Шуд иду маи рӯзаи сФркрд ба икроҳ

شد عید و مه روزه سفرکرد به اکراه

Некӯ сафарӣ кард худои бодаши ҳамроҳ

نیکو سفری‌ کرد خدا بادش همراه

эй ходмки он ҳуҷраи бёроӣ ва ба маҷлис

ای خادمک آن حجره بیارای و به ‌مجلس

Май зани ивази об ба рағми дили бадхоҳ

می‌زن عوض آب به رغم دل بدخواه

Ин сбҳаҳ ва сӣ пораи бҳли боз ба сандӯқ

این سبحه و سی‌پاره بهل باز به صندوق

Ваон хирқау саҷҷода ба брбоз ба бунгоҳ

وان خرقه و سجاده به برباز به بنگاه

Масҷиди ҳама косад шуду минбари ҳамаи фосид

مسجد همه‌ کاسد شد و منبر همه فاسد

Воъизи ҳама ҳайрон шуду зоҳиди ҳамаи ?дарвоҳ

واعظ همه حیران شد و زاهد همه درواه

Як моҳа накардӣ адои суннати шодӣ

یک ماهه نکردی ادا سنت شادی

Як рӯза кунем ончӣ накардем бҳки моҳ

یک روزه‌کنیم آنچه نکردیم بهٔک ماه

Ҳам бода ва ҳам бӯсаи дарин моҳ ҳалоласт

هم باده و هم بوسه درین ماه حلالست

намегӯяму парво зксм нест алии аллоҳ

می‌گویم و پروا زکسم نیست علی‌الله

Май нӯшаду шоҳиди барад ва бӯса сетанд

می‌نوشد و شاهد برد و بوسه ستاند

Ҳар банда ки аз раҳмати яздон буд огоҳ

هر بنده‌ که از رحمت یزدان بود آگاه

Бо ман сабқати раҳматаи пас з чаҳ хуоне

با من سبقت رحمته پس ز چه خوانی

Ҳрсбҳу пасину шабу рӯзи вгаҳи вбигоаҳ

هرصبح و پسین و شب و روز وگه وبیگاه

Савдои худо бо ту ба фазласт ва ба раҳмат

سودای خدا با تو به فضلست و به رحمت

Бо раҳмату фазлаш чаҳ хурии ғам чаҳ кунӣ оҳ

با رحمت و فضلش چه خوری غم چه‌ کنی آه

Қоонии токии сухан аз сари худоӣ

قاآنی تاکی سخن از سر خدایی

Дар раҳгузари бод чаро ғарра шавад коҳ

در رهگذر باد چرا غره شود کاه

Аз шеър мазан лоф ва бирав шеъри ҳмибоФ

از شعر مزن لاف و برو شعر همیباف

Кас гуфт ки шоир машав эй шоири гумроҳ

کس گفت که شاعر مشو ای شاعر گمراه

Биншину бти бодаи ситон аз бути сода

بنشین و بط باده ستان از بت ساده

Зон пеш ки баргати бабради марг ба ногоҳ

زان پیش که برگت ببرد مرگ به ناگاه

Ин моҳи макрами лақаб аз яздон дорад

این ماه مکرم لقب از یزدان دارد

Бо шавкати шоҳона аз он мерасад аз роҳ

با شوکت شاهانه از آن می‌رسد از راه

Гар шавкат шоҳона надорад сипас аз чист

گر شوکت شاهانه ندارد سپس از چیست

Ин ноӣу нафиру илму кӯс ба даргоҳ

این نای و نفیر و علم و کوس به درگاه

Он моҳи ҳамаи шайхи навон буд ба маҷлис

آن ماه همه شیخ نوان بود به مجلس

Ин моҳи ҳама шӯх ҷавонаст ба харгоҳ

این ماه همه شوخ جوانست به خرگاه

Он моҳ надидем танӣ рака нанолад

آن ماه ندیدیم تنی راکه ننالد

Чу Ни чанг ки мутриб ба рҳоўӣ занадаш роҳ

چو‌ن چنگ‌ که مطرب به رهاوی زندش راه

Соқӣ чаҳ ншстшӣ бархез ва бидиҳ май

ساقی چه نشستشی برخیز و بده می

Мутриб чаҳ стодстӣ биншин ва бизан роҳ

مطرب چه ستادستی بنشین و بزن راه

эй сарви ман эй бар ҳамаи хубони ҷаҳони сар

ای سرو من ای بر همه خوبان جهان سر

эй моҳи ман эй бар ҳамаи таркони хутани шоҳ

ای ماه من ای بر همه ترکان ختن شاه

Сарвӣ на ъФоки аллоҳ кӣ бода хӯрд сарв

سروی نه عفاک‌الله‌کی باده خورد سرو

Моҳӣ на ҷзоки аллоҳ кӣ бӯса диҳад моҳ

ماهی نه جزاک الله‌ کی بوسه دهد ماه

Чоҳӣ ба занахи дорӣ ва ин турфа ки мардум

چاهی به زنخ داری و این‌ طرفه‌ که مردم

Аз чоҳ баранд об ва ту обами барӣ аз чоҳ

از چاه برند آب و تو آبم بری از چاه

Чандин чаҳ кунӣ нози ало эй бути танноз

چندین چه‌کنی ناز الا ای بت طناز

Ин нози бҳл то нкшдкор ба икроҳ

این ناز بهل تا نکشدکار به اکراه

Бурҷа чу вшоқон ва ба ман бӯсаи ҳамеи даҳ

برجه چو وشاقان و به من بوسه همی ده

Бншн чу амирону зи ман бодаи ҳамеи хоҳ

بنشن چو امیران و ز من باده همی خواه

Ман бодаи даҳуми ту чаҳ кунӣ ? шукри худованд

من باده دهم تو چه‌کنی‌؟ شکر خداوند

Ту бӯсаи диҳии ман чаканам ? мадҳи шаҳаншоҳ

تو بوسه دهی من چکنم‌؟ مدح شهنشاه

Фармондиҳи офоқи Муҳамади шаҳи ғозӣ

فرماندهٔ آفاق محمد شه غازی

Каз фару шараф дар ду ҷаҳони омадаи яктоа

کز فر و شرف در دو جهان آمده یکتاه

Ҳўршиду маашро натавон хондани амсол

حورشید و مهش را نتوان خواندن امثال

Ҷамшеду кешро натавон гуфтани ашбоаҳ

جمشید و کیش را نتوان ‌گفتن اشباه

Ҳарҷо сухан аз размаши шерони ҳамаи харгӯш

هرجا سخن از رزمش شیران همه خرگوش

Ҳарҷо сифат аз базмаши мейрони ҳамаи ?бурмаа

هرجا صفت از بزمش میران همه برماه

Нанг оядаш аз давлати ҷовиди азирок

ننگ آیدش از دولت جاوید ازیراک

Зиштаст брондоми сеӣ ҷомаи кӯтоҳ

زشتست براندام سهی جامهٔ کوتاه

Бар чеҳраи иқболаши давлат шудаи шайдо

بر چهرهٔ اقبالش دولت شده شیدا

Бар соҳати иҷлолаши гардун шудаи ?дарвоҳ

بر ساحت اجلالش‌ گردون شده درواه

Зонсўии макон қадараш андохта маснад

زانسوی مکان قدرش انداخته مسند

Беруни зи ҷиҳати ҷоҳаши афрохтаи харгоҳ

بیرون ز جهت جاهش افراخته خرگاه

эй бо шарафи қадари ту шоҳони ҳамаи банда

ای با شرف قدر تو شاهان همه بنده

Вай бо фазаъи қаҳри ту шерони ҳамаи рӯбоҳ

وی با فزع قهر تو شیران همه روباه

Тамкин ту ҷоеаст ки шоҳон ҳама оянд

تمکین تو جاییست که شاهان همه آیند

Ҳар рӯза ба даргоҳи ту бо нолау дрхўоаҳ

هر روزه به درگاه تو با ناله و درخواه

Он фидя ва ин ҳадя ва он гавҳар ва ин ганҷ

آن فدیه و این هدیه و آن ‌گوهر و این ‌گنج

Он бора ва ин бора ва он афсар ва ин гоҳ

آن‌باره و این‌باره و آن افسر و این‌گاه

Гирӣ гуҳӣ аз рӯму гуҳ аз чину гуҳ аз ҳинд

گیری‌ گهی از روم و گه از چین و گه از هند

Авранги зи қисркмр аз хони калла аз роҳ

اورنگ ز قیصرکمر از خان‌کله از راه

Ҳар нутфа казу роиҳаи кин ту ояд

هر نطفه‌کزو رایحهٔ‌کین تو آید

Аз бим шавад хӯн ба раҳми номдаҳ аз боҳ

از بیم شود خون به رحم نامده از باه

Хос аз пай онаст ки мадҳ ту сарояд

خاص از پی آنست‌که مدح تو سراید

Варна чаҳ буд хосияти нутқ дар афвоҳ

ورنه چه بود خاصیت نطق در افواه

Монои рақами ҳандасаи ҷӯад ту ниҳодаст

مانا رقم هندسه جود تو نهادست

Гар на набӯд фарқ на аз панҷ ба панҷоҳ

گر نه نبود فرق نه از پنج به پنجاه

Чун нори ҷаҳаннами лақаби теғи ту ҷонсӯз

چون نار جهنم لقب تیغ تو جانسوز

Чун сяти қиёмати сифати қаҳри ту ҷонкоҳ

چون صیت قیامت صفت قهر تو جانکاه

Шоҳо чу дили душмани ту қофия шуд танг

شاها چو دل دشمن تو قافیه شد تنگ

Бо онкӣ мукаррар шуд чун ҷӯади шаҳаншоҳ

با آنکه مکرر شد چون جود شهنشاه

То ҳеҷ ба ҳаммом савора наравад мард

تا هیچ به حمام سواره نرود مرد

То ҳеҷ ба шатранҷ пиёда набӯд шоҳ

تا هیچ به شطرنج پیاده نبود شاه

Даҳрат ба дабистони бақои боди яке Тифл

دهرت به دبستان بقا باد یکی طفل

Чархат ба шабистони ълободи яке моҳ

چرخت به شبستان علاباد یکی ماه