Азин сони кобри Нитсаоне дамодам гавҳар ифшоанд
ازینسان کابر نیسانی دمادم گوهر افشاند
Агар тарк адаб набӯд ба даст хоҷа ме монад
اگر ترک ادب نبود به دست خواجه میماند
Дарахтонро чаҳ шуд комрўз мерақсанд аз шодӣ
درختان را چه شد کامروز میرقصند از شادی
Магар бар шохи гули булбули мдиҳ хоҷа ме хонд
مگر بر شاخگل بلبل مدیح خواجه میخواند
Ҷаноби ҳоҷии оқосӣ ки резади тарҳи сад гардун
جناب حاجی آقاسی کهریزد طرحصد گردون
Агар шахси ҷалолаши гардӣ аз доман барафшонад
اگر شخص جلالش گردی از دامن برافشاند
Агар боди итоб ӯ занад як латма бар ҳастӣ
اگر باد عتاب او زند یک لطمه بر هستی
Чаҳ ҷои ҳафт гардуни коФриншро биҷунбанд
چه جای هفتگردون کافرینش را بجنباند
Вагар барқи хилофи аўкшди як шуълаи дргитӣ
وگر برق خلاف اوکشد یک شعله درگیتی
Чаҳ ҷои хори саҳрои коби дарёро бисӯзанд
چه جای خار صحرا کاب دریا را بسوزاند
Худовандо бидон зоти худовандӣ ки гар хоҳад
خداوندا بدان ذات خداوندی که گر خواهد
Ба қудрати чархро дар дида мӯрӣ бигунҷонад
به قدرت چرخ را در دیدهٔ موری بگنجاند
Ба қаҳҳорӣ ки қаҳраши пашша ӣӣ рогар диҳад фармон
به قهاریکه قهرش پشهیی راگر دهد فرمان
Ба захми неш ӯ хартуми пелонро бипечанд
به زخم نیش او خرطوم پیلان را بپیچاند
Ки то имрӯзи ҷузи мадҳати забонами ҳарфии аргФтаҳ
که تا امروز جز مدحت زبانم حرفی ارگفته
Мари онро чун забони лолаи эзад лол гирданд
مر آن را چون زبان لاله ایزد لال گرداند
Балои бад буд ҳосид ба ҷон ҳар ки дар олам
بلای بد بود حاسد به جان هر که در عالم
Дъокн кин балоро эзад аз олам бигардонад
دعاکنکاین بلا را ایزد از عالم بگرداند
Ҳарифи хеш чун пурмоя бинад хасм бе моя
حریفخویش چونپرمایه بیند خصم بیمایه
Ба бӯҳтонеи азуи табъи бузургонро биринҷанд
به بهتانی ازو طبع بزرگان را برنجاند
Чўсбҳ ар содиқам дар ин сухани рӯзам буд равшан
چوصبحار صادقم در اینسخن روزم بود روشن
Вагар чун гул дурӯем боди ғам баргам бирезанд
وگر چون گل دورویم باد غم برگم بریزاند
Касон гӯйанд бибаредаст марсуми марои хоҷа
کسان گویند ببریدست مرسوم مرا خواجه
Бҳздон кин сухани рогўши ман афсона ме донад
بهٔزدانکاینسخنراگوش من افسانه میداند
Барин даъвӣ далелӣ гӯямат аз рӯзи равшантар
برین دعوی دلیلی گویمت از روز روشنتر
Ту хуршедӣу қатъи файзи худ хуршеди натавонад
تو خورشیدی و قطع فیض خود خورشید نتواند
Чу мирсами марои зи аввали ту худ додӣ яқин дорам
چو مرسم مرا ز اول تو خود دادی یقین دارم
Ки шахсият бо ҳамаи ҳикмати чунин ҳукмӣ наме ронад
که شخصیت با همه حکمت چنین حکمی نمیراند
Худои тондгрФтн ончӣ бахшад аз азали лекин
خدا تاندگرفتن آنچه بخشد از ازل لیکن
Нагирад ончӣ дод аввал намегӯям наме танд
نگیرد آنچه داد اول نمیگویم نمیتاند
Худо танд ки ранг аз лола гирад буи аз анбар
خدا تاند که رنگ از لاله گیرد بوی از عنبر
Вале аз фарт раҳмат дода худ бознстонд
ولی از فرط رحمت دادهٔ خود بازنستاند
Чу бар ҳукм муҷаддад меравад таълиқи ин матлаб
چو بر حکم مجدد میرود تعلیق این مطلب
Магари таълиқаи нави ҷони ман зин банд барраанд
مگر تعلیقهٔ نو جان من زین بند برهاند
Чаҳ бошад абрклктгар ҳаме гиряд ба ҳоли ман
چه باشد ابرکلکتگر همیگرید به حال من
Вазони як гиряам то ҳашар ҳамчун гул биханданд
وزان یک گریهام تا حشر همچون گل بخنداند
зи файзи тести ӣнҳам каз тариқи аҷз май нолам
ز فیض تست اینهمکز طریق عجز مینالم
Ки яздони ҳам зи баҳри шери кӯдакро бигарёнад
که یزدان هم ز بهر شیر کودک را بگریاند
Кадомин як буд зебанда аз ҷӯади ту май пурсам
کدامینیک بود زیبنده از جود تو میپرسم
Ки бар чархами расонад ё ба хок тира бинишонад
که بر چرخم رساند یا به خاک تیره بنشاند
Худо ҳарчанд қаҳҳораст лекин аз паии рӯзӣ
خدا هرچند قهارست لیکن از پی روزی
Аннани файзи худ аз муъмин ва кофар нтобанд
عنان فیض خود از مومن و کافر نتاباند
Ту Меҳрии меҳри нури худ ба нек ва бад биндозад
تو مهری مهر نور خود به نیک و بد بیندازد
Ту абрии абри файзи хуи ди бухор ва гул баборанд
تو ابری ابر فیض خود بخار و گل بباراند
Азон бахти туро бедор дорад солу маи яздон
ازان بخت ترا بیدار دارد سال و مه یزدان
Ки халқи хешро дар маҳд осоиш бихобанд
که خلق خویش را در مهد آسایش بخواباند
Раво набӯд ки маддоҳи ту бо ин мантиқи ширин
روا نبود که مداح تو با این منطق شیرین
Наёрад чун магаси лухтии зи сахтӣ сар бухоранд
نیارد چون مگس لختی ز سختی سر بخاراند
Ало то сол ва ма ояд ало то умр фарсоед
الا تا سال و مه آید الا تا عمر فرساید
Бпоиӣ то фалак поед Бамоне то ҷаҳон монад
بپایی تا فلک پاید بمانی تا جهان ماند