Моҳи ду ҳафт соли ман он ёри нозанин

ماه دو هفت سال من آن یار نازنین

Ҳар ҳафт карда омад як ҳафтаи пеши азин

هر هفت کرده آمد یک هفته پیش ازین

Паии хастаи дами гусастаи камари баста бе қарор

پی خسته دم گسسته کمر بسته بی‌قرار

Май хӯрдаи раҳи супурда арақ карда хашмгин

می خورده ره سپرده عرق کرده خشمگین

Брҷстму давидаму пурсидамаши хабар

برجستم و دویدم و پرسیدمش خبر

Бнштму нишондаму бўсидмши ҷабин

بنشتم و نشاندم و بوسیدمش جبین

Кохри чгў на ӣӣ чаҳ шиддат саргузашт чист

کاخر چگو‌نه‌یی چه‌شدت سرگذشت چیست

Чунӣ чаҳ рӯй дода чарое дижами чунин

چونی چه روی داده چرایی دژم چنین

Гуфт ин замони маҷол сухан нест рӯи бҳл

گفت این زمان مجال سخن نیست رو بهل

Миноӣ май ба ҷбб ва бикаш Рахши зери зин

مینای می به جبب و بکش رخش زیر زین

Рафтам ба ҷайб шиша наҳафтум вази он сипас

رفتم به جیب شیشه نهفتم وز آن سپس

Зини барзадам ба кӯҳаи он Рахш бе қарин

زین برزدم به‌کوههٔ آن رخش بی‌قرین

БгрФтмши рикоб ва ба зин барнишаст ва гуфт

بگرفتمش رکاب و به زین برنشست و گفت

Айдун радифи ман шӯ ва бар асби брншин

ایدون ردیف من شو و بر اسب برنشین

Бе миннати рикоби зи паии брншстмш

بی‌منت رکاب ز پی برنشستمش

Чун аз пас Фриштаҳи патёраи лъин

چون از پس فریشته پتیارهٔ لعین

Беруни шудеми ҳардуи зи дарвозаи сӯии дашт

بیرون شدیم هردو ز دروازه سوی دشت

Даштӣ дарав кашида саропардаи фурӯдин

دشتی درو کشیده سراپرده فرودین

Булбул фиканда ғулғулаи зи овози длнўоз

بلبل فکنده غلغله ز آواز دلنواز

Қамарии гушӯдаи замзамаи зи овои дилнишин

قمری‌ گشوده زمزمه ز آوای دلنشین

Дар мағзи ақли лхлхаҳ аз буии зимрон

در مغز عقل لخلخه از بوی ضیمران

Барадаст рӯҳи оина аз барги ёсамин

بردست روح آینه از برگ یاسمین

Гуфтӣ ба саҳар таъбия кардаст навбаҳор

گفتی به سحر تعبیه کردست نوبهار

Дар чанги мурғи замзамаи чанги ромтӣн

در چنگ مرغ زمزمهٔ چنگ رامتین

Саҳрои сипеҳру лолаи дарави қурси офтоб

صحرا سپهر و لاله درو قرص آفتاب

Бустони биҳишту биркаи дарави ҷӯии ангабин

بستان بهشت و برکه درو جوی انگبین

Хайрӣ ба марғзори парокандаи зари ноб

خیری به مرغزار پراکنده زر ناب

Сунбул ба ҷӯйбори пришидаҳи машки чин

سنبل به جویبار پریشیده مشک چین

Рафтем то канораи киштӣ ки сунбулаш

رفتیم تا کنارهٔ کشتی که سنبلش

Дебоча менавишт згисўии ҳури айн

دیباچه می‌نوشت زگیسوی حور عین

Гуфтам бетаи ҳавоӣ ки дории куҷо рӯй

گفتم بتا هوای‌ که داری‌ کجا روی

Бингар барӣни чаман ки бҳшӣ буд барин

بنگر براین چمن‌که بهشی بود برین

Хандид ва ваҷд кард ва тараб кард ва рақс кард

خندید و وجد کرد و طرب کرد و رقص کرد

Зад дасти вази ду зулф мусалсал гушӯд чин

زد دست وز دو زلف مسلسل‌‌ گشود چین

Ҳай ханда зад чўкбки хиромон ба кӯҳсор

هی خنده زد چوکبک خرامان به کوهسار

Ҳай наъра зад чу шери дижи огоҳ дар ърин

هی نعره زد چو شیر دژ آگاه در عرین

Хондам ваон икод ва дамидам ба гирд ӯ

خواندم وان یکاد و دمیدم به‌گرد او

Бими омадам ки дев задаш роҳи ақлу дайн

بیم آمدم‌ که دیو زدش راه عقل و دین

Гуфтам чаҳ ҳолатаст ало ё парии рхо

گفتم چه حالتست الا یا پری رخا

Монои турои наҳуфтаи парӣ буд дар камӣн

مانا ترا نهفته پری بود در کمین

Бо рақсу ваҷду қаҳқаҳаи бозам ҷавоб дод

با رقص و وجد و قهقهه بازم جواب داد

Коидўн куҷост бода бидиҳ як ду соткин

کایدون ‌کجاست ‌باده ‌بده یک دو ساتکین

Нохӯрда меӣ ба ҷони тугар посух оварам

ناخورده میی به جان تو گر پاسخ آورم

Май даҳ ки ҳарчӣ бахт гумон кард шуд яқин

می ده‌که هرچه بخت‌‌گمان‌کرد شد یقین

Миноу ҷомро ба дар оварадам аз бағал

مینا و جام را به‌در آوردم از بغل

Ҳаии ҳай чаҳ бодаи доруии як хонимони ҳазин

هی‌هی چه باده داروی یک خانمان حزین‌

Хӯрдем аз он меӣ ки ҷуз ӯ нест ёдгор

خوردیم از آن میی ‌که جز او نیست یادگار

Моро зи рӯзгори ниёгони отбин

ما را ز روزگار نیاگان آتبین

Зон май кигар баробар обистанӣ ниҳанд

زان می‌ که‌ گر برابر آبستنی نهند

Покўбд аз нишот ба заҳдон ӯ ҷанин

پاکوبد از نشاط به زهدان او جنین

Ногоҳ сар ба ишваи Фрогўши ман ниҳод

ناگاه سر به عشوه فراگوش من نهاد

Коед зарӣ ба Форси шаҳаншоҳи ростин

کاید زری به فارس شهنشاه راستین

Ин гуфт ва асб ронад ва ман аз ваҷди ин хабар

این گفت و اسب راند و من از وجد این خبر

Гоҳ аз ясор ӯ мутамойили гуҳ аз ямин

گاه از یسار او متمایل‌ گه از یمین

Гуҳ бар ҳаво фикандам аз шавқи тилсон

گه بر هوا فکندم از شوق طیلسان

Гуҳ дар бадан даридам аз ваҷди пӯстин

گه در بدن دریدم از وجد پوستین

Гоҳ аз дар млоъбаҳи бўсидмши зқн

گاه از در ملاعبه بوسیدمش ذقن

Гоҳ аз дар мдоъбаҳи брбўдмши зи зин

گاه از در مداعبه بربودمش ز زین

Гоҳ аз самоъу рақс чу Тифлон баҳоиу ҳўӣ

گاه‌از سماع‌و رقص‌چو طفلان‌به‌های و هوی

Гоҳ аз нишоту ваҷд чу мисатон ба ҳон ва ҳин

گاه از نشاط و وجد چو مستان به‌ هان‌ و هین

Гоҳе хмирўор ба молидмши бағал

گاهی خمیروار به مالیدمش بغل

Гоҳе Фтирўори биФшрдмши сарин

گاهی فطیروار بیفشردمش سرین

Девонаи воргаҳи здмши латма бар қафо

دیوانه‌وارگه زدمش لطمه بر قفا

Шӯридаи вори гуҳи здмши бӯса бар ҷабин

شوریده‌وار گه زدمش بوسه بر جبین

Бўсидмши гуҳии зи қафо рӯй симгун

بوسیدمش گهی ز قفا روی سیمگون

Бўиидмши гуҳии зи вафои мӯии анбарин

بوییدمش‌گهی ز وفا موی عنبرین

Дар баркашида пайкари он тарки симтн

در برکشیده پیکر آن ترک سیمتن

ДркФи гирифтаи ғабғаби он шӯхи сотгин

درکف‌ گرفته غبغب آن شوخ ساتگین

Гоҳаш занах гирифтаму бўиидмши ғбб

گاهش زنخ ‌گرفتم و بوییدمش غبب

Ва ӯ наъра зад ки даври шӯ эй дузди хӯшаи чин

و او نعره زد که دور شو ای دزد خوشه‌چین

Гуҳи додмӣ ба ҳуққаи симин ӯ фишор

گه دادمی به حقهٔ سیمین او فشار

К-эй симтн хамӯш ки хозин буд амин

کای سیمتن خموش‌ که خازن بود امین

ӯ гуҳ ба ишва гуфт ки эй шоърк бас аст

او گه به عشوه گفت ‌که ای شاعرک بس است

Токии млоъбаҳ бо ёри нозанин

تاکی ملاعبه با یار نازنین

Шухӣ макун ки шухии дилро кунад нижанд

شوخی مکن که شوخی دل را کند نژند

Таййибат макун ки таййибат ҷон раканд ғамин

طیبت مکن‌که طیبت جان راکند غمین

Ақлати магари шамид ки маҷнӯн шудӣ чунон

عقلت مگر شمید که مجنون شدی چنان

Ҳуш магар рамед ки бе худ шудӣ чунин

هوش مگر رمید که بی‌خود شدی چنین

Мо ҳар ду дар млоъбаҳ ваон Рахши раҳи навард

ما هر دو در ملاعبه وان رخش ره‌نورد

Гуфтӣ магар ба ҷунбиши бодӣ буд ба зин

گفتی مگر به جنبش بادی بود به زین

Чолоктар зи барқу мшмртр аз хаёл

چالاک‌تر ز برق و مشمّرتر از خیال

Омодатар зўҳм ва муҳайётар аз яқин

آماده تر زوهم و مهیاتر از یقین

Аз баси давандаи бод ба ёли андараши ниҳон

از بس دونده باد به یال اندرش نهان

Аз баси ҷнндаҳи барқ ба наъли андараши макин

از بس جننده برق به نعل اندرش مکین

Каф аз лабаши чакида чу овезҳои дар

کف از لبش چکیده چو آویزهای در

Кӯҳ аз самаши кафида чу дандонҳои син

کوه از سمش ‌کفیده چو دندان‌های سین

Гоҳаши зи хуии бадан шудаи прлўлўи адан

گاهش ز خوی بدن شده پرلولو عدن

Гоҳаши зкФи даҳан шудаи пургавҳари саман

گاهش زکف دهن شده پرگوهر ثمن

Гуҳ шуд ба бешае ки замини пеш ӯ фалак

گه شد به بیشه‌ای‌که زمین پیش او فلک

Гуҳ шуд ба пушта ӣӣ ки фалаки пбш ӯ змбн

گه شد به پشته‌یی که فلک پبش او زمبن

Баси равадҳо набшат ба паҳнои рӯзгор

بس رودها نبشت به پهنای روزگار

Лекини басии шигарфтар аз ваҳми дурбин

لیکن بسی شگرف‌تر از وهم دوربین

Вази теғи ҳогзшт ба борикии сирот

وز تیغ‌هاگذشت به باریکی صراط

Лекини басии дарозтар аз рӯзи вопасин

لیکن بسی درازتر از روز واپسین

Ногуҳи баромади абрӣ ва борид ончнонк

ناگه برآمد ابری و بارید آنچنانک

Гуфтӣ захира дорад дарё дар остин

گفتی ذخیره دارد دریا در آستین

Ин турфатар ки шаб шуду зулмоти нестӣ

این طرفه تر که شب شد و ظلمات نیستی

Гуфтӣ ба гирд ҳастӣ ҳснӣ кашад ҳсин

گفتی به‌ گرد هستی حصنی ‌کشد حصین

Гуфтам бетаи биё ки бимонему субҳгоҳ

گفتم بتا بیا که بمانیم و صبحگاه

Ронем то ки боз барояд шаб аз камӣн

رانیم تا که باز برآید شب از کمین

Гуфтои табораки аллоҳ аз ин рой ва ин хирад

گفتا تبارک‌الله از این رای و این خرد

Венаи кор ва ин кифоят ва ин ёр ва ин оби муайян

وین ‌کار و این کفایت و این‌ یار و این آب معین

Биллоҳ ки тири борад агар бар серуми зи чарх

بالله که تیر بارد اگر بر سرم ز چرخ

Биллоҳ ки теғи равед агар дар раҳами зи тин

بالله ‌که تیغ روید اگر در رهم ز طین

На нон хӯрам на об на роҳат кунам на хоб

نه نان خورم نه آب نه راحت ‌کنم نه خواب

Ронам ба кӯҳу ҷӯй ва ҷрў раваду поргин

رانم به‌ کوه و جوی و جرو رود و پارگین

Рӯзӣ ду биспурам раҳу онгоҳи бистарам

روزی دو بسپرم ره و آنگاه بسترم

Ранҷи сафари зи даргаи дорои ҷами нигин

رنج سفر ز درگه دارای جم نگین

Шоҳаншаҳи замонаи Муҳамади шаҳ онкӣ ҳаст

شاهنشه زمانه محمّد شه آنکه هست

Осори фаррухаши ҳамаи дархуради офарин

آثار فرخش همه درخورد آفرین

Афваш напурсад ар з касе бингарад хилоф

عفوش نپرسد ار ز کسی بنگرد خلاف

Шоҳин натарсад ар магасӣ баркашад танин

شاهین نترسد ار مگسی برکشد طنین

Дар чашм менаёяд хасмаши з бас назор

در چشم می نیاید خصمش ز بس نزار

Дар ҳам менагунҷад бахташи зи баси самин

در هم می‌نگنجد بختش ز بس سمین

Парвонаи исти қудраташ аз қудрати худоӣ

پروانه‌ایست قدرتش از قدرت خدای

Дебоча ист ҳастяш аз ҳастӣ офарин

دیباچه‌ایست هستیش از هستی آفرین

Райш ба чархи бениши Меҳрӣ буд мунир

رایش به چرخ بینش مهری بود منیر

Шахсаш дар офариниши рукнӣ буд рукин

شخصش در آفرینش رکنی بود رکین

Осор ӯ муҳаззабу ахлоқ ӯ накӯ

آثار او مهذب و اخلاق او نکو

Ройот ӯ Музаффару оёт ӯ мубин

رایات او مظفر و آیات او مبین

Бар тор анкабут кунад ҳзмш ар назар

بر تار عنکبوت کند حزمش ار نظر

Аз Яман ӯ чаҳ сад Сикандар шавад матин

از یمن او چه سد سکندر شود متین

Бар оби шӯр баҳр кунад ҷўдш ар гузар

بر آب شور بحر کند جودش ار گذر

Аз файз ӯ чу чашма кавсар шавад муайян

از فیض او چو چشمهٔ‌ کوثر شود معین

Аз сайри субҳу шом буд азм ӯ бадал

از سیر صبح و شام بود عزم او بدل

Аз нури меҳру моҳ буд рой ӯ аҷин

از نور مهر و ماه بود رای او عجین

эй чокарии зи фавҷи низомати Фросёб

ای چاکری ز فوج نظامت فراسیاب

Ваии кеҳтарии зи хайли сипоҳати сабуктакин

وی ‌کهتری ز خیل سپاهت سبکتکین

Тўқисти наъли Рахши ту бргрдни инол

طوقیست نعل رخش تو برگردن ینال

Тоҷисти хоки роҳи ту бар тораки такин

تاجیست خاک راه تو بر تارک تکین

Мўҳўби тест ҳарчӣ ба ҷонҳо буд ҳунар

موهوب تست هرچه به جان‌ها بود هنر

Мнҳўби тест ҳарчӣ ба конҳо буд дафин

منهوب تست هرچه به‌کانها بود دفین

Рои ту ҳалу ақди заминро буд змон

رای تو حل و عقد زمین را بود ضمان

Ҳукми ту нашру таии замонро буд змин

حکم تو نشر و طیّ زمان را بود ضمین

Обистананд меҳри туро дар раҳми бенот

آبستنند مهر ترا در رحم بنات

Омодаанд ҳукми туро дар шиками Бенин

آماده‌اند حکم ترا در شکم بنین

Рмҳи турои брзми лақаби кошифи улқулуб

رمح ترا برزم لقب‌ کاشف القلوب

Теғи туро ба ҷанги сафи қотеъи алўтин

تیغ ترا به جنگ صف قاطع‌الوتین

Хандад амл чу калак ту гиряд ба гоҳи меҳр

خندد امل چو کلک تو گرید به ‌گاه مهر

Гиряд аҷал чу теғ ту хандад ба рӯзи кин

گرید اجل چو تیغ تو خندد به روز کین

Онии зи рӯзи бахти ту дар бойаи шҳўр

آنی ز روز بخت تو در بایهٔ شهور

Рӯзии зи моҳи умри ту сармояи синӣн

روزی ز ماه عمر تو سرمایهٔ سنین

Ҳарҷо ки оФтист ба хасм ту ме расад

هرجا که آفتیست به خصم تو می‌رسد

Чун дар иборати арабии брҳрўФи лин

چون در عبارت عربی برحروف لین

Ҳўни адуи шамидаи зи шамшерати ончнонк

هون عدو شمیده ز شمشیرت آنچنانک

Дар гӯш ӯ аломат шинаст ҳарфи шин

در گوش او علامت شین است حرف شین

Шаби аҳои се сола даврем аз остони ту

شب‌اها سه ساله دوریم از آستان تو

Судӣ надошт ҷузи ду ҷаҳони нола ва анин

سودی نداشت جز دو جهان ناله و انین

Ҳаннона вор шуд танам аз нола ҳамчу на?ил

حنانه‌وار شد تنم از ناله همچو نال

Вази даврии ду тани ману ҳаннона дар ҳнин

وز دوری دو تن من و حنانه در حنین

Он аз Муҳамади араби он моҳи расатон

آن از محمد عرب آن ماه راستان

Ман аз Муҳамади аҷами он шоҳи ростин

من از محمد عجم آن شاه راستین

Ҳаннонаро навохт ба алтофи худ расӯл

حنانه را نواخت به الطاف خود رسول

То дар биҳишти тоза ниҳолӣ шавад рузин

تا در بهشت تازه نهالی شود رزین

Ман низ сбзкрдаҳи шоҳ ар шавам равост

من نیز سبزکردهٔ شاه ار شوم رواست

Дар остони шаҳ ки биҳиштӣаст дилнишин

در آستان شه ‌که بهشتیست دلنشین

Қоонёи сухан ба дирозо кашид сахт

قاآنیا سخن به درازا کشید سخت

Тарсами казин малул шавад хусрав гузин

ترسم‌کزین ملول شود خسرو گزین

То аз замони асар буд ва аз макони хабар

تا از زمان اثر بود و از مکان خبر

Шоҳи замин ба тахти хилофат буд макин

شاه زمین به تخت خلافت بود مکین