Он холи сияҳ аз бар он наргиси ҷодӯ
آن خال سیه از بر آن نرگس جادو
Чун нофа машкаст ҷудо гашта зи оҳӯ
چون نافهٔ مشکست جدا گشته ز آهو
Чун клби муаллим ки дӯд аз паии оҳӯ
چونکلب معلِّمکه دود از پی آهو
Дил аз пай дилдор давонаст баҳри сӯ
دل از پی دلدار دوانست بهر سو
Туркӣаст дили озор ки дар ҳар сари бозор
ترکیست دل آزار که در هر سر بازار
Ман аз паии дил май дувуму дили зи пай ӯ
من از پی دل میدوم و دل ز پی او
Бо панҷа ӣ симн батон панҷа маҳоласт
با پنجه ی سیمن بتان پنجه محالست
То зар ба тарозу набӯд зӯр ба бозу
تا زر به ترازو نبود زور به بازو
Гӯи зҳдФрўшон ҳама донанд ки мо ро
گو زهدفروشان همه دانند که ما را
Богардиш мино набӯд хоҳиши минӯ
باگردش مینا نبود خواهش مینو
Аз дӯсти ҷФобрдну хӯн хӯрдану мурдан
از دوست جفابردن و خون خوردن و مردن
Онаст марои сират ва инаст марои ху
آنست مرا سیرت و اینست مرا خو
Аз ҳасрат нодидан он лаъибати хоразм
از حسرت نادیدن آن لعبت خوارزم
Домону канорам буд аз хӯни дили Ому
دامان و کنارم بود از خون دل آمو
Чун ҳалқа тиҳӣ шуд дилам аз фикри ду олам
چون حلقه تهی شد دلم از فکر دو عالم
То чанг задам дар хами он ҳалқаи гесу
تا چنگ زدم در خم آن حلقهٔگیسو
Дар чашми терми ашки рухи зарди фитода
در چشم ترم اشک رخ زرد فتاده
Зонгўнаҳ ки дар чашмаи дамади лолаи худру
زانگونهکه در چشمه دمد لالهٔ خودرو
Дар ҳалқаи зӯҳҳодам ва зон ҳалқаи бурунам
در حلقهٔ زهادم و زان حلقه برونم
Чун ришта ки дрҳлқаҳи зи ҳалқаи аси брўнсў
چون رشته که درحلقه ز حلقهاس برونسو
Бар хеши ҳамеи печам чун моргзидаҳ
بر خویش همی پیچم چون مارگزیده
Зон мӯӣ ки май печад чун мор бидон рӯ
زانمویکه میپیچد چون مار بدان رو
Басӯи ту морасту хатати мӯр ва ман аз ғам
بسوی تو مارست و خطت مور و من از غم
Бе мори ту чун мӯрам ва бе мӯри ту чун мӯ
بیمار تو چون مورم و بیمور تو چون مو
Дркўии ту расвоӣ ҷаҳонем агарчӣ
درکوی تو رسوای جهانیم اگرچه
Ҳаргиз наниҳодем буруни гомӣ аз он кӯ
هرگز ننهادیم برون گامی از آن کو
Дар зери хату зулфи ту рухсор ту моҳаст
در زیر خط و زلف تو رخسار تو ماهست
Нимяш ба ақраб дар ва нимӣ ба тарозу
نیمیش به عقرب در و نیمی به ترازو
Бар қомати зебои ту зулфин ту гӯйӣ
بر قامت زیبای تو زلفین تو گویی
Аз тозаи ниҳолӣ шудаи оўнги ду ҳиндӯ
از تازه نهالی شده آونگ دو هندو
На миҷмараи афрӯзам ва на анбари сӯзам
نه مجمره افروزم و نه عنبر سوزم
Каз зулфи ту имрӯзами мишкӣн шудаи мшкў
کز زلف تو امروزم مشکین شده مشکو
Зулфат ба сифат шом сиёҳаст валикин
زلفت به صفت شام سیاهست ولیکن
Шомист ки бар субҳ фурӯзон зада паҳлу
شامیست که بر صبح فروزان زده پهلو
Зулфи ту баради саҷда ба рухсори ту гарчи
زلف تو برد سجده به رخسار تو گرچه
Хуршед парастӣ набӯд шани парасту
خورشید پرستی نبود شان پرستو
Як нуқта буд лаъли ту ёрб ба чаҳ эъҷоз
یک نقطه بود لعلتو یارب بهچه اعجاز
Кардӣ ба яке нуқтаи ниҳони сӣ ва ду лўлў
کردی به یکی نقطه نهان سی و دو لولو
Буии сари зулфи ту буд машки муҷассам
بوی سر زلف تو بود مشک مجسّم
Бо онкӣ ба сад ранг муҷассам нашавад бӯ
با آنکه به صد رنگ مجسم نشود بو
Дар боғи суроғ аз қади мавзун ту гиранд
در باغ سراغ از قد موزون تو گیرند
Зонаст ки бар сарв занад фохтаи куку
زانست که بر سرو زند فاخته کوکو
Ширин нашавад шеъри магар зон лаби ширин
شیرین نشود شعر مگر زان لب شیرین
Некӯ нашавад васфи магар зон рухи некӯ
نیکو نشود وصف مگر زان رخ نیکو
Мижгони ту бо дӯст кунад ончӣ ба душман
مژگان تو با دوستکند آنچه به دشمن
Дар разм кунад ханҷари шҳзодаҳи ҳлокў
در رزمکند خنجر شهزاده هلاکو
Шҳзодаҳи озода ки шахсаши басари малик
شهزادهٔ آزاده که شخصش بسر ملک
Бо рои Флотўн буду ҳзми Арастӯ
با رای فلاطون بود و حزم ارسطو
Дар поштар андргаҳи эсори зи дарё
در پاش تر اندرگه ایثار ز دریا
Хунхортар андари сафи пайкори зи Бурзу
خونخوارتر اندر صف پیکار ز برزو
Дар рӯй замин толӣ чархаст ба қудрат
در روی زمین تالی چرخست به قدرت
Дар рӯзи вғо сонӣ даҳраст ба неру
در روز وغا ثانی دهرست به نیرو
Сӯзандатар аз барқи прндш ба зад ва хӯрд
سوزندهتر از برق پرندش به زد و خورد
Парандатар аз мурғи самандаш ба такопу
پرّندهتر از مرغ سمندش به تکاپو
То чобукӣ гирд шуҷоъаст зи бора
تا چابکیگرد شجاعست ز باره
То муҳкамии ҳсни ҳсинсти зи борӯ
تا محکمی حصن حصینست ز بارو
Ороиши амсори зи ман бод ба фармон
آرایش امصار ز من باد به فرمان
Осоиши ақтори ҷаҳони бод ба ирғў
آسایش اقطار جهان باد به یرغو