Хуш буд хоссаи фасли фарвардин
خوش بود خاصه فصل فروردین
Бодаи талху бӯсаи ширин
بادهٔ تلخ و بوسهٔ شیرین
Бӯсаи гарм каз ҳаловати он
بوسهٔ گرم کز حلاوت آن
Як тибқ ангабин чакад ба замин
یک طبق انگبین چکد به زمین
Бодаи талх каз ҳарорат ӯ
بادهٔ تلخکز حرارت او
Мӯр гирад мизоҷи шери ърин
مور گیرد مزاج شیر عرین
Гар ту гӯйии кадоми азин ду бааст
گر تو گویی کدام ازین دو بهست
Гӯямат ҳар ду ба ҳамон ва ҳамин
گویمت هر دو به همان و همین
Он як аз дасти глрхии зебо
آن یک از دست گلرخی زیبا
Венаи як аз лаъли шоҳидии нӯшин
وین یک از لعل شاهدی نوشین
Хосса чун тарки покдомани ман
خاصه چون ترک پاکدامن من
Маҳвашии дилкашии дурусти ойин
مهوشی دلکشی درست آیین
Сими хади сарви қади фириштаи ҳам?ил
سیم خد سرو قد فرشته همال
Машки мӯи моҳрӯи ситораи ҷабин
مشک مو ماهرو ستاره جبین
Бадали серума дар ду чашмаши ноз
بدل سرمه در دو چشمش ناز
Ивази шона дар ду зулфаши чин
عوض شانه در دو زلفش چین
Бод дар зулфаконаши ҳалқаи шумор
باد در زلفکانش حلقه شمار
Ноз дар чашмаконаш гӯша нишин
ناز در چشمکانش گوشهنشین
Сунбулашро зи арғавони бистар
سنبلش را ز ارغوان بستر
Сӯсанашро зи зимрони болин
سوسنش را ز ضیمران بالین
Баста бар мижаи чнгли шаҳбоз
بسته بر مژه چنگل شهباز
Ҳашта дар турраи панҷаи шоҳин
هشته در طره پنجهٔ شاهین
Ришта ӣиро лақаби ниҳодаи миён
رشتهیی را لقب نهاده میان
Пушта ӣиро сифати ниҳодаи сарин
پشتهیی را صفت نهاده سرین
Илм ҷролсқил донад аз онк
علم جرالثقیل داند از آنک
Бастаи кӯҳии чунон ба мӯии чунин
بسته کوهی چنان به موی چنین
Соқ ӯ моҳии сқнқўрст
ساق او ماهی سقنقورست
Ки тақозо кунад бадви анин
که تقاضا کند بدو عنین
Аз ҷабинаш агар суол кунӣ
از جبینش اگر سوال کنی
Илми аллоҳи як тибқи насрин
علم الله یک طبق نسرین
Субҳи ҳангоми онкии боди саҳар
صبح هنگام آنکه باد سحر
Ғам задойад зи синҳои ҳазин
غم زداید ز سینهای حزین
Таркам аз раҳ расед хндохнд
ترکم از ره رسید خنداخند
Бо тании пой то ба сари тамкин
با تنی پای تا به سر تمکین
Гуфт чўнстии ассаломи алейк
گفت چونستی السلام علیک
эй турои Авни кирдигори муайян
ای ترا عون کردگار معین
Ҷустам аз ҷой ва гуфтамаш ба ҷавоб
جستم از جای و گفتمش به جواب
Ва алейк ассаломи фахриддин
و علیکالسلام فخرالدین
Гуфт қоонё ба гесуии ман
گفت قاآنیا به گیسوی من
Шеър бофӣ макун бҳли тазмин
شعر بافی مکن بهل تضمین
Бодаи пеши ор аз онкии даргузарад
باده پیش آر از آنکه درگذرد
Айши наврӯзу ҷашни фарвардин
عیش نوروز و جشن فروردین
Яке аз ҳуҷраи сӯии боғи бчм
یکی از حجره سوی باغ بچم
Яке аз ғарқаи сӯй роғ бибин
یکی از غرقه سوی راغ ببین
Ивази сабза бар чамани гӯйӣ
عوض سبزه بر چمن گویی
Зулфу гесуи кушодаи ҳўролъин
زلف و گیسو گشاده حورالعین
Зон мем даҳ ки кӯр агар нӯшад
زان میم ده که کور اگر نوشد
Бинад аз раии ҳисори қстнтин
بیند از ری حصار قسطنطین
Бодае каз насим ӯ то ҳашар
بادهای کز نسیم او تا حشر
Кӯҳ ва саҳро шавад абири огӣн
کوه و صحرا شود عبیر آگین
Вар ба обистанӣ банушоне
ور به آبستنی بنوشانی
намебирақсад ба бачаи дониши ҷанин
می برقصد به بچه دانش جنین
Қиссаи кӯтоҳ аз он мяш додам
قصه کوتاه از آن میش دادم
Ки баради рӯҳро ба алӣин
که برد روح را به علیّین
Хӯрд чндонкаҳи пайкараши зи нишот
خورد چندانکه پیکرش ز نشاط
Мутамойил шуд аз ясору ямин
متمایل شد از یسار و یمین
Нозҳое ки шарм пинҳон дошт
نازهایی که شرم پنهان داشت
Ҷунбишӣ кард кам кумаки зи камӣн
جنبشی کرد کم کمک ز کمین
Ногуҳ аз ҷои ҷусту беруни рехт
ناگه از جای جست و بیرون ریخت
Аз каллаи зулфу кокули мишкӣн
از کله زلف و کاکل مشکین
Ваон гарони кӯҳро ки май доне
وان گران کوه را که میدانی
Гоҳ боло фиканду гуҳи поин
گاه بالا فکند و گه پایین
Мутафовит намӯд гардиш ӯ
متفاوت نمود گردش او
Чун дар офоқи сайри чархи барин
چون در آفاق سیر چرخ برین
Осёўор гуҳ намӯдӣ сайр
آسیاوار گه نمودی سیر
Чун фалак дар арозии тсъин
چون فلک در اراضی تسعین
ГФтӣии гардишаши чўгрдши чарх
گفتئیگردشش چوگردش چرخ
Нгслд то ба рӯзи бозпасин
نگسلد تا به روز بازپسین
Ман ба назора то сринш ро
من به نظاره تا سرینش را
Ба қиёс назар кунам тахмин
به قیاس نظر کنم تخمین
Ақл оҳиста гуфт дар гӯшам
عقل آهسته گفت در گوشم
Нақб биҷо мабар ба ҳсни ҳсин
نقب بیجا مبر به حصن حصین
Гуфтам эй тарки рақси токӣ ва чанд
گفتم ای ترک رقص تاکی و چند
Бӯса ӣӣ богулобу қанди аҷин
بوسهیی باگلاب و قند عجین
Бӯса ӣӣ даҳ ки аз даҳон ба гулӯ
بوسهیی ده که از دهان به گلو
Ъзб ва осон равад чу моءи муайян
عذب و آسان رود چو ماء معین
Бӯса ӣӣ даҳ ки шаҳди азуи бчкд
بوسهیی ده که شهد ازو بچکد
Комро чун шукр кунад ширин
کام را چون شکر کند شیرین
Ба шикарханда гуфт Қоонӣ
به شکرخنده گفت قاآنی
Дар баҳори ин қадар макун тсхин
در بهار اینقدر مکن تسخین
Гуфтам эй тарки вақт таййибат нест
گفتم ای ترک وقت طیبت نیست
Бо каму Киев бӯса кун таъйин
با کم و کیف بوسه کن تعیین
Чанд бӯсам диҳӣ бифармо ҳон
چند بوسم دهی بفرما هان
Бачаи нисбат диҳӣ биовар ҳин
بچه نسبت دهی بیاور هین
Рух турш кард кин далерии ту
رخ ترش کرد کاین دلیری تو
Ҳону ҳон аз куҷост эй мискин
هان و هان از کجاست ای مسکین
Гуфтамаш зонка модҳи маликам
گفتمش زانکه مادح ملکم
Рӯзу шаби солу моҳи субҳу пасин
روز و شب سال و ماه صبح و پسین
Ғабғаби хеши рогрФт ба мушт
غبغب خویش راگرفت به مشت
Шармгин гуфт к-эии хуҷастаи қарин
شرمگین گفت کای خجسته قرین
Ба занхдон ман бихӯр савганд
به زنخدان من بخور سوگند
Ки нагӯйӣ ба тарки ман пас азин
که نگویی به ترک من پس ازین
То зи баҳри давоми давлати шоҳ
تا ز بهر دوام دولت شاه
Ту намоеи дуо ва ман омин
تو نمایی دعا و من آمین
Шоҳи гетии ситони мҳмдшоаҳ
شاهگیتی ستان محمدشاه
Ки ҷаҳонаш буд ба зери нигин
که جهانش بود به زیر نگین
Хасм ӯ ҳамчу теғ ӯст назор
خصم او همچو تیغ اوست نزار
Гурз ӯ ҳамчу бахт ӯст симин
گرز او همچو بخت اوست سیمین
Адл ӯ арақи зулмро нашутур
عدل او عرق ظلم را نشتر
Хашм ӯ чашми хасмро зубин
خشم او چشم خصم را زوبین
Аҳд ӯ чун асоси шаръи қавӣам
عهد او چون اساس شرع قویم
Адл ӯ чун қиёси ақли матин
عدل او چون قیاس عقل متین
Сояи дасташ ар ба кӯҳ уфтад
سایهٔ دستش ار بهکوه افتد
Санг гирад баҳои дар смин
سنگگیرد بهای در ثمین
Нафхаи халқаш ар ба дашти вазад
نفخهٔ خلقش ار به دشت وزد
Хок ёбад насими нофаи чин
خاک یابد نسیم نافهٔ چین
Рояти қадар ӯ чу чархи баланд
رایت قدر او چو چرخ بلند
Ояти ҷоҳ ӯ чу меҳри мубин
آیت جاه او چو مهر مبین
Ақл дар гӯш ӯ кушояди роз
عقل در گوش او گشاید راز
Ки азу хубтар надид амин
که ازو خوبتر ندید امین
Ҷон ба бозуӣ ӯ хӯрд савганд
جان به بازوی او خورد سوگند
Ки азин сахт тар наёфт ямин
که ازین سختتر نیافت یمین
Носир миллатасту косри куфр
ناصر ملتست و کاسر کفر
Моҳӣ бидъатасту ҳомии дайн
ماحی بدعتست و حامی دین
Фатҳ дар раҳи ситода даст бикаш
فتح در ره ستاده دست بکش
То ки ӯ бар ҷаҳд ба хонаи зин
تا که او بر جهد به خانهٔ زین
Марг дар раҳ нишаста гӯш ба ҳукм
مرگ در ره نشسته گوشبهحکم
То кӣ ӯ дар шавад ба арсаи кин
تا کی او در شود به عرصهٔ کین
Зуҳраи ҷӯи даҳрааш зи қалби Қубод
زهره جو دهرهاش ز قلب قباد
Ташнаи лаби дашнааш ба кини такин
تشنه لب دشنهاش به کین تکین
Шуъла ӣӣ каз ҳисом ӯ хезад
شعلهیی کز حسام او خیزد
Надиҳади оби қулзумаши таскин
ندهد آب قلزمش تسکین
Шбҳтӣ каз хилоф ӯ зояд
شبهتی کز خلاف او زاید
Накунад ақли комилаши табйин
نکند عقل کاملش تبیین
Илм дар аҳд ӯ буд роиҷ
علم در عهد او بود رایج
Чун шаби ҷумъаи сӯраи ёсин
چون شب جمعه سورهٔ یاسین
Хабари ъсдл ӯ чунон машҳур
خبر عسدل او چنان مشهور
Ки дар офоқи ғазваи сафин
که در آفاق غزوهٔ صفین
Хсрўо эй ки бар мухолифи ту
خسروا ایکه بر مخالف تو
Ваҳшу тайр ҷаҳон кунад нафрин
وحش و طیر جهان کند نفرین
Бушковади хотир аз анояти ту
بشکفد خاطر از عنایت تو
Чун замири суханвар аз таҳсин
چون ضمیر سخنور از تحسین
БсФрди пайкар аз мҳобти ту
بسفرد پیکر از مهابت تو
Чун равони мунофиқ аз тҳҷин
چون روان منافق از تهجین
Бора ӣӣ чун ҳисори давлати ту
بارهیی چون حصار دولت تو
Дар ду гетӣ наёфтанд рузин
در دو گیتی نیافتند رزین
Буқъа ӣӣ чун баннои шавкати ту
بقعهیی چون بنای شوکت تو
Дар ду гиҳон насохтанд матин
در دو گیهان نساختند متین
Рахна уфтад ба кӯҳ аз схтт
رخنه افتد به کوه از سخطت
Чун зи нӯки қалам ба мадаи син
چون ز نوک قلم به مدّهٔ سین
Бушковад то шукуфа дар Нитсаон
بشکفد تا شکوفه در نیسان
БФсрд то бунафша дар ташарин
بفسرد تا بنفشه در تشرین
Боди мқсўри муддати ту шҳўр
باد مقصور مدت تو شهور
Боди маҳсӯри давлати ту синӣн
باد محصور دولت تو سنین