Қазо чу маснади иқбол дар ҷаҳони афканд
قضا چو مسند اقبال در جهان افکند
Ба азми доварии шоҳи Комрони афканд
به عزم داوری شاهکامران افکند
Абӯи алшҷоъи ҳасани шаҳ ки шери гардун ро
ابو الشجاع حسن شه که شیر گردون را
Мҳобтши табу ларзи андари устихони афканд
مهابتش تب و لرز اندر استخوان افکند
Таҳамтанӣ ки ба як чини чеҳраи стўт ӯ
تهمتنی که به یک چین چهره سطوت او
Ҳазор ларза бар андоми осмони афканд
هزار لرزه بر اندام آسمان افکند
Диловарӣ ки зи як хами хоми пари хаму тоб
دلاوریکه ز یک خم خام پر خم و تاب
Ҳазор силсила бар боли каҳкашони афканд
هزار سلسله بر بالکهکشان افکند
Ба ним ковуши фикрати зи рои мӯии шикоф
به نیمکاوش فکرت ز رای مویشکاف
Ҳазор рахна дар ибдоъ кун факони афканд
هزار رخنه در ابداع کنفکان افکند
зи қатрае ки чакад зи абри даст ӯ бар хок
ز قطرهای که چکد ز ابر دست او بر خاک
Тавон баннои дусади баҳри бекарони афканд
توان بنای دوصد بحر بیکران افکند
Фитад зкохи вай ар санги реза ӣӣ ба замин
فتد زکاخ وی ار سنگریزهیی به زمین
Азуи асоси ҷаҳон дигар тавон афканд
ازو اساس جهان دگر توان افکند
Танӣ ки кард хаёли хилоф ӯ ба замир
تنی که کرد خیال خلاف او به ضمیر
Аҷал ба дӯда ӯ марги ногаҳони афканд
اجل به دودهٔ او مرگ ناگهان افکند
зи бас ки даҳра ӯ баҳр баҳрмон оварад
ز بس که دهرهٔ او بحر بهرمان آورد
Ба даҳри тантана дар кони баҳрмони афканд
به دهر طنطنه در کان بهرمان افکند
Гиреҳ гушӯд зи кори замонаи шамшераш
گره گشود ز کار زمانه شمشیرش
Гиреҳ чу дар хами абрӯии ҷонстони афканд
گره چو در خم ابروی جانستان افکند
Фалаки зи баҳри замини бӯси остона ӯ
فلک ز بهر زمینبوس آستانهٔ او
Ба лобаи худро дар пои посбони афканд
به لابه خود را در پای پاسبان افکند
Бар остони зи фурӯмоиагӣ чу бор наёфт
بر آستان ز فرومایگی چو بار نیافت
Ба узри феъли хатои хок дар даҳони афканд
به عذر فعل خطا خاک در دهان افکند
Туе ки абри кафати дӯдаи дноӣт ро
تویی که ابر کفت دودهٔ دنائت را
зи як ифозаи файзии зи хонимони афканд
ز یک افاضهٔ فیضی ز خانمان افکند
Туе ки нусхаи дебочаи ҷаллодти ту
توییکه نسخهٔ دیباچهٔ جلادت تو
Ҳадиси рустами дастони зи достони афканд
حدیث رستم دستان ز داستان افکند
Асос фитна барофтод он замони зи ҷаҳон
اساس فتنه برافتاد آن زمان ز جهان
Ки ҷӯши ҷяши ту ошӯб дар ҷаҳони афканд
که جوش جیش تو آشوب در جهان افکند
Синони қаҳри ту дар хрқу илтиёми фалак
سنان قهر تو در خرق و التیام فلک
Ҳакими фалсафаро бози дргмони афканд
حکیم فلسفه را باز درگمان افکند
Набӯд хӯни адуи ончии рўзкин бар хок
نبود خون عدو آنچه روزکین بر خاک
Паранд қаҳри ту чун нақши парниёни афканд
پرند قهر تو چون نقش پرنیان افکند
Ҳисомат аз таби лозим чу гашти лоғару зард
حسامت از تب لازم چو گشت لاغر و زرد
Паии алоҷи хуи д аз чеҳраи нордони афканд
پی علاج خود از چهره ناردان افکند
Фазои даргаат аз на фалак васеъ тараст
فضای درگهت از نه فلک وسیعترست
Аҷаб ки вақъаи дарин тираи хокдони афканд
عجب که وقعه درین تیره خاکدان افکند
Ниёами теғи ту он брғмон тира диласт
نیام تیغ تو آن برغمان تیره دلست
Ки гоҳи кӣнаи варии дӯзах аз даҳони афканд
کهگاهکینهوری دوزخ از دهان افکند
Блорки ту агар нест хираи сари баҳман
بلارک تو اگر نیست خیرهسر بهمن
Гузари зи баҳр чаҳ дар коми брғмони афканд
گذر ز بهر چه در کام برغمان افکند
Замонаи арзи ғуломон даргаат ме дод
زمانه عرض غلامان درگهت میداد
Сипеҳри худро дуздида дар миёни афканд
سپهر خود را دزدیده در میان افکند
Шҳо зи қаҳри прндўшти оташини оҳам
شها ز قهر پرندوشت آتشین آهم
Шарор дар дили абнои инсу ҷони афканд
شرار در دل ابنای انس و جان افکند
Равои мадор ки халқӣ зананд шикарханд
روا مدار که خلقی زنند شکرخند
Ки зарраро зи назари шоҳи ховарони афканд
که ذره را ز نظر شاه خاوران افکند
Касе ки маъдани чандини ҳазор фазл буд
کسیکه معدن چندین هزار فضل بود
Ншоидш ба чунин ранҷи бекарони афканд
نشایدش به چنین رنج بیکران افکند
зи ман ҷаҳонӣ дар ханда зонка стўти ту
ز من جهانی در خنده زانکه سطوت تو
Ба сурхи чеҳраи ман ранги заъфарони афканд
به سرخ چهرهٔ من رنگ زعفران افکند
зи як шиканҷ ба рӯй мҳобти ту ба ман
ز یک شکنج به روی مهابت تو به من
Ду қавмро ба гумони ақли нуктаи дони афканд
دو قوم را بهگمان عقل نکتهدان افکند
Яке бар онкӣ ба зоҳири зи баҳри суди ниҳон
یکی بر آنکه به ظاهر ز بهر سود نهان
Ба ном ӯ малики ин қуръаи зиёни афканд
بهنام او ملک این قرعهٔ زیان افکند
Барои бартарии пояи соя бар сар ӯ
برای برتری پایه سایه بر سر او
эй тарбияти шоҳи Комрони афканд
همای تربیت شاهکامران افکند
Яке бар онкӣ ба ботини шаҳ аз зуҳӯри хато
یکی بر آنکه به باطن شه از ظهور خطا
Марои зи чашми муқӣмони остони афканд
مرا ز چشم مقیمان آستان افکند
зи қаҳри борхдоиии басони борхдоӣ
ز قهر بارخدایی بسان بارخدای
Чу пасти пояи ъзозилш аз ҷинони афканд
چو پست پایه عزازیلش از جنان افکند
Ба ростӣ ки худ андари таҳайюрам ки малик
بهراستیکه خود اندر تحیرمکه ملک
Ба ман зи баҳр чаҳ ин хашми ногаҳони афканд
به من ز بهر چه این خشم ناگهان افکند
Хулоса каз паии ташкики халқ аз дар лутф
خلاصه کز پی تشکیک خلق از در لطف
Ба нотавони тани ман хлътии тавон афканд
به ناتوان تن من خلعتی توان افکند
Ба даҳр тока саройанд ани су ҷон ки расӯл
به دهر تاکه سرایند انس و جانکه رسول
Салои дайни шариъат дар инсу ҷони афканд
صلای دین شریعت در انس و جان افکند
зи амни адли ту афкандаи боди расми ситам
ز امن عدل تو افکنده باد رسم ستم
Чунонкии муъаддилати касрӣ аз ҷаҳони афканд
چنانکه معدلتکسری از جهان افکند