Ҳар замонам ки ба он тарки сар ва кор уфтад
هر زمانم که به آن ترک سر و کار افتد
Сулҳи хезади зи миёни кор ба пайкор уфтад
صلح خیزد ز میان کار به پیکار افتد
Ман ба амд аз паии сулҳ ҳаме ҷӯям ҷанг
من به عمد از پی صلح همی جویم جنگ
Каз паии сулҳам бо бӯсаи сар вкор уфтад
کز پی صلحم با بوسه سر وکار افتد
Нафасам бар ду як уфтад зи сбкрўҳии шавқ
نفسم بر دو یک افتد ز سبکروحی شوق
Адади бӯсаи ман чун ба се ва чор уфтад
عدد بوسهٔ من چون به سه و چار افتد
Бар майонаш чу камар оварам аз шавқи ду даст
بر میانش چو کمر آورم از شوق دو دست
Нуқтаро монад кандар хат паргор уфтад
نقطه را ماند کاندر خط پرگار افتد
эй хуши он вақт ки хезади бути ман аз паии рақс
ای خوش آن وقت که خیزد بت من از پی رقص
Аз тараби раъшаи барони гунбад даввор уфтад
از طرب رعشه برآنگنبد دوار افتد
Соиду соқ чу боло занад он тарки писар
ساعد و ساق چو بالا زند آن ترک پسر
Духтари табъи мрокик ба шалвор уфтад
دختر طبع مراکیک به شلوار افتد
Хуштар он вақт ки аз ғояти мастяши сухан
خوشتر آن وقت که از غایت مستیش سخن
Ҳамчу сармо зада дрком ба такрор уфтад
همچو سرما زده درکام به تکرار افتد
Гоҳ биншинад ва аз ҷой ба як пои хезад
گاه بنشیند و از جای به یکپا خیزد
Гоҳ бархезад ва аз пой ба як бор уфтад
گاه برخیزد و از پای به یکبار افتد
Офтоби хирадаш рӯй намояд ба ғуруб
آفتاب خردش روی نماید به غروب
Бас ки чун сояи ҳам бар дар вдиўор уфтад
بسکه چون سایه هم بر در ودیوار افتد
Мижааш аз тараф чашм фитад бар рухсор
مژهاش از طرف چشم فتد بر رخسار
Рост монанди Асо каз каф бемор уфтад
راست مانند عصا کز کف بیمار افتد
Маст дар бистар ман хусбад ва риндон донанд
مست در بستر من خسبد و رندان دانند
Ҳолати маст ки дар бистар ҳушёр уфтад
حالت مستِ که در بستر هشیار افتد
То ба субҳи он қадраши бӯсаи занам бар рухсор
تا به صبح آنقدرش بوسه زنم بر رخسار
Ки чу маниши обила аз бӯса ба рухсор уфтад
که چو منش آبله از بوسه به رخسار افتد
Субҳ агар ҳолати шаби арзаи намояд бар шоҳ
صبح اگر حالت شب عرضه نماید بر شاه
Корам аз бим ба савганд ва ба инкор уфтад
کارم از بیم به سوگند و به انکار افتد
Вар ба хоки қадами шоҳам савганд диҳад
ور به خاک قدم شاهم سوگند دهد
Ногузирам ки мрокор ба иқрор уфтад
ناگزیرمکه مراکار به اقرار افتد
Ҳам ба хоки қадами шаҳ ки қисм ме нахӯрам
هم به خاک قدم شهکه قسم مینخورم
Гарна аввал ба кафами хотам зинҳор уфтад
گرنه اول بهکفم خاتم زنهار افتد
Шоҳи зинҳор агарам бидиҳад ақроркнм
شاه زنهار اگرم بدهد اقرارکنم
Варна ҳошои занаму масъала душвор уфтад
ورنه حاشا زنم و مسأله دشوار افتد
Неи хтогФтми шоҳ аз ҳама ҳол огоҳаст
نی خطاگفتم شاه از همهحال آگاهست
наменахоҳад ки ҳамеи пардаи з асрор уфтад
می نخواهد که همی پرده ز اسرار افتد
Ҳам худо донад ва ҳам шоҳ ки ҳар шаб дар шаҳр
هم خدا داند و هم شاه که هر شب در شهر
Зини нмти риндӣу қлошӣ бисёр уфтад
زین نمط رندی و قلاشی بسیار افتد
Чун бар абнои ҷаҳони бор худо саттораст
چون بر ابنای جهان بار خدا ستارست
Лоҷарами соя ӯ бояд саттор уфтад
لاجرم سایهٔ او باید ستار افتد
Май хуронро шаҳ агар хоҳад бар дор занад
میخوران را شه اگر خواهد بر دار زند
Гузари орифу омии ҳама бар дор уфтад
گذر عارف و عامی همه بر دار افتد
Вар ба дижхим кунад ҳукми кашони гӯши барад
ور به دژخیم کند حکم کشان گوش بُرَد
Ҳама гӯшаст ки дар кӯча ва бозор уфтад
همه گوشست که در کوچه و بازار افتد
Ин ҳама таййибат маҳзаст ки дар давлати шоҳ
این همه طیبت محضستکه در دولت شاه
Гар ҳама кофар ҳарбӣаст накукор уфтад
گر همه کافر حربیست نکوکار افتد
Шуъароро буд ин қоида аз аҳди қадим
شعرا را بود این قاعده از عهد قدیم
Ки ҳадис аз майу маъшӯқ дар ашъор уфтад
که حدیث از می و معشوق در اشعار افتد
Чун хури ин назми диловез ҷаҳонгир шавад
چون خور این نظم دلاویز جهانگیر شود
Гар ба хок дар шаҳи дархур эсор уфтад
گر به خاک در شه درخور ایثار افتد
Шоҳи озоди ҷўонбхти Муҳамади шаҳи род
شاه آزاد جوانبخت محمد شه راد
Ки ҷаҳон бо сухани халқаш Фархор уфтад
که جهان با سخن خلقش فرخار افتد
Онкигар номи атояши бабрӣ бар лаби баҳр
آنکه گر نام عطایش ببری بر لب بحر
Резаи санг ба қаъраши зр шҳўор уфтад
ریزهٔ سنگ به قعرش ذر شهوار افتد
Ханҷар барон дар панҷа ӯ рӯзи азо
خنجر برّان در پنجهٔ او روز عزا
Ҳамчу барқӣаст ки дар қулзум зхор уфтад
همچو برقیست که در قلزم زخار افتد
Размгоҳӣ ки дарави як раҳ шамшер занад
رزمگاهی که درو یک ره شمشیر زند
То ба ҷовиди зи хӯни хокаш дар оғор уфтад
تا به جاوید ز خون خاکش در آغار افتد
Даври байни ҳзмш бар мум чу таъйид диҳад
دور بین حزمش بر موم چو تایید دهد
Мум чун байзаи пӯлодин стўор уфтад
موم چون بیضهٔ پولادین ستوار افتد
Хори ночиз чу гулбуни ҳамаи гули оради барг
خار ناچیز چو گلبن همه گل آرد برگ
Назари меҳраш агар рӯзӣ бар хор уфтад
نظر مهرش اگر روزی بر خار افتد
Парчами рояташи аинсон ки буд шақаи гушой
پرچم رایتش اینسان که بود شقه گشای
Зуд бошад ки дараш соя ба булғор уфтад
زود باشد که درش سایه به بلغار افتد
То бар ақтори замини давр фалак султонаст
تا بر اقطار زمین دور فلک سلطانست
Ин чунин камтари султон ҷаҳондор уфтад
این چنین کمتر سلطان جهاندار افتد
То зи ислом ваз куфраст нишони ханҷари шоҳ
تا ز اسلام وز کفرست نشان خنجر شاه
Аз паии қӯти дайни қотеъ гуфтор уфтад
از پی قوت دین قاطع گفتار افتد