То сулаймони замони зиндон Искандар гирифт
تا سلیمان زمان زندان اسکندر گرفت
Кори олами хоссаи Эрони равнақӣ дигар гирифт
کار عالم خاصه ایران رونقی دیگر گرفت
Хусрави ғозии ҳлокўхон ки аз ҳар ҳамла Эй
خسرو غازی هلاکوخان که از هر حملهای
Пушти сад лашкари шикаст ва рӯй сад кишвар гирифт
پشت صد لشکر شکست و روی صد کشور گرفت
Кард танҳо фатҳи язд аз ёрии яздон вале
کرد تنها فتح یزد از یاری یزدان ولی
Сяти фару шавкаташи офоқ сартосар гирифт
صیت فر و شوکتش آفاق سرتاسر گرفت
Хасмро каз ҷо намеҷанбед чун албрзкўаҳ
خصم را کز جا نمیجنبید چون البرزکوه
Бахти ъолмгирши азики ҷунбиш лашкар гирифт
بختعالمگیرش ازیک جنبشلشکرگرفت
Сят ӯ хуршедро монад ки дар як нимрўз
صیت او خورشید را ماند که در یک نیمروز
Аз ҳудӯди бохтар то соҳат ховар гирифт
از حدود باختر تا ساحتخاور گرفت
Яздро каши хасм пайкар хонд ва худро ҷон кунун
یزد را کش خصم پیکر خواند و خود را جان کنون
Шаҳ ба пайкар дод ҷон то ҷонаш аз пбкр гирифт
شه به پیکر داد جان تا جانش از پبکر گرفت
Аз пас соҳибқирони каши хулди боди оромгоҳ
از پس صاحبقرانکش خلد باد آرامگاه
Шрни тоғрби ҷаҳонро новак ва ханҷар рафт
شرن تاغرب جهان را ناوک و خنجررفت
Аз хаёли меҳтарӣ ҳар кеҳтарӣ беному нанг
از خیال مهتری هر کهتری بینام و ننگ
Дар ҳудӯди марзи Эрони сози шӯр ва шар гирифт
در حدود مرز ایران ساز شور و شر گرفت
Хусрави иқлӣми ҷами фармондиҳи малики аҷам
خسرو اقلیم جم فرمانده ملک عجم
Аз пай аҳбоӣ доду дайни басар афсар рафт
از پی احبای داد و دین بسر افسر رفت
Ҳиммати дасти вдлш чун баҳру кони азҳркрон
همت دست ودلش چون بحر و کان ازهرکران
Пой то сари олимиро дар зару зиўргрФт
پای تا سر عالمی را در زر و زیورگرفت
Сӯии Кирмони зӣ ҳасан шуд кард пайғомии гусел
سویکرمان زی حسن شد کرد پیغامی گسیل
Бо сабки пайкӣ ки дар так пешӣ аз сарсар гирифт
با سبک پیکی که در تک پیشی از صرصر گرفت
Коинк эй фаррухи бародар бояд аз Кирмону Форс
کاینک ای فرخ برادر باید از کرمان و فارس
Мавкибӣ беҳдкшиду лашкарӣ бе мррФт
موکبی بیحدکشید و لشکری بیمررفت
Зонка бар чархи хилофати офтоби хусравон
زانکه بر چرخ خلافت آفتاب خسروان
Аз кусуфи марги чеҳраши ранг нилӯфар гирифт
از کسوف مرگ چهرش رنگ نیلوفر گرفت
Зини паёми ҷонгзои дорои гардуни остон
زین پیام جانگزا دارای گردون آستان
Аз тлҳФи остин бар хӯн фишон ъбҳр гирифт
از تلهف آستین بر خون فشان عبهر گرفت
Зон сипас аз баҳри эҳёии русуми салтанат
زان سپس از بهر احیای رسوم سلطنت
Созу барги разми богардони кндоўргрФт
ساز و برگ رزم باگردانکنداورگرفت
Мари маин фарзанди родаш аз паии тасхири язд
مر مهین فرزند رادش از پی تسخیر یزد
Аҷзро дар ҳазрати яздони қадам аз сар рафт
عجز را در حضرت یزدان قدم از سررفت
Чанг зад дар ърўаҳи алўсқои Авни кирдигор
چنگ زد در عروهالوثقای عونکردگار
Кирдигори оламаш аз олимӣ бартар гирифт
کردگار عالمش از عالمی برتر گرفت
Сӯии малики издкрди оҳанг ва аз даҳ рӯзаи роҳ
سوی ملکیزدکرد آهنگ و از ده روزه راه
Ончноли хасмаш гурезон шуд ки гӯйӣ пургирифт
آنچنال خصمش گریزان شد که گویی پرگرفت
Оташи кини аду бар вай гулистон шуд магар
آتش کین عدو بر وی گلستان شد مگر
Ҷо дар озари бози иброҳӣми бен озр гирифт
جا در آذر باز ابراهیم بن آزر گرفت
Бокаф зрбхш гуфтӣ аз бар тозандаи Рахш
باکف زربخش گفتی از بر تازنده رخش
Ҷой бар боди сабки паии ганҷ бодоўр гирифт
جای بر باد سبک پی گنج بادآور گرفت
Шуд чу маҷнӯни бодпимои тавсанаши вази гирди он
شد چو مجنون بادپیما توسنش وز گرد آن
Ҳамчуи Лайлии осмони ҷо дар сияҳ чодар гирифт
همچو لیلی آسمان جا در سیه چادر گرفت
Рахш ӯ ҳар ҷо ки рӯ оварад чун боди баҳор
رخش او هر جا که رو آورد چون باد بهار
Хоки роҳи азгрди наълаши накҳати ънбргрФт
خاک راه ازگرد نعلش نکهت عنبرگرفت
Офтоби ховарӣ чун наварӯси сӯгвор
آفتاب خاوری چون نوعروس سوگوار
Бар сар аз гирди самандаши нилгун мъҷр гирифт
بر سر از گرد سمندش نیلگون معجر گرفت
Тогшоиди хӯн чу Фсод аз раги ҷони аду
تاگشاید خون چو فصاد از رگ جان عدو
Аз синони рмҳи баркаф хӯн фишон нашутур гирифт
از سنان رمح برکف خونفشان نشتر گرفت
Ҷилваи рухсору гирди ҷяшу бонги тавсанаш
جلوهٔ رخسار و گرد جیش و بانگ توسنش
Тоб аз хури ранги азшби равнақ азтндр гирифт
تاباز خور رنگ ازشب رونق ازتندر گرفت
Язди ганҷӣ буду хасмаши аждаҳо инак ба ҷаҳд
یزد گنجی بود و خصمش اژدها اینک به جهد
Ганҷро шоҳи ҷҳонбон аз дами аждргрФт
گنج را شاه جهانبان از دم اژدرگرفت
Нонамӯда азми рӯму чин ба як тасхири язд
نانموده عزم روم و چین به یک تسخیر یزد
Боҷ бар хоқони ниҳоду тоҷ аз қайсар гирифт
باج بر خاقان نهاد و تاج از قیصر گرفت
Язди пиндории калиди фатҳи гиҳони бад аз онк
یزد پنداریکلید فتحگیهان بد از آنک
То гирифт он роҷҳонро сят ӯ яксар гирифт
تاگرفت آن راجهان را صیتاو یکسرگرفت
Таҳниятро ҳар вшоқии сими соқ аз ҳар карон
تهنیت را هر وشاقی سیم ساق از هر کران
ДркФӣ ноӣ суроҳеи дркФӣ соғар гирифт
درکفی نای صراحی درکفی ساغر گرفت
Дар канори ҷом май ҳар кӯдакии зебои хиром
در کنار جام می هر کودکی زیبا خرام
Ҷо чу ти аўўси бҳшӣ бар лаб кавсар гирифт
جا چو طاووس بهشی بر لب کوثر گرفت
Ҳар якеро ҳалқаи зани баргарди хати зулфи сиё
هر یکی را حلقه زن برگرد خط زلف سیا
Чун сияҳи Марӣ ки дардами барги сиснбргрФт
چون سیه ماریکه دردم برگ سیسنبرگرفت
Ҳафт дӯзахро қазо дар савлаташ мдғм намӯд
هفت دوزخ را قضا در صولتش مدغم نمود
Ҳашт ҷинатро қадар дар давлаташи мзмргрФт
هشت جنت را قدر در دولتش مضمرگرفت
эй ҳамон дорои шери авжан ки гоҳи хашм ӯ
ای همان دارای شیر اوژن که گاه خشم او
Малик фарбеҳ шуд ба каф то сорм лоғар гирифт
ملک فربه شد به کف تا صارم لاغر گرفت
Ваҳм гўидкоин дамовандаст бар албрзкўаҳ
وهمگویدکاین دماوندست بر البرزکوه
Ҳар зи мони кови ҷойгаҳи бркўҳаҳ ашқр гирифт
هر زمان کاو جایگه برکوههٔ اشقر گرفت
Ақл пндордкаҳ хуршедаст дар торики абр
عقل پنداردکه خورشیدست در تاریک ابر
Ҳар замони ков аз паии ҳиҷо ба сар мғФр гирифт
هر زمان کاو از پی هیجا به سر مغفر گرفت
Баркаф бахшанда гӯйии ханҷари рухшанда аш
برکف بخشنده گویی خنجر رخشندهاش
Ҷои наҳангии оташин дар баҳр паҳновар гирифт
جا نهنگی آتشین در بحر پهناور گرفت
Ҷунбиш ҷишш бидон монад ки силӣ хона кун
جنبش جیشش بدان ماند که سیلی خانهکن
Дар баҳор аз тунди кӯҳии роҳ ҳомӯн барграфт
در بهار از تند کوهی راه هامون برگرفت
Найзаи хунхор дар чангаши ҳрон кӯ дид гуфт
نیزهٔ خونخوار در چنگش هرآن کو دید گفت
Гурзаи Марӣ ҷонгзо бингар каш афсунгар гирифт
گَرزه ماری جانگزا بنگر کش افسونگر گرفت
Рӯзи кини шамшер ӯ гуфтӣ фарози зиндаи пел
روز کین شمشیر او گفتی فراز زنده پیل
Оташ сӯзанда ҷо бар тел хокистар гирифт
آتش سوزنده جا بر تل خاکستر گرفت
Неи не ар поси адаб мӯҷиб набӯдӣ гуфтамӣ
نی نی ار پاس ادب موجب نبودیگفتمی
Зулфиқори Муртазои ҷо дар дил кофар гирифт
ذوالفقار مرتضی جا در دل کافر گرفت
Зулфиқори Муртазои дорои дайни донеи чкрд
ذوالفقار مرتضی دارای دین دانی چکرد
Гуҳи равон аз Амри бастади гуҳи сар аз антар гирифт
گه روان از عمرو بستُد گه سر از عنتر گرفت
Гоҳи кишт онгуна мрҳби рака аз ҳайрати набӣ
گاه کشت آنگونه مرحب راکه از حیرت نبی
Марҳабои гӯйон ба лаби ангушти ҷон парвар гирифт
مرحبا گویان به لب انگشت جانپرور گرفت
Гоҳ дар сафин вгаҳ дар наҳравон гоҳе ҷамал
گاه در صفین وگه در نهروانگاهی جمل
Қалб аз қолаб , дил аз бар , рӯҳ аз пайкар гирифт
قلب از قالب، دل از بر، روح از پیکر گرفت
Буришад аз дӯзахи хурӯши қади кафоне бар сипеҳр
برشد از دوزخ خروش قد کفانی بر سپهر
Бас ки дар бадару аҳад аз кофарон кайфар гирифт
بس که در بدر و احد از کافران کیفر گرفت
Чун ба шакли моҳи нав аз бадар гардид ошкор
چون به شکل ماه نو از بدر گردید آشکار
Моҳи навози бадари худро дар шарафи бртргрФт
ماه نواز بدر خود را در شرف برترگرفت
То ҳаме гӯйанд каз зӯри имомати Муртазо
تا همیگویند کز زور امامت مرتضی
Бо ду ангушти ядуллоҳӣ дар аз хайбар гирифт
با دو انگشت یداللهی در از خیبر گرفت
Бод ҳар рӯзаши зи нави фатҳӣ ки то гуяд халқ
باد هر روزش ز نو فتحی که تا گوید خلق
Шоҳи кишваргир инак кишварӣ дигар гирифт
شاه کشورگیر اینک کشوری دیگر گرفت