эй сафоҳони муждаи коинки шоҳ даврон ме расад

ای صفاهان مژده کاینک شاه دوران می رسد

Ҷисми биҷони туро аз нав ба тан ҷон ме расад

جسم بیجان ترا از نو به تن جان می‌رسد

Ғуссаро бадрӯд кун коед масаррати ин замон

غصه را بدرود کن‌کاید مسرت این زمان

Дардро пайғоми даҳ кин лаҳза дармон ме расад

درد را پیغام‌ ده‌ کاین‌ لحظه درمان می‌رسد

Гирди наъл тавсанаш бинишаст бар андоми мо

گرد نعل توسنش بنشست بر اندام ما

Хоки роҳи мавкибаш то чарх гардон ме расад

خاک راه موکبش تا چرخ‌گردان می‌رسد

Зилли чатри рояташи густарда то туршами барин

ظل چتر رایتش ‌‌گسترده تا ترشم برین

Давр бош ҳазраташи токох кайвон ме расад

دور باش حضرتش‌‌تاکاخ‌کیوان می‌رسد

Бо ҷалоли киқбоду шавкати афросйоб

با جلال‌کیقباد و شوکت افراسیاب

Бо шикваи қайсару фар сулаймон ме расад

با شکوه قیصر و فرّ سلیمان می‌رسد

Хусраи парвизи ои яди зии мдоини ин замон

خسره پرویز آ‌ید زی مداین این زمان

ё сӯии коблстони сом Наримон ме расад

یا سوی کابلستان سام نریمان می‌رسد

ё на пӯр зодшм пуед ба ҳсни гунги диж

یا نه پور زادشم پوید به حصن گنگ دژ

ё на гирди зобулии сӯй саҷистон ме расад

یا نه‌گرد زابلی سوی سجستان می‌رسد

ё на Темур дувум гардад Самарқандаши макон

یا نه تیمور دوم‌ گردد سمرقندش‌ مکان

ё на қоони нхсши зӣ клўрон ме расад

یا نه قاآن نخسش زی‌کلوران می‌رسد

ё на султони отсзи рӯзии ҳазор асб оварад

یا نه سلطان آتسز روزی هزار اسب آورد

ё магари шоҳи ахстон назд ширвон ме расад

یا مگر شاه اخستان نزد شروان می‌رسد

Ардавони кордон акнӯн шитобади сӯии рай

اردوان کاردان اکنون شتابد سوی ری

Ардашер ширдил нак сӯй Кирмон ме расад

اردشیر شیردل نک سوی‌کرمان می‌رسد

ё ба сӯии бора истахр тозад ҷам шед

یا به سوی بارهٔ استخر تازد جم شید

ё ба сӯии кишвари табриз ғозон ме расад

یا به سوی‌ کشور تبریز غازان می‌رسد

ё магари санҷар ба Найшобӯр ронад бодпоӣ

یا مگر سنجر به نیشابور راند بادپای

ё магари султони ҷалоли аддӣн ба миллатон ме расад

یا مگر سلطان جلال‌الدین به‌ ملتان می‌رسد

ё атобаки ҷониб Широз фармоед нузул

یا اتابک جانب شیراز فرماید نزول

ё ҳасани шоҳи Баҳодури зӣ сипоҳон ме расад

یا حسن شاه بهادر زی سپاهان می‌رسد

Он ҷҳондорӣ ки аз хоки раҳи ҷони парвариш

آن‌جهانداری ‌که از خاک ره جان‌پرورش

Сарзанишҳо ҳар замон бар об ҳайвон ме расад

سرزنش‌ها هر زمان بر آب حیوان می‌رسد

Он ҷаҳонҷӯйӣ ки аз буии насими роФтш

آن جهانجویی ‌که از بوی نسیم رافتش

Ҳар нафаси биғорҳо бар боғ ризвон ме расад

هر نفس بیغارها بر باغ رضوان می‌رسد

Онкӣ аз ёқӯти борӣҳои нӯки теғ ӯ

آنکه از یاقوت‌باریهای نوک تیغ او

Таънҳо ҳар лаҳзаи бркўаҳ Бадахшон ме расад

طعنها هر لحظه برکوه بدخشان می‌رسد

Нисбат райш нахоҳам дод бо тобандаи меҳр

نسبت رایش نخواهم داد با تابنده مهر

Зонка росро Ориёи ташбеҳ нуқсон ме расад

زانکه راث را آریا تشبیه نقصان می‌رسد

Ошкоро ҳар замон аз ҷониби бахти Саид

آشکارا هر زمان از جانب بخت سعید

Бар равон ӯ ишоратҳои пинҳон ме расад

بر روان او اشارت‌های پنهان می‌رسد

То ба кӣ қоонёи беҳуда май ронии сухан

تا به‌کی قاآنیا بیهوده می‌رانی سخن

Кӣ аз эй ти тавсифи авсоф ба поён май рмбд

کی‌از ای‌ت‌توصیف‌اوصاف‌به‌پایان می‌رمبد

Боди тобони ахтарат то ҳар саҳар аз ховарон

باد تابان اخترت تا هر سحر از خاوران

Сӯии малики бохтари хуршед тобон ме расад

سوی ملک باختر خورشید تابان می‌رسد