Дар малики ҷами зи шавқи шаҳаншоҳи ростин

در ملک جم ز شوق شهنشاه راستین

Аз ҷазаъи хеши пар згҳр кардам остин

از جزع خویش پر زگهر کردم آستین

Чун хостам ба азми замини бӯси шаҳи зи ҷой

چون خواستم به عزم زمین بوس شه ز جای

Бархест аз ҷавориҳи ман бонги офарин

برخاست از جوارح من بانگ آفرین

Гуфтам ба ходмки ҳиллаи токии ситода Эй

گفتم به خادمک هله تاکی ستاده‌ای

Башитоб ҳамчуи барқ ва бикаш Рахши зери зин

بشتاب همچو برق و بکش رخش زیر زین

Ходими давиду сӯй ман оварад тавсанӣ

خادم دوید و سوی من آورد توسنی

Каз офтоби доғ малик дошт бар сарин

کز آفتاب داغ ملک داشت بر سرین

Чун азми дайри ҷунбиш ва чун ҷузам дайр хусб

چون عزم دیر جنبش و چون جزم دیر خسب

Чу хашми зуди ҳамла ва чун ваҳми дурбин

چو خشم زود حمله و چون وهم دوربین

Фари уқоб дар тани тайёр ӯ ниҳон

فر عقاب در تن طیار او نهان

Пари ғроб дар сами сайёр ӯ змин

پر غراب در سم سیار او ضمین

Анбари фишонда аз даму симоб аз даҳон

عنبر فشانده از دم و سیماب از دهان

Фӯлоди баста бар саму хуршед бар ҷабин

فولاد بسته بر سم و خورشید بر جبین

Хур зарра шуд зи бас ки дам ифшоанд бар сҳр

خور ذره شد ز بس‌که دم افشاند بر سهر

Ки дарра шуд зи бас ки сами афшурд бар замин

کُه دره شد ز بس ‌که سم افشرد بر زمین

Пӯшидаи чашми шери фалаки зи интишори он

پوشیده چشم شیر فلک ز انتشار آن

Пошидаи мағзи гови замин аз фишори ин

پاشیده مغز گاو زمین از فشار این

Кӯҳи гарони зи захми самаши осмони гароӣ

کوه‌گران ز زخم سمش آسمان‌گرای

Мурғи камон ба наъли пеш ошён гузин

مرغ ‌کمان به نعل پیش آشیان‌ گزین

Зон авҷ чарх гашта мқўс ба шакли дол

زان اوج چرخ‌ گشته مقوس به شکل دال

Зини теғ кӯҳ гашта мзрси басони син

زین تیغ کوه گشته مضرّس بسان سین

Ман дар басӣҷи роҳ ки омаднигор ман

من در بسیج راه‌که آمد نگار من

Сар то қадам чу шери джогаҳи зи кибру кин

سر تا قدم چو شیر دژاگه ز کبر و کین

Бар рухи ситораи баста ва бар ҷабҳаи офтоб

بر رخ ستاره بسته و بر جبهه آفتاب

Бар гули бунафшаи ҳашта ва бар лолаи машки чин

بر گل بنفشه هشته و بر لاله مشک چین

Парвини гирифта дар шукри лаъли нӯшханд

پروین‌گرفته در شکر لعل نوشخند

Шеърии наҳуфта дар шикани шеъри анбарин

شعری نهفته در شکن شعر عنبرین

Бар рӯй ма кашида ду абрӯӣ ӯ камон

بر روی مه‌ کشیده دو ابروی او کمان

Бар шари нргшодаҳи ду оҳӯӣ ӯ камӣн

بر شر نرگشاده دو آهوی او کمین

Зулфаш ба чеҳра чун шаби ялдо бар офтоб

زلفش به چهره چون شب یلدا بر آفتاب

ё акси пари зоъ бар авроқи ёсамин

یا عکس پر زاع بر اوراق یاسمین

Осори дилбарии зи сари зулф ӯ падед

آثار دلبری ز سر زلف او پدید

Чун нақши нусрат аз илми пӯри отбин

چون نقش نصرت از علم پور آتبین

Рӯйиши ситорае ки з анбар кунад ҳисор

رویش ستاره‌ای‌ که ز عنبر کند حصار

Лаълаши шарорае ки ба шукр шавад аҷин

لعلش شراره‌ای‌ که به شکر شود عجین

Зулфаши сипеҳру ҷуста дар ӯ муштарии қарор

زلفش سپهر و جسته در او مشتری قرار

Лаълаши Суҳайл ва гашта сурайё дар ӯ макин

لعلش سهیل و گشته ثریا در او مکین

Рӯйиш ба зер мӯяш гуфтӣ ки таъбия аст

رویش به زیر مویش ‌گفتی ‌که تعبیه است

Рӯҳи алқудс ба домати патёраи лъин

روح‌القدس به دامت پتیارهٔ لعین

Борӣ зира наёмада бар дар ситод ва гуфт

باری زره نیامده بر در ستاد و گفت

Бигушоӣ чашму ойӣнаи чеҳр ман бибин

بگشای چشم و آیینهٔ چهر من ببین

Рӯй ман оинааст аз он пеш дорамат

روی من آینه است از آن پیش دارمت

То бахтати ин сафар ба саодат шавад қарин

تا بختت این سفر به سعادت شود قرین

Кин қоидааст конкаҳ ба ҷое кунад сафар

کاین قاعده است‌ کانکه به جایی‌کند سفر

Доранд пешаши оина ёрон ҳамнишин

دارند پیشش آینه یاران همنشین

Гуфтам ба шукри ин сухан акнӯн хӯрем май

گفتم به شکر این سخن اکنون خوریم می

То бӯ ки шодмона шавад хотири ғамин

تا بو که شادمانه شود خاطر غمین

Ходим шунид ва рафт ва меоварад ва додмон

خادم شنید و رفت و می آورد و دادمان

Пар карда дошт гуфтӣ аз май ду соткин

پر کرده داشت ‌گفتی از می دو ساتکین

Зон май ки буд мояи як хонимони нишот

زان می ‌که بود مایهٔ یک خانمان نشاط

Зон май ки буд доруии як дудмони ҳазин

زان می‌ که‌ بود داروی یک دودمان حزین

Зон май ки грзбоб хӯрд қатра ӣӣ аз он

زان می‌که‌گرذباب خورد قطره‌یی از آن

Дар тоси чарх валвала андозад аз танин

در طاس چرخ ولوله اندازد از طنین

Ҳай бода хӯрд вҳр зрхш раст арғавон

هی باده‌خورد وهر زرخش رست‌ارغوان

Ҳай бӯса доду ҳаии зи лабами рехти ангабин

هی بوسه داد و هی ز لبم ریخت انگبین

Гуфто чаҳ шуд ки бехабар айдун зи малики ҷам

گفتا چه شد که بی‌خبر ایدون ز ملک جم

Беруни чамӣ чу шери джогоаҳ аз ърин

بیرون چمی چو شیر دژاگاه از عرین

Гар худ барӣни сиррӣ ки рӯй ҷониби биҳишт

گر خود براین سری‌ که‌ روی جانب‌ بهشت

Ҳочҳри ман ба нақди бҳшӣ буд барин

هاچهر من به نقد بهشی بود برین

Аз чини зулфи ман ба раёҳину гул ҳануз

از چین زلف من به ریاحین و گل هنوز

Машки хутан нисор кунад боди фурӯдин

مشک ختن نثار کند باد فرودین

Чандон нагашта сарди зимистони ҳасани ман

چندان نگشته سرد زمستان حسن من

Каз хати сабз ҳоҷаташ уфтад ба пӯстин

کز خط سبز حاجتش افتد به پوستین

Сӯратгарони Форси зи тимсоли ман ҳануз

صورتگران فارس ز تمثال من هنوز

Сармашқ медиҳанд ба сӯратгарони чин

سرمشق می‌دهند به صورتگران چین

Дар тинатам ҳануз ҳакямон ба ҳайратанд

در طینتم هنوز حکیمان به حیرتند

Каз ҷон ва дил сиришта буд ё зи моءу тин

کز جان‌و دل سرشته بود یا ز ماء و طین

Ёд оядат шабӣ ки гирифтӣ марои бабр

یاد آیدت شبی‌ که‌ گرفتی مرا ببر

Гаштӣ ба хирмани гулам аз бӯсаи хӯшаи чин

گشتی به خرمن‌گلم از بوسه خوشه چین

Ту лаби Фрозкрдаҳ чу як бешаи аҳриман

تو لب فرازکرده چو یک بیشه اهرمن

Ман чеҳра боз карда чу як равзаи ҳури айн

من چهره باز کرده ‌چو یک روضه حور عین

намегуфтамат ба соқ сипедам меар даст

می‌گفتمت به ساق سپیدم میار دست

Май гуфтем ки субҳдами рӯзи вопасин

می گفتیم که صبحدم روز واپسین

Гар рӯз вопасин нашуд имрӯзи пас чаро

گر روز واپسین نشد امروز پس چرا

Ҷӯии ҳамеи мФорқт аз ёри нозанин

جویی همی مفارقت از یار نازنین

Ин гуфт ва рӯй кунад ва парешед гесувон

این ‌گفت و روی ‌کند و پریشید گیسوان

Кард азглоби ашки ҳамаи хоки раҳи аҷин

کرد ازگلاب اشک همه خاک ره عجین

Сайёра ронад бар қамар аз чашми пари сиришк

سیاره راند بر قمر از چشم پر سرشک

Ҷаррораи рехт бар саман аз зулфи пари зи чин

جراره ریخت بر سمن از زلف‌پر ز چین

Гуфтам ҷазаъ басаст ало ё смнбро

گفتم جزع بس است الا یا سمنبرا

Аз ҷазаъ бар самани мФшони гавҳари смин

از جزع بر سمن مفشان گوهر ثمین

Зибқ ба симу жола ба зибқ мапош ҳон

زیبق به سیم و ژاله به زیبق مپاش هان

Сӯсан ба машку лола ба анбар мапуаш ҳин

سوسن به مشک و لاله به عنبر مپوش هین

Мандяш аз ҷудоӣу мприши гесувон

مندیش از جدایی و مپریش ‌گیسوان

Мхроши моҳи чеҳрау мхрўши ин чунин

مخراش ماه چهره و مخروش این چنین

Дерӣ буд ки даври шдстми зи малики рай

دیری بود که دور شدستم ز ملک ری

Ваз рӯй чокарони шаҳами сахти шармгин

وز روی چاکران شهم سخت شرمگین

Мапасндяш азин ки зи ҳурмони базми шоҳ

مپسندیش ازین ‌که ز حرمان بزم شاه

Ҳаннона вор баркашам аз дили ҳамеи ҳнин

حنّانه‌ وار برکشم از دل همی حنین

Гуфт ин замон ки ҳаст турои рои малики рай

گفت این زمان ‌که هست ترا رای ملک ری

Бинмо ба фазли хеши равони марои раҳин

بنما به فضل خویش روان مرا رهین

Як ҳалқаи мӯӣ аз хами гесуӣ ман бикун

یک حلقه موی از خم ‌گیسوی من بکن

Як дастаи сунбул аз сари зулфин ман бичин

یک دسته سنبل از سر زلفین من بچین

То чун ба раии рисии ивази мӯии парчамаш

تا چون به ‌ری رسی عوض موی پرچمش

Овезӣ аз бар илми шоҳи ростин

آویزی از بر علم شاه راستین

Шоҳи ҷаҳони гушои Муҳамади шаҳ онкӣ ҳаст

شاه جهان‌گشای محمد شه آنکه هست

Ҷоҳаш бар азгмону ҷалолаш бар аз яқин

جاهش بر ازگمان و جلالش بر از یقین

Шоҳӣ ки баргу бори дарахтон ба зери хок

شاهی‌که برگ و بار درختان به زیر خاک

Гӯйанд шукри ҷўдши норуста аз замин

گویند شکر جودش نارسته از زمین

Грбии қарин бўдъҷбӣ нест зонка ҳаст

گربی‌قرین بودعجبی نیست‌زانکه هست

ӯ сояи худо ва худо ҳаст бе қарин

او سایهٔ خدا و خدا هست بی‌قرین

Атвор даҳр донад аз рои пас нигар

اطوار دهر داند از رای پس نگر

Адвор чарх бинад аз ҳзми пеши байн

ادوار چرخ بیند از حزم پیش‌بین

эй нури офтоби зи рои ту мустаъор

ای نور آفتاب ز رای تو مستعار

Ваии шахси рӯзгор ба зоти ту мстъин

وی شخص روزگار به ذات تو مستعین

Ҷузи ханҷарат ки дидаи ҷамодӣ ки ҷон хӯрд

جز خنجرت که دیده جمادی که جان خورد

ё лоғарӣ ки кишварӣ аз вай шавад самин

یا لاغری که کشوری از وی شود سمین

Ҳргаҳ кунам саноӣ ту ояд ба гӯши ман

هرگه‌کنم ثنای تو آید به‌گوش من

зи аҷзои офариниши овои офарин

ز اجزای آفرینش آوای آفرین

То ҳашар дар амон буд аз трктози марг

تا حشر در امان بود از ترکتاز مرگ

Гргрди умри ҳзми ту ҳснӣ кашад ҳсин

گرگرد عمر حزم تو حصنی کشد حصین

Аз шавқи тоъат ту сазадгар чу фохта

از شوق طاعت تو سزد گر چو فاخته

Бо тавқ зояд аз шиками модарони ҷанин

با طوق زاید از شکم مادران جنین

Онот рӯзи умри ту ҳамшираи шҳўр

آنات روز عمر تو همشیرهٔ شهور

Соъоти моҳи бахти ту ҳамсолаи синӣн

ساعات ماه بخت تو همسالهٔ سنین

Қисмат баранд аз неъмат дар раҳми бенот

قسمت برند از نَعَمت در رحم بنات

Рӯзӣ хуранд азкрмт дар шиками Бенин

روزی خورند ازکرمت در شکم بنین

Қадари ту харгаҳӣ ки замонаш буд таноб

قدر تو خرگهی‌ که زمانش بود طناب

Ҳукми ту хотамӣ ки сипеҳраш сазад нигин

حکم تو خاتمی ‌که سپهرش سزد نگین

Гар оятии зи ҳзми ту бар бодбони дманд

گر آیتی ز حزم تو بر بادبان دمند

Ҳангоми боди од чу лангар шавад матин

هنگام باد عاد چو لنگر شود متین

Номи ту то ба дафтар ҳастӣ нашуд рақам

نام تو تا به دفتر هستی نشد رقم

Ҳастӣ наёфт рутба бар ҳастӣ офарин

هستی نیافت رتبه بر هستی آفرین

Халқи ту аз камол чу Мӯсои малики нишон

خلق تو از کمال چو موسی ملک نشان

Қадари ту аз ҷалол чу исо фалак нишин

قدر تو از جلال‌ چو عیسی فلک نشین

эй мстҷори миллати вои мстъони малик

ای مستجار ملت وای مستعان ملک

Аёки нстҷиру аёки нстъин

ایّاک نستجیر و ایّاک نستعین

Фазлӣ ки аз фироқи замини бӯси хизматат

فضلی ‌که از فراق زمین بوس خدمتت

Ҳрдми Аннани тоқатами азкФи баради анин

هردم عنان طاقتم ازکف برد انین

То аз барои таии даъовӣ ба ҳукми шаръ

تا از برای طی دعاوی به حکم شرع

Бар муддаӣаст байна бар мункирони ямин

بر مدعیست بینه بر منکران یمین

Фазли худоӣ дар ҳамаи ҳолеи турои паноҳ

فضل خدای در همه حالی ترا پناه

Сайри сипеҳр дар ҳамаи кории турои муайян

سیر سپهر در همه کاری ترا معین

Иқболи пеши рӯяту иҷлол дар қафо

اقبال پیش رویت و اجلال در قفا

Фирӯзӣ аз ясорату беҳрузӣ аз ямин

فیروزی از یسارت و بهروزی از یمین