Ончӣ бо барги дарахтони абр наврӯзӣ кунад
آنچه با برگ درختان ابر نوروزیکند
Бо туҳидастони кафи файёз фирӯзӣ кунад
با تهیدستان کف فیاض فیروزی کند
Зон сабаб фирӯз шуд номаш ки аз оёт ӯ
زان سبب فیروز شد نامش که از آیات او
Бахт ҳар рӯзи ошкори оёт фирӯзӣ кунад
بخت هر روز آشکار آیات فیروزی کند
Ҳаст чеҳраши ганҷи фирӯзӣ ва гардад ошкор
هست چهرش گنج فیروزی و گردد آشکار
Ҳркрои он ганҷи рӯзии худо рӯзӣ кунад
هرکرا آنگنج روزی خدا روزیکند
Офтоб рӯй ҷонбхш ба ҳар маҷлис ки тофт
آفتاب روی جانبخش به هر مجلس که تافت
Шамъи натавонад ки дигари маҷлис афрӯзӣ кунад
شمع نتواند که دیگر مجلس افروزی کند
Бар бисӯзон ханҷар ӯ амр фармоед худоӣ
بر بسوزان خنجر او امر فرماید خدای
Қаҳри ҷабборяш агар азм ҷҳонсўзӣ кунад
قهر جباریش اگر عزم جهانسوزی کند
Санглохи кӯҳсоронро тавонад зери пой
سنگلاخ کوهساران را تواند زیر پای
Боди рФқши нармтар аз қоқм ва тузӣ кунад
باد رفقش نرمتر از قاقم و توزی کند
эй ки ҳар каси ёд ҷавдат кард яздон то ба ҳашар
ای که هر کس یاد جودت کرد یزدان تا به حشر
Бе ниёзаши зоктсоби ранҷ ҳар рӯзӣ кунад
بینیازش زاکتساب رنج هر روزیکند
Гар бихоҳад пери ақлат дониш омӯзад хатост
گر بخواهد پیر عقلت دانش آموزد خطاست
Тифли натавонад ба луқмони ҳикмат омӯзӣ кунад
طفل نتواند به لقمان حکمت آموزی کند
Чанги ъзроиили гӯйӣ дар дам шамшер туаст
چنگ عزراییل گویی در دم شمشیر توست
Зон бимиранд ҷаҳониро чу кин тузӣ кунад
زان بمیراند جهانی را چو کین توزی کند
Гар ба шакл гўж хоҳад ба сатҳи кохи ту
گر به شکل گوژ خواهد به سطح کاخ تو
Гунбади пирӯзаи гавани изҳор пирӯзӣ кунад
گنبد پیروزهگون اظهار پیروزی کند
Ақл донад айн нақсаст аз фузулии нутфа ӣӣ
عقل داند عین نقصاست از فضولی نطفهیی
Аз шикам бар пушт ояд бачаро қўзӣ кунад
از شکم بر پشت آید بچه را قوزیکند
ё чу хайётаст теғат каз ҳарири сурхи хӯн
یا چو خیاطست تیغت کز حریر سرخ خون
Ҳсмро бериштау сӯзани кафан дузӣ кунад
حصم را بیرشته و سوزن کفندوزی کند
Сарви ри аи сарсабзии бахти сарафроз ту нест
سرو را سرسبزی بخت سرافراز تو نیست
Зарра чун шамсии намояди сабза кӣ тузӣ кунад
ذره چون شمسی نماید سبزهکی توزیکند
ШҳдгФтори тўзҳркждми Аҳвоз ро
شهدگفتار توزهرکژدم اهواز را
Дар ҳаловати қанди Мисру шукр хўзӣ кунад
در حلاوت قند مصر و شکر خوزی کند
Ганҷ ҳар рӯ зист ҷавдати вонкаҳро рӯзӣ шавад
گنج هر روزیست جودت وانکه را روزی شود
Раҳмати ҳақ бениёз аз ранҷ ҳар рӯзӣ кунад
رحمت حق بینیاز از رنج هر روزیکند
Шери чарх аз меҳру ма қаллода созад моҳу сол
شیر چرخاز مهر و مه قلاده سازد ماه و سال
Буйа дар нхҷиргаҳи рӯзии туро юзӣ кунад
بویه در نخجیرگه روزی ترا یوزیکند
Ҳар ки рӯзии пўзи ҷнбондкаҳи бдгўиди туро
هر که روزی پوز جنباندکه بدگوید ترا
Чун саги олӯдаи даҳон аз боди бад пўзӣ кунад
چون سگ آلودهدهان از باد بد پوزیکند
Аз паии хомӯшӣ ҷовид фармоед худоӣ
از پی خاموشی جاوید فرماید خدای
То бар атрофи даҳонаш марг бтФўзӣ кунад
تا بر اطراف دهانش مرگ بتفوزیکند
Азми бозии гркнии соъоти рӯзу шаби баҳам
عزم بازی گرکنی ساعات روز و شب بهم
Ҷамъи мардади ноҳи нрдӣ ваа дузӣ кунад
جمعمردد ناه نردی وه دوزیکند
Қофия тангаст ва ман дилтангтар зонрў ки табъ
قافیه تنگست و من دلتنگتر زانرو که طبع
Хоҳад истифои васфати баҳр беҳрузӣ кунад
خواهد استیفای وصفت بهر بهروزیکند
наметавонад вазъи лафзи хуши зи баҳри қофия
میتواند وضع لفظ خوش ز بهر قافیه
Ҳам буд азкўднигар қофия бўзӣ кунад
هم بود ازکودنیگر قافیه بوزی کند
Мрчаҳи бархе аз қўоФӣ низ зишт афтод лек
مرچه برخی از قوافی نیز زشت افتاد لیک
Бо қабулат чун рухи зебои дил афрӯзӣ кунад
با قبولت چون رخ زیبا دلافروزیکند
То даҳон ғунча пургардад зи марворид тар
تا دهان غنچه پرگردد ز مروارید تر
Чун ба зери лаби санои абр наврӯзӣ кунад
چون به زیر لب ثنای ابر نوروزی کند
Ғунчаи сони хандону комаши пари зи марвориди бод
غنچهسان خندان و کامش پر ز مروارید باد
Чун садаф ҳар коўбаҳи мадҳати гӯ ҳрондўзӣ кунад
چونصدفهر کاوبهمدحتگوهراندوزیکند