эй тарки ман эй меҳри сипеҳрат шудаи ҳиндӯ

ای ترک من ای مهر سپهرت شده هندو

Широнти мусаххар ба яке ҳамлаи оҳӯ

شیرانت مسخر به یکی حملهٔ آهو

Омехта богуфта ширини ту шукр

آمیخته باگفتهٔ شیرین تو شکر

Андӯхта дар ҳуққаи ёқӯти ту лўлў

اندوخته در حقهٔ یاقوت تو لولو

Ҳам баҳраи сарви омадаи биғораҳ аз он қад

هم بهرهٔ سرو آمده بیغاره از آن قد

Ҳам пешаи меҳри омадаи шукрона аз он рӯ

هم پیشهٔ مهر آمده شکرانه از آن رو

Май ҳасрати рухсор туро мехӯрд аз ранг

می حسرت رخسار ترا می‌خورد از رنگ

Гули сарзаниши лаъл туро мекашад аз бӯ

گل سرزنش لعل ترا می‌کشد از بو

Сунбул ки шунидаст ба ҷузи зулфи ту таррор

سنبل که شنیدست به جز زلف تو طرار

Наргис ки шунидаст ба ҷузи чашми ту ҷодӯ

نرگس که شنیدست به جز چشم تو جادو

Чун сарв қадат дид ба ҷо монад аз он роҳ

چون سرو قدت دید به جا ماند از آن راه

Чун лола рахт дид фурӯрихт аз он рӯ

چون لاله رخت دید فروریخت از آن‌رو

Монанди кунанд он хати сабзи ту ба сабза

مانند کنند آن خط سبز تو به سبزه

Он қавм ки мино нашносанд зи минӯ

آن قوم‌ که مینا نشناسند ز مینو

Як каффа ба ма монад ва як пила ба ноҳид

یک‌کفه به مه ماند و یک پله به ناهید

Бо Зуҳра бисанҷанд турогар ба тарозу

با زهره بسنجند تراگر به ترازو

Дар зери хами зулфи ту хатат ба чаҳ монад

در زیر خم زلف تو خطت به چه ماند

Тӯтӣ ки диҳад парвариши пари парасту

طوطی‌که دهد پرورش پر پرستو

Захмӣ ки занӣ дар даҳани ширини дармон

زخمی‌که زنی در دهن شیرین درمان

Дардӣ ки диҳӣ бар пари симурғаши дору

دردی که دهی بر پر سیمرغش دارو

Аз рехтани хӯни касони чораи надорӣ

از ریختن خون ‌کسان چاره نداری

Заҳҳокӣ ва бар дӯши ту морати зи дўгисў

ضحاکی و بر دوش تو مارت ز دوگیسو

Борӣ бикун андешаи зи рӯзӣ ки барорем

باری بکن اندیشه ز روزی ‌که برآریم

Бар шоҳи Фаридуни илм аз ҷаври ту ирғў

بر شاه فریدون علم از جور تو یرغو

Шҳзоодаҳи озодаи маниши волии воло

شهزااده آزاده‌منش والی والا

Он шоҳи зафарманди адуи банди ҳунарҷӯ

آن شاه ظفرمند عدو بند هنرجو

Он шоҳ ки дар маъракаи ҳангоми ҷаллодт

آن شاه ‌که در معرکه هنگام جلادت

Шери илмаши ҷустаи зи шери аҷми оҳӯ

شیر علمش جسته ز شیر اجم آهو

Суди ҳунар аз райш чун суди ма аз меҳр

سود هنر از رایش چون سود مه از مهر

Айши амл аз табъаш чун айши зан аз шӯ

عیش امل از طبعش چون عیش زن از شو

Пояндатар аз сом савораст ба кӣна

پاینده‌تر از سام سوارست به‌کینه

Кӯшндатар аз нирм нюаст ба неру

کوشنده‌تر از نیرم نیوست به نیرو

Бо садамаи гурзаш чаҳ гуроз ва чаҳ гуроза

با صدمهٔ گرزش چه گراز و چه گرازه

БоФраҳи брзш чаҳ фаромарз ва чаҳ Бурзу

بافرهٔ برزش چه فرامرز و چه برزو

Дар маҳди ҳаме аҳд бибастӣ бидиҳу гир

در مهد همی عهد ببستی بده و گیر

Бо дояи ҳаме добаҳ биҷустӣ ба такопу

با دایه همی دابه بجستی به تکاپو

Хуршеди сифати як тана тозад чу ба ҳиҷо

خورشید صفت یک تنه تازد چو به هیجا

Хасм ар чаҳ саттораст ки пинҳон шавадаш рӯ

خصم ار چه ستارست ‌که پنهان شودش رو

Номӯс наад паҳлавии комуси каши онҷо

ناموس نهد پهلوی‌ کاموس‌ کش آنجا

Коед зи хами хом ваяш зӯр ба паҳлу

کاید ز خم خام ویش زور به پهلو

Шоҳинаши зи гавҳар буд аз лаълу гуҳари не

شاهینش ز گوهر بود از لعل و گهر نی

Бар моҳи ниФзўд на моҳўт ва на моҳў

بر ماه نیفزود نه ماهوت و نه ماهو

Маликаши пай оромиш халқаст яке боғ

ملکش پی آرامش خلقست یکی باغ

Теғаши паии шодобии он боғи яке ҷӯ

تیغش پی شادابی آن باغ یکی جو

з эзад расадаш бахт на аз тахт ва на аз тоҷ

ز ایزد رسدش بخت نه از تخت و نه از تاج

То меЧехияанд наҳри зи Рованду зи Ому

تا می‌چکند نهر ز راوند و ز آمو

Бо ҳамла ӯ хасм киу пои саботаш

با حملهٔ او خصم‌که و پای ثباتش

Равзан чаҳу паҳноаш чу дарё кунад ошў

روزن چه و پهناش چو دریا کند آشو

Бо садамаи қаҳраш чаҳ буд биравӣ душман

با صدمهٔ قهرش چه بود بروی دشمن

Бо кӯшиши сарсар чаҳ буд риштаи зи тндў

با کوشش صرصر چه بود رشته ز تندو

Бо ӯ чу дроФкнд агар ҷони бабради хасм

با او چو درافکند اگر جان ببرد خصم

Чндонкаҳ зиён кард ду чандон будаш рӯ

چندانکه زیان‌کرد دو چندان بودش رو

эй шоҳи туе чашм ба рухсораи гетӣ

ای شاه تویی چشم به رخسارهٔ‌ گیتی

Каз чашми бдгитии бодии ту ба як сӯ

کز چشم بدگیتی بادی تو به یک سو

Дар ҳзм чу пероне ва дар разм чу Қоран

در حزم چو پیرانی و در رزم چو قارن

Дар базм чу Қоонӣ ва дар азми ҳлокў

در بزم چو قاآنی و در عزم هلاکو

Ҳоҷат на ба маликат ки ба ту ҳоҷат маликаст

حاجت نه به ملکت‌ که به تو حاجت ملکست

Он моштаҳи ҷўидкаҳи براردи рухи некӯ

آن ماشطه جویدکه برآرد رخ نیکو

Он ки худо хоҳад ва он ҷӯ ки худо дод

آن‌که خدا خواهد و آن جو که خدا داد

Чун бахти хдомӣ буд эй шоҳи худоҷӯ

چون بخت خدامی بود ای شاه خداجو

Ҳақи ёрӯи нёбхту падари малики турои бас

حق یارو نیابخت و پدر ملک ترا بس

Хуши дори тану табъи накӯи дори дилу ху

خوش‌ دار تن و طبع نکو دار دل و خو

Дилро ба худои доркаҳи пояндаи ҷуз ӯ нест

دل را به خدا دارکه پاینده جز او نیست

Кӯи рояти аўктои вкҷои ҳишмати мнкў

کو رایت اوکتای وکجا حشمت منکو

Шоҳо чу ба нахҷӣри ту аз банда кунӣ ёд

شاها چو به نخجیر تو از بنده ‌کنی یاد

Ин бандаи ?герат ёд наёрад буд оҳӯ

این بنده‌ گرت یاد نیارد بود آهو

Ҳосид кунад андеша ки ин соҳирии сарф

حاسد کند اندیشه ‌که این ساحری صرف

Коҳўш фиристанд на дроҷ ва на тиҳу

کآهوش فرستند نه دراج و نه تیهو

Оре мисласт инки ҳакямони бсрўднд

آری مثلست اینکه حکیمان بسرودند

Аз паҳлавии шерон ба заъифон расад оҳӯ

از پهلوی‌شیران به ضعیفان رسد آهو

Ин тӯҳфаи шоҳона чу аз шаҳ ба ман омад

این تحفهٔ شاهانه چو از شه به من آمد

Бинишастаму бгзоштаҳи сар бар сари зону

بنشستم و بگذاشته سر بر سر زانو

Аз лаҷаи хотир ба дар оварадам дар дам

از لجهٔ خاطر به‌در آوردم در دم

Ғаввос вааш ин назм ки чун риштаи лўлў

غوّاص وش این نظم که چون رشتهٔ لولو

Ин шеър фиристодам ва умед қабуласт

این شعر فرستادم و امید قبولست

Ҷузи шеър чаҳ ояд дигар аз марди сухангӯ

جز شعر چه آید دگر از مرد سخنگو

Токомрўоиӣ на ба ақласт ва ба тадбир

تاکامروایی نه به عقلست و به تدبیر

То қалъаи гушойӣ на ба зӯраст ва ба бозу

تا قلعه‌گشایی نه به زورست و به بازو

Ҳам комрўобош ба тадбир ва ба фарҳанг

هم‌کامرواباش به تدبیر و به فرهنگ

Ҳам қалъа гшо бош ба бозуӣ ва ба неру

هم قلعه‌گشا باش به بازوی و به نیرو