. Одамӣ бояд ба гетии умр ҷовидон кунад
.آدمی باید بهگیتی عمر جاویدان کند
То яке аз сад тавонад мадҳ оқохон кунад
تا یکی از صد تواند مدح آقاخان کند
Мҳкмрони хиттаи Кирмон ки абри даст ӯ
محکمران خطهٔکرمانکه ابر دست او
Хокро биҷодаҳ созад сангро марҷон кунад
خاک را بیجاده سازد سنگ را مرجان کند
Дар бар аўкмтрст аз пери золии пӯри зол
در بر اوکمترست از پیر زالی پور زال
ӯ зкингар баҳри ҳиҷои ҷой бар икрон кунад
او زکینگر بهر هیجا جای بر یکرانکند
Хасмро гӯи пеши теғаши ҷавшан ва хуфтон мапурс
خصم را گو پیش تیغش جوشن و خفتان مپرس
Маргро кӣ чораи ҳаргизи ҷавшан ва хуфтон кунад
مرگ را کی چاره هرگز جوشن و خفتان کند
Ханҷар оташ фишонаш аз либоси зиндагӣ
خنجر آتشفشانش از لباس زندگی
Хасм роърён кунад чун хеш роърён кунад
خصمراعریانکند چونخویش راعریانکند
Сят аҳ бигирифт ми итиро чу вари меҳру моҳ
صیت اه بگرفتمیتی را چو ور مهر و ماه
Нури меҳру моҳро ҳосиди чисон пинҳон кунад
نور مهر و ماه را حاسد چسان پنهانکند
Хоки раҳро меҳр ӯ ҳамсон кунад бо осмон
خاک ره را مهر او همسان کند با آسمان
Восмонро қаҳр ӯ бо хоки раҳ яксон кунад
واسمان را قهر او با خاک ره یکسان کند
Гардиши чашмаш ба як ?имаии абрӯгоҳи хашм
گردش چشمش به یک ایمای ابروگاه خشم
Мӯии мижгонро ба чашми бдкнш савҳон кунад
موی مژگان را به چشم بدکنش سوهان کند
Худ ба сайри лола ва райҳон надорад эҳтиёҷ
خود به سیر لاله و ریحان ندارد احتیاج
Каз нигоҳии хоки вглро лола ва райҳон кунад
کز نگاهی خاک وگل را لاله و ریحان کند
Оби теғаши малики вайронро зи нав обод кард
آب تیغش ملک ویران را ز نو آباد کرد
Ҳркҷои вайронаи ореи обаш ободон кунад
هرکجا ویرانه آری آبش آبادان کند
Нисбати ҷўдш ба Аммон кӣ даҳуми ков ҳар замон
نسبتجودش بهعمانکی دهمکاو هر زمان
Ҷайби соилро зи гавҳари ғайрат Аммон кунад
جیب سائل را ز گوهر غیرت عمان کند
Авҷи рдўн дар ҳазизи ҷо ӯ мушкил расад
اوجردوندر حضیض جا او مشکل رسد
Бар фалаки бечораи худро чанд сар гардон кунад
بر فلک بیچاره خود را چند سرگردان کند
Нармгар дад хасм шавам аз зарби гурз ӯ чу мум
نرم گردد خصمشوماز ضرب گرز او چو موم
Гар брози оҳани дил аз рӯи пайкар аз санадон кунад
گر براز آهن دل از رو پیکر از سندانکند
Чарх бо вай чун ситезад конкаҳ хоед путк ро
چرخ با وی چون ستیزد کانکه خاید پتک را
зи аблаҳии бечора бояд чора дандон кунад
ز ابلهی بیچاره باید چارهٔ دندان کند
Соҳбои Қоонӣ аз шавқи ту дар иқлӣми Форс
صاحبا قاآنی از شوق تو در اقلیم فارس
Рӯзу шаб дар дили хаёли хитта Кирмон кунад
روز و شب در دل خیال خطهٔ کرمان کند
Ёди он шаб каз хаёлати чашми ман пари нур буд
یاد آن شب کز خیالت چشم من پر نور بود
Тираи чашмамро зи сайли қатра чун Қатарон кунад
تیره چشمم را ز سیل قطره چون قطران کند
Айши он шабро агар бо сад забон хоҳад баён
عیش آنشب را اگر با صد زبان خواهد بیان
Несташ поён вагар худ умр бепоён кунад
نیستش پایان و گر خود عمر بیپایان کند
Дорад аз ҷӯади ду дастати орзӯи якдасти фарш
دارد از جود دو دستتآرزو یکدست فرش
То тарози базмгоҳу зинат айвон кунад
تا طراز بزمگاه و زینت ایوانکند
Ҳам зи баҳри глрхӣ каз вай ва соқм гулшанаст
هم ز بهر گلرخی کز وی و ثاقم گلشنست
Тӯҳфа ӣӣ боидкаҳ ӯро ҳмчўгл хандон кунад
تحفهیی بایدکه او را همچوگل خندانکند
Тӯҳфааш шолист то солии бибандад бар миён
تحفهاش شالیست تا سالی ببندد بر میان
Бартарӣ зомсол ҷӯяд фахр бар ақрон кунад
برتری زامثال جوید فخر بر اقرانکند
Худ ту донегар дилӣ бошад маро дар пеш ӯст
خود تو دانی گر دلی باشد مرا در پیش اوست
Ихтиёр ӯ ростгар обод вагар вайрон кунад
اختیار او راست گر آباد و گر ویران کند
Ман ба қадари ҳиммати худкардами истидъо ва ту
من به قدر همت خودکردم استدعا و تو
Ҳимматат дигар надонам то чаҳ ҳад эҳсон кунад
همتت دیگر ندانم تا چه حد احسان کند
Боди даври давлатати эмини зкиди рӯзгор
باد دور دولتت ایمن زکید روزگار
То ба гирди хоки сокини осмон ҷавлон кунад
تا به گرد خاک ساکن آسمان جولان کند