эй зулфи ёри ман аз баси мънбрӣ

ای زلف یار من از بس معنبری

Як тӯдаи нофае як таблаи анбарӣ

یک توده نافه‌ای یک طبله عنبری

Ҳамсоя чаҳӣ пероя бар маӣ

همسایهٔ چهی پیرایه بر مهی

Озини гулшании зеби санавбарӣ

آذین گلشنی زیب صنوبری

Гарчи дар оташии пайвастаи сархушӣ

گرچه در آتشی پیوسته سرخوشی

Монои Сиёвушӣ ё пӯри озрӣ

مانا سیاوشی یا پور آزری

Мурғи мтўқии машки мхлқӣ

مرغ مطّوقی مشک مخلّقی

Шоми муъаллақии дӯди мудавварӣ

شام معلقی دود مدوری

Ҷони муаззамии рӯҳи мкрмӣ

جان معظمی روح مکرِّمی

Ризқи муҷассамии макри мусаввирӣ

رزق مجسّمی مکر مصوّری

Ёзӣ ба равшании гӯйӣ ки каждумӣ

یازی به روشنی گویی‌ که کژدمی

Ҷанбии Фрозгнҷи монокаҳи аждарӣ

جنبی فرازگنج ماناکه اژدری

Бандӣ ба ҳар дамии дилҳо ба ҳар хамӣ

بندی به‌هر دمی دلها به‌هر خمی

ЗлФо ба мӯии ту некӯи диловарӣ

زلفا به موی تو نیکو دلاوری

Аз ашку чеҳри ман баси сим ва зар турост

از اشک و چهر من‌ بس سیم و زر تراست

Ҷъдо ба ҷони ту биҳди тавонгарӣ

جعدا به جان تو بیحد توانگری

Чун чеҳраи бахил чун соқа нахайл

چون چهرهٔ بخیل چون ساقهٔ نخیل

Пари уқдау хамии пари чину чанбарӣ

پر عقده و خمی پر چین و چنبری

Пиромни қамар аз машки ҳола Эй

پیرامن قمر از مشک هاله‌ای

Бргрдни парӣ аз нофа пургарӣ

برگردن پری از نافه پرگری

Ғоиб буд ғамам то дар муқобилӣ

غایب بود غمم تا در مقابلی

Ҳозир буд дилам то дар баробарӣ

حاضر بود دلم تا در برابری

Гӯйӣ на кофарами гӯйӣ на золимам

گویی نه‌کافرم‌ گویی نه ظالمم

Валлоҳ ки золимии биллоҳ ки кофарӣ

والله‌که ظالمی بالله ‌که ‌کافری

Золим на ӣӣ чаро мардум ба хӯни кашӣ

ظالم نه‌یی چرا مردم به خون کشی

Кофари Не чаро имони зкФи барӣ

کافر نیی چرا ایمان زکف بری

Тӯфони ашки ман олам хароб кард

طوفان اشک من عالم خراب‌ کرد

Ту солимии магари Нӯҳи паямбарӣ

تو سالمی مگر نوح پیمبری

Бо инки азгноаҳи дории рухии сиёҳ

با اینکه ازگناه داری رخی سیاه

Дар боғи ҷаннатии бргрдкўсрӣ

در باغ جنتی برگردکوثری

Бар мӯи фусуни дманди аФсўнгрн ва ту

بر مو فسون دمند افسونگرن و تو

Ҳам мояи фусуни ҳам худ фусунгарӣ

هم مایهٔ فسون هم خود فسونگری

Гар деви роҳзани вари дузд хона кун

گر دیو راهزن ور دزد خانه‌کن

Бо он писари ъмӣ бо ин бародарӣ

با آن پسر عمی با این برادری

Боли фиришта ӣӣ зон рӯи мкрмӣ

بال فرشته‌یی زان‌رو مکرمی

Лоами навишта ӣӣ зон рӯи мудавварӣ

لام نوشته‌یی زان‌رو مدوری

Дар мӯии пари шикан шайтон кунад ватан

در موی پر شکن شیطان‌ کند وطن

Мӯ ё ту худ ба фани шайтони дайгарӣ

مو یا تو خود به فن شیطان دیگری

Он чеҳра оташаст ту дӯди оташӣ

آن چهره آتشست تو دود آتشی

Ваон рӯй миҷмараст ту авди миҷмарӣ

وان روی مجمرست تو عود مجمری

Гоҳе ба шакл мем баргаштаи ҳалқа Эй

گاهی به شکل میم برگشته حلقه‌ای

Гоҳе чу нақши лоами хамидаи чанбарӣ

گاهی چو نقش لام خمّیده چنبری

Ин худ зарур нест каз васфи ту қалам

این‌خود ضرور نیست‌ کز وصف تو قلم

Худ атса мезанад аз баси муаттарӣ

خود عطسه می‌زند از بس معطری

Ту дархури манӣ ман дархури ту зонк

تو درخور منی من درخور تو زانک

Ту нодарӣ ба ҳасани ман дар суханварӣ

تو نادری به حسن من در سخنوری

Ҳам ман ба ҳасани шеъри мақбули оламам

هم من به حسن شعر مقبول عالمم

Ҳам ту ба ҳасани шеъри машҳури кишварӣ

هم تو به حسن شعر مشهور کشوری

ЗлФои ситоишат зон рӯ кунам ки ту

زلفا ستایشت زان‌رو کنم‌که تو

Чун халқи садри дайни неку мънбрӣ

چون خلق صدر دین نیک و معنبّری

Меҳдии ҳодии онки нўкрдаҳи адл ӯ

مهدی هادی آنک نوکرده عدل او

Ойини Аҳмадии қонӯни ҳайдарӣ

آیین احمدی قانون حیدری

Ҳар ҷо ки қаҳр ӯ фирдавси дӯзахӣ

هر جا که قهر او فردوس دوزخی

Ҳарҷо ки меҳр ӯ ғуслин кавсарӣ

هرجا که مهر او غسلین ‌کوثری

Бо қадару ҷоҳ ӯгар дам занад аду

با قدر و جاه او گر دم زند عدو

Гӯ рўбҳо мазан лофи ғазанфарӣ

گو روبها مزن لاف غضنفری

Бо ҷисму чашми хасм бо қаҳр ту кунад

با جسم و چشم خصم با قهر تو کند

Ҳам мӯии ночхии ҳам мижаи ханҷарӣ

هم موی ناچخی هم مژّه خنجری

эй муфтахари замин аз рӯйу рои ту

ای مفتخر زمین از روی و رای تو

Чунон ки осмон аз моҳу муштарӣ

چونان‌ که آسمان از ماه و مشتری

Ахёр коинот хоранд ва ту гулӣ

اخیار کاینات خارند و تو گلی

Аброр мумкинот барганд ва ту барӣ

ابرار ممکنات برگند و تو بری

Табъати зи фарти ҷӯади нокардаи ҳеҷ фарқ

طبعت ز فرط جود ناکرده هیچ فرق

Хоки сиёҳро аз зари ҷаъфарӣ

خاک سیاه را از زرِّ جعفری

Бо ту агар ҳасуд даъвӣ кунад чаҳ суд

با تو اگر حسود دعوی ‌کند چه سود

Бешуъла кӣ кунад ангушти ахгарӣ

بی شعله کی کند انگشت اخگری

Зодигар аз ҷаҳони худ бартарӣ аз он

زادی ‌گر از جهان خود برتری از آن

Аўкми баҳои хзФи ту поки гавҳарӣ

اوکم‌بها خزف تو پاک‌گوهری

Сифраст агарчӣ ҳеҷ лекини зи расм ӯ

صفرست اگرچه هیچ لیکن ز رسم او

Афзӯн шавад адади ҳргаҳ ки бшмрӣ

افزون شود عدد هرگه‌ که بشمری

Сифрӣ буд ҷаҳони лекини туро дар он

صفری بود جهان لیکن ترا در آن

БФзоид аз амали ойини сарварӣ

بفزاید از عمل آیین سروری

Ба ҳар амал худоӣ додат ба даҳри ҷой

به هر عمل خدای دادت به دهر جای

То худ ба ёди ганҷ вайрона биспурӣ

تا خود به یاد گنج ویرانه بسپری

Як нукта гӯямат аз бандаи гӯши дор

یک نکته‌ گویمت از بنده‌گوش دار

Аммо ба шарти онки з инсоф нагузарӣ

اما به شرط آنک ز انصاف نگذری

Ту дар либоси худ гӯйии зи ман сухан

تو در لباس خود گویی ز من سخن

Пас ту зи лаъли хеш ҳамчун Сикандарӣ

پس ‌تو ز لعل ‌خویش همچون سکندری

Алқокнии зи дили асғокнӣ ба самъ

القاکنی ز دل اصغاکنی به سمع

Бастонеи ошкор дар хФиаҳ биспурӣ

بستانی آشکار در خفیه بسپری

Тарзӣ дигар шинав то гӯямат аён

طرزی دگر شنو تا گویمت عیان

Аз силки шеър на аз роҳи соҳирӣ

از سلک شعر نه از راه ساحری

Ту як танӣ ба зот лек аз раҳи сифот

تو یک تنی به ذات لیک از ره صفات

Афзӯнӣ аз ҳазор чун неки бенгарӣ

افزونی از هزار چون نیک بنگری

Ҳаст он ҳазор як вена нест ҷои шак

هست ‌آن‌ هزار یک ‌وین نیست‌ جای شک

Алфози муштараки он ба ки бистарӣ

الفاظ مشترک آن به‌که بستری

Ман низ як танами лекин ҳаме кунам

من نیز یک تنم لیکن همی‌کنم

Гоҳе суханварӣ гоҳе қаландарӣ

گاهی سخنوری‌گاهی قلندری

Як тан ба сад либоси як фан ба сад асос

یک‌تن به‌صد لباس یک‌فن به‌صد اساس

Гуҳи ҳамсари аноси гуҳи ҳамдами парӣ

گه همسر اناس گه همدم پری

Қоонё хамӯш бсрои сухан ба ҳуш

قاآنیا خموش بسرا سخن به‌هوش

Ҳам инат соҳирии ҳам инат шоирӣ

هم اینت ساحری هم اینت شاعری

Асрори хоссагон дар маҳзари авом

اسرار خاصگان در محضر عوام

Зин ба касе нагуфт дар мантиқи дарӣ

زین به‌ کسی نگفت در منطق دری