Ба роғу боғи гзркрди абри фарвардин
به راغ و باغ گذرکرد ابر فروردین
Шарораи рехт бар ону ситораи рехти барӣн
شراره ریخت بر آن و ستاره ریخت براین
Аз он шарораи ҳамаи роғи гашти пари лола
از آن شراره همه راغ گشت پر لاله
Вазин ситораи ҳамаи боғи гашти пари насрин
وزین ستاره همه باغگشت پر نسرین
Чаман аз он шудаи пурнури водии эмин
چمن از آن شده پرنور وادی ایمن
Дмни азин шудаи пари нори озари брзин
دمن ازین شده پر نار آذر برزین
Магари чамани згл оташ гирифт каз борон
مگر چمن زگل آتش گرفت کز باران
Занад бар оташи он оби абри фарвардин
زند بر آتش آن آب ابر فروردین
Дарин баҳори марои шери гири оҳӯ кӣ аст
درین بهار مرا شیر گیر آهو کی است
Гавазни чашму плнгинаҳи хашми вгўри сарин
گوزن چشم و پلنگینه خشم وگور سرین
Миёни ақл ва ҷунун дода ишқ ӯ падед
میان عقل و جنون داده عشق او پدید
Миёни чашму нзркрдаҳи ҳасан ӯ тафтин
میان چشم و نظرکرده حسن او تفتین
Ду туррааш чу ду баргаштаи чнгли шаҳбоз
دو طٌرهاش چو دو برگشته چنگل شهباز
Ду мижааш чу дўгирндаҳи панҷаи шоҳин
دو مژهاش چو دوگیرنده پنجهٔ شاهین
Қадаш ба қоидаи мавзун на кӯтаҳ ва на баланд
قدش به قاعده موزون نه کوته و نه بلند
Таниш ба ҳади мутаносиб на лоғар ва на самин
تنش به حد متناسب نه لاغر و نه سمین
Дўчшми зери дўобрўу дўхоли зери дўчшм
دوچشم زیر دوابرو و دوخال زیر دوچشم
Гумони барӣ ки ҳаме дар нигорхонаи чин
گمان بری که همی در نگارخانهٔ چین
Ду тарки хуфта ва дар зери сари ниҳони камон
دو ترک خفته و در زیر سر نهان کمان
Ду бачаи ҳиндӯ ӣ бедори ҳардуро ба камӣн
دو بچه هندو ی بیدار هردو را به کمین
Шаби гузашта каз ойӣнаи порҳои нуҷум
شب گذشته کز آیینه پارهای نجوم
Сияҳи имории шабро сипеҳри басти ойин
سیه عماری شب را سپهر بست آیین
Расед бехабар аз роҳ ва ман зи ранҷи Ромад
رسید بیخبر از راه و من ز رنج رمد
Ба чеҳраи бастаи ниқобӣ чу зулф ӯ мишкӣн
به چهره بسته نقابی چو زلف او مشکین
Ду ъбҳрм шуда аз хӯни ду лолаи нӯъмон
دو عبهرم شده از خون دو لالهٔ نعمان
Дамида аз бар ҳар лолаи як чамани насрин
دمیده از بر هر لاله یک چمن نسرین
Шуда ду ҷазаъи ямонии ду лаъл ва аз ҳаряк
شده دو جزع یمانی دو لعل و از هریک
Чакидаи зи ашки равони хӯшаи хӯша дар смин
چکیده ز اشک روان خوشهخوشه درّ ثمین
Надидаи талъат ӯ дидам аз ҷавориҳи ман
ندیده طلعت او دیدم از جوارح من
зи ҳркронаҳ ҳаме хост нолҳои ҳазин
ز هرکرانه همی خاست نالهای حزین
Мижа ба чашмами ҳаме хор зад ки ҳо бингар
مژه به چشمم همی خار زد که ها بنگر
Ҷунун ба мағзами ҳай бонг зад киҳо манишин
جنون به مغزم هی بانگ زد که ها منشین
зи ҷои ҷустам ва бо сад тъб гушӯдам чашм
ز جای جستم و با صد تعب گشودم چشم
Рухӣ муъоина дидам ба аз биҳишти барин
رخی معاینه دیدم به از بهشت برین
Шуъоъи нури ҷабинаши зи сатҳи хоки нижанд
شعاع نور جبینش ز سطح خاک نژند
Расида то фалаки Зуҳраи ҳамчуи зилли замин
رسیده تا فلک زهره همچو ظلّ زمین
Ба кафи бтии зи мяши лаъли рангу мишкӣни буи
به کف بطی ز میش لعل رنگ و مشکین بوی
Басони оташи Мӯсо ба оби Хизри аҷин
بسان آتش موسی به آب خضر عجین
Аз он шароб ки бо нур ӯ тавон дидан
از آن شراب که با نور او توان دیدن
Назода дар шиками модари орзӯии ҷанин
نزاده در شکم مادر آرزوی جنین
Чаҳ дид дид марои ҳамчуи бози дӯхтаи чашм
چه دید دید مرا همچو باز دوخته چشم
Ду лола гашта аён аз ду наргиси мискин
دو لاله گشته عیان از دو نرگس مسکین
Чаҳ гуфт гуфт ки эй осмони фазлу ҳунар
چه گفت گفت که ای آسمان فضل و هنر
зи Фрқдини ту чандин чаро чакад парвин
ز فرقدین تو چندین چرا چکد پروین
Чаҳ сӯзии ин ҳамаи норт ки рехт бар бистар
چه سوزی این همه نارت که ریخت بر بستر
Чаҳ пайчии ин ҳамаи морат ки ҳашт бар болин
چه پیچی این همه مارت که هشت بر بالین
Магари хаёли сари зулф ман намӯдӣ дӯш
مگر خیال سر زلف من نمودی دوش
Ки бар танат ҳама тобаст ва бар рахти ҳамаи чин
کهبر تنت همهتابست و بر رخت همه چین
БгФтмш ба шабии кобри пилгўн аз барф
بگفتمش به شبی کابر پیلگون از برف
Ҳаме фишонд зи хартуми пунбаи симин
همی فشاند ز خرطوم پنبهٔ سیمین
зи бас ки судаи кофур бар замона фишонд
ز بس که سودهٔ کافور بر زمانه فشاند
Замини зи ҳамл сатарван шуд осмони анин
زمین ز حمل سترون شد آسمان عنین
Ба чашми ман ду се алмоси судаи рехти зи барф
به چشم من دو سه الماس سوده ریخت ز برف
Саҳаргаҳон ки зи машриқи вазиди боди бузин
سحرگهان که ز مشرق وزید باد بزین
зи дарди чашми чунонам кунун ки пиндорӣ
ز درد چشم چنانمکنونکه پنداری
Ба чашми ман мижа аз хашм мезанад зубин
به چشم من مژه از خشم میزند زوبین
Чу ин шунид зи ҷои ҷусту ном хоҷа дамид
چو این شنید ز جا جست و نام خواجه دمید
Баҳри ду чашмаму пзрФти дарди ман таскин
بهر دو چشمم و پذرفت درد من تسکین
Фурӯғи чашми мъолии низоми миллату малик
فروغ چشم معالی نظام ملت و ملک
Ҷамоли чеҳри макорими қавоми давлату дайн
جمال چهر مکارم قوام دولت و دین
Хдоигонамам садраъзами абри карам
خدایگان امم صدراعظم ابر کرم
Ки садр бадар нишонасту бадар садр нишин
که صدر بدر نشانست و بدر صدر نشین
Ба як нафаси ҳамаи анфоси халқро шимурд
به یک نفس همه انفاس خلق را شمرد
зи субҳи рӯзи азал то ба шоми бозпасин
ز صبح روز ازل تا به شام بازپسین
Ба як назари ҳамаи асрори даҳрро нигарад
به یک نظر همه اسرار دهر را نگرد
зи аввалин дами эҷод то ба явми аддӣн
ز اولین دم ایجاد تا به یومالدین
Зиҳии зи Ямани яминати замонаи бардаи ясор
زهی ز یمن یمینت زمانه برده یسار
Хҳӣ ба исри ясорати ситораи хӯрдаи ямин
خهی به یسر یسارت ستاره خورده یمین
Мидоди хомаи ту холи чеҳри рӯҳи алқудс
مداد خامهٔ تو خال چهر روحالقدس
Саводи номаи тўкҳли чашми ҳўролъин
سواد نامهٔ توکحل چشم حورالعین
зи баҳри поси мамолик ба Авни азми қавӣ
ز بهر پاس ممالک به عون عزم قوی
Барои амни масолик ба Ямани рои рузин
برای امن مسالک به یمن رای رزین
зи бол пашша наҳй пеши боди сади Садид
ز بال پشّه نهی پیش باد سد سدید
зи нори тафтаи кашии гирди оби ҳсни ҳсин
ز نار تفتهکشیگرد آب حصن حصین
Ситора бо ҳамаи рифъати турои баради саҷда
ستاره با همه رفعت ترا برد سجده
Замона бо ҳамаи қудрати трокнди тамкин
زمانه با همه قدرت تراکند تمکین
Аз он замон ки макон ва макин шуданд эҷод
از آن زمانکه مکان و مکین شدند ایجاد
Надид ҳеҷ макон чун ту дар замонаи макин
ندید هیچ مکان چون تو در زمانه مکین
Ту ҷузви олимӣ ва ба зи олимӣ чун он
تو جزو عالمی و به ز عالمی چون آن
Ки ҷузви хотам ва ҳам ба зхотмсти нигин
که جزو خاتم و هم به زخاتمست نگین
Ба нури рой ту ногашта нутфаи хӯн ба раҳм
به نور رای تو ناگشته نطفه خون به رحم
Тавон намӯд муайяни бенотро зи Бенин
توان نمود معین بنات را ز بنین
Паии фузӯнии умри ту даҳри бози орад
پی فزونی عمر تو دهر باز آرد
Ҳрончаҳи рафтаи азин пеш аз шҳўру синӣн
هرآنچه رفته ازین پیش از شهور و سنین
зи бими адли ту наққошро билразад даст
ز بیم عدل تو نقاش را بلرزد دست
Кашад чу нақши кабӯтар ба панҷаи шоҳин
کشد چو نقشکبوتر به پنجهٔ شاهین
Дар офариниши олами ту зи он ъзизтрӣ
در آفرینش عالم تو ز آن عزیزتری
Ки дар миёни биёбони тамӯзи моءи мин
که در میان بیابان تموز ماء مین
Вуҷӯдро набад ар зот чун туе зевар
وجود را نبد ار ذات چون تویی زیور
Ҳазор мартаба кардӣ адам бар ӯ нафрин
هزار مرتبه کردی عدم بر او نفرین
Замин ба қӯти ҳукми ту ҳукмрони сипеҳр
زمین به قوت حکم تو حکمران سپهر
Гумон биорӣ рои ту Авестоади яқин
گمان بیاری رای تو اوستاد یقین
Хазони гулшани ту навбаҳори боғи биҳишт
خزانگلشن تو نوبهار باغ بهشت
Замини даргаи ту осмони чархи барин
زمین درگه تو آسمان چرخ برین
?герати ҳазор маломат кунад ҳасуди ънўд
گرت هزار ملامت کند حسود عنود
Бадв нагирӣ хашм ва бадв наварзӣ кин
بدو نگیری خشم و بدو نورزیکین
Аз онкии пояи симурғ аз он рафеъ тар аст
از آنکه پایهٔ سیمرغ از آن رفیعتر است
Ки илтифот кунад гар кашад збоби танин
که التفات کند گر کشد ذباب طنین
Ба каффаи карамати чарху хоки ҳмснгнд
به کفهٔ کرمت چرخ و خاک همسنگند
Агар чаҳ он як болои фитодаи ин поин
اگر چه آن یک بالا فتاده این پایین
Баланду пастии ду каффаро макун миқёс
بلند و پستی دو کفه را مکن مقیاس
Бидон нгркаҳи ҳамеи рости истади шоҳин
بدان نگرکه همی راست ایستد شاهین
Шунида будам мораст кождҳогрдд
شنیده بودم مارستکاژدهاگردد
Чу чанд қарни бигардад бар ӯ сипеҳри барин
چو چند قرن بگردد بر او سپهر برین
зи хома ту шуд ин ҳарфи мари марои бовар
ز خامهٔ تو شد این حرف مر مرا باور
Аз онкии хомаи ту мор буд шуд танин
از آنکه خامهٔ تو مار بود شد تنین
Ба ҳукми онкии чўсъбон Мӯсавӣ нагузошт
بهحکم آنکه چوثعبان موسوی نگذاشت
Ба ҳеҷ рӯи асар аз саҳари соҳирони лъин
به هیچ رو اثر از سحر ساحران لعین
Буруни зи рбқаҳ ҳукм тунӣаст хушк ва тарӣ
برون ز ربقهٔ حکم تونیست خشک و تری
Дурусти шдкаҳи туе маънии китоби мубин
درست شدکه تویی معنیکتاب مبین
Ҳамеша то нашавад ҷаҳл бо хиради ҳамсар
همیشه تا نشود جهل با خرد همسر
Ҳамора то набӯд заҳр чун шукри ширин
هماره تا نبود زهر چون شکر شیرین
Хирад ба рӯй ту маҷнӯн чу Қайс аз Лайлӣ
خرد به روی تو مجنون چو قیس از لیلی
Ҳунари зи шӯри ту шайдо чу хусрав аз ширин
هنر ز شور تو شیدا چو خسرو از شیرین
Кафи кушодаи равонати сутӯдаи ҷон бе ғам
کف گشاده روانت ستوده جان بیغم
Дилати шукуфтаи танат бегазандау бахти симин
دلت شکفته تنت بیگزنده و بخت سیمین