Ҳастӣ ду ваҷҳ дорад махфӣ ва зоҳир аст

هستی دو وجه دارد مخفی و ظاهر است

Кандар вуҷӯди воҷибу мумкин мусаввир аст

کاندر وجود واجب و ممکن مصور است

Аз воҷибаст холиқ ва аз мумкинаст халқ

از واجبست خالق و از ممکنست خلق

Чун маънии калом ки махфӣ ва зоҳир аст

چون معنی‌ کلام‌ که مخفی و ظاهر است

Холиқи зи халқ ҳеҷ дорад гзири азонк

خالق ز خلق هیچ دارد گزیر ازانک

Хуршедро чу нур набошад мукаддар аст

خورشید را چو نور نباشد مکدّر است

Махлуқ ҳам набошад яксон аз онкии нур

مخلوق هم نباشد یکسان از آنکه نور

Ҳарч ӯ ба шамъ ақрб бошад мунаввар аст

هرچ او به شمع اقرب باشد منور است

Пас ҳарчӣ ақрбсти зи абъд буд мунир

پس هرچه اقربست ز ابعد بود منیر

Чун онкии абъдсти зи ақрб мукаддар аст

چون آنکه ابعدست ز اقرب مکدّر است

Аз мумкиноти маънӣ инсон мақдамаст

از ممکنات معنی انسان مقدمست

Дар хилқат ар чаҳ сўи рати инсон мўхр аст

در خلقت ار چه صو‌رت انسان موخر است

Инсон чаҳ бошад онкӣ бадонаш мусалламаст

انسان چه باشد آنکه بدانش مسلمست

Дониши кадоми онкии бақояш муяссар аст

دانش ‌کدام آنکه بقایش میسّر است

Ореи бдоншсти бақо зонка одамӣ

آری بدانشست بقا زانکه آدمی

Боқӣ тараст аз онкии бадонаш фузунтар аст

باقی‌تر است از آنکه بدانش فزونتر است

Бошад бақо ба донишу дониш ба ақлу ақл

باشد بقا به دانش و دانش به عقل و عقل

Махсӯс одамӣаст на маҳсус ҷонвар аст

مخصوص آدمیست نه محسوس جانور است

Одами балӣ ба ақл шавад комили алнсоб

آدم بلی به عقل شود کامل ‌النّصاب

Вонро ки ақл нест чунуи гов ё хар аст

وانرا که عقل نیست چنو گاو یا خر است

Лекин чу ақл ёфт камол оварад падед

لیکن چو عقل یافت‌ کمال آورد پدید

То ғоятӣ ки ҳақро манзур ва манзар аст

تا غایتی‌که حق را منظور و منظر است

Манзури ҳақ чу гашт буд мазҳари кабӣр

منظور حق چو گشت بود مظهر کبیر

Каз ғайб то шуҳудаши зоҳир ба мазҳар аст

کز غیب تا شهودش ظاهر به مظهر است

Инсон комиласт балии мазҳари вуҷӯд

انسان‌کامل است بلی مظهر وجود

Кови аршу фаршу лавҳу сипеҳраш ба меҳвар аст

کاو عرش و فرش و لوح ‌ و سپهرش به محور است

Инсон комиласт ки боқӣ буд ба зот

انسان‌ کاملست که باقی بود به ذات

Аз ҷумлаи мумкинот ки нафас паямбар аст

از جمله ممکنات‌ که نفس پیمبر است

Баъд аз набӣ валеаст бҳрдўр ва ин замон

بعد از نبی ولیست بهردور و این زمان

Он каш ба фарқи рояти шоҳ Музаффар аст

آن‌کش به فرق رایت شاه مظفر است

Чўнонкаҳ гуфтаанд буд фарқи зоби Хизр

چونانکه‌ گفته‌اند بود فرق زاب خضر

То оби мо ки манбааши аллоҳ Акбар аст

تا آب ما که منبعش الله اکبر است

Оре Муҳамадасту алии аслу фаръашон

آری محمدست و علی اصل و فرعشان

Шоҳасту онкии сояи шоҳяш бар сар аст

شاهست و آنکه سایهٔ شاهیش بر سر است

Каҳфи алономи марҷаъи исломи каши мақом

کهف‌الانام مرجع اسلام‌کش مقام

Садраи фарози сидра бар аз чарх ахзар аст

صدره فراز سدره بر از چرخ اخضر است

Номаш наёварам ба забон зонка рӯҳи пок

نامش نیاورم به زبان زانکه روح پاک

Беруни зи гуфтугӯии забон суханвар аст

بیرون ز گفتگوی زبان سخنور است

Васфаш наёварам ба лабон зонка нури сарф

وصفش نیاورم به لبان زانکه نور صرف

Ҳарчаш биравиоварӣ аз вай мукаддар аст

هرچش بروی آوری از وی مکدر است

Лекин муҳаққиқаст мар ӯ ракаи ҳамчуи рӯҳ

لیکن محققست مر او راکه همچو روح

Аз мардумони канора ва бо мардум андар аст

از مردمان ‌کناره و با مردم اندر است

Бо мардум андараст ки рӯҳ муҷассамаст

با مردم اندر است‌که روح مجسمست

Аз мардумони канорау ҷисмӣ мутаҳҳар аст

از مردمان‌ کناره و جسمی مطهر است

Бигзор ва бигузар аз ҳамаи китоби дафтараш

بگذار و بگذر از همه‌کتّاب دفترش

Ҳрўн восифаст ва низомаст ва ҷаъфар аст

هرون واصفست و نظامست و جعفر است

Он хоҷае ки бар дар султони тоҷдор

آن خواجه‌ای‌که بر در سلطان تاجدار

Мухтори малики вдўлти вдиўон дафтар аст

مختار ملک ودولت ودیوان دفتر است

Султони дайн Муҳамад шоҳаст каз азал

سلطان دین محمّد شاهست‌ کز ازل

Ҷовиди аҳд ӯро маҳдаст ва бистар аст

جاوید عهد او را مهدست و بستر است

Шамси мулӯки бадари вуҷӯди осмони ҷӯад

شمس ملوک بدر وجود آسمان جود

Баҳри ҳамми сипеҳри карами кон гавҳар аст

بحر همم سپهر کرم‌ کان ‌گوهر است

Маҷди алии смўи самои айни кибриё

مجد علی سمو سما عین‌کبریا

Зилл худо мӯед халлоқ довар аст

ظل خدا مؤید خلاق داور است

Додари тоҷдор ки базмаш чу навбаҳор

دادار تاجدار که بزمش چو نوبهار

Меҳнат физой хонаи Монӣ ва озр аст

محنت فزای خانهٔ مانّی و آزر است

Дорои кини гзоркаҳ дар дашти корзор

دارای کین‌گذارکه در دشت کارزار

Теғаш чу зўолФқоркаҳ бо даст ҳайдар аст

تیغش چو ذوالفقارکه با دست حیدر است

Ин довари замона ки шахсаш ба боргоҳ

این داور زمانه‌ که شخصش به بارگاه

Ороиши шамоили авранг ва афсар аст

آرایش شمایل اورنگ و افسر است

Ваон хусрави замона ки зиллаш ба пешгоҳ

وان خسرو زمانه ‌که ظلش به پیشگاه

Бар фарқи касрӣу ҷаму хоқон ва қайсар аст

بر فرق کسری و جم و خاقان و قیصر است

Он додгар ки дар хами печони каманд ӯ

آن دادگر که در خم پیچان ‌کمند او

Дерӣаст то ки гардани гардун ба чанбар аст

دیریست تا که ‌گردن ‌گردون به چنبر است

Айвон доду дайнро Лутфӣ муҷассамаст

ایوان داد و دین را لطفی مجسمست

Майдони разму кинро маргӣ мусаввир аст

میدان رزم و ‌کین را مرگی مصور است

Ошуфта ӣӣ зи халқаш ҳар ҳашт ҷнтст

آشفته‌یی ز خلقش هر هشت جنّتست

Осӯда ӣӣ зи адлаш ҳар ҳафт кишвар аст

آسوده‌یی ز عدلش هر هفت کشور است

Ҳам пасти пеши қадараши ин тоқ на равоқ

هم پست پیش قدرش این طاق نه رواق

Ҳам танг бар ҷалолаши ин кох шшдр аст

هم تنگ بر جلالش این کاخ ششدر است‌

Бо табъи род ӯ ки ду кунаш мухаффафаст

با طبع راد او که دو کونش‌ مخففست

Дар чашми ҳимматаш ки ду олам муҳақар аст

در چشم همتش‌ که دو عالم محقر است

Гавҳар чаҳ қадар дорад обии мъқдст

گوهر چه قدر دارد آبی معقّدست

Дарҳам чаҳ вазн дорад хокӣ музаввар аст

درهم چه وزن دارد خاکی مزوّر است

Шоҳншҳои гузашти марои пнҷсол ва анд

شاهنشها گذشت مرا پنجسال و اند

То сар бар остони худованд бар дар аст

تا سر بر آستان خداوند بر در است

Фарш о начунон ба даргаи шоҳам ки хоки роҳ

فرش آ‌نچنان به درگه شاهم که خاک راه

Чун хоки раҳ ба мақдами шоҳи ҷаҳон зар аст

چون خاک ره به مقدم شاه جهان زر است

Оре зараст хокам ва чун шоҳи пурвирд

آری زر است خاکم و چون شاه پرورد

Каз офтоби хоку зару санг гавҳар аст

کز آفتاب خاک و زر و سنگ ‌‌گوهر است

Лекини чунонам айдун кам ҷузи дуои шоҳ

لیکن چنانم ایدون‌کم جز دعای شاه

Мумкини ривоятӣ на бигуфтаст ва дафтар аст

ممکن روایتی نه بگفتست و دفتر است

Оромиши дилам на зи чашми мкҳлст

آرامش دلم نه ز چشم مکحلست

Восоиши танам на зи зулф мънбр аст

واسایش تنم نه ز زلف معنبر است

Хорам ба ҷои гули ҳама дар ҷайб ва доманаст

خارم به جای گل همه در جیب و دامنست

Хуи нам ба ҷои мли ҳама дар ҷом ва соғар аст

خو‌نم به جای مل همه در جام و ساغر است

Тораст дар всоқм агар моҳ Нахшабаст

تار است در وثاقم اگر ماه نخشبست

Хораст даркинориам агар сарв кшмр аст

خار است درکنارم اگر سرو کشمر است

Нӯшам ба ком неш шуд аз бахти вожгӯн

نوشم به‌کام نیش شد از بخت واژگون

Кин доварӣ ба аҳди тўксро на бовар аст

کاین داوری به عهد توکس را نه باور است

Пер арча гашта ам набӯд ҳеҷ ғам аз анк

پیر ارچه‌گشته‌ام نبود هیچ‌غم از انک

Андари дуоӣ шоҳ ҷавонем дар сар аст

اندر دعای شاه جوانیم در سر است

Ёрб бақои давлати шаҳи боди ҷовдон

یارب بقای دولت شه باد جاودان

Ҷовид чун ба давлати шоҳӣ баробар аст

جاوید چون به دولت شاهی برابر است

Бодои ғубори мавкиби шаҳи зеби чеҳри меҳр

بادا غبار موکب شه زیب چهر مهر

То зинати сипеҳри зи хуршед анвар аст

تا زینت سپهر ز خورشید انور است

Ҳукми қазоу рои қадар бар муроди шоҳ

حکم قضا و رای قدر بر مراد شاه

То дар судӯри ҳукми қазои чарх масдар аст

تا در صدور حکم قضا چرخ مصدر است