Ҳилла наздик шуд эй дил ки зимистон гузарад

هله نزدیک شد ای دل‌ که زمستان‌ گذرد

Давр бустон шаваду аҳд шабашон гузарад

دور بستان شود و عهد شبشان‌ گذرد

Абр бар тарафи чамани гирён гирён пуед

ابر بر طرف چمن‌ گریان‌ گریان پوید

Лола бар саҳни дмни хандон хандон гузарад

لاله بر صحن دمن خندان خندان گذرد

Ҳар сҳркбк чу аз роғи хиромади сӯии боғ

هر سحرکبک چو از راغ خرامد سوی باغ

Тифли гӯйӣ ба шабистони з дабистон гузарад

طفل‌ گویی به شبستان ز دبستان‌ گذرد

Машк бипароканад андари ҳамаи офоқи насим

مشک بپراکند اندر همه آفاق نسیم

Бас ки бар ёсуману сунбул ва райҳон гузарад

بس‌که بر یاسمن و سنبل و ریحان‌گذرد

Соқ боло занад андари шимури оби куланг

ساق بالا زند اندر شمر آب ‌کلنگ

Ҳамчуи билқис ки бар тахт сулаймон гузарад

همچو بلقیس که بر تخت سلیمان گذرد

Аз пас абр чу хури паии сипари оидгўиӣ

از پس ابر چو خور پی سپر آیدگویی

Нил Мисраст казу Мӯсо умрон гузарад

نیل مصرست‌ کزو موسی عمران‌ گذرد

Гулбун аз бод чу зебои санамии бода гусор

گلبن از باد چو زیبا صنمی باده‌گسار

Масту сари хуш ба чамани афтон хезон гузарад

مست و سر خوش به چمن افتان خیزان ‌گذرد

То нагӯйӣ ба зимистони дил мо дошт малол

تا نگویی به زمستان دل ما داشت ملال

Нав баҳораст зимистон чу ба мисатон гузарад

نو بهارست زمستان چو به مستان‌ گذرد

Кор мушкил шавад онгоҳ ки мушкил гирӣ

کار مشکل شود آنگاه‌ که مشکل‌گیری

Гараш зи аввали шимурии осон осон гузарад

گرش ز اوّل شمری آسان آسان ‌گذرد

Хотир хеш манеҳ дргрўи шодӣу ғам

خاطر خویش منه درگرو شادی و غم

Тот бар дили ғаму шодии ҳама яксон гузарад

تات بر دل غم و شادی همه یکسان‌ گذرد

Қиссаи кӯтоҳи марои турфаи парии рхсорист

قصه‌کوتاه مرا طرفه پری رخساریست

Ки приўор аён ояд ва пинҳон гузарад

که پریوار عیان آید و پنهان گذرد

Дил ба хаташи ҳамаи бркўаҳ ншобўр чарад

دل به خطش‌ همه برکوه نشابور چرد

Ҷон ба лаълаши ҳама бар кон Бадахшон гузарад

جان به لعلش همه بر کان بدخشان گذرد

Хол бар ганҷи лаб аз файз лабаш маҳрӯмаст

خال بر گنج لب از فیض لبش محرومست

Чун Сикандар ки ба сарчашмаи ‍ ҳайвон гузарад

چون سکندر که به سرچشمه‌‍ حیوان گذرد

Дил ба хату лабу дандонаш ба Хизрӣ монад

دل به خط و لب و دندانش به خضری ماند

Ки ба зулмоти ҳаме бар дар ва марҷон гузарад

که به ظلمات همی بر در و مرجان گذرد

Ман чу бо дидаи зор аз бар рӯйиши гузарам

من چو با دیدهٔ زار از بر رویش‌ گذرم

Абри озори ту гӯйӣ ба гулистон гузарад

ابر آزار تو گویی به گلستان گذرد

Ҷони зи зулфаши шўдошФтаҳ вале нест аҷаб

جان ز زلفش شودآشفته ولی نیست عجب

Ки парешон шавад он кӯ ба парешон гузарад

که پریشان شود آن کو به پریشان گذرد

Дӯш афтод ба дунболи ман онсон ки ҳаме

دوش افتاد به دنبال من آنسان‌ که همی

Дар шаби тираи шаҳоб аз пай шайтон гузарад

در شب تیره شهاب از پی شیطان گذرد

Ҳоле омад ба всоқи ман ва нанашаста бхост

حالی آمد به وثاق من و ننشسته بخاست

Ҳамчуи доно ки ба сарманзил нодон гузарад

همچو دانا که به سرمنزل نادان گذرد

Гуфтам аз баҳр чаҳ эй бахти сабки бастии рахт

گفتم از بهر چه‌ای بخت سبک بستی رخت

Шаби васли ту чаро чун шаб ҳиҷрон гузарад

شب وصل تو چرا چون شب هجران گذرد

Гуфт эй хоҷа на маҷнӯнам каз бе хурдӣ

گفت ای خواجه نه مجنونم ‌کز بی‌خردی

Шаҳри бигузорад ва бе худ ба биёбон гузарад

شهر بگذارد و بی‌خود به بیابان گذرد

Мизбонӣ чу ту онгоҳ ба бунгоҳи хароб

میزبانی چو تو آنگاه به بنگاه خراب

Ҳам худо донад кохр чаҳ ба меҳмон гузарад

هم خدا داند کآخر چه به مهمان گذرد

Гуфтам эй тарки хатои тарки ҷафои гӯй ки дӯст

گفتم ای ترک خطا ترک جفا گوی که‌دوست

Баҳр паймона набояд ки з паймон гузарад

بهر پیمانه نباید که ز پیمان گذرد

Қурби солӣ буд эй ма ки з бе сомонӣ

قرب سالی بود ای مه‌ که ز بی‌سامانی

Рӯзгорами ҳама дар тоъат яздон гузарад

روزگارم همه در طاعت یزدان گذرد

Ҷўдии ҷӯади худованд магар гирад даст

جودی جود خداوند مگر گیرد دست

Варна аз ФоФаҳ ба ман шаби ҳама тӯфон гузарад

ورنه از فافه به من شب همه طوفان‌گذرد

Хоҷаи гетии Абдуллоҳ каз фарти ҷалол

خواجهٔ گیتی عبدالله کز فرط جلال

Сатҳи айвонаш аз торам кайвон гузарад

سطح ایوانش از طارم کیوان گذرد

Васф ҷўдш натавон кард ки мумкин набӯд

وصف جودش‌ نتوان ‌کرد که ممکن نبود

Васф ҳар чиз ки аз ҳиз имкон гузарад

وصف هر چیز که از حیز امکان ‌گذرد

Офаринишро он ганҷ набошад ки дар ӯ

آفرینش را آن گنج نباشد که در او

Тавсани фикрати вай аз пай ҷавлон гузарад

توسن فکرت وی از پی جولان ‌‌گذرد

Малики дунёи зи паии тоъат додар гузид

ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید

Толиби ганҷ бибояд ки ба вайрон гузарад

طالب‌ گنج بباید که به ویران ‌گذرد

Хотири анбошта аз меҳри ҷаҳондор чунонк

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک

Дар раҳи мҳрўии аввали қадам аз ҷон гузарад

در ره مهروی اول قدم از جان گذرد

Бар ҷаҳон аз қабл қаҳри туу раҳмати ту

بر جهان از قبل قهر تو و رحمت تو

Гузарад ончӣ ба бемори з буҳрон гузарад

گذرد آنچه به بیمار ز بحران گذرد

Нагзарад бар рухи маъмура бе аз сайл ӣ сайл

نگذرد بر رخ معموره بی از سیل‌ی سیل

Ончӣ аз латмаи ҷӯади ту ба Аммон гузарад

آنچه از لطمهٔ جود تو به عمان گذرد

Фитнаро шояд агар рустам дастон хонем

فتنه را شاید اگر رستم دستان خوانیم

Гар ба аҳд ту тавонад ки ба Эрон гузарад

گر به عهد تو تواند که به ایران گذرد

Гузарад бар ба бидонадяши зи шевои суханат

گذرد بر به بداندیش ز شیوا سخنت

Он чаҳ бар аҳриман аз оят қуръон гузарад

آن چه بر اهرمن از آیت قرآن‌ گذرد

Кӯҳ дар сояи азми ту агргирди ҷой

کوه در سایهٔ عزم تو اگرگیرد جای

Ҳамчуи андешаи з на гунбад гардон гузарад

همچو اندیشه ز نه گنبد گردان گذرد

Неъмати хони тўоши нқмт ҷон хоҳад шуд

نعمت خان تواش نقمت جان خواهد شد

Ҳарки дар хотираши андеша куфрон гузарад

هرکه در خاطرش اندیشهٔ‌کفران‌گذرد

Ақл ҳайрат зада дршхс тӯр бинад шабу рӯз

عقل حیرت ‌زده درشخص تور بیند شب و روز

Каш ба лаби наъти ҷалолат ба чаҳ унвон гузарад

کش‌ به لب نعت جلالت به چه عنوان گذرد

Кофар ар роиҳаи халқ ту ёбад ба ҷҳим

کافر ار رایحهٔ خلق تو یابد به جحیم

Ҳоле аз хотираши андеша ризвон гузарад

حالی از خاطرش اندیشهٔ رضوان ‌گذرد

Муъмин ар ноираҳи қаҳр ту бинад ба биҳишт

مؤمن ار نایرهٔ قهر تو بیند به بهشت

Ҳоле аз ҳавли саросема ба нирон гузарад

حالی از هول سراسیمه به نیران‌ گذرد

Бас ки лоҳўл ҳаме хонду брхўиши дамад

بس که لاحول همی‌خواند و برخویش دمد

Фитна аз соҳати адли ту ҳаросон гузарад

فتنه از ساحت عدل تو هراسان‌ گذرد

Ҳамчуи дуздӣ ки намояди бабри шаҳнаи гузор

همچو دزدی که نماید ببر شحنه گذار

Гург дар аҳди ту чун аз бар чӯпон гузарад

گرگ در عهد تو چون از بر چوپان ‌گذرد

Гузарад ончӣ ба чарх аз фазаъи шавкати ту

گذرد آنچه به چرخ از فزع شوکت تو

Бртни гӯй кӣ аз латма чавгон гузарад

برتن گوی کی از لطمهٔ چوگان گذرد

Тогрибони таваллои ту афтода ба чанг

تاگریبان تولای تو افتاده به چنگ

Нест дастӣ ки занда ба гиребон гузарад

نیست دستی که ز انده به گریبان گذرد

Аз луоби даҳанаши оби бақои нӯшади Хизр

از لعاب دهنش آب بقا نوشد خضر

Боди меҳри ту агар бар дам събон гузарад

باد مهر تو اگر بر دم ثعبان‌ گذرد

Хок аз ашки ҳасуди ту чунон гул гардад

خاک از اشک حسود تو چنان‌ گل‌ گردد

Ки бирав пайки назар бар зада домон гузарад

که برو پیک نظر بر زده دامان ‌گذرد

Хашм гирад хирад аз номи адуии ту чунонк

خشم ‌گیرد خرد از نام عدوی تو چنانک

Номи зиндиқ ки дар базм мусулмон гузарад

نام زندیق‌که در بزم مسلمان‌گذرد

Нагзарад аз шҳби соқиаҳ бар деви раҷим

نگذرد از شهب‌ ثاقیه بر دیو رجیم

Ончӣ аз калаки ту бар соҳиб девон гузарад

آنچه از کلک تو بر صاحب دیوان ‌گذرد

Срўро эй ки хазон бо нафаси раҳмати ту

سرورا ای‌که خزان با نفس رحمت تو

Хуштар аз аҳди шабобу ма Нитсаон гузарад

خوشتر از عهد شباب و مه نیسان گذرد

Шеъри худро чаҳ стоим ки схндонии ту

شعر خود را چه ستایم‌ که سخندانی تو

Беш аз онаст ки дар васф схндон гузарад

بیش از آنست ‌که در وصف سخندان‌ گذرد

Рӯҳи хоқонӣ хуррам шавад аз Қоонӣ

روح خاقانی خرم شود از قاآنی

Агар оў аза ин шеър ба ширвон гузарад

اگر آو‌ازهٔ این شعر به شروان ‌گذرد