Сурӯш ғайбам гуяд ба гӯши пинҳонӣ

سروش غیبم‌گوید به‌گوش پنهانی

Ки ҷаҳли дунони хуштар зи илми юнонӣ

که جهل دونان خوشتر ز علم یونانی

Турои зи ҳикмати Юнони ҷузи ин чаҳ ҳосил шуд

ترا ز حکمت یونان جز این چه حاصل شد

Ки шубҳа кардӣ дар мумкиноти қуръонӣ

که شبهه ‌کردی در ممکنات قرآنی

Ту нафаси илми шӯ аз нақши илм даст бишӯй

تو نفس علم شو از نقش علم دست بشوی

Ки нафас илм қадимасту нақш ӯ фонӣ

که نفس علم قدیمست و نقش او فانی

Шинохтан натавонӣ ҳгрзи яздон ро

شناختن نتوانی هگرز یزدان را

Чу худ шинохтани нафас хеш натавонӣ

چو خود شناختن نفس خویش نتوانی

Дар ин бадан ки ту дории дилии наҳуфтаи худоӣ

در این بدن که تو داری دلی نهفته خدای

Ки ганҷ хона ишқасту арши раҳмонӣ

که‌گنج خانهٔ عشقست و عرش رحمانی

Бикӯб ҳалқа дарро ки оқибати зи рой

بکوب حلقهٔ در را که عاقبت ز رای

Сиррӣ барояд чун ҳалқаро биҷунбоне

سری برآید چون حلقه را بجنبانی

Вале ба ганҷи дилат роҳ нест то нараҳе

ولی به گنج دلت راه نیست تا نرهی

зи ҷаҳли кофарӣу нихвати мусулмонӣ

ز جهل ‌کافری و نخوت مسلمانی

Ба ганҷи дили рисӣ онгаҳ ки тан шавад вайрон

به‌گنج دل رسی آنگه‌که تن شود ویران

Ки ганҷро натавон ёфт ҷуз ба вайронӣ

که‌گنج را نتوان یافت جز به ویرانی

Фузули ақл раҳо кун ки бо фазойили ишқ

فضول عقل رها کن‌ که با فضایل عشق

Усӯли ҳикмат доноӣаст нодонӣ

اصول حکمت دانایی است نادانی

Ба малики ишқ чаҳ хезади зи кдхдобии ақл

به ملک عشق چه خیزد ز کدخدابی عقل

Куҷо расад хари борӣ ба асби ҷавлонӣ

کجا رسد خر باری به اسب جولانی

Аннани қофилаи дил ба дасти ози мада

عنان قافلهٔ دل به دست آز مده

Ки менаёяд ҳаргизи зи гурги чӯпонӣ

که می‌نیاید هرگز ز گرگ چوپانی

Бқини ишқ чу омад гумон ақл хатост

بقین عشق چو آمد گمان عقل خطاست

Бикаш чароғ чу хандид субҳи нӯронӣ

بکش چراغ چو خندید صبح نورانی

Гирифтам онкӣ натиҷааст ишқу ақли далел

گرفتم آنکه نتیجه است عشق و عقل دلیل

Далелро чаҳ кунӣ чун натиҷаро доне

دلیل را چه کنی چون نتیجه را دانی

Ту худ натиҷаи ишқии паии далели магарад

تو خود نتیجهٔ عشقی پی دلیل مگرد

Ки назд аҳли дили ин даъвӣаст бурҳонӣ

که نزد اهل دل این دعوی است برهانی

Амл сароб ғурураст зинҳор битарс

امل سراب غرورست زینهار بترس

Ки нафаси гӯли ту ғӯлӣ буд биёбоне

که نفس‌ گول تو غولی بود بیابانی

Машав зи даъвати нафаси шарири худ эмин

مشو ز دعوت نفس شریر خود ایمن

Ки гург май набарди гиларо ба меҳмонӣ

که‌ گرگ می‌نبرد گله را به مهمانی

Ҷаҳон даҳасту хиради диҳхудои хирмани дӯст

جهان دهست ‌و خرد دهخدای خرمن دوست

Ки мунтазам шавад аз ваии асоси деҳқонӣ

که منتظم شود از وی اساس دهقانی

Ракаи даъвии шоҳӣ буд ҳамон баҳр

راکه دعوی شاهی بود همان بهر

Ки рӯй азин даҳ ва ин диҳхудо бигардоне

که روی ازین ده و این دهخدا بگردانی

Ба ҳар дўкўн қаноат макун казин ду бурун

به هر دوکون قناعت مکن ‌کزین دو برون

Ҳазор олам бе мунтаҳост пинҳонӣ

هزار عالم بی‌منتهاست پنهانی

Гумони барӣ ки ҳастӣ каронпазир буд

گمان بری که هستی کران‌پذیر بود

Гар ин мусаллам ҳастӣ ба ҳастӣ арзонӣ

گر این مسلم هستی به هستی ارزانی

Вале ман аз дар инсоф бе ситезаи ҷаҳл

ولی من از در انصاف بی‌ستیزهٔ جهل

Сроимти суханӣ фаҳм кун ба осонӣ

سرایمت سخنی فهم ‌کن به‌ آسانی

Карон ҳастӣ агар ҳастӣ аст чист сухан

کران‌هستی اگر هستی است چیست سخن

Вагар фаност фаноро адам чаро хуоне

وگر فناست فنا را عدم چرا خوانی

Чу малик ҳастӣ гардад ба нестии мҳзўр

چو ملک هستی‌ گردد به نیستی محضور

Накӯтар онкии Аннани сӯии нестии ронӣ

نکوتر آنکه عنان سوی نیستی رانی

з чҳршоҳд ҳастӣ агар ниқоб уфтад

ز چهرشاهد هستی اگر نقاب افتد

Ба икдгр назанӣ мижаро зи ҳайронӣ

به یکدگر نزنی مژه را ز حیرانی

Бар остонаи ишқи он замон диҳандат бор

بر آستانهٔ عشق آن زمان دهندت بار

Ки бар замину замон остин барафшонӣ

که بر زمین و زمان آستین برافشانی

Мақоми бўзру салмони ?герат буд мақсӯд

مقام بوذر و سلمان گرت بود مقصود

Халоси бўзри бмоӣу сидқи салмонӣ

خلاص بوذر بمای و صدق سلمانی

Бараҳнаи по ва саронанд дар вилояти ишқ

برهنه‌پا و سرانند در ولایت عشق

Ки қӯташони ҳамаи ҷўъсту ҷомаи урёнӣ

که‌قوتشان‌همه‌جوعست و جامه عریانی

Ҳамаи бараҳна ва чун меҳри ъўри урёни пӯш

همه برهنه و چون مهر عور عریان ‌پوش

Ҳамаи гурусна ва чун илми қӯти рӯҳонӣ

همه ‌گرسنه و چون علم قوت روحانی

Мубин бар онкӣ чу зулф батон парешонанд

مبین بر آنکه چو زلف بتان پریشانند

Ки ҳамчу гесуӣ ҷамъанд дар парешоне

که همچو گیسوی جمعند در پریشانی

Ғуломи дарга шоҳ вилоятанд ҳама

غلام درگه شاه ولایتند همه

Ки дар вилоят ҷон мекунанд султонӣ

که در ولایت جان می‌کنند سلطانی

Камоли қудрати довари васии пайғамбар

کمال قدرت داور وصیّ پیغمبر

Вале холиқи Акбари алии умронӣ

ولیّ خالق اکبر علیّ عمرانی

Шҳншҳӣ ки зи воҷиб касаш надонад боз

شهنشهی ‌که ز واجب ‌کسش نداند باز

Агар барафканад аз рухи ҳиҷоби эмеконе

اگر برافکند از رخ حجاب امکانی

Аз он гузашта ки махлуқи аввалаши гӯйӣ

از آن ‌گذشته‌ که مخلوق اولش‌ گویی

Бидон расида ки халлоқи сониши доне

بدان رسیده که خلاق ثانیش دانی

Ба шахси қадараши ҳаждаҳи ҳазор олами сунъ

به شخص قدرش هجده هزار عالم صنع

Буд чу чашмаи сӯзани з танг майдонӣ

بود چو چشمهٔ سوزن ز تنگ میدانی

Агар Халифаи чорам дар аввалаш донанд

اگر خلیفهٔ چارم در اولش دانند

Ман авваляш шиносам ки несташ сонӣ

من اولیش شناسم‌که نیستش ثانی

Ливои кавкабаи зот ӯ чўгшти падед

لوای ‌کوکبهٔ ذات او چوگشت پدید

Вуҷӯд мғтрФ омад ба танги сомонӣ

وجود معترف آمد به تنگ سامانی

Шҳо туе ки надонам ба даҳр монандат

شها تویی‌ که ندانم به دهر مانندت

Ҷузи ин сифат ки бигӯям ба хеш май Монӣ

جز این صفت که بگویم به خویش می‌مانی

Ба гоҳи афви ту исён буд сбкборӣ

به‌ گاه عفو تو عصیان بود سبکباری

Ба вақти хашми ту тоъат буд пушаймонӣ

به وقت خشم تو طاعت بود پشیمانی

Чисон ҷаҳонат хонам ки хоҷаи инӣ

چسان جهانت خوانم‌که خواجهٔ اینی

Куҷо сипеҳрат донам ки холиқи онӣ

کجا سپهرت دانم‌که خالق آنی

зи ҳасани талъати халлоқи ҷурми хуршедӣ

ز حسن طلعت خلاق جرم خورشیدی

зи фарти ҳиммати раззоқи абри Нитсаоне

ز فرط همت رزاق ابر نیسانی

Ба пои азми муҳӣт фалак бипаймое

به پای عزم محیط فلک بپیمایی

Ба дасти амри Аннан қазо бигардоне

به دست امر عنان قضا بگردانی

На офтоб ва мааст инки чархи рӯзи шубон

نه آفتاب و مهست اینکه چرخ روز شبان

Ба тўъи доғи туро май наад ба пешонӣ

به طوع داغ ترا می‌نهد به پیشانی

Насими хулати ту бар дили халили вазид

نسیم خلت تو بر دل خلیل وزید

Ки кард оташи сӯзон бар ӯ гулистонӣ

که ‌کرد آتش سوزان بر او گلستانی

Шуд аз влои ту Юсуфи азизи Мисри арнаҳ

شد از ولای تو یوسف عزیز مصر ارنه

Ҳануз будӣ дар қаъри чоҳи зиндонӣ

هنوز بودی در قعر چاه زندانی

Нагар ба ҷўдии ҷавдати паноҳи барадии Нӯҳ

نه‌گر به جودی جودت پناه بردی نوح

Бадии сафина ӯ то ба ҳашари тӯфонӣ

بدی سفینهٔ او تا به حشر طوفانی

Амири хайли млоик куҷо шудӣ ҷбрил

امیر خیل ملایک کجا شدی جبریل

Агар накардӣ бар даргаи ту дарбоне

اگر نکردی بر درگه تو دربانی

Азин қабл ки чу хашм ту ҳаст шӯрангез

ازین قبل ‌که چو خشم تو هست شورانگیز

Ҳаром гашта дар исломи роҳи райҳонӣ

حرام گشته در اسلام راح ریحانی

Вазони сб ки чу меҳри тўҳсти роҳати бах

وزان‌سبب که‌ چو مهر تو هست‌ راحت‌‌بخش

Ба дили қроргрФтсти рӯҳи ҳайвонӣ

به دل قرارگرفتست روح حیوانی

зи мӯии мӯии арақи риздм ба мадҳати ту

ز موی موی عرق ریزدم به مدحت تو

Ки хиҷлати орад дар мадҳи ту схндонӣ

که خجلت آرد در مدح تو سخندانی

Чунон ба меҳри ту мсзҳрм ки шоҳи ҷаҳон

چنان به مهر تو مسظهرم‌که شاه جهان

Ба зоти поки ту осори сунъи яздоне

به ذات پاک تو آثار صنع یزدانی

Хдоигони мулӯки ҷаҳони Муҳамади шоҳ

خدایگان ملوک جهان محمد شاه

Ки дар мҳомд ӯ ақл карда ҳисоне

که در محامد او عقل‌کرده حسّانی

Ба рӯзи кӣна ки пайкони зи хӯни намояди лаъл

به روز کینه‌ که پیکان ز خون نماید لعل

зи хоки хезад то ҳашари лаъли пайконе

ز خاک خیزد تا حشر لعل پیکانی

Шҳо туе ки аз он сӯй тоқ кайвонаст

شها تویی‌ که از آن‌سوی طاق‌ کیوانست

Равоқи шавкати ту аз баланди айвонӣ

رواق شوکت تو از بلند ایوانی

Ба талъат ту кунад хоки тираи хуршедӣ

به طلعت تو کند خاک تیره خورشیدی

Ба ҳайбат ту кунад оби софи савҳонӣ

به هیبت تو کند آب صاف سوهانی

Ба рӯзи майдони бабри замона ӯ борӣ

به روز میدان ببر زمانه او باری

Ба садри айвони абри ситораи боронӣ

به صدر ایوان ابر ستاره بارانی

Ҳамора тока бурунаст аз тасаввури ақл

هماره تاکه برونست از تصّور عقل

Камоли қудрати яздону сунъи субҳонӣ

کمال قدرت یزدان و صنع سبحانی

Бадваст малики сипорӣу мамлакати бахше

بدوست ملک‌سپاریّ و مملکت‌بخشی

зи хасм ганҷ бигирӣу моли бастоне

ز خصم ‌گنج بگیری و مال بستانی

Ба хубаш ҳатм кунад осмон ки хатм кунад

به خوبش حتم‌کند آسمان‌که ختم‌کند

Сахо ба шоҳу сухан бар ҳакими Қоонӣ

سخا به شاه و سخن بر حکیم قاآنی