Ки ҷилва кард ки офоқи пар з анвораст

که جلوه‌ کرد که آفاق پر ز انوارست

Ки рух намӯд ки гетӣ тамом Фархораст

که رخ نمود که ‌گیتی تمام فرخارست

Ки лаб гушӯд надонам ки аз ҳаловат ӯ

که لب‌ گشود ندانم‌ که از حلاوت او

Ба ҳркҷо ки назар мекунам намакзораст

به هرکجا که نظر می‌کنم نمکزارست

Дигар ки омаду занҷири дил ки ҷунбонед

دگر ‌که آمد و زنجیر دل ‌که جنبانید

Ки бар ниҳода чу маҷнӯн ба дашт ва кҳсор аст

که بر نهاده چو مجنون به دشت و‌ کهسار است

Чаҳ ток буд ки бинишонад ва кӣ расед ангур

چه تاک بود که بنشاند و کی رسید انگور

Ки ҳафт хами сипеҳр аз шароб саршораст

که هفت خم سپهر از شراب سرشارست

Ҳадис ъаш магар рафт бар забон касе

حدیث عش مگر رفت بر زبان‌کسی

Ки шӯру валвалаи дркўӣу шаҳр ва бозораст

که شور و ولوله درکوی و شهر و بازارست

зи халқи Аҳмади мурсали магар насимӣ хост

ز خلق احمد مرسل مگر نسیمی خاست

Ки ҳркҷогзрм таббатаст ва тотораст

که هرکجاگذرم تبت است و تاتارست

Зукоми хоҷаи гувоҳӣ бад-ӣн диҳад гӯ ӣӣ

زُکام خواجه‌ گواهی بدین دهد گو‌یی

Ки ин насими зи халқ расӯл мухтораст

که این نسیم ز خلق رسول مختارست

Чу номи хоҷа барам ҷон бигирадам доман

چو نام خواجه برم جان بگیردم دامن

Ки рӯзи ъушрати аҳрор ва ваҷд Аброраст

که روز عشرت احرار و وجد ابرارست

Ба ҷони хоҷа ки аз васфи ишқи дрмгзр

به جان خواجه‌ که از وصف عشق درمگذر

Ки ишқи чошнии рӯҳ ва қӯт аҳрораст

که عشق چاشنی روح و قوت احرارست

Чу андалеби сурӯдии зи сар ишқ бигӯӣ

چو عندلیب سرودی ز سر عشق بگوی

Ки ҳар куҷо ки равад зикр ишқ гулзораст

که هر کجا که رود ذکر عشق گلزارست

Ба нохуни қалами он ҷанг эзадӣ бинавоз

به ناخن قلم آن جنگ ایزدی بنواز

Ки аз ҳақоиқ биравӣ ҳазор аўторст

که از حقایق بروی هزار اوتارست

Агарчӣ нест зи анбӯҳи халқи роҳи сухан

اگرچه نیست ز انبوه خلق راه سخن

Ту рози гӯй ки маҳфили тиҳӣ з ағёраст

تو راز گوی ‌که محفل تهی ز اغیارست

Ҳиҷоб бар назари тест варна аз сари сидқ

حجاب بر نظر تست ورنه از سر صدق

Ба чашми ёрӣ дар ҳарчӣ бенгарӣ ёраст

به‌ چشم یاری در هرچه بنگری یارست

Ҳадис ишқ бигӯ лек безабону сухан

حدیث عشق بگو لیک بی‌زبان و سخن

Ки нутқу ҳарфу маъонӣ ҳиҷоб анзораст

که نطق و حرف و معانی حجاب انظارست

Хамӯш гуё хоҳӣ ба чашми хоҷаи нигар

خموش گویا خواهی به ‌چشم خواجه نگر

Ки ҳар ишорат ӯ як китоб гуфтораст

که هر اشارت او یک ‌کتاب ‌گفتارست

Ба меҳри хоҷаи нахуст аз хисол бад бигурез

به مهر خواجه نخست از خصال بد بگریز

Ки хуии бади гунаҳу меҳр ва истиғфораст

که خوی بد گنه و مهر و استغفارست

Туро чу хуй бадӣ ҳаст ва худ асири худӣ

تو را چو خوی بدی هست و خود اسیر خودی

Чаҳ эҳтиёҷ ба занҷиру банду мсморст

چه احتیاج به زنجیر و بند و مسمارست

Гумон мабар ки ба шаби дуздро асас гирад

گمان مبر که به شب دزد را عسس‌ گیرد

Ки ӯ ба хуии бад хештан гирифтораст

که او به خوی بد خویشتن‌ گرفتارست

Чигуна хотират аз маърифат буд гулзор

چگونه خاطرت از معرفت بود گلزار

Туро ки аз ҳасаду ҳирси сина пар хораст

ترا که از حسد و حرص سینه پر خارست

Чу косаи исти нигунсори ҳирс то сафи ҳашар

چو کاسه‌ایست نگونسار حرص تا صف حشر

Ба ҳеҷ пари ншўдкосаҳ чун нигунсораст

به هیچ پر نشودکاسه چون نگونسارست

Ба меҳри хоҷаи қадами зан ба сидқи Қоонӣ

به مهر خواجه قدم زن به صدق قاآنی

Ки сидқи шеваи аҳрор ва хуй ахёраст

که صدق شیوهٔ احرار و خوی اخیارست

зи сидқ дар раҳ ӯ бар худ остини афшон

ز صدق در ره او بر خود آستین‌افشان

Аз онкии шарти нахустин ишқ эсораст

از آنکه شرط نخستین عشق ایثارست

зи ишқи дами зан ва пурвой ҳаст ва нест мадор

ز عشق دم‌زن و پروای هست و نیست مدار

Агарчӣ дам задан аз ишқ кор душвораст

اگرچه دم زدن از عشق‌کار دشوارست

Ба мадҳи ишқи сухани ҳршбии дарози кашам

به مدح عشق سخن هرشبی دراز کشم

Чу субҳи дрнгрми як ду мушт пиндораст

چو صبح درنگرم یک دو مشت پندارست

Яке ба хоҷаи нзркн ки аз пас ҳафтод

یکی به خواجه نظرکن که از پس هفتاد

зи баҳри роҳати халқаши равон дар озораст

ز بهر راحت خلقش روان در آزارست

Ту суст май рӯйу роҳи сахт дар пешаст

تو سست می‌روی و راه ‌سخت در پیشست

Ту санг май занӣу обгина дар бораст

تو سنگ می‌زنی و آبگینه در بارست

Ҳрони сухан ки нагӯйӣ з ишқ ҳазёнаст

هرآن سخن‌که نگویی ز عشق هذیانست

Ҳар он камар ки набандӣ з сидқ зуннораст

هر آن ‌کمر که نبندی ز صدق زنارست

Дигар зи аҳли риёи тоти ҷон буд бигурез

دگر ز اهل ریا تات جان بود بگریز

Ки ҳақ ба ҷониби дардии кашони михўорст

که حق به جانب دردی‌کشان میخوارست

БкФши пораи дардии кашон наме арзад

بکفش پارهٔ دردی کشان نمی‌ارزد

Сиррӣ ки болаш ӯ аз ду шбр дастораст

سری‌که بالش او از دو شبر دستارست

Ба зорӣ онкӣ кунад сайди халқи бозорӣ

به زاری آنکه‌ کند صید خلق بازاری

Худои зи зорӣ бозорӣонаш безораст

خدا ز زاری بازاریانش بیزارست

з бе худии нафасӣ бе риёи баровардан

ز بی‌خودی نفسی بی‌ریا برآوردن

Ба аз риёзати сад сола риёкораст

به از ریاضت صد سالهٔ ریاکارست

Дил шикаста далеласт бар дурустии сидқ

دل شکسته دلیلست بر درستی صدق

Камоли мурғи шикорӣ каҷӣ минқораст

کمال مرغ شکاری ‌کجی منقارست

Дар оби дидаи ду сад нақш май намояди ишқ

در آب دیده دو صد نقش می نماید عشق

Бар оби нақш задани кор ишқ макораст

بر آب نقش‌ زدن‌ کار عشق مکارست

Ба ғайри хоҷа ки нақш диласту сӯрати ҷон

به‌غیر خواجه‌ که‌ نقش‌ دلست و صورت جان

зи ишқ ҳарки занад лоф нақш девораст

ز عشق هرکه زند لاف نقش دیوارست

Ҳамин на танҳо мардум гиёҳ ҳаст ба чин

همین نه‌تنها مردم‌گیاه هست به چین

Ба шаҳри мо ҳам мардум гиёҳ бисёраст

به شهر ما هم مردم‌ گیاه بسیارست

Ба эҳтиёти қадам на ба хоки водии ишқ

به احتیاط قدم نه به خاک وادی عشق

Ки хоку хори биёбон ишқ хунхораст

که خاک و خار بیابان عشق خونخوارست

Ҳануз аз пас чандини ҳазор соли висол

هنوز از پس چندین هزار سال وصال

Ду чашми ақли зи ҳиҷрони ишқи хўнборст

دو چشم عقل ز هجران عشق خونبارست

Крокаҳи гомӣ муҳкам шавад ба маркази ишқ

کراکه‌گامی محکم شود به مرکز عشق

Ба гирд чанбар ҳастӣ чмон чу паргораст

به ‌گرد چنبر هستی چمان چو پرگارست

Ҳаким гуяд ин нутфае ки гардад шахс

حکیم‌ گوید این نطفه‌ای‌ که‌ گردد شخص

Нахусти пораи хӯнии палид ва мурдораст

نخست پارهٔ خونی پلید و مردارست

Дигар се рӯҳ ки андар диласту мағзу ҷигар

دگر سه روح که اندر دلست و مغز و جگر

Бухори хӯн буд ва тан бидон се стўор аст

بخار خون بود و تن بدان سه ستوار است

зи мурдаи зинда падед ояд инат булъаҷабӣ

ز مرده زنده پدید آید اینت بوالعجبی

Зиҳии латифу ъзимо ки сунъ ҷаббораст

زهی لطیف و عظیما که صنع‌ جبارست

Марои гумон ки ҳакими ин сухан ба тъмиаҳ гуфт

مرا گمان ‌که‌حکیم این سخن به تعمیه ‌‌گفت

Ки ин ҳадис на аз мардуми ҳшиўорст

که این حدیث نه از مردم هشیوارست

Магари з хоҷа шунидам ки ҳаст рӯҳ дигар

مگر ز خواجه شنیدم‌که هست روح دگر

Ки номи ҳи р нисбат ҳастӣ бидиҳ р сазовораст

که نام ه‌ر نسبت هستی بده‌ر سزاوارست

Хамирмоя ишқасту дасти пухти худоӣ

خمیرمایهٔ عشقست و دست پخت خدای

Калид махзан амраст ва ганҷ асрораст

کلید مخزن امرست و گنج اسرارست

Машоири ҳамаи ашёи азу взон сабабаст

مشاعر همه اشیا ازو وزآن سببست

Ки корашони ҳамаи тасбеҳ ва ҳамд додараст

که‌کارشان همه تسبیح و حمد دادارست

Шуъӯр лозим ҳастӣасту анчаҳ гӯйӣ ҳаст

شعور لازم‌ هستی است و انچه ‌گویی هست

Ҳаме ба ҳукми хирад зон шуъӯр ночораст

همی به حکم خرد زان شعور ناچارست

Магар на хонаи шаш гӯшае ки созад нахл

مگر نه‌خانهٔ شش‌گوشه‌ای‌ که سازد نخل

Буруни зи фикрати Уқлӣдусу снморст

برون ز فکرت اقلیدس و سنمارست

Магар на коҳи чунон дар ҷаҳд ба коҳи рибо

مگر نه‌ کاه چنان در جَهَد به‌ کاه ربا

Чу ошиқӣ ки ҳавои хоҳ васл дилдораст

چو عاشقی ‌که هوا‌خواه وصل دلدارست

На анкабути тунди тор бар ба гирди магас

نه عنکبوت تند تار بر به گرد مگس‌

Ки донад онкии шикор магас кунад тораст

که داند آنکه شکار مگس‌کند تارست

На обу гули зи паии лонаи оўи ррди хтоФ

نه آب و ‌گل ز پی لانه آو‌ررد خَطّاف

Чунонкии гӯйӣ аз дербоз меъмораст

چنانکه‌ گویی از دیرباز معمارست

На шохи нилӯфари норасидаи брлби тоқ

نه شاخ نیلوفر نارسیده برلب طاق

Битобад аз тарафии каш ба бом ҳанҷораст

بتابد از طرفی کش به بام هنجارست

Мгўкаҳи хоҷаи кят бор дод ва гуфт ин ҳарф

مگوکه خواجه ‌کیت بار داد و ‌گفت این حرف

Гушӯдаи даргаи борӣ чаҳ ҳоҷат бораст

گشوده درگه باری چه حاجت بارست

Влои хоҷаи маро бе забони сухани омухт

ولای خواجه مرا بی‌زبان سخن آموخت

Забони шамъ фурӯзанда чист анвораст

زبان شمع‌ فروزنده چیست انوارست

Ҳамон з хоҷа шунидам ки гуфт халқи ҷаҳон

همان ز خواجه شنیدم ‌که گفت خلق جهان

Каранд вар на дару боми пар з гуфтораст

کرند ور نه در و بام پر ز گفتارست

Ба ҳақ ҳар онкии яке қти раҳи дурусти шинохт

به حق هر آنکه یکی قط‌رهٔ درست شناخت

Чунон бидон ки шносои баҳри зхорст

چنان بدان که شناسای بحر زخّارست

Чаҳ мояи олами бирнг ва буи дорад ишқ

چه مایه عالم بیرنگ‌ و بوی دارد عشق

Ки бар ду дидаи з ҳар як ҳазор асторст

که بر دو دیده ز هر یک هزار استارست

Ба чашми хуфтаи намояди ҳазор шакли бадеъ

به چشم خفته نماید هزار شکل بدیع‌

Набинад онкӣ ба пешаш нишаста бедораст

نبیند آنکه به پیشش‌ نشسته بیدارست

Напурсӣ ин ҳамаи ашёкаҳи бинии андари хоб

نپرسی این‌ همه اشیاکه بینی اندر خواب

Куҷост ҷояшу бози ин чаҳ шакл ва миқдораст

کجاست جایش و باز این‌ چه شکل و مقدارست

Напурсӣ ӣнҳамаи алвону чошнӣ з куҷост

نپرسی اینهمه الوان و چاشنی ز‌ کجاست

Ки дар шумори бсотин ва барг ашҷораст

که در شمار بساتین و برگ اشجارست

Напурсӣ ин ҳамаи дастон ки мезананд туюр

نپرسی این‌ همه دستان‌‌ که می‌زنند طیور

ё бади муаллимашони вена чаҳ чангу мзморст

یا بد معلمشان وین چه چنگ و مزمارست

Румузи ин ҳамаи ашё расӯл донаду бас

رموز این همه اشیا رسول داند و بس

Ки мазҳар карам кард гор ғаффораст

که مظهر‌‌ کرم کرد‌گار غفارست

Муҳамади арабии қаҳрамони рӯзи ҳисоб

محمد عربی قهرمان روز حساب

Ки лутфу қаҳраши мизони ҷинату норст

که لطف و قهرش میزان جنت و نارست

Худо ва ӯ баҳам ингуна ишқ ме варзанд

خدا و او بهم اینگونه عشق می‌ورزند

Ки кас надонад ки ошиқаст ва ки ёраст

که کس نداند که عاشقست ‌و که یارست

Бидон расида ки гирдгноаҳи ранги савоб

بدان رسیده‌که‌گیردگناه رنگ ثواب

зи бас ки раҳмат ӯ пардаи пӯш ва саттораст

ز بس که رحمت او پرده‌پوش‌ و ستارست

зи буи наргис фармуд солеҳонро манъ

ز بوی نرگس فرمود صالحان را منع‌

Азин маломати наргис ҳануз бемораст

ازین ملامت نرگس هنوز بیمارست

Дило зи мадҳи Муҳамад ба мадҳи хоҷаи гароӣ

دلا ز مدح محمد به مدح خواجه گرای

Ки хоҷа аз пас ӯ бар ду кун солораст

که خواجه از پس او بر دو کون سالارست

Паноҳи давлати исломи ҳоҷии оқосӣ

پناه دولت اسلام حاجی آقاسی

Ки ҳамчуи дасти малики хома аш гуҳарбораст

که همچو دست ملک خامه‌اش‌‌‌ گهربارست