эй дил чу ту ҳолеи сифат хеш ндонӣ

ای دل چو تو حالی صفت خویش ندانی

Беҳудаи сухан аз сифати ғайр чаҳ ронӣ

بیهوده سخن از صفت غیر چه رانی

Бо онкии ту ғоиб нашӯй як нафас аз хеш

با آنکه تو غایب نشوی یک نفس از خویش

Худро нашиносӣ ки чунин ё ки чунонӣ

خود را نشناسی‌ که چنین یا که چنانی

То чанд сарое ки чунинаст ва чунонаст

تا چند سرایی‌ که چنینست و چنانست

Онро ки ба ҷузи ном дигар ҳеҷ ндонӣ

آن را که به جز نام دگر هیچ ندانی

Ин гирд ки бар доманат аз аҷаб нишаста

این‌ گرد که بر دامنت از عجب نشسته

Ояд аҷабам каз чаҳ зи домани нФшонӣ

آید عجبم ‌کز چه ز دامن نفشانی

Онро ки ба тақлиди касони зишти шуморӣ

آن را که به تقلید کسان زشت شماری

Гар мусҳафи оради з худованд нахонӣ

گر مصحف آرد ز خداوند نخوانی

Чу Ни худ ҳамаи айбӣ чаҳ кунӣ айби касони фош

چو‌ن‌ خود همه‌ عیبی چه‌ کنی عیب‌ کسان فاش

Бар ғайр чаҳ хндӣ чу ту худ бадтар аз онӣ

بر غیر چه خندی چو تو خود بدتر از آنی

Бар айби ту чун парда бапушед худованд

بر عیب تو چون پرده بپوشید خداوند

з ламаст агар пардаи мардуми бадароне

ظ‌لمست اگر پردهٔ مردم بدرانی

Шуд қофилаи умри ту вомондаи зи дунбол

شد قافلهٔ عمر تو وامانده ز دنبال

Башитоб магари лоша ба манзил барисоне

بشتاب مگر لاشه به منزل برسانی

Чун ҳмсФронти ҳама аз хеш гузаштанд

چون همسفرانت همه از خویش گذشتند

Инсоф набошад ки ту дар хеши Бамоне

انصاف نباشد که تو در خویش بمانی

Ҷони ту сабки ҷониби лоҳут сафар кард

جان تو سبک جانب لاهوت سفر کرد

Ту монда ба саҳрои табиати зи гаронӣ

تو مانده به صحرای طبیعت ز گرانی

Хуш бош ба неку бади айём ки мо ро

خوش باش به نیک و بد ایام‌ که ما را

Нодида хабар нест зи асрор наоне

نادیده خبر نیست ز اسرار نهانی

Бигушо назари ақл ва бибин сӯрати мақсӯд

بگشا نظر عقل و ببین صورت مقصود

Зирокаҳ гунҷад ба аёни рози аёнӣ

زیراکه‌گنجد به عیان راز عیانی

Парҳез макун аз лақаби зишт ки Мӯсо

پرهیز مکن از لقب زشت ‌که موسی

Қадараш нашавад коста аз васфи шабоне

قدرش نشود کاسته از وصف شبانی

эй нафас ба перӣ набариро ғами ёр

ای نفس به پیری نبری را غم یار

Кони бори тавон барад ба неруии ҷавонӣ

کان بار توان برد به نیروی جوانی

Қоонӣ агар марди раҳе бор бияфкан

قاآنی اگر مرد رهی بار بیفکن

То аз ду ҷаҳони тавсани ҳиммати бҷҳонӣ

تا از دو جهان توسن همت بجهانی

Дар мотами шоҳи шуҳадо ашк биафшон

در ماتم شاه شهدا اشک بیفشان

Зон оби магари оташ дӯзах бинишонӣ

زان آب مگر آتش دوزخ بنشانی