Дӯш ки шоҳи ахтарони волии чархи чорумин
دوش که شاه اختران والی چرخ چارمین
Кард зи авҷи осмони майл ба маркази замин
کرد ز اوج آسمان میل به مرکز زمین
Ман зи пас адои фарзи андари хонаи худо
من ز پس ادای فرض اندر خانهٔ خدا
Бар наҳҷӣ ки воридаст аз дар шаръу раҳи дайн
بر نهجی که واردست از در شرع و ره دین
Кардам зии сарои худ майл ва задам қадами бурун
کردم زی سرای خود میل و زدم قدم برون
Гушнаи чмон ба кӯйу дарга ба ясору гуҳи ямин
گشنه چمان به کوی و درگه به یسار و گه یمین
Чашм ба пойу по ба раҳи нарми гаро ва кунад рӯ
چشم به پای و پا به ره نرم گرا و کند رو
Дили зи хаёли гуҳи бгаҳи тафтау дарҳам ва ғамин
دل ز خیال گه بگه تفته و درهم و غمین
Гоҳи ҳавои фолу Фргаҳ ба хаёли саму зар
گاه هوای فال و فرگه به خیال سم و زر
Гоҳи андешаи хатар гоҳе фикрати дафин
گاه اندیشهٔ خطر گاهی فکرت دفین
Нафас ба фикри ъзу шани тан ба ҳавои обу нон
نفس به فکر عزّ و شان تن به هوای آب و نان
Дил ба висоли длстони лаб ба хаёли соткин
دل به وصال دلستان لب به خیال ساتکین
Замзамаи ҳрдмм ба лаб аз паии ҷоми пари з май
زمزمه هردمم به لب از پی جام پر ز می
Васваса бе ҳадами бадал аз ғами ёри нозанин
وسوسه بیحدم بدل از غم یار نازنین
Коёи он фириштаи ху дар чаҳ маконаши гуфтугӯ
کآیا آن فرشتهخو در چه مکانش گفتگو
Эдар бо ки ҳамнафас айдун бо ки ҳамнишин
ایدر با که همنفس ایدون با که همنشین
Ман дил дар барам кунун зин ғам гашта баҳри хӯн
من دل در برم کنون زین غم گشته بحر خون
То ки ббўсдши ғбб ё ки бмолдши сарин
تا که ببوسدش غبب یا که بمالدش سرین
Ёбад чун пас азхўрши содаи зи бодаи парвариш
یابد چون پس ازخورش ساده ز باده پرورش
Токаи баради бадви юриш ё ки кунад баров камӣн
تاکه برد بدو یورش یا که کند براو کمین
Саркашӣ ӯ чу сар кунад майл ба шӯр ва шар кунад
سرکشی او چو سر کند میل به شور و شر کند
Аз паии роми карданаш ёд кунад ду сад ямин
از پی رام کردنش یاد کند دو صد یمین
Моно бо чаҳ дӯзахӣ ром шуд он биҳишти рӯ
مانا با چه دوزخی رام شد آن بهشترو
Каз лаби кавсари ояташи нӯши намояди ангабин
کز لب کوثر آیتش نوش نماید انگبین
Ҳолеи аздўи чеҳр ӯу ондўи каманди хам ба хам
حالی ازدو چهر او و آندو کمند خمبهخم
Чӣанд шох зимрон бӯед барги ёсамин
چیند شاخ ضیمران بوید برگ یاسمین
Пос дигар чу бугзарад бистар хоб густард
پاس دگر چو بگذرد بستر خواب گسترد
То ба фарроши хўобгаҳ тан диҳад он балои дайн
تا به فراش خوابگه تن دهد آن بلای دین
Пас з дар млоъбт ояд вгирдши бабр
پس ز در ملاعبت آید وگیردش ببر
Сахт фишорадаш бадани гарми ббўсдши ҷабин
سخت فشاردش بدنگرم ببوسدش جبین
Ин ҳамаи саҳли бшмрми ги рене ба тахти оҷ ӯ
این همه سهل بشمرم گرنه به تخت عاج او
Деви ҳаваси намоядаш аз асари шбқи макин
دیو هوس نمایدش از اثر شبق مکین
Зеро чун ба тахти ҷам даст биёбад аҳриман
زیرا چون به تخت جم دست بیابد اهرمن
Бе шаки брспўзди ангушт ба ҳалқаи нигин
بیشک برسپوزد انگشت به حلقهٔ نگین
Ёбад чун ба тахти сими оре нокасе зафар
یابد چون به تخت سیم آری ناکسی ظفر
Даст ситам кунад дароз ар ҳамаи худ буд такин
دست ستم کند دراز ار همه خود بود تکین
Онгоҳ аз ғазаби марои ҳрср мӯ шавад ба тан
آنگاه از غضب مرا هرسر مو شود به تن
Ҳамчуи синони Густаҳми рост ба зери пӯстин
همچو سنانگستهم راست به زیر پوستین
Ғайрат исматам бидон дорад то кашам ба хӯн
غیرت عصمتم بدان دارد تا کشم به خون
Лошаи худ зи тири ғами пайкар ӯ ба теғи кин
لاشهٔ خود ز تیر غم پیکر او به تیغ کین
Бории баси хаёл ҳо бигузашт андарам ба дил
باریبسخیالها بگذشت اندرم به دل
То бигузашт соъатии зи аввали шаб ба ҳон ва ҳин
تا بگذشت ساعتی ز اول شب به هان و هین
Тайра ҳануз ман дар он аввали шаб ки ногҳм
طیره هنوز من در آن اول شب که ناگهم
Гашти зи хами кӯча ӣӣ толеъи субҳи Дуюмин
گشت ز خمکوچهیی طالع صبح دومین
Дар шаби тирае аҷаб бинмуд офтоби рӯ
در شب تیرهای عجب بنمود آفتابرو
Гарчи бар офтоби неи каждуми ҳичгаҳи қарин
گرچه بر آفتاب نی کژدم هیچگه قرین
Монад чу ман ду чашми ман хираи зи фарти равшанӣ
ماند چو من دو چشم من خیره ز فرط روشنی
Кин шаб не кулем чун Байзоаши андростин
کاین شب نی کلیم چونبیضاش اندرآستین
Чун сӯй ӯ пас аз вела некӯи бнгристм
چون سوی او پس از وله نیکو بنگریستم
Дидам ёр мерасад бо ду рухони оташин
دیدم یار میرسد با دو رخان آتشین
Чашмаши як ттори фани чеҳраши як бҳоргл
چشمش یک تتار فن چهرش یکبهارگل
Ҷаъдаши як ҷаҳони шикани зулфаши як сипеҳри чин
جعدش یک جهان شکن زلفش یک سپهر چین
Қадаши як чамани ниҳол аммо бар сараши Ирам
قدش یک چمن نهال امّا بر سرش ارم
Лаълаши як Ямани ақиқ аммо бо шукри аҷин
لعلش یک یمن عقیق امّا با شکر عجین
Нозук чун хаёли ман нақш майонаш дар камар
نازک چون خیال من نقش میانش در کمر
Зери камараши кӯҳи сони шакли сарин зи баси самин
زیر کمرش کوه سان شکل سرین ز بس سمین
Ояти ҳасану дилбарӣ аз хами туррааш аён
آیت حسن و دلبری از خم طرهاش عیان
Рост чу нақши нусрат аз рояти пӯри отбин
راست چو نقش نصرت از رایت پور آتبین
Бас ки маҳибу ҷони шукри чашмаши даргаи нигаҳ
بس که مهیب و جان شکر چشمش درگه نگه
Гуфтӣ дар ду чашм ӯ шери жён буд макин
گفتی در دو چشم او شیر ژیان بود مکین
Ҳарчӣ шиканҷу печу хами бӯи д ба зулф ӯ ниҳон
هرچه شکنج و پیچ و خم بود به زلف او نهان
Ҳарчӣ фиребу рангу фан буд ба чашм ӯ змин
هرچه فریب و رنگ و فن بود به چشم او ضمین
Чашмам бар ҷамол ӯ равшани гашт ва гуфтамаш
چشمم بر جمال او روشن گشت و گفتمش
Лаъл ту чист гуфт ҳаии шодии як ҷаҳони ҳазин
لعل تو چیستگفت هی شادی یکجهان حزین
Гуфтамаш эй бадеъи рухи аҳлои марҳабои биё
گفتمش ای بدیع رخ اهلا مرحبا بیا
Кат ба равони зи ҷони ман боди ҳазор офарин
کت به روان ز جان من باد هزار آفرین
Зон сипасаш зи раҳгузари барадам то всоқ дар
زان سپسش ز رهگذر بردم تا وثاق در
Танги кшидмш ба бар рост чу хозини амин
تنگ کشیدمش به بر راست چو خازن امین
Зон пас эй басо фусун хондам то ки ром шуд
زان پس ای بسا فسون خواندم تا که رام شد
Ҳамчуи ткоўрии ҳрўни коўриш ба зери зин
همچو تکاوری حرون کآوریش به زیر زین
Ҳарчӣ ғалати гумон маро рафт ба ҷои дигарон
هرچه غلط گمان مرا رفت به جای دیگران
Баъди канор ва бӯс шуд он ҳама бо ваем яқин
بعد کنار و بوس شد آن همه با ویم یقین
Воидўни хира мондаам то чаҳ даҳуми ҷавоб агар
وایدون خیره ماندهام تا چه دهم جواب اگر
Шарҳии зини ҳикоятами пурсад хусрав гузин
شرحی زین حکایتم پرسد خسرو گزین
Онкӣ бар остон ӯ бӯса ҳаме диҳад инол
آنکه بر آستان او بوسه همی دهد ینال
Онкӣ ба хоки роҳ ӯ саҷдаи ҳамеи баради такин
آنکه به خاک راه او سجده همی برد تکین