Длкӣ ҳаст марои шефта ва ҳарҷое

دلکی هست مرا شیفته و هرجایی

Амалаши ишқи парастии ҳунараши шайдое

عملش عشق‌پرستی هنرش شیدایی

Пешааш рӯз ба дунболи накӯён рафтан

پیشه‌اش روز به دنبال نکویان رفتن

Шаб чаҳ пинҳони зи ту то субҳи қадаҳи паймое

شب چه پنهان ز تو تا صبح قدح ‌پیمایی

Чаҳ гӯям длкои мавъиза ман бипазир

چه‌گویم دلکا موعظهٔ من بپذیر

Тарк кун хирагӣу худсарӣу хўдроиӣ

ترک کن خیرگی و خودسری و خودرایی

намемахӯр рақс макун ишқи мҷуи ёри мгир

می مخور رقص مکن عشق مجو یار مگیر

Ҳайф бошад ки ту доман ба гуноҳи олое

حیف باشد که تو دامن به ‌گناه آلایی

Дили савдоеи ман чун шунӯди ин суханон

دل سودایی من چون شنود این سخنان

Ба хурӯш ояд ва аз хашм шавад сафрое

به خروش آید و از خشم شود صفرایی

Чашмаш омос кунад бскаҳи зи зрдоби ҷигар

چشمش آماس کند بسکه ز زرداب جگر

Пар шавад чун шиками мардуми истисқое

پر شود چون شکم مردم استسقایی

Қисса ҳо дорам азин дил ки агар шарҳи даҳум

قصه‌ها دارم ازین دل‌ که اگر شرح دهم

Ҳама гӯйанд шигифто ки наме Фрсоиӣ

همه ‌گویند شگفتا که نمی‌فرسایی

Ҳама бигзор яке тоза ҳикоят дорам

همه بگذار یکی تازه حکایت دارم

Ки агар бишинавӣ ангушти таҳайюри хое

که اگر بشنوی انگشت تحیر خایی

Ману дил ҳар ду дарин ҳафта ба бозори шудем

من و دل هر دو درین هفته به بازار شدیم

Дилбарӣ дид дилами рашки гул аз раъное

دلبری دید دلم رشک‌گل از رعنایی

Шӯри сад силсилаи дили туррааш аз таррорӣ

شور صد سلسله دل طره‌اش از طراری

Нури сад машъалаи ҷони ғаррааш аз ғроиӣ

نور صد مشعله جان غره‌اش از غرایی

Рост гӯям ки маро низ бад-ӣни зуҳду вараъ

راست‌ گویم‌ که مرا نیز بدین زهد و ورع

Баради гомии ду се ҳамроҳи худ аз зебоӣ

برد گامی دو سه همراه خود از زیبایی

Гуфтам аз модари он тарки рӯми пурсами боз

گفتم از مادر آن ترک روم پرسم باز

Ки агар моҳи Неи маи бача чун мезоӣ

که اگر ماه نیی مه بچه چون میزایی

Дил надонам ба чаҳ макраш ба сӯй хона кашид

دل‌ندانم به‌چه مکرش به سوی خانه‌کشید

Мекӣ пеши ниҳодаш чу гул аз ҳмроиӣ

میکی پیش نهادش چو گل از حمرایی

Ман нишастам ба канории дил ваов маст шуданд

من نشستم به‌کناری دل واو مست شدند

Мастӣ оғоз ниҳоданд ба сад расвоӣ

مستی آغاز نهادند به صد رسوایی

Дил сар оварад ба гӯшам ки ба ҷону дили шоҳ

دل سر آورد به‌ گوشم‌ که به جان و دل شاه

Ки маро дар бар ин тарк хаҷал нанамое

که مرا در بر این ترک خجل ننمایی

Хоҳам аз лофи вгзоФши бФрибми имрӯз

خواهم از لاف وگزافش بفریبم امروز

Ки марои ваҳшат шаб мекашад аз танҳоӣ

که مرا وحشت شب می‌کشد از تنهایی

Ин сухан гуфту зи ҷои ҷуст ва ба курсӣ бинишаст

این ‌سخن ‌گفت و ز جا جست ‌و به ‌کرسی بنشست

Рӯ ба ман кард ки кӯи чангӣ ва чун шуд ное

رو به من کرد که ‌کو چنگی و چون شد نایی

Хезу худоами марои гӯ ки биоранд ба нақд

خیز و خدّام مرا گو که بیارند به نقد

Як ду раққос ва ду сорнгӣ ва як срноиӣ

یک دو رقاص و دو سارنگی و یک سرنایی

Торзни зоғӣу райҳону млимои яҳуд

تارزن زاغی و ریحان و ملیمای یهود

Зарби гири Акбарӣу Аҳмадӣу бобоӣ

ضرب‌گیر اکبری و احمدی و بابایی

Ҳам бигӯ мғбчаҳ ӣӣ чанд биёянд ва хуранд

هم بگو مغبچه‌یی چند بیایند و خورند

Май чун замзам бо замзамаи тарсое

می چون زمزم با زمزمهٔ ترسایی

Ҳам бифармо ки кабоби баррау моҳӣу Кебек

هم بفرما که ‌کباب بره و ماهی و کبک

Хуш бсозндкаҳ дорам сари базми ороӣ

خوش بسازندکه دارم سر بزم‌آرایی

Номи рақсу дафу Кебеку барраи он ма чу шунид

نام رقص و دف و کبک و بره آن مه چو شنید

Ҷуст барбаст ба хизмати камари ҷавзое

جست بربست به خدمت ‌کمر جوزایی

Ба дилам гуфт ки эй хоҷа бо хайлу ҳашам

به دلم ‌‌گفت ‌که ‌ای خواجهٔ با خیل و حشم

Хоси худ дори маро то нашавам ҳарҷое

خاص خود دار مرا تا نشوم هرجایی

Дили амиронаи ббўсидш ва гуфт аз сари кибр

دل امیرانه ببوسیدش و گفت از سر کبر

Ғам махӯр бандагии мост ба аз мавлое

غم مخور بندگی ماست به از مولایی

Пас ба ман кард ишорат ки чунин нест ҳаким

پس ‌به من ‌کرد اشارت که چنین ‌نیست حکیم

Ҷустам аз ҷо ки чунинаст ки ме фармое

جستم از جا که چنین است که می‌فرمایی

Дил бихандед наоне ба ману бор дигар

دل بخندید نهانی به من و بار دگر

Рӯи бдўкрд ки эй содаи рухи яғмое

رو بدوکرد که ای ساده‌رخ یغمایی

Хабарат ҳаст ки ахтршмрии фармӯда

خبرت هست‌که اخترشمری فرموده

Ки ба перонаи серум бахт кунад бурное

که به پیرانه‌سرم بخت‌کند برنایی

Ҳамчунон дидаи зании хоб ки ман шоҳ шавам

همچنان دیده زنی خواب که من شاه شوم

Гар шавам шоҳ чаҳ мансаб чаҳ амалро шоиӣ

گر شوم شاه چه منصب چه عمل را شایی

Содаи рӯ дар тамаъ афтод зи султонии дил

ساده‌رو در طمع افتاد ز سلطانی دل

Чу саги гурусна аз ъотФти гипоиӣ

چو سگ گرسنه از عاطفت گیپایی

Хоки бўсидкаҳи ман бандаи фармони туам

خاک بوسیدکه من بندهٔ فرمان توام

Худ бифармо ба ман он рӯз чаҳ май бахшойӣ

خود بفرما به‌من‌آن‌روز چه‌می‌بخشایی

Гуфт ҳар бӯса ки имрӯзи диҳӣ дар ивазаш

گفت هر بوسه‌که امروز دهی در عوضش

Даҳумати мулкӣ чун чарх бидон паҳное

دهمت ملکی چون چرخ بدان پهنایی

Хутану рӯми турои бахшам аз оғоз чунонк

ختن و روم ترا بخشم از آغاز چنانک

Тарки рӯмии бадану моҳи хутани симое

ترک رومی بدن و ماه ختن سیمایی

Чун рахт оина рангасту хатати шомии чеҳр

چون رخت آینه‌رنگست و خطت شامی‌چهر

Бхшмти шому ҳалаб бо лақаби пошое

بخشمت شام و حلب با لقب پاشایی

Чину тотор ба тори сари зулфи ту даҳум

چین و تاتار به تار سر زلف تو دهم

То зи рухи чини барӣу занги з дил бизадойӣ

تا ز رخ چین بری و زنگ ز دل بزدایی

Алҳақам хандаи з дил омад ва аз мастӣ ӯ

الحقم خنده ز دل آمد و از مستی او

Вонҳмаҳи малик ки бахшед з бе парвое

وانهمه ملک‌که بخشید ز بی‌پروایی

Гуфтам эй дил чаҳ кунӣ қисмати мо ҳам бигзор

گفتم ای دل چه‌کنی قسمت ما هم بگذار

Лофи шоҳӣ чаҳ зании ҳарза чаро май лое

لاف شاهی چه زنی هرزه چرا می‌لایی

Бозами оҳистаи қисми додкаҳи қоонё

بازم آهسته قسم دادکه قاآنیا

Чашм дорам ки ба озор дилам нагароӣ

چشم دارم‌که به آزار دلم نگرایی

Тифли пинҳон ба тафаккур ки кӣ оранди кабоб

طفل پنهان به تفکر که‌ کی آرند کباب

Лекинаши ҳайбати дили бастаи лаб аз гуёе

لیکنش هیبت دل بسته لب از گویایی

Дил ба фикри баррау моҳӣу бирён ҳануз

دل به فکر بره و ماهی و بریان هنوز

Баррагони дрглаҳу моҳикони дарёӣ

برگان درگله و ماهیکان دریایی

Шикамаши гарми қроқр ки ?ҳулло туъма бихоҳ

شکمش‌گرم قراقر که هلا طعمه بخواه

Мардӣ аз ҷўъ чаҳ кор оядат ин дороӣ

مردی از جوع چه‌کار آیدت این دارایی

ӯ зсўдои раёсат чу садафи тани ҳамаи гӯш

او زسودای‌ریاست‌چو صدف‌تن ‌همه گوش

Гӯш чун мавҷ ба рақси омада аз шунавоӣ

گوش چون موج به رقص آمده از شنوایی

Кӯдак алқсаҳ бишуд масту ббФтод ва бихуфт

کودک القصه بشد مست و ببفتاد و بخفت

Бскаҳ чун доя дилам кард бадви лолое

بسکه چون دایه دلم‌کرد بدو لالایی

Чашми бади даври яке ҷуфта симин дидам

چشم بد دور یکی جفتهٔ سیمین دیدم

Ки касе ҷуфт надидаст бидон яктое

که‌کسی جفت ندیدست بدان یکتایی

Нарм чун брки гул аз тозагӣу шодобӣ

نرم چون برک‌گل از تازگی و شادابی

Соф чун қурси ма аз равшанӣу рхшоиӣ

صاف چون قرص مه از روشنی و رخشایی

Дил бирав хуфт чу Марӣ ки занад ҳалқа ба ганҷ

دل‌برو خفت چو ماری‌ که زند حلقه به‌‌ گنج

ё бар онсон ки магас бар тибқи ҳалвое

یا بر آنسان ‌که مگس بر طبق حلوایی

Гуфтам эй дил чу расад навбати ман зини хирман

گفتم ای‌دل چو رسد نوبت‌من‌زین خرمن

Ҷҳдкн то қадре кили маро афзое

جهدکن تا قدری ‌کیل مرا افزایی

Гуфт девона машав дидаи з маҳтоб бидӯз

گفت دیوانه مشو دیده ز مهتاب بدوز

Вақт он нест ки маҳтоб ба гази паймое

وقت آن نیست‌که مهتاب به‌گز پیمایی

Ту бирав тавба кун аз ҷурм ки бо домани пок

تو برو توبه‌ کن از جرم‌ که با دامن پاک

Рух ба хоки қадами шоҳи ҷаҳони бони сое

رخ به خاک قدم شاه جهان‌بان سایی

Хусрави роди мҳмдшаҳи одил ки буд

خسرو راد محمدشه عادل‌که بود

Хатми шоҳони ҷҳонбони зи ҷаҳони ороӣ

ختم شاهان جهانبان ز جهان‌آرایی

Шаҳриёрӣ ки ба меҳри рухи ҷони афрӯзаш

شهریاری ‌که به مهر رخ جان‌افروزش

Ҳаст хуршеди фалакро сифати ҳрбоиӣ

هست خورشید فلک را صفت حربایی

Ваҳми хуршеди замини гираш дай дод лақаб

وهم خورشید زمین گیرش دی داد لقب

Ақли гуфтои з чаҳ хуршед ба гули андоиӣ

عقل‌گفتا ز چه خورشید به‌گل اندایی

эй ки дар сояи иқболи ҷаҳони афрӯзат

ای‌که در سایهٔ اقبال جهان‌افروزت

Зарраро монад хуршеди зи нопидое

ذره را ماند خورشید ز ناپیدایی

Чаҳ аҷабгар зи паии мадҳи ту яздон ба раҳм

چه عجب ‌گر ز پی مدح تو یزدان به‌ رحم

Диҳад аъзои ҷанинро сифат гуёе

دهد اعضای جنین را صفت‌گویایی

ё пай дидани дидори ту норустаи зи хок

یا پی دیدن دیدار تو نارسته ز خاک

Бахшад авроқи шаҷарро самти бенаӣ

بخشد اوراق شجر را سمت بینایی

Халқро шарми зи нодонӣ хешасту маро

خلق را شرم ز نادانی خویش است و مرا

Дар қусӯри сифати зоти ту аз доноӣ

در قصور صفت ذات تو از دانایی

Ҷунбиши халқи ҷаҳон аз нафаси раҳмати тест

جنبش خلق جهان از نفس رحمت تست

Асари нола не нест магар аз ное

اثر نالهٔ نی نیست مگر از نایی

Сяти ҷӯади ту агар бод дар офоқи барад

صیت جود تو اگر باد در آفاق برد

Ҳамаи тан гӯш шавад сахра бидон смоиӣ

همه تن‌گوش شود صخره بدان صمّایی

Абри меҳри ту агар соя ба кӯҳ андозад

ابر مهر تو اگر سایه به‌کوه اندازد

Ҳамаи дил нарм шавад санг бидон хорое

همه دل نرم شود سنگ بدان خارایی

Подшоҳои ту ба таҳқиқи шиносӣ ки маро

پادشاها تو به تحقیق شناسی ‌که مرا

Ҳаст дар қофи қаноати сафи анқое

هست در قاف قناعت صف عنقایی

Чун буд давр ту магузор ки чун соғар май

چون بود دور تو مگذار که چون ساغر می

Дили пар аз хӯн шавадам зини фалаки миное

دل پر از خون شودم زین فلک مینایی

Хона ӣӣ ҳаст марои тангтар аз дидаи мӯр

خانه‌یی هست مرا تنگ‌تر از دیدهٔ مور

Хуфтаи барҳам чу малахи шаст тан аз биҷоиӣ

خفته برهم چو ملخ شصت تن از بیجایی

Хсрўо аз мадади ҳиммату лутфи ту кунун

خسروا از مدد همت و لطف تو کنون

Чашм дорам ки ба марсуми қадим афзое

چشم دارم‌که به مرسوم قدیم افزایی

То кунад аз мадади ғозиаҳ дар фасли баҳор

تا کند از مدد غاذیه در فصل بهار

Қувва наУмия ҳар соли чамани пироиӣ

قوهٔ نامیه هر سال چمن‌پیرایی

Рақами номи туро бар сари маншури хлўд

رقم نام ترا بر سر منشور خلود

Бод дар дафтар ҳастӣ самти тғроиӣ

باد در دفتر هستی سمت طغرایی

Шеваи шеъри ту Қоонии сҳристи ҳалол

شیوهٔ شعر تو قاآنی سحریست حلال

Зонка гуфтан натавон шеъри бад-ӣни шевое

زانکه‌ گفتن نتوان شعر بدین شیوایی