Тарки киштии гири ман майл шино дорад ҳаме
ترک کشتیگیر من میل شنا دارد همی
Вончаҳ бемайлӣ буд бо ошно дорад ҳаме
وانچه بیمیلی بود با آشنا دارد همی
Нагзарад бар лаби зи майли ошноёнши ҳадис
نگذرد بر لب ز میل آشنایانش حدیث
Вар ҳадисӣ дорад аз майл ва шино дорад ҳаме
ور حدیثی دارد از میل و شنا دارد همی
наменадорам Зуҳраи тогўим ба ҳангоми шино
میندارم زهره تاگویم به هنگام شنا
Зуҳраро моил ба хат устуво дорад ҳаме
زهره را مایل به خط استوا دارد همی
Азкмр бигузашта зулфи тобдорш эй шигифт
ازکمر بگذشته زلف تابدارش ای شگفت
наменадонам каз камари қасд куҷо дорад ҳаме
میندانم کز کمر قصد کجا دارد همی
Ганҷи сими андркмри моно магар дорад суроғ
گنج سیم اندرکمر مانا مگر دارد سراغ
То згнҷи сими коми дил раво дорад ҳаме
تا زگنج سیم کام دل روا دارد همی
Зулфаш оре аждараст ва ганҷ бинад дар камар
زلفش آری اژدرست و گنج بیند در کمر
Ҳар камари ков ганҷ дорад аждаҳо дорад ҳаме
هر کمر کاو گنج دارد اژدها دارد همی
Паҳливонӣ мекунад бо аҳли дили гесуӣ ӯ
پهلوانی میکند با اهل دل گیسوی او
Бингар он афтодаи андари сар чҳо дорад ҳаме
بنگر آن افتاده اندر سر چها دارد همی
намерибоед зулфи мишкӣнаши дил аз хубони магар
میرباید زلف مشکینش دل از خوبان مگر
Зулф ӯ хосияти оҳан рибо дорад ҳаме
زلف او خاصیت آهنربا دارد همی
Бо сари зулфаш ки як иқлӣм дил побаст ӯст
با سر زلفش که یک اقلیم دل پابست اوست
Рӯзу шаби мискини дили ман моҷаро дорад ҳаме
روز و شب مسکین دل من ماجرا دارد همی
Чун намояди майли киштии киштии сабри маро
چون نماید میل کشتی کِشتی صبر مرا
Зоби чашмони ғарқаи баҳр фано дорад ҳаме
زآب چشمان غرقهٔ بحر فنا دارد همی
Майл чун ҷунбад ба дасташи майл ман ҷунбад чунонк
میل چون جنبد به دستش میل من جنبد چنانک
То дусади фарсангам аз дониш ҷудо дорад ҳаме
تا دوصد فرسنگم از دانش جدا دارد همی
Чун ба чарх ояд битобад рӯй ҳар соъати змн
چون به چرخ آید بتابد روی هر ساعت زمن
Нисбатии моно ба чарх бевафо дорад ҳаме
نسبتی مانا به چرخ بیوفا دارد همی
Ринду қлошст дар зоҳири валикин дар наҳуфт
رند و قلاشست در ظاهر ولیکن در نهفت
Покдомани хешро чун пурё дорад ҳаме
پاکدامن خویش را چون پوریا دارد همی
Пайкараши як тӯда насринаст ва як харвори сим
پیکرش یک توده نسرینست و یکخروار سیم
Симу насринро дареғ аз мо чаро дорад ҳаме
سیم و نسرین را دریغ از ما چرا دارد همی
Симу насринаши зи ашки лолаи гавану заъфи дил
سیمو نسرینش ز اشکلالهگونو ضعف دل
Симу насринами ақиқ ва каҳрабо дорад ҳаме
سیم و نسرینم عقیق و کهربا دارد همی
Ёсаминаст он на пайкар арғавонаст он на хат
یاسمینست آن نه پیکر ارغوانست آن نه خط
Рӯйу пайкар кӣ чунин фар ва баҳо дорад ҳаме
روی و پیکر کی چنین فرّ و بها دارد همی
Ҳеҷ дидӣ ёсаминро сахти санадон дар бағал
هیچ دیدی یاسمین را سخت سندان در بغل
ё шнбдии корғўони машк хто дорад ҳаме
یا شنبدی کارغوان مشک ختا دارد همی
Бар фарози нахли қади симои симинаши аён
بر فراز نخل قد سیمای سیمینش عیان
ё на бар сарви равон бдролдҷӣ дорад ҳаме
یا نه بر سرو روان بدرالدجی دارد همی
Чашму абрӯи холу гесуи қомату рӯи зулфу лаб
چشم و ابرو خال و گیسو قامت و رو زلف و لب
Дар камӣни халқи дуздӣ ҷобаҷо дорад ҳаме
در کمین خلق دزدی جابجا دارد همی
Давлати васлӣ ки шоҳони ҷаҳонро орзӯаст
دولت وصلی که شاهان جهان را آرزوست
Вақфи қлошон ва риндон карда то дорад ҳаме
وقف قلّاشان و رندان کرده تا دارد همی
Тахти оҷашро на дидаст ва на бинад ҳечкас
تخت عاجش را نهدیدست و نهبیند هیچکس
Тонигор порсии дил порсо дорад ҳаме
تا نگار پارسیدل پارسا دارد همی
Гоҳ гоҳе бӯсае гар медиҳад айбаш макун
گاه گاهی بوسهای گر می دهد عیبش مکن
ӣнқадар бар халқи бахшоиш раво дорад ҳаме
اینقدر بر خلق بخشایش روا دارد همی
Ғайри вай аз вай нахоҳад ҳарки бошад покбоз
غیر وی از وی نخواهد هرکه باشد پاکباز
Покбоз аз ҳарчӣ ҷузи ҷонон або дорад ҳаме
پاکباز از هرچه جز جانان ابا دارد همی
Виҳк аз болои дилбандаш ки чун пӯшади қабо
ویحک از بالای دلبندش که چون پوشد قبا
Сад хиёбони норван дар як қабо дорад ҳаме
صد خیابان نارون در یک قبا دارد همی
Вақф хубон карда Қоонии магари гуфтори хеш
وقف خوبان کرده قاآنی مگر گفتار خویش
Коинҳмаҳи зишон ба лаби мадҳ ва сано дорад ҳаме
کاینهمه زیشان به لب مدح و ثنا دارد همی
То на пиндории ҳўснокст ва ҳар ҷо шоҳидӣаст
تا نه پنداری هوسناکست و هر جا شاهدیست
Хеши родздидаҳ бар ҷавраш ризо дорад ҳаме
خویش رادزدیدهبر جورش رضا دارد همی
Табъро май озмоид дар мазомини шигарф
طبع را میآزماید در مضامین شگرف
Взсхни санҷони умед марҳабо дорад ҳаме
وزسخن سنجان امید مرحبا دارد همی
Варна ҳам якто худо донад ки андари шарқу ғарб
ورنه هم یکتا خدا داند که اندر شرق و غرب
Рӯй дил дар ҳарчӣ дорад дар худо дорад ҳаме
روی دل در هرچه دارد در خدا دارد همی
ӯ ба ёрии бастаи дил каш нест ҳастӣ зи обу гул
او به یاری بسته دل کش نیست هستی ز آب و گل
Дар вуҷӯдаши об ва гул нашав ва намо дорад ҳаме
در وجودش آب و گل نشو و نما دارد همی
Чун вло хоҳад бало хоҳад аз онру рӯзу шаб
چون ولا خواهد بلا خواهد از آنرو روز و شب
Хотир аз болои хубон дар бало дорад ҳаме
خاطر از بالای خوبان در بلا دارد همی