Он кист ки боз омад ва дар базм назар кард

آن کیست که باز آمد و در بزم نظر کرد

Ҷону дили мо аз назарии зер ва зибр кард

جان و دل ما از نظری زیر و زبر کرد

Он барқи имонст ки афтод ба хирман

آن برق یمانست‌که افتاد به خرمن

ё соъиқа ӣӣ буд ки бар кӯҳ гузар кард

یا صاعقه‌یی بود که بر کوه ‌گذر کرد

Хезед ва бигирӣд ва биёред ва бипурсед

خیزید و بگیرید و بیارید و بپرسید

Зон фитна ки ногоҳ сар аз хона бадар кард

زان فتنه که ناگاه سر از خانه بدر کرد

Не ҳеҷ магӯӣеду мпўииду мҷўиид

نی هیچ مگویید و مپویید و مجویید

Ман ёфтам он шӯъбадаи кони шӯъбада гар кард

من یافتم آن شعبده ‌کان شعبده‌گر کرد

Он ёр манаст он ва ҳамонасту ҷуз ин нест

آن‌یار منست‌ آن و همانست‌ و جز این نیست

Садбор чунин кард ва фузун кард ва бтар кард

صدبار چنین‌کرد و فزون‌کرد و بتر کرد

Инаст ҳамон ёр ки ҳар рӯзи ду сад бор

این است همان یار که هر روز دو صد بار

Нокардаи яке кори зи нўкори ди ркрд

ناکرده یکی‌کار ز نوکار د‌رکرد

Гуҳ омад ва гуҳ хаст ва гуҳӣ рафту гуҳии баст

گه‌آمد و گه خست و گهی ‌رفت و گهی ‌بست

Гуҳи сози сФркрду гуҳи оҳанги ҳзркрд

گه ساز سفرکرد و گه آهنگ حضرکرد

Гуҳи сулҳи вгҳии ҷанги вгҳии нӯшу гуҳии неш

گه‌صلح وگهی جنگ وگهی نوش و گهی نیش

Гуҳ шуд зи миён бехабару гоҳ хабар кард

گه شد ز میان بی‌خبر و گاه خبر کرد

Гоҳ аз бар ман рафт ва ду сад навъи дағали бохт

گاه از بر من رفت و دو صد نوع دغل باخت

Гуҳ бар сар ман омаду сдгўнаҳ ҳашар кард

گه بر سر من آمد و صدگونه حشر کرد

Гуҳи ходиму гуҳи хоину гуҳи душману гуҳи дӯст

گه خادم و گه خائن و گه دشمن و گه دوست

Гуҳи даст ба ханҷар заду гуҳи сина сипар кард

گه دست به خنجر زد و گه سینه سپر کرد

Гуҳ гуфт ним ходиму сдгўнаҳ қисм хӯрд

گه‌ گفت نیم خادم و صدگونه قسم خورد

Гуҳ гуфт ним чокар ва сад шӯриш ва шар кард

گه گفت نیم چاکر و صد شورش‌ و شر کرد

Гуҳ хона нишин гашту гуҳии хона нишон дод

گه خانه‌نشین گشت و گهی خانه نشان داد

Гуҳи хӯни зи рухами шасту гуҳии хӯн ба ҷигар кард

گه‌ خون ز رخم شست و گهی خون به ‌جگر کرد

Гуҳ рафт ба истаблу гуҳии гашти нмдпўш

گه رفت به اصطبل و گهی‌‌ گشت نمدپوش

Гоҳе зи қазои шикваи вгоҳии зи қдркрд

گاهی ز قضا شکوه وگاهی ز قدرکرد

Гоҳе ба фалони баради амони гоҳ ба баҳмон

گاهی به فلان برد امان گاه به بهمان

Гоҳе ба алии такя ва гоҳе ба умр кард

گاهی به علی تکیه و گاهی به عمر کرد

Аз фазл амироломроء омад ва ин бор

از فضل امیرالامراء آمد و این بار

Аз бўсӣкӣ чанд лабами пари зи шкркрд

از بوسئکی چند لبم پر ز شکرکرد

Як рӯз чу бигузашт ба раҳ духтаракӣ дид

یک روز چو بگذشت به ره دخترکی دید

Монанди саг ъўъў заду оҳанги қмркрд

مانند سگ عوعو زد و آهنگ قمرکرد

Гоҳе зи паии ҳадяи зи ман шеъру ғазали хост

گاهی ز پی هدیه ز من شعر و غزل خواست

Гоҳе талаби ҷомау оўизгҳркрд

گاهی طلب جامه و آویزگهرکرد

Гуҳи мӯии сар зулф фиристод ба маъшӯқ

گه موی سر زلف فرستاد به معشوق

Вонрои зи гирифтории худ нек хабар кард

وانرا ز گرفتاری خود نیک خبر کرد

Гуҳ нақл фиристод вгҳии ҷўзии бӯон

گه نقل فرستاد وگهی جوزی بوان

Гуҳи баҳри ъароизи талаби коғаз зар кард

گه بهر عرایض طلب‌ کاغذ زر کرد

Гуҳ наъл фиканд аз паии маъшӯқ дар оташ

گه نعل فکند از پی معشوق در آتش

Гуҳи зотши ишқаши дили худ зер ва зибр кард

گه زآتش عشقش‌ دل خود زیر و زبر کرد

Гуҳ шуд ба мунаҷҷими зи паии соъати тазвиҷ

گه شد به منجم ز پی ساعت تزویج

Гуҳи мушт ба ҳамдон заду нафрин ба падар кард

گه مشت به حمدان زد و نفرین به پدر کرد

Гуҳи хости сад андари сад ва гуҳ хонд ъзимаҳ

گه خواست صد اندر صد و گه خواند عزیمه

Гуҳ аз паии тҳбиби ду сад фикр дигар кард

گه از پی تحبیب دو صد فکر دگر کرد

Гуҳ гуфт хдокоши маро чашм наме дод

گه‌گفت خداکاش مرا چشم نمی‌داد

Ков диду диламро ҳадафи тир хатар кард

کاو دید و دلم را هدف تیر خطر کرد

Гуҳ гуфт маро аз ҳамаи офоқи дилӣ буд

گه‌گفت مرا از همه آفاق دلی بود

Дидори накӯёни дилам аз даст бадар кард

دیدار نکویان دلم از دست بدر کرد

Гуҳ гуфт ки девона шавам гар нашуд ин кор

گه‌ گفت ‌که دیوانه شوم‌ گر نشد این ‌کار

Вндри рухи ман хира чу девона назар кард

وندر رخ من خیره چو دیوانه نظر کرد

Ман гоҳи пай тасаллӣа гуфтам макун ин кор

من‌ گاه پی تسلیه‌ گفتم مکن این‌ کار

Ҳушдори казин ҳодиса боист ҳазар кард

هشدار کزین حادثه بایست حذر‌ کرد

Ишқ чаҳу кашк чаҳу пашм чаҳ фурӯи ҳилл

عشق چه و کشک چه و پشم چه فرو هل

Васвоси ту арзи ману хӯни ту ҳадар кард

وسواس تو عرض من و خون تو هدر کرد

Рӯи ҷони падари ҷлқи зану далқ ба сари каш

رو جان پدر جلق زن و دلق به سر کش

Ҳар дам ба бутӣ даст нишоед ба камар кард

هر دم به بتی دست نشاید به کمر کرد

Хандид ки ин ҷони падари ҷони падар чанд

خندید که این جان پدر جان پدر چند

Ҳар чиз ба ман кард ҳамин ҷон падар кард

هر چیز به من کرد همین جان پدر کرد

Ин ҷони падар аз ватани афканди марои давр

این جان پدر از وطن افکند مرا دور

Ин ҷони падари байн ки чаҳ бар ҷон писар кард

این‌ جان پدر بین ‌که چه بر جان پسر کرد

Қои онёи тани зану инсофи даҳ охир

قا آنیا تن زن و انصاف ده آخر

Бо ёри худ ӣнқадари тавон бўк ва магар кард

با یار خود اینقدر توان بوک و مگر کرد

Ман ёр ту бошам ту ба корам накунӣ майл

من یار تو باشم تو به کارم نکنی میل

Яздони дили сахтати магар аз рӯй ва ҳаҷар кард

یزدان دل سختت مگر از روی و حجر کرد

Ин гуфт ва харошид рух аз нох ва пошед

این ‌گفت و خراشید رخ از ناخ‌ و پاشید

Ашкӣ ки ба як ршҳаҳи заминро ҳама тар кард

اشکی که به یک رشحه زمین را همه تر کرد

Гуфтам чаканам нест марои барги арӯсӣ

گفتم چکنم نیست مرا برگ عروسی

Худ ҳозирам ар ҳеҷ туоне хар нар кард

خود حاضرم ار هیچ توانی خر نر کرد

Бартофт занхдони маро бо сарангушт

برتافت زنخدان مرا با سرانگشت

Вндри рухи ман жарфи нигоҳӣ ба ъбр кард

وندر رخ من ژرف نگاهی به عبر کرد

Гуфтои ту арӯси манӣ эй хоҷаи бад-ӣни ҳасан

گفتا تو عروس منی ای خواجه بدین‌ حسن

Каз рӯй ту зангӣ ба шаби тор ҳазар кард

کز روی تو زنگی به شب تار حذر کرد

Хари гоиму нари гоиму онгоҳи чунин зишт

خر گایم و نر گایم و آنگاه چنین زشت

Виҳк ки турои бори худои ин ҳама хар кард

ویحک که ترا بار خدا این همه خر کرد

Гӯйанд ҳакимии ту ки обод шавад Форс

گویند حکیمی تو که آباد شود فارس

Хартар зи ту он кас ки туро ном башар кард

خرتر ز تو آن کس که تو را نام بشر‌ کرد

Гуфтам ба худо ҳарчӣ кунам фикр наёрам

گفتم به خدا هرچه‌‌ کنم فکر نیارم

Корӣ ки тавон бар талаби сим зафар кард

کاری‌ که توان بر طلب سیم ظفر کرد

Гуфто на чунинаст ба як рӯзи туоне

گفتا نه چنینست به یک روز توانی

Яздон на магари шахси турои зоҳл ҳунар кард

یزدان نه مگر شخص ترا زاهل هنر کرد

Шеърии ду се дар мадҳи амироломрои гӯй

شعری دو سه در مدح امیرالامرا‌ گوی

Мерай ки турои соҳиби ин ҷоҳу хат р кард

میری ‌که ترا صاحب این جاه و خط‌ر کرد

Гуфтам ки ман ин қиссанигорам ба ълихон

گفتم‌که من این قصه نگارم به علیخان

Каши бори худои поки дилу нек сайр кард

کش بار خدا پاک دل و نیک سیر کرد

Шеър аз ману сур аз туу сим аз карами мейр

شعر از من و سور از تو و سیم از کرم میر

Нусрати зи худоӣ ки маъонӣ ба сувар кард

نصرت ز خدایی که معانی به صور کرد

То сӯрати ин ҳол диҳад арза бар мейр

تا صورت این حال دهد عرضه بر میر

Мерай ки худояш ба сахои ном смр кард

میری ‌که خدایش به سخا نام سمر کرد

ГФтокаҳи нкўгФтӣу таҳқиқи ҳамин буд

گفتاکه نکوگفتی و تحقیق همین بود

Вена гуфта ҳақ дар дили ман нек асар кард

وین ‌گفتهٔ حق در دل من نیک اثر کرد

Маҳмӯд буд оқибати мейр ки доим

محمود بود عاقبت میر که دایم

Аз ҳиммат ӯ куштаи омол шимур кард

از همت او کشته‌ آمال شمر کرد

Қоонии азин навъи сухани гуфтани ширин

قاآنی ازین نوع سخن گفتن شیرین

Биллоҳ ки тавон коми ту пар дар ва гуҳар кард

بالله‌که توان‌ کام تو پر درّ و گهر کرد