Ид шуд соқии биёи дргрдшовар ҷом ро
عید شد ساقی بیا در گردش آور جام را
Пушти пои зани даври чархи вгрдши айём ро
پشت پا زن دور چرخ و گردش ایام را
Сини соғари бас буд эй тарки моро рӯзи ид
سین ساغر بس بود ای ترک ما را روز عید
Гӯ набошад ҳафт сини риндони дрдошом ро
گو نباشد هفت سین رندان دردآشام را
Халқро бар лаби ҳадиси ҷома нав ҳаст ва ман
خلق را بر لب حدیث جامهٔ نو هست و من
Аз шароб куҳна мехоҳам лаболаби ҷом ро
از شراب کهنه میخواهم لبالب جام را
Ҳаркасии шукр наад бар хон ва бар хонд дуо
هرکسی شکر نهد بر خوان و برخواند دعا
Ман зи лаъли шаккаринати толибами дашном ро
من ز لعل شکرینت طالبم دشنام را
Ҳар таниро ҳаст симу донаи гандум ба даст
هر تنی را هست سیم و دانةهٔ گندم به دست
Моилами ман донаи холи ту сими андом ро
مایلم من دانهٔ خال تو سیم اندام را
Сайр бархонаст мардумро ва ман аз умри сайр
سیر بر خوانست مردم را و من از عمر سیر
Бе дили оромӣ ки бардааст аз дилами ором ро
بیدل آرامی که برده است از دلم آرام را
Пистау бодоми нақли рӯз наврӯзаст ва ман
پسته و بادام نقل روز نوروز است و من
Бо лаб ва чашмат нахоҳам пистау бодом ро
با لب و چشمت نخواهم پسته و بادام را
Авди андар ид месӯзанд ва ман нолон чу авд
عود اندر عید میسوزند و من نالان چو عود
Бебутӣ каз холи ҳиндӯ раҳ занад ислом ро
بیبتی کز خال هندو ره زند اسلام را
Икдгр рохлқ мебӯсанд вмни зини ғами ҳалок
یکدگر را خلق میبوسند و من زین غم هلاک
Гарчи бӯсади дайгарии он шӯхи ширини ком ро
گرچه بوسد دیگری آن شوخ شیرینکام را
Сиркаи брдсторхўони халқи вҳмчўни сиркаи дӯст
سرکه بر دستارخوان خلق و همچون سرکه دوست
намекунад бар мо турши рангини рухи глФом ро
میکند بر ما ترش رنگین رخ گلفام را
Халқро дар соли рӯзии ид ва ман аз чеҳри шоҳ
خلق را در سال روزی عید و من از چهر شاه
Ид дорам солу моҳу ҳафтаи субҳу шом ро
عید دارم سال و ماه و هفته صبح و شام را
Лоҷарами ин иди хоси ман ки бодои пойдор
لاجرم این عید خاص من که بادا پایدار
Кару фарши бишиканади бозори иди ом ро
کر و فرش بشکند بازار عید عام را
Осмони дайну давлат каз ҳилолии шакли теғ
آسمان دین و دولت کز هلالی شکل تیغ
Гоҳи кин бар ҳиأти ҷўзокнди баҳром ро
گاه کین بر هیأت جوزا کند بهرام را
Бонги раб арҳм барояд аз замину осмон
بانگ رب ارحم برآید از زمین و آسمان
Ҳар замони кони сом савлат баркашад самсом ро
هر زمان کان سام صولت برکشد صمصام را
Хасм аз рӯй хирад бо вай надорад душманӣ
خصم از روی خرد با وی ندارد دشمنی
Иқтизое ҳаст охири иллати сарсом ро
اقتضایی هست آخر علت سرسام را
Дар дил ӯ нест кини душманони оре ба табъ
در دل او نیستکین دشمنان آری به طبع
Одамӣ дар дили нгирдкинаҳи анъом ро
آدمی در دل نگیرد کینهٔ انعام را
Коши пеш аз инъиқоди нутфаи аъдои ту
کاش پیش از انعقاد نطفهٔ اعدای تو
Эзади андари нори нирони сӯхтии арҳом ро
ایزد اندر نار نیران سوختی ارحام را
Ҳаркии бовай кӣна ҷӯяд ақли гўидкоини сафеҳ
هرکه با وی کینه جوید عقل گوید کاین سفیه
Кини нёғозидӣ ар огаҳи бадии анҷом ро
کین نیاغازیدی ار آگه بدی انجام را
Хасм бигурезад зи саҳмаши ореи ореи Ашкбӯс
خصم بگریزد ز سهمش آری آری اشکبوس
Чун кшдгрзгрони дили бугсалади раҳоам ро
چون کشد گرز گران دل بگسلد رهام را
Бадари дунёи садри дайн эй кандар айвон ме кунад
بدر دنیا صدر دین ای کاندر ایوان میکند
Гуфт ҷони бахшати мусаввири сӯрати илҳом ро
گفت جان بخشت مصور صورت الهام را
Боту ҳаркаси кин сголд нест ҳушёр ар на мард
با تو هرکس کین سگالد نیست هشیار ار نه مرد
То хирад дорад нхордгрдни зрғом ро
تا خرد دارد نخارد گردن ضرغام را
Ҷовдони Монӣу хуоне ҳар сабоҳи рӯзи ид
جاودان مانی و خوانی هر صباح روز عید
Ид шуд соқии биёи дргрдшовар ҷом ро
عید شد ساقی بیا در گردش آور جام را