Субҳи офтоб чун зи фалак сар зад
صبح آفتاب چون ز فلک سر زد
Моҳам ба хашми санадон бар дар зад
ماهم به خشم سندان بر در زد
Ҷустами зи ҷогшўдми дргФтӣ
جستم ز جاگشودم درگفتی
Хуршед аз канори уфуқ сар зад
خورشید از کنار افق سر زد
эй бас ки ҳндаҳи хандаи нўшинш
ای بس که حنده خندهٔ نوشینش
Бар бастаи бастаи қанд мукаррар зад
بر بسته بسته قند مکرّر زد
Нанашаста брдриди гиребон ро
ننشسته بردرید گریبان را
Паҳлуи зи тан ба субҳи ман рр зад
پهلو ز تن به صبح منرر زد
Чун доғ дидон ба маломати ҷанг
چون داغ دیدان به ملامت جنگ
Дар ҳалқҳои зулф мънбр зад
در حلقهای زلف معنبر زد
Гуфтӣ ба қаҳри панҷаи яке шоҳин
گفتی به قهر پنجه یکی شاهین
Ғофил ба пару бол кабӯтар зад
غافل به پرّ و بال کبوتر زد
Бар рӯй хеш нозада як латма
بر روی خویش نازده یک لطمه
Аз рӯй хашми латма дигар зад
از روی خشم لطمهٔ دیگر زد
эй бскаҳи хандаи сафҳаи кофураш
ای بسکه خنده صفحهٔ کافورش
Зон латма бар лтимаҳ анбар зад
زان لطمه بر لطیمهٔ عنبر زد
Нилитар аз бунафша ситон омад
نیلیتر از بنفشهستان آمد
Аз баси тпончаҳ бар гул аҳмар зад
از بس طپانچه بر گل احمر زد
Гуфтӣ ба амди шохаи нилӯфар
گفتی به عمد شاخهٔ نیلوفر
Перояро ба фарқ санавбар зад
پیرایه را به فرق صنوبر زد
Дар хӯни дидаи турра ӯ гуфтӣ
در خون دیده طرهٔ او گفتی
Зоғӣ ба хӯни хеши ҳаме пар зад
زاغی به خون خویش همی پر زد
Аз донаи донаи ашки ду рухсораш
از دانه دانه اشک دو رخسارش
Баси таъна бар нуҷуми ду пайкар зад
بس طعنه بر نجوم دو پیکر زد
Дар лаби гирифтаи зулф сияҳ гуфтӣ
در لب گرفته زلف سیه گفتی
Дуздӣ ба борхонаҳ гавҳар зад
دزدی به بارخانهٔ گوهر زد
Бар ҳар рагами зи хашми ду чашм ӯ
بر هر رگم ز خشم دو چشم او
Аз ҳар нигаҳ ҳазорон нашутур зад
از هر نگه هزاران نشتر زد
Бар ҷони ҳамаи шрнги зи шукри рехт
بر جان همه شرنگ ز شکر ریخت
Бар дили ҳамаи хаданги з анбар зад
بر دل همه خدنگ ز عنبر زد
Ҳар мижааш зи қаҳр ба ҳар узвам
هر مژهاش ز قهر به هر عضوم
Чандини ҳазор новак ва ханҷар зад
چندین هزار ناوک و خنجر زد
Ҳам наргисаш ба кинами таркиши баст
هم نرگسش به کینم ترکش بست
Ҳам ъбҳрш ба ҷонам озар зад
هم عبهرش به جانم آذر زد
Нилӣ шудаш зи бскаҳи рух аз силӣ
نیلی شدش ز بسکه رخ از سیلی
Гуфтӣ ба нили дибаҳ шаштар зад
گفتی به نیل دیبهٔ ششتر زد
Бгдохти шаккарини лаби нўшинш
بگداخت شکّرین لب نوشینش
Аз баси зи дидаи об ба шукр зад
از بس ز دیده آب به شکّر زد
Афрӯхт зери зулф Рахш гуфтӣ
افروخت زیر زلف رخش گفتی
Дӯзахи забона дар дил кофар зад
دوزخ زبانه در دل کافر زد
Дар мавҷи ашки мардумаки чашмаш
در موج اشک مردمک چشمش
Баси дасту по чу мард шиновар зад
بس دست و پا چو مرد شناور زد
Сар то қадам чун нил шудаш нилӣ
سر تا قدم چون نیل شدش نیلی
Аз баси тпончаҳ бар сар ва пайкар зад
از بس طپانچه بر سر و پیکر زد
Зад дасту зулфу кокули мишкӣн ро
زد دست و زلف و کاکل مشکین را
Чун кори рӯи згори баҳам бар зад
چون کار روزگار بهم بر زد
Багушӯд чини зи ҷаъду гиреҳ аз зулф
بگشود چین ز جعد و گره از زلف
Бар рӯй поку қалб мукаддар зад
بر روی پاک و قلب مکدّر زد
Чунон ки мор ҳалқа занад бар ганҷ
چونان که مار حلقه زند بر گنج
Мӯяш ба гирди рӯйиш чанбар зад
مویش به گرد رویش چنبر زد
Шуд чун бенот наъши пароканда
شد چون بنات نعش پراکنده
Аз бскаҳи чанг бар зар ва зевар зад
از بسکه چنگ بر زر و زیور زد
Бар зарди чеҳраи силии пай дар пай
بر زرد چهره سیلی پی در پی
Гуфтӣ чу сикка буд ки бар зар зад
گفتی چو سکه بود که بر زر زد
Чандон ки бод сард кашид аз дил
چندان که باد سرد کشید از دل
Ашкаши зи дидаи мавҷи фузун тар зад
اشکش ز دیده موج فزون تر زد
Мавҷ аз қафо ӣ мавҷ ҳаме гуфтӣ
موج از قفای موج همی گفتی
Баҳри дмони зи ҷунбиш сарсар зад
بحر دمان ز جنبش صرصر زد
Гуфтӣ зи хӯни дидаи стбрқ ро
گفتی ز خون دیده سِتبرَق را
Саббоғи сон ба хам мъсФр зад
صباغ سان به خم معصفر زد
Биҳуши гашти ъбҳри фаттонаш
بیهوش گشت عبهر فتانش
Зошкш ба рухи гулоби ҳамеи барзад
زاشکش به رخ گلاب همی برزد
Гуфтӣ кусуф ёфт магари хуршед
گفتی کسوف یافت مگر خورشید
Аз баси тпончаҳ бар ма анвар зад
از بس طپانچه بر مه انور زد
Гуфтамаш нола аз чаҳ кунӣ чандин
گفتمش ناله از چه کنی چندین
КоФғонт бар ба ҷони ман озар зад
کافغانت بر به جان من آذر زد
Гуфтои зи даврии ту ҳаме мӯем
گفتا ز دوری تو همی مویم
Коташ ба мӯии мӯии ман андар зад
کاتش به موی موی من اندر زد
Айдун мари он ғломки деринат
ایدون مر آن غلامک دیرینت
Зини боз бар ба пушт ткоўр зад
زین باز بر به پشت تکاور زد
Гуфтам хамаш ки соъиқаи оҳат
گفتم خمش که صاعقهٔ آهت
Оташ ба кишти ҷони ман андар зад
آتش بهکشت جان من اندر زد
Як сол беш рафт ки ҳиҷронам
یک سال بیش رفت که هجرانم
Оташ ба ҷони моам ва бародар зад
آتش به جان مام و برادر زد
Дар раии азин фузун бнёрм монад
در ری ازین فزون بنیارم ماند
Коҳам ба ҷони забона чу ахгар зад
کاهم به جان زبانه چو اخگر زد
Ин гуфту сифти лаъл ба марворид
اینگفت و سفت لعل به مروارید
Вази хашми снгризаҳ ба соғар зад
وز خشم سنگریزه به ساغر زد
Гуфт аз паии алоҷ кунун бояд
گفت از پی علاج کنون باید
Дасти раҷо ба доман довар зад
دست رجا به دامن داور زد
Мазлӯм вааш зи баҳри тазаллуми чанг
مظلوم وش ز بهر تظلم چنگ
Дар домани хдиў Музаффар зад
در دامن خدیو مظفّر زد
Шҳзодаҳи Ардашер ки ҷўдши таън
شهزاده اردشیر که جودش طعن
Бар фазли мъну ҳиммат ҷаъфар зад
بر فضل معن و همت جعفر زد
Фармондиҳӣ ки ходими қаср ӯ
فرماندهی که خادم قصر او
Биғораҳ аз ҷалол ба қайсар зад
بیغاره از جلال به قیصر زد
Райши баҳо ба меҳр мунаввар дод
رایش بها به مهر منور داد
Қаҳраши қафо ба чарх мудаввар зад
قهرش قفا به چرخ مدور زد
Худ ӯ ба разми як тана чун хуршед
خود او بهرزمیکتنهچونخورشید
Бо сад ҳазор беша ғазанфар зад
با صد هزار بیشه غضنفر زد
Каси дидаи ғайр ӯ ки ба як ҳамла
کس دیده غیر او که به یک حمله
Бар сад ҳазор бодия лашкар зад
بر صد هزار بادیه لشکر زد
Ахтар баданд душман ва ӯ хуршед
اختر بدند دشمن و او خورشید
Хўршидўш ба як фалак ахтар зад
خورشیدوش به یک فلک اختر زد
Аз хӯни замини разм Бадахшон шуд
از خون زمین رزم بدخشان شد
Дар кин чу ӯ наҳиф бар ашқр зад
در کین چو او نهیب بر اشقر زد
Бар арақи ҳалқи хасми синон ӯ
بر عرق حلقِ خصم سنان او
Пиндоштии з пайкон нашутур зад
پنداشتی ز پیکان نشتر زد
Зад брграҳи раҳи дшми аи дайн танҳо
زد برگرهره دشما دین تنها
Чун Муртазо ки бар саф кофар зад
چون مرتضی که بر صف کافر زد
Дигари нишон касе бндод аз ӯ
دیگر نشان کسی بنداد از او
Куполи ҳркро ки ба мғФр зад
کوپال هرکرا که به مغفر زد
Дар разми теғи кӣна чу баҳмани охат
در رزم تیغ کینه چو بهمن آخت
Дар базми ҷоми зар чу Сикандар зад
در بزم جام زر چو سکندر زد
Соғар ба базми айш чу хусрав хӯрд
ساغر به بزم عیش چو خسرو خورد
Сорм ба разми хасм чу навзар зад
صارم به رزم خصم چو نوذر زد
Ҷмшидўори тахт чу бар бпрост
جمشیدوار تخت چو بر بپراست
Хуршеди вори бода аҳмар зад
خورشید وار بادهٔ احمر زد
Бар боми осмони барин қадараш
بر بام آسمان برین قدرش
эй бас ки панҷ навба чу санҷар зад
ایبسکه پنج نوبه چو سنجر زد
Ҷузи тир ӯ уқоби шнидстӣ
جز تیر او عقاب شنیدستی
Кандар тавофгоҳи аҷал пар зад
کاندر طوافگاه اجل پر زد
Ҷузи теғ ӯ наҳанги шнидстӣ
جز تیغ او نهنگ شنیدستی
Кови ҳамчуи лаҷаи мавҷи з ҷавҳар зад
کاو همچو لجه موج ز جوهر زد
Харгоҳи ъзу рояти давлат ро
خرگاه عز و رایت دولت را
Бар фарқи чарху торак ахтар зад
بر فرق چرخ و تارک اختر زد
Наълин ҷоҳу мақдами ҳишмат ро
نعلین جاه و مقدم حشمت را
Бар арҷи моҳу фарқи ду пайкар зад
بر ارج ماه و فرق دو پیکر زد
Бо барқи гӯйии абр қарин омад
با برق گویی ابر قرین آمد
Чун даст ӯ ба қабза ханҷар зад
چون دست او به قبضهٔ خنجر زد
Куфрон намӯд бар нъмши душман
کفران نمود بر نعمش دشمن
ӯ теғи кӣна аз пай кайфар зад
او تیغ کینه از پی کیفر زد
Нашикуфт агар ба тоъати мо чарбад
نشکفت اگر به طاعت ما چربد
Зарбӣ ки шаҳ ба душман абтар зад
ضربی که شه به دشمن ابتر زد
КоФзўни зи тоъат сиқлин омад
کافزون ز طاعت ثقلین آمد
Он зарбатӣ ки ҳайдар сафдар зад
آن ضربتیکه حیدر صفدر زد
Шери худои алӣ ки ҳисом ӯ
شیر خدا علی که حسام او
Оташ ба ҷони фирқа кофар зад
آتش به جان فرقهٔ کافر زد
ӯ буд моштаҳи сувари хилқат
او بود ماشطهٔ صور خلقت
Дасти азал чу хома ба дафтар зад
دست ازل چو خامه به دفتر زد
Ло балки нест дасти сувари пиро
لا بلکه نیست دست صور پیرا
Гар нақши дасти холиқ Акбар зад
گر نقش دست خالق اکبر زد
Ҷуз ӯ ки ӯст дасти худои оре
جز او که اوست دست خدا آری
Дасти худо ба дафтар зевар зад
دست خدا به دفتر زیور زد
Ҷуз ӯ пай шикастан бутҳо дар
جز او پی شکستن بتها در
Кӣ пои кас ба дӯш паямбар зад
کی پایکس به دوش پیمبر زد
Аз рости ҷуз ба Авну лой ӯ
از راست جز به عون و لای او
Натавон қадам ба арса маҳшар зад
نتوان قدم به عرصهٔ محشر زد
Кӯтаҳ кунам сухан ки сазоӣ ӯ
کوته کنم سخن که سزای او
Натавон дам аз ситоиш дархур зад
نتوان دم از ستایش درخور زد