Ин чаҳ ҷашнаст казу ҷони ҷаҳон дар тараб аст

این چه جشنست ‌کزو جان جهان در طرب است

Дар на афлок аз ӯ суру сарвар аҷаб аст

در نُه افلاک از او سور و سرور عجب است

Чарх дар рқну замии сархуши витии сармаст

چرخ در رقن و زمی سرخوش ویتی سرمست

Рости пурсӣ тараби андари тараби андар тараб аст

راست ‌پرسی طرب اندر طرب اندر طرب است

Малики ободу дили озоду хилоиқи дилшод

ملک آباد و دل آزاد و خلایق دلشاد

Рӯҳ беранҷу равон беғаму тан бетъб аст

روح بی‌رنج و روان بی‌غم و تن بی‌تعب است

Талъати шоҳи магари ҷилва дар офоқ намӯд

طلعت شاه مگر جلوه در آفاق نمود

КоФринши ҳама аз ваҷд ба шӯр ва шағаб аст

کافرینش همه از وجد به شور و شغب است

Аз азал то ба абади ончии муқаддар шудаи айш

از ازل تا به ابد آنچه مقدر شده عیش

Рости гӯйӣ ки азин сури ҳама мктсб аст

راست‌گویی‌که ازین سور همه مکتسب است

Шаби зи анвори мшоъли ҳама равшан рӯзаст

شب ز انوار مشاعل همه روشن روزست

Рӯз аз дӯди мҷомри ҳамаи торик шаб аст

روز از دود مجامر همه تاریک شب است

Дилӣ ар нолад беғам ба маҳофил чангаст

دلی ار نالد بی‌غم به محافل چنگست

Танӣ ар сӯзад бетаб ба мтобх ҳтб аст

تنی ار سوزد بی‌تب به مطابخ حطب است

Дӯди занбӯра ки омехта бо шуълаи сурх

دود زنبوره‌که آمیخته با شعلهٔ سرخ

Машки шингарфи хуру зангии чинӣ злб аст

مشک شنگرف خور و زنگی چینی ضلب است

Шамъи равшан ба шаби тираи ту гӯйӣ ба мисл

شمع روشن به شب تیره تو گویی به مثل

Партави меҳри паямбар ба дил бўлҳб аст

پرتو مهر پیمبر به دل بولهب است

Мутаҳаррик шудаи хок аз тарабу ваҷду самоъ

متحرک شده خاک از طرب و وجد و سماع

Ҷазбаи хоҷаи магари ин ҳаракатро сабаб аст

جذبهٔ خواجه مگر این حرکت را سبب است

Бас ки бар чархи зи занбӯраи ҷаҳди оташу дӯд

بس‌ که بر چرخ ز زنبوره جهد آتش و دود

Хоки пиндорӣ бо чархи барин дар ғазаб аст

خاک پنداری با چرخ برین در غضب است

Аз паии рақс ба базми андар ҳарҷо нигарӣ

از پی رقص به بزم اندر هرجا نگری

Шӯхи симоби сарину маи симин ғбб аст

شوخ سیماب سرین و مه سیمین غبب است

Кох гардун шуду моҳаши ҳама зангор хатаст

کاخ‌ گردون شد و ماهش همه زنگار خطست

Базм бустон шуду сурӯши ҳамаи снгрФ лаб аст

بزم بستان شد و سروش همه سنگرف لب است

Шоҳидонро чу ба рақси андари бинии гӯйӣ

شاهدان را چو به رقص اندر بینی‌ گویی

Бадари рокўаҳи аҳади таъбияи андар ақаб аст

بدر راکوه احد تعبیه اندر عقب است

Маҷлиси рақс ба кҳсор Бадахшон монад

مجلس رقص به کهسار بدخشان ماند

Зон сарин ҳокаҳ чу маҳтоби ниҳон дар қсб аст

زان سرین‌هاکه چو مهتاب نهان در قصب است

Шӯхи раққос чу дар чархи даройади гӯйӣ

شوخ رقاص چو در چرخ درآید گویی

Кин ҳамаи ҷунбиши афлоки бадв мунтасаб аст

کاین همه جنبش افلاک بدو منتسب است

Гӯш на чарх шуд аз бонги дафу кӯси асм

گوش نه چرخ شد از بانگ دف و کوس اصم

Моҳи зиҳҷаҳи магари толии моҳ раҷаб аст

ماه ذیحجه مگر تالی ماه رجب است

Оташини тиру шаби тира аҷоиб Марӣаст

آتشین تیر و شب تیره عجایب ماریست

Ки ҳаво чун ҷигари дӯзахи азуи пар лҳб аст

که هوا چون جگر دوزخ ازو پر لهب است

Мор дидӣ ки хӯрд нор ва ба таркиб ӯ ро

مار دیدی ‌که خورد نار و به ترکیب او را

Дили зи борӯту сар аз коғазу тан аз хшб аст

دل ز باروت و سر از کاغذ و تن از خشب است

Мор дидӣ ба ҳаво рақс кунад вази туф ӯ

مار دیدی به هوا رقص کند وز تف او

Чун дили душмани шаҳ рӯй ҳаво мултаҳиб аст

چون دل دشمن شه روی هوا ملتهب است

Зўи занби доим аз чарх ба хоки оўн буд

ذو ذنب دایم از چرخ به خاک آون بود

Воинк аз хок ба чархи оўни баси зў занб аст

واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است

Зоҳиди хушк ки медод ҷаҳонро се талоқ

زاهد خشک که می‌داد جهان را سه طلاق

Тар димоғ инак дар ҳиҷлаи бинт алънб аст

تر دماغ اینک در حجلهٔ بنت‌العنب است

Даҳри бдшўӣу табиати зану ғами насл кунун

دهر بدشوی و طبیعت زن و غم نسل ‌کنون

Насл ғам нест ки он анин шуд ин ъзб аст

نسل غم نیست‌ که آن عنین شد این عزب است

Шаби дарин ҷашни фалакро надиҳади роҳи қазо

شب درین جشن فلک را ندهد راه قضا

Зонка аз собиту сайёраи таниш бар ҷрб аст

زانکه از ثابت و سیاره تنش بر جرب است

Нойиби ассалтанаро навбат татҳир расед

نایب‌ السلطنه را نوبت تطهیر رسید

Зонка тоҳири дилу тоҳири тану тоҳир ҳасб аст

زانکه طاهر دل و طاهر تن و طاهر حسب است

Пӯри шаҳи нури дилу дидаи хусрави аббос

پور شه نور دل و دیدهٔ خسرو عباس

Ки шҳншаҳро инаст ки ҳамном аб аст

که شهنشه را این است‌که همنام اب است

Гарчи ӯ мардумак дида шоҳаст вале

گرچه او مردمک دیدهٔ شاهست ولی

На чунон мардумакӣ каз назараш мҳтҷб аст

نه چنان مردمکی‌ کز نظرش محتجب است

То ҳаме зинда кунад номи ниёро ба ҷаҳон

تا همی زنده‌ کند نام نیا را به جهان

Нойиби ассалтана аз шоҳи ҷаҳонаш лақаб аст

نایب‌السلطنه از شاه جهانش لقب است

Шърогрчаҳи зи татҳири тронднди сухан

شعراگرچه ز تطهیر تراندند سخن

Ман бигӯям ки басии нодарра ва булъаҷаб аст

من بگویم ‌که بسی نادره و بوالعجب است

Шореъи пок чу бепарда сухан гуфт азон

شارع پاک چو بی‌پرده سخن‌گفت ازان

Шоир ар низ бигӯед на зи лаҳв ва лаъиб аст

شاعر ار نیز بگوید نه ز لهو و لعب است

Бории устод чу шуд зии писари шоҳи аҷам

باری استاد چو شد زی پسر شاه عجم

Баҳри ттҳиркаҳи фармӯдаи шоҳ араб аст

بهر تطهیرکه فرمودهٔ شاه عرب است

Шохи мараҷонаш чу бигирифт мутаҳҳар дар даст

شاخ مرجانش چو بگرفت مطهر در دست

Ба даҳони барад ва гумон кард ки дона рутаб аст

به دهان برد و گمان‌ کرد که دانهٔ رطب است

Хирадаш гуфт адаб бош ки ин узви латиф

خردش‌گفت ادب باش‌که این عضو لطیف

Баҳри тавлиди зи аъзоӣ дигар мунтахаб аст

بهر تولید ز اعضای دگر منتخب است

Бӯса зад теғаш онгаҳ ба ҳумоюни узвӣ

بوسه زد تیغش آنگه به همایون عضوی

Ки калиди дргнҷинаҳи насл ва насаб аст

که‌ کلید درگنجینهٔ نسل و نسب است

Писта аз пӯст бурун омаду бодом аз мағз

پسته از پوست برون آمد و بادام از مغز

Писта аз пӯст чу бодоми таниши пар сқб аст

پسته از پوست چو بادام تنش پر ثُقَب است

Зода ӣ шаҳ нахурӯшеду нҷўшиди зи дард

زاده‌ی شه نخروشید و نجوشید ز درد

Қоматаши гӯйӣ нахлӣаст ки бориш адаб аст

قامتش‌گویی نخلی است‌که بارش ادب است

Тифл на сола ки дидаст ки дар пайкар ӯ

طفل نه ساله‌ که دیدست ‌که در پیکر او

Мардумии хӯну бузургии рагу дониш асаб аст

مردمی خون و بزرگی رگ و دانش عصب است

Тифл на сола шунидӣ ки ҳануз аз даҳанаш

طفل نه ساله شنیدی ‌که هنوز از دهنش

Буи шер ояд ва зу дар бадани шер таб аст

بوی شیر آید و زو در بدن شیر تب است

Шаҳ ба ҳар сӯ ки назар кард мар ӯро ме дид

شه به هر سو که نظر کرد مر او را می‌دید

Чун дили марди худои ҷӯй ки гарм талаб аст

چون دل مرد خدا جوی‌که‌گرم طلب است

Аз карами бас ки ба дарвешу тавонгар зар дод

از کرم بس‌ که به درویش و توانگر زر داد

Кох ва шодравон гуфтӣ ҳамаи кон зҳб аст

کاخ و شادروان‌گفتی همه‌کان ذهب است

Нойиби ассалтанаро кист атобаки доне

نایب‌السلطنه را کیست اتابک دانی

Онкии сдгнҷи лолиши ниҳон дар ду лаб аст

آنکه صدگنج لآلیش نهان در دو لب است

Ҷавҳари фазли ҳидоят ки саропои ҷаҳон

جوهر فضل هدایت‌که سراپای جهان

Зотши фикри фурӯзанда ӯ мултаҳиб аст

زآتش فکر فروزندهٔ او ملتهب است

То дами сувари бмоноди азин сури нишон

تا دم صور بماناد ازین سور نشان

Ки тиҳӣ зу ҳамаи офоқи зи ранҷ ва крб аст

که تهی زو همه آفاق ز رنج و کرب است