Гоҳи ти рабу рӯи з май ва фасл баҳораст

گاه ط‌رب و رو‌ز می و فصل بهارست

Ҷони хурраму дили фориғу шоҳид ба канораст

جان خرم و دل فارغ و شاهد به‌کنارست

Боди саҳар аз оташи гул миҷмара сӯзаст

باد سحر از آتش گل مجمره سوزست

Хоки чаман аз оби равон оина дораст

خاک چمن از آب روان آینه‌دارست

То майнигарӣ кавкаба ӣ сӯрӣ ва сарв аст

تا می‌نگری کوکبه ی سوری و سرو است

То май шинавии замзамаи слсл ва сораст

تا می‌شنوی زمزمهٔ صلصل و سارست

Сўрс ба чаҳ монад ба яке ҳуққаи ёқӯт

سورث به چه ماند به یکی حقه یاقوت

Кони ҳуққаи ёқӯти пар аз машки тторст

کان حقهٔ یاقوت پر از مشک تتارست

Насрин ба чаҳ монад ба яке байза ӣ алмос

نسرین به چه ماند به یکی بیضه ی الماس

Ҷони байзаи алмоси пар аз авд қимораст

جان بیضهٔ الماس‌ پر از عود قمارست

Монои зи сафар тоза раседаст бунафша

مانا ز سفر تازه رسیدست بنفشه

Каш бар хати мишкӣни асари гирд ва ғубораст

کش بر خط مشکین اثر گرد و غبارست

Аз лолаи чаман чун хад таркон Хуҷандаст

از لاله چمن چون خد ترکان خجندست

Вази сабзаи дмн чун хати хубони тторст

وز سبزه دمن چون خط خوبان تتارست

Дар паҳлавии гули хори шигифто ба чаҳ монад

در پهلوی گل خار شگفتا به چه ماند

Монанди рақибӣ ки ҳам оғӯш нигораст

مانند رقیبی‌که هم آغوش‌ نگارست

Мастаст магари нилӯфар аз соғари лола

مستست مگر نیلوفر از ساغر لاله

Кофатони хезон чун санамӣ бода гусораст

کافتان خیزان چون صنمی باده گسارست

Неи не чу яке бахтӣ мастаст азирок

نی‌نی چو یکی بختی مستست ازیراک

Байняш чу бахтӣ ки ба байняш маҳораст

بینیش‌ چو بختی که به بینیش مهارست

Роғаст ки аз сабзаи ҳаме зумуррад хезаст

راغ است‌ ‌که از سبزه همی زمرد خیزست

Боғаст ки аз лолаи ҳаме марҷон зораст

باغ است‌که از لاله همی مرجان زارست

Наргис ба чаҳ монад ба яке каффаи алмос

نرگس به چه ماند به یکی‌کفهٔ الماس‌

Кони каффаи алмоси пар аз зар айёраст

کان کفه الماس‌ پر از زر عیارست

ё ҳуққа ӣӣ азкоаҳи рибо б ри тибқи сим

یا حقه‌یی ازکاه‌ربا ب‌ر طبق سیم

ё соғари симоби пар аз зару ъқорст

یا ساغر سیماب پر از زر و عقارست

Неи неи яди Байзои климст ба сифташ

نی‌نی ید بیضای کلیمست به سفتش

Аз пораи зарбафти Яҳудо на ғёрст

از پارهٔ زربفت یهودا نه غیارست

Бти бача ӣ пеласт ба хӯни барзадаи хартум

بط بچه ی پیلست به خون برزده خرطوم

ё шохи бқми рустаи з пешонӣ мораст

یا شاخ بقم رسته ز پیشانی مارست

Зон ғунча азизаст ки зар дорад дар ҷайб

زان غنچه عزیزست که زر دارد در جیب

Венаи тҷрбтсти онкӣ на зар дорад ва хораст

وین تجربتست آنکه نه زر دارد و خوارست

эй тарк баётот бабўсам ки ба наврӯз

ای ترک بیاتات ببوسم که به نوروز

Фикри дили ошиқи ҳама бӯсидан ёраст

فکر دل عاشق همه بوسیدن یارست

Бархез ва бидиҳ бода на айём гурезаст

برخیز و بده باده نه ایام‌ گریزست

Биншин ва бидиҳ бӯса на ҳангом фирор аст

بنشین و بده بوسه نه هنگام فرار است

Май даҳ ки банушем ва Биҷӯшем ва бакӯшем

می ده ‌که بنوشیم و بجوشیم و بکوشیم

Конҷо ки бути содаи бт бода бакораст

کانجا که بت ساده بط باده بکارست

Мо номии гулрангу бути шнгу дафу чанг

ما نامی گلرنگ و بت شنگ و دف و چنگ

Арқон баҳораст аз ин рӯй чаҳораст

ارکان بهار است از این‌روی چهارست

Зини чори магар чора намоем ғамон ро

زین چار مگر چاره نماییم غمان را

Кондл раҳад аз ғам ки бад-ӣни чори дўчорст

کاندل رهد از غم‌ که بدین چار دوچارست

Пор аз ту дилам дошт ба як бӯсаи қаноат

پار از تو دلم داشت به یک بوسه قناعت

Ва имсол на қонеъ ба ҳазор ва ду ҳазораст

و ‌امسال نه قانع به هزار و دو هزارست

Аз ғояти лутф ар диҳеми бӯсаи бмшмор

از غایت لطف ار دهیم بوسه بمشمار

Кон ғоят лутфаст ки берун з шумораст

کان غایت لطفست ‌که بیرون ز شمارست

Ва р манъ кунандат ки мадаи бӯсаи брошўб

و‌ر منع ‌کنندت‌ که مده بوسه برآشوب

Кин суннат идаст ва дар ислом шиораст

کاین سنت عیدست و در اسلام شعارست

Гар суннати порина ба ҷуз бӯса набад ҳеҷ

گر سنت پارینه به جز بوسه نبد هیچ

Имсоли ҳамаи қоидаи бӯс ва канораст

امسال همه قاعدهٔ بوس‌ و کنارست

Ҳрчндкаҳи бидъат буд ин ҳи аъдаҳи лекин

هرچندکه بدعت بود این ه‌اعده لیکن

Ин бидъати имсол ба аз суннат пораст

این بدعت امسال به از سنت پارست

эй моҳ ки бо рӯй ту бурқаъ накушояд

ای ماه‌ که با روی تو برقع‌ نگشاید

Ҳар моҳи мбрқъ ки бнўшод ва ҳисораст

هر ماه مبرقع که بنوشاد و حصارست

Зулфин ту то дӯши ҳамаи тоб ва шиканҷаст

زلفین تو تا دوش همه تاب و شکنجست

Чашми ту тогўши ҳамаи хобу рхморст

چشم تو تاگوش‌ همه‌خواب و رخمارست

Гар бодаи диҳии зуд кианда ба камӣн аст

گر باده دهی زود که انده به ‌کمین است

Вари бӯсаи диҳии зуд ки ъушрат ба гузораст

ور بوسه دهی زود که عشرت به‌ گذارست

Ба рабии ду се мастонаи марои бахи сс б таъҷил

به‌ربی دو سه مستانه مرا بخ‌ثث‌ ب تعجیل

Каз васли ту воҷиби терм айдун даҳ се кораст

کز وصل تو واجب‌ترم ایدون ده سه کارست

Як амшбкӣ беш маҷол суханам нест

یک امشبکی بیش مجال سخنم نیست

Фардои ҳамаи ҳангомаи ид ва саф бораст

فردا همه هنگامه عید و صف بارست

Мадҳи малики ҳи ри таҳният ид зарураст

مدح ملک ه‌ر تهنیت عید ضرورست

Кин ҳар ду замонро сабаб дафъ зрораст

کاین هر دو زمان را سبب دفع ضرارست

Мушкил ки дигар бора мроком диҳад бахт

مشکل که دگر باره مراکام دهد بخت

Зеро ки ҷаҳонро на ба як ҳол мадораст

زیرا که جهان را نه به یک حال مدارست

Бинӣ ки баҳорон сипас фасл хазонаст

بینی که بهاران سپس فصل خزانست

Бинӣ ки ҳзирони ақаби моҳи аёрст

بینی ‌که ‌حزیران عقب ماه ایارست

Фардоаст ки аз пушти кашфи тира тар ояд

فردا است که از پشت کشف تیره تر آید

Ин дашт ки имрӯзи пар аз нақш ва нигораст

این دشت که امروز پر از نقش و نگارست

+и мушт зарӣ дорад нозад ба худам рӯз

‌+ مشت زری دارد نازد به خود ام‌روز

Фардост ки бо дасти тиҳӣ ҳамчу чанораст

فرداست‌ که با دست تهی همچو چنارست

Чун давлат хусрав набӯд одати гардун

چون دولت خسرو نبود عادت گردون

Тогўиии ҷовид ба як аҳд ва қарораст

تاگویی جاوید به یک عهد و قرارست

Дорои ҷавони бахти Фаридуни шаҳи ғозӣ

دارای جوان بخت فریدون شه غازی

Конҷо ки рух ӯст ҳама сола баҳораст

کانجا که رخ اوست همه ساله بهارست

Гардуни шарафу баҳри кафу абри нўолст

گردون شرف و بحر کف و ابر نوالست

Лашкари шикану пели тан шер шикораст

لشکر شکن و پیل‌تن شیر شکارست

Чун рӯй ба базми оради як чарх Суҳайласт

چون روی به بزم آرد یک چرخ سهیلست

Чун рой ба разми оради як дашт савораст

چون‌رای به‌رزم آرد یک‌دشت سوارست

Шоҳо ба ҷаҳонат ҳама чизаст муҳайё

شاها به جهانت همه چیزست مهیا

Вончи он бҳқин несттар аи айбу ъўорст

وانچ آن بهٔقین نیست‌ تر‌ا عیب و عوارست

Аз хӯни адуии ту замин чашма лаъласт

از خون عدوی تو زمین چشمهٔ لعلست

Вази гирди саманди ту ҳавои қулзуми қорст

وز گرد سمند تو هوا قلزم قارست

Шахси амл аз қаҳри ту дар сӯз ва гудозаст

شخص امل از قهر تو در سوز و گدازست

Ҷони аҷал аз афви ту дар банд ва фишораст

جان اجل از عفو تو در بند و ‌فشارست

Бар суфраи ҷӯади ту замини зоида чин аст

بر سفرهٔ جود تو زمین زائده چین است

Дар мавкиби ҷоҳи ту фалак ғошия дораст

در موکب جاه تو فلک غاشیه‌دارست

Ёллъҷб аз теғи ту он марги ҷҳонсўз

یاللعجب از تیغ تو آن مرگ جهانسوز

Кати гуҳ ба ямини андрў гоҳе ба ясораст

کت گه به یمین اندرو گاهی به یسارست

Ҳара ба яминаст ҳамаи ҷанг ва ҷидоласт

هره به یمینست همه جنگ و جدالست

Ҳргаҳ ба ясораст ҳамаи амн ва қарораст

هرگه به یسارست همه امن و قرارست

Барқӣаст ки тобиши ҳамаи нобандаи ҷҳимст

برقیست‌ که تابش همه نابنده جحیمست

Баҳрӣаст ки обаш ҳама сӯзанда шарораст

بحریست که آبش همه سوزنده شرارست

Дар чашми нкўхўоаҳи ту як тайифа нураст

در چشم نکوخواه تو یک طایفه نورست

Бар ҷони бидонадяши ту як ҳоўиаҳи норст

بر جان بداندیش تو یک هاویه نارست

Гӯи лоф бузургӣ назанад хасми ту бдрўғ

گو لاف بزرگی نزند خصم تو بدروغ

Коидр мисли ӯ мисли аҷҷал ва хораст

کایدر مثل او مثل عجل و خوارست

Онҷокаҳи ҷалоли ту фалак хок нишин аст

آنجاکه جلال تو فلک خاک‌نشین است

Онҷо ки навол ту малик шукр гузораст

آنجا که نوال تو ملک شکر گزارست

Гар калаки ту дар даст ту омад гҳроФшон

گر کلک تو در دست تو آمد گهرافشان

Иидост ки ин хосият аз қурб ҷавораст

ییداست‌ که ‌این خاصیت از قرب جوارست

Аз дар чаҳ гунаҳ дидӣ ва аз зар чаҳ хиёнат

از در چه‌ گنه دیدی و از زر چه خیانت

Кон назд ту беқимат ва ин пеш ту хораст

کان ‌نزد تو بی‌قیمت و این پیش تو خوارست

Он мхтФӣ аз чашми ту дарсадр ҷиболаст

آن مختفی از چشم تو درصدر جبالست

Ин мҳтбс аз қаҳри ту дар қаър баҳораст

این محتبس از قهر تو در قعر بحارست

Аз рмҳи ту чу рмҳи ту май печам бар хеш

از رمح تو چو رمح تو می پیچم بر خویش

Кови ҳамчуи адуии ту чаро зарду нзорст

کاو همچو عدوی‌تو چرا زرد و نزارست

эй шоҳи зи Қоонӣат ар ҳеҷ хабар нест

ای شاه ز قاآنیت ار هیچ خبر نیست

Борӣ хабарат ҳаст каш аз мадҳи дсорст

باری خبرت‌ هست ‌کش‌از مدح دثارست

Дорад паии эсори ту баркафи гуҳарӣ чанд

دارد پی ایثار تو برکف‌ گهری چند

Ваон низ дариғо ки на дар хӯрд нисораст

وان نیز دریغا که نه در خورد نثارست

Он қадари Бамоне ки хитоб оядат аз чарх

آن‌قدر بمانی ‌که خطاب آیدت از چرخ

Шоҳо ба ҷинони пўӣ ки нак рӯз шумораст

شاها به جنان پوی ‌که نک روز شمارست