накҳати машки хуй ӯ созад

از نکهت مشک خوی او سازد

Ҳарсоли баҳори хокро мишкӣн

هرسال بهار خاک را مشکین

Аз оинаи замир ӯ бандад

از آینهٔ ضمیر او بندد

Ҳар шоми ситораи чархро ойин

هر شام ستاره چرخ را آیین

Мизони замонаро зи ҳалам ӯ

میزان زمانه را ز حلم او

Наздик буд ки бугсалади шоҳин

نزدیک بود که بگسلد شاهین

Ҷўдш ба масоба ӣӣ ки калак ӯ

جودش به مثابه‌یی ‌که‌ کلک او

Бенуқта наёвард навиштани син

بی‌نقطه نیاورد نوشتن سین

Чунон ки адуӣ ӯ ҳаме аз бухл

چونان که عدوی او همی از بخل

Бе ҳар се нқт ҳаме нагорд шин

بی هر سه نقط همی نگارد شین

Мадҳаши сабаби наҷот ва ғуфронаст

مدحش سبب نجات و غفرانست

Чун дар шаби ҷумъаи сӯраи ёсин

چون در شب جمعه سورهٔ یاسین

эй даст ту карда ҷӯадро машҳур

ای دست تو کرده جود را مشهور

эй адл ту дода маликро тазйин

ای عدل تو داده ملک را تزیین

Бомеҳри ту нор мекунад тртиб

بامهر تو نار می‌کند ترطیب

Бо қаҳри ту об мекунад тсхин

با قهر تو آب می‌کند تسخین

Ҳрмоиаҳ ки буд офариниш ро

هرمایه‌که بود آفرینش را

Дар зот ту гашта аз азали тазмин

در ذات تو گشته از ازل تضمین

Ҳар нукта ки буд ҳукмронӣ ро

هر نکته‌ که بود حکمرانی را

Бар қадар ту карда осмони талқин

بر قدر تو کرده آسمان تلقین

Он ракаи саноӣ ҳазратат гуяд

آن راکه ثنای حضرتت گوید

Ҷбрил дар осмон кунад таҳсин

جبریل در آسمان‌ کند تحسین

Вонҷо ки дуоӣ давлатат хонанд

وانجا که دعای دولتت خوانند

Рӯҳи алқудс аз фалак кунад омин

روح‌القدس از فلک کند آمین

Чандон ки ту ошиқӣ ба бахшӣдан

چندان ‌که ‌تو عاشقی به‌ بخشیدن

Парвиз набӯд моили ширин

پرویز نبود مایل شیرین

На ҷоҳи туро яқин диҳад ташхис

نه جاه ترا یقین دهد تشخیص

На ҷӯади туро гумон кунад тахмин

نه جود ترا گمان‌ کند تخمین

Баҳрӣ ки ба хашми бенгарӣ дар вай

بحری که به خشم بنگری در وی

Зу шуъла барор озари брзин

زو شعله برآر آذر برزین

Дар раҳмати обӣ аз тавозуъи хок

در رحمت آبی از تواضع خاک

Зирокаҳи мухаммирии зи обу тин

زیراکه مخمّری ز آب و طین

эй фахри замонаи баҳри ман гардун

ای فخر زمانه بهر من‌ گردون

Ҳар лаҳза уқубатӣ кунад таквин

هر لحظه عقوبتی کند تکوین

Дар толеъи ман нишони озодӣ

در طالع من نشان آزادی

Маъдӯм буд чу боҳ дар ънн

معدوم بود چو باه در عنن

Ғалатони ғалатони марои баради идбор

غلطان غلطان مرا برد ادبار

Зон сон ки ҷаъли ҳамеи баради саргин

زان سان ‌که جُعَل همی برد سرگین

Дар ҷиргаи шоирони чунон хорам

در جرگهٔ شاعران چنان خوارم

Кандар хайли диловарони гургин

کاندر خیل دلاوران گرگین

Чўнонкаҳи худоят аз ҷаҳон багазед

چونانکه خدایت از جهان بگزید

Аз ҷумлаи модҳони марои багазин

از جملهٔ مادحان مرا بگزین

Ваии Ни бикри сухан ки наварӯси тест

وی‌ن بکر سخن که نوعروس تست

Аз раҳмати хештани диҳиши коббн

از رحمت خویشتن دهش‌کاببن

То меҳр чу Асия ҳаме гардад

تا مهر چو آسیا همی گردد

Бар гирди уфуқи ҳибаи соҳати тсъин

بر گرد افق هبه ساحت تسعین

Суккони билоди бади сголт ро

سکان بلاد بد سگالت را

Ҳар мижа ба чашми бод чун скин

هر مژه به چشم باد چون سکّین