Моҳ ман дорад зи сими содаи як хирмани сарин

ماه من دارد ز سیم ساده یک خرمن سرین

Ман ба гирди хирманаш ҳамчун гадоёни хӯшаи чин

من به‌ گرد خرمنش همچون‌ گدایان خوشه چین

Як тибқи булӯрро мондкаҳ бишкофад зи ҳам

یک طبق بلور را ماندکه بشکافد ز هم

Нимӣ уфтад бар ясор ва нимӣ уфтад бар ямин

نیمی افتد بر یسار و نیمی افتد بر یمین

Дршби торик чун маи хонаро равшан кунад

درشب تاریک چون مه خانه را روشن ‌کند

Кас наме пурсади ту охири қурси моҳӣ ё сарин

کس نمی‌پرسد تو آخر قرص ماهی یا سرین

Хусрави парвиз агар худ зари даст Афшор дошт

خسرو پرویز اگر خود زرّ دست‌افشار داشت

Сими даст Афшор дорад оннигор нозанин

سیم دست افشار دارد آن نگار نازنین

Ганҷ бод оварад ганҷӣ буд каш оварад бод

گنج باد آورد گنجی بود کش آورد باد

Ганҷ бодоўр шунидӣ ганҷ бодоўр бибин

گنج بادآور شنیدی ‌گنج بادآور ببین

Дар шаби маҳтоб аз шалвор чун уфтад бурун

در شب مهتاب از شلوار چون افتد برون

Як бағали барф аз ҳаво борида гуфтӣ бар замин

یک بغل برف از هوا باریده گفتی بر زمین

Ҳеҷ ҷуфтиро нишоед бе қарини хондан ба даҳр

هیچ جفتی را نشاید بی‌قرین خواندن به دهر

Ҷузи сарин ӯ ки ҷуфтаст ва ба хӯбӣ бе қарин

جز سرین او که جفتست و به خوبی بی‌قرین

Ганҷ симаст он сарин дзддлу дили дузд ӯ

گنج سیمست آن سرین دزددل و دل دزد او

Ганҷ чун худ дузд бошад дуздакӣ гардад амин

گنج چون خود دزد باشد دزدکی گردد امین

Чарб ва ширинаст чандоне ки чун номаш барам

چرب و شیرینست چندانی که چون نامش برم

Аз забони ман гуҳӣ равған чакад гуҳи ангабин

از زبان من گهی روغن چکد گه انگبین‌

Он сарин ков чун парии пинҳон буд аз чашми халқ

آن سرین کاو چون پری پنهان بود از چشم خلق

Чун ман аз ҳар сӯи ду сад девона дорад дар камӣн

چون من از هر سو دو صد دیوانه دارد در کمین

эй дариғо коши афсуни парии донстмӣ

ای ‌دریغا کاش افسون پری دانستمی

То париро дидамӣ бегоҳу гуҳи субҳу пасин

تا پری را دیدمی بی‌گاه و گه صبح و پسین

Он париро нест афсунӣ ба ғайр аз сим ва ман

آن پری را نیست افسونی به غیر از سیم و من

Мондаам бесим аз он бо ман нагардад ҳамнишин

مانده‌ام بی‌سیم از آن با من نگردد همنشین

Не ки ӯ симаст ва ман ҳамчун гадо дар пеш ӯ

نی‌ که او سیمست و من همچون‌ گدا در پیش او

Баҳри сими орми буруни дасти тамаъ аз остин

بهر سیم آرم برون دست طمع از آستین

Ном ӯ шеъри марои мондкаҳ чун оре ба лаб

نام‌او شعر مرا ماندکه چون آری به لب

Обат ояд дар даҳан бе худ намоеи офарин

آبت آید در دهن بی‌خود نمایی آفرین

Он сарин кон моҳ дорад ман агар май доштам

آن سرین کان ماه دارد من اگر می‌داشتم

Додмӣ каз ман набошад ҳеҷ каси андӯҳгин

دادمی‌ کز من نباشد هیچ ‌کس اندوهگین

Вақфи риндон қаландар кардамӣ чун хонақоҳ

وقف رندان قلندر کردمی چون خانقاه

То шаванд онҷои паии дафъи манӣ азлат гузин

تا شوند آنجا پی‌ دفع منی عزلت‌ گزین

Дай ба ман гуфто касе васфи сарин кардан ба даст

دی به من گفتا کسی وصف سرین کردن به دست

Гуфтам ореи бад буд мбрўдро сиркнгбин

گفتم آری بد بود مبرود را سرکنگبین

Гар зи лафз зишт уфтад маънии зебо ба даст

گر ز لفظ زشت افتد معنی زیبا به دست

Нанг гавҳар нест гар ҷӯяд касе аз поргин

ننگ‌گوهر نیست‌‌ گر جوید کسی از پارگین

Қаҳва бас талхаст каш нӯшанд мардуми субҳу шом

قهوه بس تلخست‌ کش نوشند مردم صبح و شام

Лек бас ширин шавад чун гашт бо шукри аҷин

لیک بس شیرین شود چون گشت با شکر عجین

Аз сарин гуфтани маро дар дил Муродӣ дигараст

از سرین گفتن مرا در دل مرادی دیگرست

Фаҳми маънигар туоне ҳуҷҷатӣ дорам матин

فهم معنی‌ گر توانی حجتی دارم متین

Чист донеи хоҳиши дили хоҳиш дил кист ишқ

چیست دانی خواهش دل خواهش دل ‌کیست عشق

Ъаш чбўди шӯри ҳақ ҳақ кист раби Алъоламин

عش چبود شور حق حق ‌کیست رب‌العالمین

Одамиро майл ҳасту шаҳватии андари ниҳод

آدمی را میل هست و شهوتی اندر نهاد

КоФридст аз азал дар ҷон ӯ ҷони офарин

کافریدست از ازل در جان او جان‌آفرین

Гарчи зон шаҳвати муроди ибни шаҳват машҳур нест

گرچه زان شهوت مراد ابن شهوت مشهور نیست

Лек азин хоҳиш бидон хоҳиш туро гардад муайян

لیک ازین خواهش ‌بدان خواهش ترا گردد معین

Зонка лафзи шаҳват ангез оварад дилро бшўр

زانکه لفظ شهوت‌انگیز آورد دل را بشور

Токанд гум карда худро суроғ аз он ва ин

تاکند گم ‌کردهٔ خود را سراغ از آن و این

Тишнагӣ бояд ки хезади ташна дар тҳсли об

تشنگی باید که خیزد تشنه در تحصل آب

То сароб аз об бишносад сдоб аз ёсамин

تا سراب از آب بشناسد سداب از یاسمین

Мақсаду мақсӯди ҷонҳо рангу тоб об ҳаст

مقصد و مقصود جانها رنگ و تاب آب هست

Пас дар аввали ҳоли аташон об медонад яқин

پس در اول حال عطشان آب می‌داند یقین

Дар шароб ар об набӯд рангу тоб об ҳаст

در شراب ار آب نبود رنگ و تاب آب هست

Пас дар аввали ҳоли аташон об медонад яқин

پس ‌در اول حال عطشان آب می‌داند یقین

Марди бихарадро ба дили савдои з ҷой дигараст

مرد بخرد را به دل سودا ز جای دیگرست

Каши гуҳӣ аз хол ҷӯяд гуҳи зи хати гуҳ аз ҷабин

کش گهی از خال جوید گه ‌ز خط‌ گه از جبین

Ростии ушшоқро сӯз ва навой дигараст

راستی عشاق را سوز و نوای دیگرست

Гуҳи зи чанги ъндлббу гуҳи зи чанги ромтӣн

گه ز چنگ عندلبب و گه ز چنگ رامتین

Буии пероҳани чунон ёқӯбро бино кунад

بوی پیراهن چنان یعقوب را بینا کند

Буии Юсуф фарқ кун аз буии Юсуфи офарин

بوی یوسف فرق کن از بوی یوسف آفرین

Гар ба танҳо таййиби чашми кӯрро кардӣ басар

گر به تنها طیب چشم‌ کور را کردی بصر

Ҳеҷ нобӣно набӯдӣ дар тамоми малики чин

هیچ نابینا نبودی در تمام ملک چین

Тину зайтӯнӣ ки яздони хӯрда дар қуръони қисм

تین و زیتونی که یزدان خورده در قرآن قسم

Фаҳми он зоўл ки қасдаш чист зини зайтӯн ва тин

فهم‌ آن زاوّل‌ که قصدش چیست زین زیتون و تین

Дар ҳамин зайтӯн ва тин хоҳад яқин шуд онкӣ ҳаст

در همین زیتون و تین خواهد یقین شد آنکه هست

Таъми он ширинии мутлақи баҳри чизеи змин

طعم آن شیرینی مطلق بهر چیزی ضمین

Мақсади ҳақи шӯри ишқи тесту шарҳи ҳасани хеш

مقصد حق شور عشق تست و شرح حسن خویش

Аз ҳадиси ҳуру ғулмону ҷамоли ҳури айн

از حدیث حور و غلمان و جمال حور عین

Шурб мутлақ нест мақсӯдаш ки қурб мутлақаст

شرب مطلق نیست مقصودش که قرب مطلقست

Инки фармоед ба қуръони лзаҳи ллшорбин

اینکه فرماید به قرآن لذهٔ للشاربین

Борӣ ар ҳазлӣ фитад гоҳе банодир дар сухан

باری ار هزلی فتد گاهی بنادر در سخن

Ҳикматӣ дорад ки донад нукта ёб дурбин

حکمتی دارد که داند نکته یاب دوربین

Ҳазлу таййибати тинати афсурдаро орад ба ваҷд

هزل و طیبت طینت افسرده را آرد به وجد

Ончунон каз талх май хуши хуш ба ваҷд ояд ҳазин

آنچنان کز تلخ می خوش خوش به وجد آید حزین

Ҳамчуи млҳ андар таомаст ин мазоҳи андари калом

همچو ملح اندر طعامست این مزاح اندر کلام

Ин сухан фармуд онкўи бади набиро ҷонишин

این سخن فرمود آنکو بد نبی را جانشین

Гуфт рӯзӣ Мустафо ноед ъҷўзи андари биҳишт

گفت روزی مصطفی ناید عجوز اندر بهشت

Як ъҷўзк буд ҳозир шуд з гуфт шаҳи ғамин

یک عجوزک بود حاضر شد ز گفت شه غمین

Модҳ шоҳаст Қоонӣ ба ҳарҷое ки ҳаст

مادح شاهست قاآنی به هرجایی که هست

Гар зи асҳоби шимол вагар зи асҳоби ямин

گر ز اصحاب شمال و گر ز اصحاب یمین