Сарви симини маро аз чӯби хунини гашти пой

سرو سیمین مرا از چوب خونین‌ گشت پای

Сарви гӯ бо пои чубин дар чамани зин пас меЭй

سرو گو با پای چوبین در چمن زین پس میای

Сарви ман моҳи замини бад зон шудаш по бар фалак

سرو من ماه زمین بد زان شدش پا بر فلک

То з некуӣ занад моҳи фалакро пушти пой

تا ز نیکویی زند ماه فلک را پشت پای

Моҳ ман шуд дар муҳоқу сарви ман аз по нишаст

ماه من شد در محاق و سرو من از پا نشست

Сарвро гӯи брмхизу моҳро гӯи брмёӣ

سرو را گو برمخیز و ماه را گو برمیای

Сарви ман аз по фитоду фарқи Фрқдсоӣ ӯ

سرو من از پا فتاد و فرق فرقدسای او

Снблстон кард гетиро зи зулфи мшксоӣ

سنبلستان ‌کرد گیتی را ز زلف مشکسای

Сарвро зини ғуссаи гӯ дар боғи хӯни дил гарӣ

سرو را زین ‌غصه‌گو در باغ خون دل‌گری

Моҳро зини қиссаи гӯ аз чархи сӯии гули гароӣ

ماه را زین قصه گو از چرخ سوی گل گرای

То биҳиштӣ рӯй ман бар хок то раии суди чеҳр

تا بهشتی روی من بر خاک تا ری سود چهر

Гашти хок аз фари рухсораши бҳшии длгшоӣ

گشت خاک از فر رخسارش بهشی دلگشای

Хок агар даъвӣ султонӣ кунад шояд аз онк

خاک اگر دعوی سلطانی کند شاید از آنک

Сояи зулфаш бар ӯ афтод чун пар ҳамЭй

سایهٔ زلفش بر او افتاد چون پر همای

Дар зимистонӣ ки азгл менаравед ҳеҷ гул

در زمستانی‌که ازگل می‌نروید هیچ‌گل

Гули з гул рӯйед то ӯ бар замин шуд чеҳраи соӣ

گل ز گل رویید تا او بر زمین شد چهره‌سای

Машки безони гашти бргитии зи ҷаъди длФриб

مشک‌بیزان‌گشت برگیتی ز جعد دلفریب

Ашки резони гашт бар домани зи чашми дилрабоӣ

اشک‌ریزان‌گشت بر دامن ز چشم دلربای

Ашки чашмаши рости пиндорӣ ки тухми фитна буд

اشک چشمش راست پنداری‌ که تخم فتنه بود

Зонка аз ашкаши замин то ҳашар гардад фитнаи зой

زانکه از اشکش زمین تا حشر گردد فتنه‌ زای

Дӯши дркнҷии зи ранҷ рӯза будам тнгдл

دوش درکنجی ز رنج روزه بودم تنگدل

Каз буруни осемаи сар , пайкӣ даромад дар сарой

کز برون آسیمه‌سر، پیکی درآمد در سرای

Гуфтамаш хайраст гуфт ореи надории огаҳӣ

گفتمش خیرست ‌گفت آری نداری آگهی

Каз малик бар ҷон ёвар рафт хашмии ҷонгзоӣ

کز ملک بر جان یاور رفت خشمی جانگزای

Боз чунон доварӣ дар ҳақи чунин ёварӣ

باز چونان داوری در حق چونین یاوری

Неки боўркрди гуфтори ҳасуди жожхоӣ

نیک باورکرد گفتار حسود ژاژخای

Гуфтамаш рӯи рӯи Неи огаҳи зи дастон дам мазан

گفتمش رو رو نیی آگه ز دستان دم مزن

Гуфт биҳосл магӯӣу жожи лотоили муллоӣ

گفت بیحاصل مگوی و ژاژ لاطایل ملای

Шаҳ Фаридунаст фаррух ӯ буд заҳҳоки аҳд

شه فریدونست فرخ او بود ضحاک عهد

Он зи гурзи гоўсор ва ин зулфи морсоӣ

آن ز گرز گاوسار و این زلف مارسای

Гар Фаридуни кӣна аз заҳҳок ҷӯяд бок нест

گر فریدون‌کینه از ضحاک جوید باک نیست

Ҳбзои фархундаи адлу марҳабои покизаи рой

حبذا فرخنده عدل و مرحبا پاکیزه‌رای

Шоҳро бояд дуои гуфтани зи лутфу қаҳр ӯ

شاه را باید دعا گفتن ز لطف و قهر او

Ҳар ду омад ғмздоӣ ва ҳар ду омад ҷон физой

هر دو آمد غمزدای و هر دو آمد جان‌فزای

Ҳам мабодаш гирд бар домани зи чархи гирди гирд

هم مبادش گرد بر دامن ز چرخ گرد گرد

Ҳам мабодаш дард бар хотири зи дайри дирпоӣ

هم مبادش درد بر خاطر ز دیر دیرپای

Ёвари ман ҳам мабош аз хашми довари тнгдл

یاور من هم مباش از خشم داور تنگدل

Май нболӣ чун илм то менанолӣ ҳамчу ноӣ

می‌نبالی چون علم تا می‌ننالی همچو نای

Чашми лутф аз шоҳи дории дили зи хашмаш бад макун

چشم لطف از شاه داری دل ز خشمش بد مکن

Май даҳонро талх дорад онгаҳ омад ғмздоӣ

می دهان را تلخ دارد آنگه آمد غمزدای

Бар дар хизмати бғир аз ҳалқаи тоъати мкўб

بر در خدمت بغیر از حلقهٔ طاعت مکوب

Бар дар тоъати бғир аз ҷабҳаи хизмати мсоӣ

بر در طاعت بغیر از جبههٔ خدمت مسای

Ҳам дафи мхрўш агар гӯшт бимолад ҳамчуи чанг

هم دف مخروش اگر گوشت‌ بمالد همچو چنگ

Каз тиҳии мағзии намояди нола кардан чун дароӣ

کز تهی‌ مغزی نماید ناله‌ کردن چون درای

Ҳамчуи зулфи хешу ҳол ман машав ҳоли дижам

همچو زلف خویش و حال من مشو حال دژم

Коби баргардад ба ҷӯйу меҳр боз ояд ба ҷой

کاب برگردد به جوی و مهر باز آید به جای

Худ зи шоҳи нуктаи дон бгзркаҳ донад ҳаркасӣ

خود ز شاه نکته‌دان بگذرکه داند هرکسی

КоФтобӣ чун турои донои ниндоид ба лой

کافتابی چون ترا دانا نینداید به لای

Шоҳи шоҳони моҳи моҳонро ба ранги орад ба чанг

شاه شاهان ماه ماهان را به رنگ آرد به چنگ

Вои он нодон ки ин маънӣ надонад вои вой

وای آن نادان‌که این معنی نداند وای وای

Ҳоле эй султони хубони даргузар аз ҳоли хеш

حالی ای سلطان خوبان درگذر از حال خویش

Бархе аз аҳволи рӯзи рӯзаи шӯи таййибати сарой

برخی از احوال روز روزه شو طیبت‌سرای

Ту магари рӯзаи Не коингўнаҳ ҳастӣ сурхи чеҳр

تو مگر روزه نیی ‌کاینگونه هستی سرخ‌چهر

Ростии ғмзии намои вази ҳоли худ рамзӣ намой

راستی غمزی نما وز حال خود رمزی نمای

Ҳоли ман пурсӣ чунонам рӯза дорад зрдрўӣ

حال من پرسی چنانم روزه دارد زردروی

Кам агар бинӣ ндонӣ кин манам ёкҳрбоӣ

کم اگر بینی ندانی‌کاین منم یاکهربای

Рағми зоҳидро биё то як ду рӯзӣ ме хӯрем

رغم زاهد را بیا تا یک‌دو روزی می خوریم

Аз сари таййибат ки таййибатро бибахшоед худоӣ

از سر طیبت ‌که طیبت را ببخشاید خدای

Ҳам ту баҳри ман шаробовар зи лаъл май параст

هم تو بهر من شراب آور ز لعل می‌پرست

Ҳам ман аз баҳрати рубоби орми зи қавли ҷонФзоӣ

هم من از بهرت رباب آرم ز قول جانفزای

Гуҳ чу соғар бар рухи ман ту бихандии қоаҳи қоаҳ

گه چو ساغر بر رخ من تو بخندی قاه‌قاه

Гуҳ чу минои ман бгрим аз ғами туҳои ҳои

گه چو مینا من بگریم از غم تو های‌های

Мар маро нақулӣ агар бояд турои ширини лабон

مر مرا نقلی اگر باید ترا شیرین‌لبان

Мари турои чангӣ агар бояд марои пушти дўтоӣ

مر ترا چنگی اگر باید مرا پشت دوتای

Ҳам турои ман нофаи пеши орми зи калаки мшкбўӣ

هم ترا من نافه پیش آرم ز کلک مشکبوی

Ҳам марои ту бодаи пеши ореи зи чашми дилрабоӣ

هم مرا تو باده پیش آری ز چشم دلربای

Гар ман аз ту дили бдздми нукта ӣӣ гӯи длФриб

گر من از تو دل بدزدم نکته‌یی گو دلفریب

Гар ту аз ман рӯ бапушӣ ҷонати орми рӯнамоӣ

گر تو از من رو بپوشی جانت آرم رونمای

Шукрат бояд бигӯ ҳарфии зи лаъли дилнишин

شکرت باید بگو حرفی ز لعل دلنشین

Анбарат бояд бизан дастӣ ба зулфи машки соӣ

عنبرت باید بزن دستی به زلف مشک‌سای

Айшро дар гирди хоҳии барфашони гирд аз калла

عیش را در گرد خواهی برفشان گرد از کله

Ранҷро дар банди хоҳии бргшои банд аз қабоӣ

رنج را در بند خواهی برگشا بند از قبای

Чун ту моҳиро чаҳ ғами ми р чун манӣ бинад ба рӯй

چون تو ماهی را چه غم‌م‌ر چون منی بیند به روی

Чун ту шоҳиро чаҳ бок ар чун манӣ бошад гадоӣ

چون تو شاهی را چه باک ار چون منی باشد گدای

Дар ҳадиси дӯсти Қоонӣ забон номаҳрамаст

در حدیث دوست قاآنی ‌زبان نامحرمست

Дӯстро хоҳӣ чу мағзи азпўст бе ҳуҷҷати броӣ

دوست را خواهی‌چو مغز ازپوست ‌بی‌حجت برآی