Моҳами з дар даромад ва бар ман салом кард
ماهم ز در درآمد و بر من سلام کرد
Мшкўии ман зи турраи худ машк фом кард
مشکوی من ز طرهٔ خود مشکفامکرد
Бо ҳам дамид моҳи ману меҳри осмон
با هم دمید ماه من و مهر آسمان
Равшани ҷаҳони изоин ду надонам кадом кард
روشن جهان ازاین دو ندانمکدام کرد
Рзўи ани ндонмо ки ба ғулмон чаҳ хашм кард
رضوان ندانما که به غلمان چه خشمکرد
Кови тнгдли зи хулд ба гетӣ хиром кард
کاو تنگدل ز خلد به گیتی خرام کرد
Ғулмон магӯ Фриштаҳ ба зикри маин худоӣ
غلمان مگو فریشته به ذکر مهین خدای
Зии ман ба мадҳи хусрави дунё паём кард
زی من به مدح خسرو دنیا پیام کرد
Дорои малики Форси Фаридуни ростин
دارای ملک فارس فریدون راستین
Ковро худои бори худоӣ аном кард
کاو را خدای بار خدای انامکرد
Борӣ нигорам омад ва бинишаст ва ҳар нафас
باری نگارم آمد و بنشست و هر نفس
Мастона бар русуми тавозуъ қиём кард
مستانه بر رسوم تواضع قیام کرد
Ваҳми омадам ба пеш ки девона шуд магар
وهم آمدم به پیش که دیوانه شد مگر
Аз бас намӯд лоба ва аз бас салом кард
از بس نمود لابه و از بس سلام کرد
Дуздида кард ханда ва аз дидаи ашки рехт
دزدیده کرد خنده و از دیده اشک ریخت
Дил зу рамидаи бад-ӣни ҳила ром кард
دل زو رمیده بدین حیله رامکرد
Захмӣ ки тири ғамза ӯ зад ба ҷони ман
زخمیکه تیر غمزهٔ او زد به جان من
Он захмро ба захм дигар илтиёми кари д
آن زخم را به زخم دگر التیام کرد
Он анбарин ду зулф ки раққос рӯй ӯст
آن عنبرین دو زلف که رقاص روی اوست
Гоҳе ба шакли долу гуҳии шакл лоам кард
گاهی به شکل دال و گهی شکل لام کرد
То буии зулф ӯ ҳаме аз бод бишинавам
تا بوی زلف او همی از باد بشنوم
По то серуми шуъӯри муҳаббат машом кард
پا تا سرم شعور محبت مشامکرد
Ориз намӯду маҷлиси ман пурфурӯғи сохт
عارض نمود و مجلس من پرفروغ ساخت
Гесу гушӯду маҳфили ман прзлом кард
گیسو گشود و محفل من پرظلام کرد
Онро зи субҳи равшани нойиби мноби сохт
آن را ز صبح روشن نایب مناب ساخت
Вайро зшоми тории қоим мақом кард
وی را زشام تاری قایم مقام کرد
Бар ман намӯд як дами васлаши ҳазор сол
بر من نمود یک دم وصلش هزار سال
Аз баси зрўӣу мӯии аёни субҳ ва шом кард
از بس زروی و موی عیان صبح و شام کرد
Бурҷасту пеш хам шуд ва бар саркашед май
برجست و پیش خم شد و بر سرکشید می
Аз кафи қробаҳ аз гулӯии хеш ҷом кард
از کف قرابه از گلوی خویش جام کرد
Зон пас давиду Рахшам аз охир бурун кашид
زان پس دوید و رخشم از آخر برون کشید
Зин бар ниҳод ва танг кашид ва лаҷом кард
زین بر نهاد و تنگکشید و لجام کرد
Боди равандаро ба шикам баркашид танг
باد رونده را به شکم برکشید تنگ
Барқи ҷаҳандаро ба сари андар зимом кард
برق جهنده را به سر اندر زمام کرد
Брпшти боди ҳамчуи сулаймони ниҳоди тахт
برپشت باد همچو سلیمان نهاد تخت
Ва онгаҳ ба тахти ҳамчуи сулаймон мақом кард
وآنگه به تخت همچو سلیمان مقام کرد
То баста буд чун караи хоки бадгарон
تا بسته بود چون کرهٔ خاک بدگران
Чун боз шуд чу гунбади гардун хиром кард
چون باز شد چو گنبد گردون خرام کرد
Ки буд то Фсор басар дошт Рахши ман
که بود تا فسار بسر داشت رخش من
Бодӣ раванда шуд чу мар ӯро лагом кард
بادی رونده شد چو مر او را لگامکرد
Ки ҳеҷ бодгрдд алҳақнигор ман
که هیچ بادگردد الحق نگار من
Мӯъҷиз намӯду ояти қудрат тамом кард
معجز نمود و آیت قدرت تمامکرد
Гуфтои зи ҷои хезу буруни ойу брншин
گفتا ز جای خیز و برون آی و برنشین
Комрўзи бахти кори ҷаҳон бо қавом кард
کامروز بخت کار جهان با قوام کرد
Гуфтам чаҳ мӯҷибаст ки бояд ба ҷону дил
گفتم چه موجبستکه باید به جان و دل
Заҳмати шимурди раҳмату роҳат ҳаром кард
زحمت شمرد رحمت و راحت حرامکرد
Гуфтои ндонё ки шаҳаншоҳи неки бахт
گفتا ندانیا که شهنشاه نیک بخت
Шаҳро равона аз раии рахт низом кард
شه را روانه از ری رخت نظامکرد
Ва айдун пайпазира ҷаҳондори малики ҷам
و ایدون پی پذیره جهاندار ملک جم
По дар рикоби Рахши сурайё стом кард
پا در رکاب رخش ثریا ستام کرد
То пушти гову моҳии кӯбидаи гашти дашт
تا پشت گاو و ماهی کوبیده گشت دشت
Аз бас ки хос ва ом бирав издиҳом кард
از بسکه خاص و عام برو ازدحامکرد
Аз бонги чги ҷони хилоиқ ба ваҷд хост
از بانگ چگ جان خلایق به وجد خاست
Аз буии авди мағзи млоик зуком кард
از بوی عود مغز ملایک زکام کرد
Рахт низом кард ба бар ҳукмрони Форс
رخت نظام کرد به بر حکمران فارس
Кори ҷаҳону халқи ҷаҳон бо низом кард
کار جهان و خلق جهان با نظامکرد
Гиҳон ба зикри таҳнияташи ифтитоҳи ҷуст
گیهان به ذکر تهنیتش افتتاح جست
Ҳам бар дуои давлат ӯ ахттом кард
هم بر دعای دولت او اختتامکرد
Шоҳои тўбӣ ки ҳаркии турои никноми хост
شاها توبی که هرکه ترا نیکنام خواست
ӯро худоӣ дар ду ҷаҳон никном кард
او را خدای در دو جهان نیکنام کرد
Тахти турои замонаи сифат лоязол гуфт
تخت ترا زمانه صفت لایزالگفت
Бахти турои ситораи лақаби ло ином кард
بخت ترا ستاره لقب لا ینام کرد
Обӣ ки хӯрда буд амл бе ризои ту
آبیکه خورده بود امل بیرضای تو
Хуй шуд зи хиҷлати туу қасд мсом кард
خوی شد ز خجلت تو و قصد مسامکرد
Ёрб ки дар замонаи малики шодкоми бод
یاربکه در زمانه ملک شادکام باد
Каз фазл дар замонаи маро шодком кард
کز فضل در زمانه مرا شادکامکرد