эй дафтари гул аз варақи ҳасани ту бобӣ

ای دفتر گل از ورق حسن تو بابی

Бо оби рахти чашмаи хуршеди саробӣ

با آب رخت چشمهٔ خورشید سرابی

Нолони дилам ар бардаи ду чашмат аҷабӣ нест

نالان دلم ار برده دو چشمت عجبی نیست

Дар дасти ду маст аз паии тафреҳи рубобӣ

در دست دو مست از پی تفریح ربابی

Бо дидатар баради зи фикри ту марои хоб

با دیدهٔ تر برد ز فکر تو مرا خواب

Бе рӯй ту нақшӣ задам имрӯз бар обӣ

بی‌روی تو نقشی زدم امروز بر آبی

Васфи даҳанат зон ннўштим ба девон

وصف دهنت زان ننوشتیم به دیوان

Кони нуқта мавҳум нагунҷад ба китобӣ

کان نقطهٔ موهوم نگنجد به کتابی

То бӯ ки кунад наргиси масти ту таманно

تا بو که کند نرگس مست تو تمنا

Аз лухт ҷгркрдаҳам амрўзкбобӣ

از لخت جگرکرده‌ام امروزکبابی

ГФтогзрм бар сари хоки ту пас аз марг

گفتاگذرم بر سر خاک تو پس از مرگ

Тарсам ки з ёдаш равад эй марги шитобӣ

ترسم‌ که ز یادش رود ای مرگ شتابی

Як лаъли ту ҷони барад ва дигар лаъли ту ҷон дод

یک لعل تو جان برد و دگر لعل تو جان داد

Венаи турфа ки ҳар як ба дигаргунаи итобӣ

وین طرفه ‌که هر یک به دگرگونه عتابی

Вақтаст ки дили ришваи баради бӯсаи з ҳар як

وقتست که دل رشوه برد بوسه ز هر یک

Акнӯн ки майонишон шудаи пайдои шкробӣ

اکنون ‌که میانشان شده پیدا شکرآبی

Аз хиҷлати манзури шаҳ ар нест чаро ҳаст

از خجلت منظور شه ار نیست چرا هست

Бар чеҳра чун моҳи ту пайвастаи ниқобӣ

بر چهرهٔ چون ماه تو پیوسته نقابی

Он меҳтари фархунда ки азкохи рафеъаш

آن مهتر فرخنده‌که ازکاخ رفیعش

Бартар набӯд дар ҳамаи офоқи ҷанобӣ

برتر نبود در همه آفاق جنابی

Ршҳии зи саҳоби каф ӯ ё ки муҳӣтӣ

رشحی ز سحاب ‌کف او یا که محیطی

Мавҷии зи муҳӣти дил ӯ ёкаҳи саҳобй

موجی ز محیط دل او یاکه سحابی

Онгуна рафеъаст равоқаш ки намондаст

آنگونه رفیعست رواقش ‌که نماندست

Мобайни вайу арши барин ҳеҷ ҳиҷобӣ

مابین وی و عرش برین هیچ حجابی

Онҷокаҳи сҷоби каф ӯ жола фишонаст

آنجاکه سجاب ‌کف او ژاله‌فشانست

Биллоҳ ки агар абри даройад ба ҳисобӣ

بالله‌که اگر ابر درآید به حسابی

Базли вкФи родаши караму табъи ҷаводаш

بذل وکف رادش‌کرم و طبع جوادش

Ин висау роминӣ ва он дъду рубобӣ

این ویسه و رامینی و آن دعد و ربابی

Бо резиши абркФ ӯ абри духонӣ

با ریزش ابرکف او ابر دخانی

Бо бахшиши баҳри дил ӯ баҳри ҳубобӣ

با بخشش بحر دل او بحر حبابی

эй соқии маҷлиси зерами ҷоми шаробӣ

ای ساقی مجلس زیرم جام شرابی

Лаби ташнаи дили сӯхтаро ҷуръаи обӣ

لب‌تشنهٔ دل‌سوخته را جرعهٔ آبی

Зон об ки аз шуъла ӯ барқи фурӯғӣ

زان آب‌ که از شعلهٔ او برق فروغی

Зон об ки аз тобиш ӯ соъиқаи тобӣ

زان آب‌ که از تابش او صاعقه تابی

Зон об ки худ оташ сардаст валикин

زان آب‌که خود آتش سردست ولیکن

Дар малик ҷаҳон нест аз он гармтар обӣ

در ملک جهان نیست از آن‌ گرم‌تر آبی

Зон об ки ояд ба пеши рӯҳ чу одам

زان آب‌که آید به پیش روح چو آدم

Гар қатрае аз ваии бчконӣ ба туробӣ

گر قطره‌ای از وی بچکانی به ترابی

Зон об ки бе миннати эксири зи таъси

زان آب‌ که بی‌منت اکسیر ز تاثیر

Мисро кунад аз ним тарашшӯҳи зар нобе

مس را کند از نیم ترشح زر نابی

Обӣ ки чу бар қбргнҳкор фишонанд

آبی‌که چو بر قبرگنهکار فشانند

Набӯд ба дилаши воҳима аз рӯзи ҳисобӣ

نبود به دلش واهمه از روز حسابی

Обӣ ки агар нӯшад перӣ кунад идрок

آبی‌ که اگر نوشد پیری‌ کند ادراک

Айёми писандидатар аз аҳди шабобӣ

ایام پسندیده‌تر از عهد شبابی

Обӣ ки чу бар ҷабҳа бемор фишонанд

آبی ‌که چو بر جبههٔ بیمار فشانند

Бо фоидатар дардисарашро зглобӣ

با فایده‌تر دردسرش را زگلابی

Обӣ ки агар съўаҳ кунад ршҳӣ аз он нӯш

آبی‌که اگر صعوه‌کند رشحی از آن نوش

Бешубҳа шикораш накунад ҳеҷ уқобӣ

بی‌ شبهه شکارش نکند هیچ عقابی

Обӣ ки чу оқоне агар нӯши кндкс

آبی‌که چو آقانی اگر نوش‌کندکس

Ёбад зи паии мадҳи малики фикри мсобӣ

یابد ز پی مدح ملک فکر مصابی

Дорои ҷўонбхти ҳасани шоҳ ки ӯ ро

دارای جوانبخت حسن شاه‌ که او را

Гардун накунад ҷуз ба абўолсиФи хитобӣ

گردون نکند جز به ابوالسیف خطابی

Он хусрави одил ки ба ҷузи кох ситам нест

آن خسرو عادل که به جز کاخ ستم نیست

зи ободии адлаш ба ҷаҳони ҷои харобӣ

ز آبادی عدلش به جهان جای خرابی

Рмҳш буд он афъии печон ки бунобаш

رمحش بود آن افعی پیچان‌که بنابش

Аз хӯни бидонадяш буд сурхи луобӣ

از خون بداندیش بود سرخ لعابی

Бахташ буд он шохи брўмндкаҳи тӯбо

بختش بود آن شاخ برومندکه طوبی

Дар нисбат ӯ хирадтар аз барги сдобӣ

در نسبت او خردتر از برگ سدابی

Дар хизматаши онон ки сар аз пой шиносанд

در خدمتش آنان که سر از پای شناسند

Дар дидаи арбоб уқуланд дўобӣ

در دیدهٔ ارباب عقول‌اند دوابی

Мушкил ки шавад бо схтш дар дили асдоФ

مشکل‌که شود با سخطش در دل اصداف

Як қатра аз ин пас ба шабаҳ дар хўшобӣ

یک قطره از این پس به شبه درّ خوشابی

эй онкии зи кимхти фалаки сохтаи зи оғоз

ای آنکه ز کیمخت فلک ساخته ز آغاز

Сироҷи қазои теғи туро сабзи қробӣ

سرّاج قضا تیغ تو را سبز قرابی

Аз ғояти абзоли нъми соили неъмат

از غایت ابذال نعم سایل نعمت

Алои нъм аз лафз ту нашунида ҷавобӣ

الا نعم از لفظ تو نشنیده جوابی

Бо фараи шаҳбози ҷалоли ту ба гетӣ

با فرهٔ شهباز جلال تو به گیتی

Симурғ кам аз ходӣу анқои зи збобӣ

سیمرغ ‌کم از خادی و عنقا ز ذبابی

Хӯн бе мадади халқи ту зинҳор ки гардад

خون بی‌مدد خلق تو زنهار که گردد

Дар нофи ғизолони хутани нофа нобе

در ناف غزالان ختن نافهٔ نابی

Ҳангоми ризо бар сифати афви худованд

هنگام رضا بر صفت عفو خداوند

Сад сиӣаҳро афв ту бахшад ба савобӣ

صد سیئه را عفو تو بخشد به ثوابی

ё фатҳ шавад фитнаи теғи ту чу домод

یا فتح شود فتنهٔ تیغ تو چو داماد

Аз хӯни ъдўкрдаҳи арӯсонаи хизобӣ

از خون عدوکرده عروسانه خضابی

Шамшери ҷҳонсўзи ту дар тираи қробш

شمشیر جهانسوز تو در تیره قرابش

Рухшандаи ҳлолист ба торики саҳобй

رخشنده هلالیست به تاریک سحابی

ё хираи нҳнгисти тани аўбор ба нилӣ

یا خیره نهنگیست تن اوبار به نیلی

ё шарзаи ҳжбристи адуи хори бғобӣ

یا شرزه هژبریست عدو خوار بغابی

Дар малики ҷаҳони дида на чархи надида

در ملک جهان دیدهٔ نُه چرخ ندیده

Чун дониши ту шайхӣ ва чун бахти ту шобӣ

چون‌ دانش تو شیخی ‌و چون بخت تو شابی

Иқболи ту фарсӯдаи мадори фалак аз умр

اقبال تو فرسوده مدار فلک از عمر

Венаи турфа ки чун ӯ набӯд тозаи мшобӣ

وین طرفه‌که چون او نبود تازه مشابی

Аз моҳ чу икрони туро басти фалаки наъл

از ماه چو یکران تو را بست فلک نعل

Пиндошт ки содир шуда зу феъли савобӣ

پنداشت‌که صادر شده زو فعل صوابی

Аз қадари тафохур ба қдркрд ва қазо дид

از قدر تفاخر به قدرکرد و قضا دید

Ғжмони зи сари хашми бдўкрди итобӣ

غژمان ز سر خشم بدوکرد عتابی

Кин наъли табоҳии з чаҳ бастӣ ба самандӣ

کاین نعل تباهی ز چه بستی به سمندی

Каши ҳалқа хуршед наярзад ба рикобӣ

کش حلقهٔ خورشید نیرزد به رکابی

Бргрдни хафоаши сифати хасми ту бандад

برگردن خفاش صفت خصم تو بندد

Ҳар рӯзи хур аз шаъшааи хеши танобӣ

هر روز خور از شعشعهٔ خویش طنابی

Ҷузи теғи тўкз тан чакадаш хӯни бидонадяш

جز تیغ توکز تن چکدش خون بداندیش

Ҳошокаҳи з алмос чакад лаъли музобӣ

حاشاکه ز الماس چکد لعل مذابی

Чун мавҷ занад лаҷаи ҷӯади ту намояд

چون موج زند لجهٔ جود تو نماید

Бар соҳат ӯ қубба на чархи ҳубобӣ

بر ساحت او قبهٔ نه چرخ حبابی

Хайёти азали дӯхта аз ҷома на чарх

خیاط ازل دوخته از جامهٔ نه چرخ

Бар қомати иқболи ту кӯтоҳи сёбӣ

بر قامت اقبال تو کوتاه ثیابی

Ҷустанд ва надиданд ҳаводиси паии млҷо

جستند و ندیدند حوادث پی ملجا

Чун даргаи инсофи ту фархундаи мобӣ

چون درگه انصاف تو فرخنده‌مآبی

Бадхоҳи тугар мондаи саломат аҷабӣ нест

بدخواه تو گر مانده سلامت عجبی نیست

Андари хури бодоФраҳ ӯ нест уқобӣ

اندر خور بادافره او نیست عقابی

То низ рухи ҳодиса дар хоб набинад

تا نیز رخ حادثه در خواب نبیند

Ҳаргиз наравад дидаи бахти ту ба хобӣ

هرگز نرود دیدهٔ بخت تو به خوابی

Дар рҷми шаётини аду бар фалаки разм

در رجم شیاطین عدو بر فلک رزم

Омад зи азали тири ту длдўзи шаҳобӣ

آمد ز ازل تیر تو دلدوز شهابی

То халқ саройанд ки дар арсаи маҳшар

‌تا خلق سرایند که در عرصهٔ محشر

Андари хур ҳар маъсиятӣ ҳаст азобӣ

اندر خور هر معصیتی هست عذابی

Аз қаҳри ту бадхоҳу зи лутфи ту нкўхўоаҳ

از قهر تو بدخواه و ز لطف تو نکوخواه

Ин як ба насибӣ расад он як ба нассобӣ

این‌یک به نصیبی رسد آن‌یک به نصابی