Ин хат бехато ки ба аз нофаи хтост

این خط بی‌خطا که به از نافهٔ ختاست

Гар машки чини зи таййиби ҳаме хўонмш хатост

گر مشک چین ز طیب همی خوانمش خطاست

Дорад зёии ахтар агарчӣ сиёҳ рӯаст

دارد ضیای اختر اگرچه سیاه‌روست

Дорад баҳоии гавҳар агарчӣ шабаҳ намост

دارد بهای‌گوهر اگرچه شبه نماست

Дар ростӣ буд алифаши қомат нигор

در راستی بود الفش قامت نگار

Нўнш агарчӣ брсФти пушти ман дўтост

نونش اگرچه برصفت پشت من دوتاست

Айнаши ҳилоли шакл ва ба маънии муъоина

عینش هلال شکل و به معنی معاینه

Айни анояти азал ва айн муддаост

عین عنایت ازل و عین مدعاست

Бар сафҳаи сипеди саводи хаташ чунонк

بر صفحهٔ سپید سواد خطش چنانک

Акси саводи дида ба рухсор дилрабост

عکس سواد دیده به رخسار دلرباست

ё акс рӯй тираи зангӣ дар оина

یا عکس روی تیرهٔ زنگی در آینه

ё нақши пои шубҳа ба мроти аҳтдост

یا نقش پای شبهه به مرآت اهتداست

ё бар баёзи рӯми нишон аз саводи занг

یا بر بیاض روم نشان از سواد زنگ

ё брхди накӯи асари хати мшксост

یا برخد نکو اثر خط مشکساست

ё баҳри чашми захми ҳаводиси нишони нил

یا بهر چشم زخم حوادث نشان نیل

Аз диргаҳ ба носиаҳи бахти подшост

از دیرگه به ناصیهٔ بخت پادشاست

Пирӯзгари ҳасани шаҳи ғозӣ ки аз нахуст

پیروزگر حسن شه غازی‌ که از نخست

Дандони спидкрдаҳи фармон ӯ қазост

دندان سپیدکردهٔ فرمان او قضاست

Гарданкашӣ ки теғи ҷҳонсўз ӯ ба разм

گردنکشی که تیغ جهانسوز او به رزم

Ҳам аҳди бобулӣау ҳамроз бо фаност

هم‌ عهد بابلیه و همراز با فناست

Хок дараш агар чаҳ бўдкимо вале

خاک درش اگر چه بودکیما ولی

Дар ҷазби бӯсаи лаб аҳрор каҳрабост

در جذب بوسهٔ لب احرار کهرباست

Теғаш агарчӣ балъ кунад садҳазори ҷон

تیغش اگرچه بلع ‌کند صدهزار جان

Боз аз гуруснагӣ мисли шахс ноштост

باز از گرسنگی مثل شخص ناشتاست

Ҳарчанд ҷонвар на валикин ба хон разм

هرچند جانور نه ولیکن به خوان رزم

Аз луқмаи ҳаёт муҳайёӣ иштиҳост

از لقمهٔ حیات مهیای اشتهاست

Маликаши чунон васеъ ки дар шҳрбнд ӯ

ملکش چنان وسیع‌که در شهربند او

Лафзӣ ки нагзарад ба забон ном интиҳост

لفظی‌که نگذرد به زبان نام انتهاست

эй хусравӣ ки фатҳу зафарро ба рӯзгор

ای خسروی‌که فتح و ظفر را به روزگار

Бар бахти муқтадои ту ҳамвора иқтидост

بر بخت مقتدای تو همواره اقتداست

Аз рашк рӯй варои ту аъамӣ шуд офтоб

از رشک روی ورای تو اعمی شد آفتاب

Зонрўиши ани хати вти шуъоъӣ ба каф Асост

زانرویش ان خط‌وط شعاعی به‌کف عصاست

Роҳи ФногрФти бало дар замони ту

راه فناگرفت بلا در زمان تو

Гар брксӣ бало расад он ҳам яқин балост

گر برکسی بلا رسد آن هم یقین بلاست

Бо абри нисбати кафи род ту кард ақл

با ابر نسبت‌ کف راد تو کرد عقل

Ғофили азинкаҳи абр на дороӣ ин атост

غافل ازینکه ابر نه دارای این عطاست

Аз барқи хандаи срздкоин айн тӯҳматаст

از برق خنده سرزدکاین عین تهمتست

Вази раъди ғўи баромад кин маҳз ифтирост

وز رعد غو برآمد کاین محض افتراست

Ҷавлон занаст кӯҳи ту он хинги тавсанат

جولان زن است کوه تو آن خنگ توسنت

ё дар нҳодкўаҳи гарон суръат сабост

یا در نهادکوه‌ گران سرعت صباست

Бо партави замири ту равшани ншдкаҳи меҳр

با پرتو ضمیر تو روشن نشدکه مهر

Сарчашмаи злом ва ё манбаи зёст

سرچشمهٔ ظلام و یا منبع ضیاست

Гар ақли нукта санҷ сарояд ки ҷои ту

گر عقل نکته‌سنج سراید که جای تو

Берун буд зи ҷои ҳама гўиндкоин баҷост

بیرون بود ز جا همه‌گویندکاین بجاست

Ҳар сангу гул ки гашти лагадкӯби Рахши ту

هر سنگ و گل که گشت لگدکوب رخش تو

Аз шавқ чун наботи муҳайёии антмост

از شوق چون نبات مهیای انتماست

Ҳар кас ки млтҷӣ ба ту шуд поя аш фузуд

هر کس ‌که ملتجی به تو شد پایه ‌اش فزود

Ҷузи баҳру кони кашони кафи роди ту млтҷост

جز بحر و کان ‌کشان ‌کف راد تو ملتجاست

Корӣ макун ки ҷӯади ту бркс ситам кунад

کاری مکن‌که جود تو برکس ستم‌کند

Охир на ибни дуро ба сахоӣ ту илтиҷост

آخر نه ابن دو را به سخای تو التجاست

Дӯзахи шӯй ба душману ҷинати шӯй ба дӯст

دوزخ‌ شوی به ‌دشمن و جنت ‌شوی به‌ دوست

Кин мари марои уқубат ва ин мар маро балост

کاین مر مرا عقوبت و این مر مرا بلاست

Чашмӣ ба роҳ нест ба аҳдати ҷузи онкии фатҳ

چشمی به راه نیست به عهدت جز آنکه فتح

Дар раҳи зи интизори тўоши чашм бар қафост

در ره ز انتظار تواش چشم بر قفاست

Баси гавҳари смин ки зи ҷӯади ту бе саман

بس‌گوهر ثمین‌که ز جود تو بی‌ثمن

Бас дар бе бҳокаҳи зи базли ту бе баҳост

بس در بی‌بهاکه ز بذل تو بی‌بهاست

Рӯ банд кард мақдамат аз дидаи хусравон

رو بند کرد مقدمت از دیده خسروان

Шоҳои магари ғубори қудуми ту тўтёст

شاها مگر غبار قدوم تو توتیاست

Азкори бастаи роФти омат гиреҳ гушӯд

ازکار بسته رافت عامت‌گره‌گشود

Ғайр аз ду зулфи хубони конҳми гиреҳи гшост

غیر از دو زلف خوبان ‌کانهم گره‌ گشاست

Чун дасти барфарозӣ ва шамшер баркашӣ

چون دست برفرازی و شمشیر برکشی

Гӯйии ҳилол бар зибр хат устувост

گویی هلال بر زبر خط استواست

Рмҳти Асои Мӯсои агрнисти азчаҳи рӯ

رمحت عصای موسی اگرنیست ازچه رو

Дар рӯзи разми дркФи род ту аждаҳост

در روز رزم درکف راد تو اژدهاست

Бар ту чаҳ ҷои мадҳ ва сано ҳаст каз нахуст

بر تو چه جای مدح و ثنا هست ‌کز نخست

Шоиста аз вуҷӯди ту ҳам мадҳ ва ҳам саност

شایسته از وجود تو هم مدح و هم ثناست

Он ба он бар дуои ту хатм сано кунам

آن به آن بر دعای تو ختم ثنا کنم

Зирокаҳи ҳрзи пайкару тъўиз ҷон дуост

زیراکه حرز پیکر و تعویذ جان دعاست

То нуқтае ки сархати тдўир доира аст

تا نقطه‌ای‌که سرخط تدویر دایره است

Ҳам интиҳои доираи ҳам айн ибтидост

هم انتهای دایره هم عین ابتداست

Ҳаркас ки бо ту чун хати паргор каҷ равад

هرکس‌ که با تو چون خط پرگار کج رود

Сараши бодои рчаҳи ҳай низо иқтизост

سرش‌بادا‌رچه هی نیزا اقتضاست