Фалаки хуршеду ҷинати ҳуру бустон ёсуман дорад
فلک خورشید و جنت حور و بستان یاسمن دارد
Аёни ин ҳарасаро дар як гиребони моҳ ман дорад
عیان این هرسه را در یک گریبان ماه من دارد
Яке шоҳаст дар лашкар чу дар саф батон ояд
یکی شاهست در لشکر چو در صف بتان آید
Яке моҳаст дар анҷум чу ҷо дар анҷуман дорад
یکی ماهست در انجم چو جا در انجمن دارد
Қадаш аз қомати тӯбои сабақ бар дашт дар хӯбӣ
قدش از قامت طوبی سبق بر دشت در خوبی
Чаҳ ҷои қомати чӯбӣ ки шамшод чаман дорад
چه جای قامت چوبی که شمشاد چمن دارد
Куҷои болаъл ӯ ҳамбар куҷо бо рӯй ӯ ҳамсар
کجا با لعل او همبر، کجا با روی او همسر
Ақиқӣ каз Ямани хезади шқиқӣ каз дмн дорад
عقیقی کز یمن خیزد شقیقی کز دمن دارد
Саман бар коҷу гул бар сарву ма бар норвани бандад
سمن بر کاج و گل بر سرو و مه بر نارون بندد
Шабаҳ бар оҷу шаб бар рӯзу сунбул бар саман дорад
شبه بر عاج و شب بر روز و سنبل بر سمن دارد
Ба ҳар ҷои буии зулфаш то бпўиии зимрони равед
به هر جا بوی زلفش تا بپویی ضیمران روید
Ба ҳарҷо акси рӯйиш то биҷӯе Настаран дорад
به هرجا عکس رویش تا بجویی نسترن دارد
Ъқиқстши лаби рангини ъбирстши хати мишкӣн
عقیقستش لب رنگین عبیرستش خط مشکین
Ақиқ ӯ шукри резади абир ӯ шикан дорад
عقیق او شکر ریزد عبیر او شکن دارد
Қадаш чун норвани мавзуни лабаш чун нордони гулгун
قدش چون نارون موزون لبش چون ناردان گلگون
Дилам зон нордон созад танами зин норван дорад
دلم زان ناردان سازد تنم زین نارون دارد
Танам зон нотавони омдкаҳи ишқи он миён ҷӯяд
تنم زان ناتوان آمد که عشق آن میان جوید
Дилам зон бенишон омад ки завқи он даҳан дорад
دلم زان بینشان آمد که ذوق آن دهن دارد
Биҷузи он моҳи мишкӣни мӯ ки бпришд ба рухи гесу
به جز آن ماه مشکین مو که بپریشد به رخ گیسو
Надидам кас ки яздонро асир аҳриман дорад
ندیدم کس که یزدان را اسیر اهرمن دارد
Замирами зулф ӯ хўоҳдкаҳи васф зимрон гуяд
ضمیرم زلف او خواهدکه وصف ضیمرانگوید
Равонам рӯй ӯ ҷӯяд ки шавқ ёсуман дорад
روانم روی او جوید که شوق یاسمن دارد
Шукрро зон ҳамеи нӯшам ки таъми он даҳон бахшад
شکر را زان همی نوشم که طعم آن دهان بخشد
Саманро зон ҳаме бӯем ки ранги он бадан дорад
سمن را زان همی بویم که رنگ آن بدن دارد
Ба буии зулфи мишкӣнаши дилами роҳи хтогирд
به بوی زلف مشکینش دلم راه خطا گیرد
Ба ёди лаъли рангинаши серуми шӯр Яман дорад
به یاد لعل رنگینش سرم شور یمن دارد
Лабаш ҷӯям аз он ҷонами хаёли нордони бандад .
لبش جویم از آن جانم خیال ناردان بندد
Қадаш хоҳам аз он табъами ҳавоӣ норван дорад
قدش خواهم از آن طبعم هوای نارون دارد
зи абҷади ошиқи ҷимам ба дунёи толиби симам
ز ابجد عاشق جیمم به دنیا طالب سیمم
Ки ранги ину шакли он нишон зон мӯӣ ва тан дорад
که رنگ این و شکل آن، نشان زان موی و تن دارد
Луоби пари паҳн ёрб чаро аз чашми ман хезад
لعاب پر پهن یارب چرا از چشم من خیزد
Гар он холи сияҳи нисбат ба тухми пар паҳн дорад
گر آن خال سیه نسبت به تخم پَر پَهَن دارد
Шаб ар бо вай банушам месабӯҳӣ ҳаст аз ин маънӣ
شب ار با وی بنوشم می صبوحی هست از این معنی
Ки равшани субҳи содиқро зи чок перҳан дорад
که روشن صبح صادق را ز چاک پیرهن دارد
Фарӣ зон зулфи қирогин ки бандади парда бар парвин
فری زان زلف قیرآگین که بندد پرده بر پروین
Ту пиндории шаби мишкӣни бабри ақд пурН дорад
تو پنداری شب مشکین به بَر عقد پرن دارد
Касе аз хештан ғоиб нагардад венаи аҷаби кони ма
کسی از خویشتن غایب نگردد وین عجب کان مه
Ба ҳарҷо ҳозир ояд ғоибам аз хештан дорад
به هرجا حاضر آید غایبم از خویشتن دارد
Сронгшони ман ҳргаҳ ки бо зулфаш кунад бозӣ
سرانگشان من هرگه که با زلفش کند بازی
Ҳамаи банд ва гиреҳ гирад ҳамаи чин ва шикан дорад
همه بند و گره گیرد، همه چین و شکن دارد
Шавад мурғи дилам то зотши рухсор ӯ бирён
شود مرغ دلم تا زآتش رخسار او بریان
Ду мижгон бобизан созад ду гесу бодзн дорад
دو مژگان بابزن سازد دو گیسو بادزن دارد
Гуҳии нори ғамами равшани бад-ӣн дар бод зан хоҳад
گهی نار غمم روشن بدین در باد زن خواهد
Гуҳии мурғи дилами бирёни барон дар бобизан дорад
گهی مرغ دلم بریان برآن در بابزن دارد
Ҳронкў рӯй ӯ биндкҷои фикр биҳишт уфтад
هرآن کو روی او بیند، کجا فکر بهشت افتد
Ҳронкўи зулф ӯ бўидкҷои зикр хутан дорад
هرآن کو زلف او بوید، کجا ذکر ختن دارد
Ало эй онкии дили бастӣ ба зулфи анбари огӣнаш
الا ای آن که دل بستی به زلف عنبر آگینش
Надонистӣ ки он ҳиндӯи ҳазорон макр ва фан дорад
ندانستی که آن هندو هزاران مکر و فن دارد
Хати сабзаш назар кун дар шиканҷи зулф то доне
خط سبزش نظر کن در شکنج زلف تا دانی
Ки даври чархи тӯтии рогрФтор заған дорад
که دور چرخ طوطی را گرفتار زغن دارد
Диламро бози даҳ эй тарку нозу ишваи иксў на
دلم را بازده ای ترک و ناز و عشوه یک سو نه
Ки азми ҳамраҳе дар мавкиби фахр змн дорад
که عزم همرهی در موکب فخر زمن دارد
Ҳасани хони мейри дарёи дили ҷаводу бозлу бодил
حسنخان میر دریا دل جواد و باذل و بادل
Ки ӯро хусрави одили амин ва мўтмн дорад
که او را خسرو عادل امین و موتمن دارد
Ба гирди вақъаи тираш дар сафи бадхоҳи пиндорӣ
به گرد وقعه تیرش در صف بدخواه پنداری
Шаҳобӣ дар шаби торики қасд аҳриман дорад
شهابی در شب تاریک قصد اهرمن دارد
Дар эмин чун синон гирад ҳаводисро Аннан гирад
در ایمن چون سنان گیرد حوادث را عنان گیرد
Дар аиср чун мҷн дорад адуро дар мҳн дорад
در ایسر چون مجن دارد عدو را در محن دارد
Низоми малику амни аҳду ором ҷаҳон ҷӯяд
نظام ملک و امن عهد و آرام جهان جوید
Тавон шеру брзи пелу гурз пилтан дорад
توان شیر و بُرز پیل و گرز پیلتن دارد
Амиро менаёрам гуфт мадҳати хоссаи ин соъат
امیرا مینیارم گفت مدحت خاصه این ساعت
Ки ҳиҷрони туам бо ранҷ ваанда мқтрн дорад
که هجران توام با رنج و انده مقترن دارد
Ту то азм сафар кардӣ равонам чун сқри дорӣ
تو تا عزم سفر کردی روانم چون سقر داری
Крои дӯзах буд дар ҷон на дониш на Фтн дорад
که را دوزخ بود در جان نه دانش نه فطن دارد
Санои ноқабули ман ба ту ҳоле бидон монад
ثنای ناقبول من به تو حالی بدان ماند
Ки золии байъи Юсуфро ба кафи муштӣ расан дорад
که زالی بیع یوسف را به کف مشتی رسن دارد
Марои байти алшрФи бади хиттаи Широзу ҳрмонт
مرا بیتالشرف بد خطهٔ شیراز و حرمانت
Ба ҷони байти алшрФро бадтар аз байт алҳзн дорад
به جان بیتالشرف را بدتر از بیتالحزن دارد
Ба чашми хеш май байнам ки гардун аз фироқи ту
به چشم خویش میبینم که گردون از فراق تو
зи ашки лолаи гавани домони ман рашк дмн дорад
ز اشک لالهگون دامان من رشک دمن دارد
зи ҳиҷри хеш чун доне ки Қоонӣ шавад фонӣ
ز هجر خویش چون دانی که قاآنی شود فانی
Ба ҳамроҳаши бабр то ним ҷонӣ дар бадан дорад
به همراهش ببر تا نیم جانی در بدن دارد
Чаҳ бок ар бо тўоши гардуни асир ва мубтало созад
چه باک ار با تواش گردون اسیر و مبتلا سازد
Чаҳ бим ар бо тўоши гиҳони ғариб ва мумтаҳан дорад
چه بیم ار با تواش گیهان غریب و ممتحن دارد
Асирии ков туро бинад куҷои фикр халос уфтад
اسیری کو تو را بیند کجا فکر خلاص افتد
Ғарибии ков туро ёбад куҷои ёд ватан дорад
غریبی کو تو را یابد کجا یاد وطن دارد
ҚўоФигар мукаррар шуд мукаддар зон мабодат дил
قوافی گر مکرر شد مکدر زان مبادت دل
Ки табъи ман хавоси қанд дар ширин сухан дорад
که طبع من خواص قند در شیرین سخن دارد