Ҳар дили асири зулфи ту бидодгар буд

هر دل اسیر زلف تو بیدادگر بود

Кораши зи тори зулфи ту ошуфтатар буд

کارش ز تار زلف تو آشفته‌تر بود

Ошӯби малики шоҳӣу бидодкори тест

آشوب ملک شاهی و بیدادکار تست

Туркӣу тарки лобуди бидодгар буд

ترکی و ترک لابد بیدادگر بود

Дар малики ҳасани шоҳӣ зон шӯру шркнӣ

در ملک حسن شاهی زان شور و شرکنی

Шак нест ҳиси чунин бо шӯру шар буд

شک نیست حس چونین با شور و شر بود

Шамшоди мҳрчҳрӣу хуршеди маи ҷабин

شمشاد مهرچهری و خورشید مه‌جبین

Моноти меҳри модару моҳати падар буд

مانات مهر مادر و ماهت پدر بود

Бовари ниФтдм ки бад-ӣни ҳасану дилбарӣ

باور نیفتدم ‌که بدین حسن و دلبری

Нақшӣ ба чину сарвӣ дар ғотФр буд

نقشی به چین و سروی در غاتفر بود

Дар чину Кошғари зи пай чун ту длФриб

در چین و کاشغر ز پی چون تو دلفریب

Ҳамвора пои аҳли назари рҳспр буд

همواره پای اهل نظر رهسپر بود

Варна чу басти сӯрат бо чун туе висол

ورنه چو بست صورت با چون تویی وصال

Хоҳам на чин бимонад ва на Кошғар буд

خواهم نه چین بماند و نه‌کاشغر بود

Ҳрҷокаҳи ҷилваи созкнии гашти Қандаҳор

هرجاکه جلوه سازکنی‌گشت قندهار

Ҳар ҷои хиром ноз кунӣ Кошмар буд

هر جا خرام ناز کنی‌ کاشمر بود

Ҳргаҳ ба зулфи шона занӣ таббатаст кӯй

هرگه به زلف شانه زنی تبتست ‌کوی

Вар баркашӣ ниқоби сарои шӯштар буд

ور برکشی نقاب سرا شوشتر بود

Рӯят ба нур бо ма гардун баробараст

رویت به نور با مه‌ گردون برابرست

Зулфат ба ранги дояи машки ттар буд

زلفت به رنگ دایهٔ مشک تتر بود

Моҳи фалак на ҳошокии машки пурвирд

ماه فلک نه حاشاکی مشک پرورد

Машки ттар на клокӣ бо қамар буд

مشک تتر نه‌ کلاکی با قمر بود

ри ваии ту моҳ бошаду турфа буд ки моҳ

ر‌وی تو ماه باشد و طرفه بود که ماه

Брҷрми равшанаши зира аз машктар буд

برجرم روشنش زره از مشک تر بود

Чандон ки васфи хӯбӣ Юсуф намӯда анд

چندان ‌که وصف خوبی یوسف نموده‌اند

Стўор на?идм ки зи ту хубтар буд

ستوار نایدم‌که ز تو خوبتر بود

Юсуф агар ба чоҳӣ вақте наҳуфт чеҳр

یوسف اگر به چاهی وقتی نهفت چهر

Чоҳии туро ба гирди занахи масттар буд

چاهی ترا به‌گرد زنخ مستتر بود

Ёқӯтро ба гӯна ҳаме монад он ду лаб

یاقوت را به‌ گونه همی ماند آن دو لب

Ало ки дар майонаш ду риштаи гуҳар буд

الّا که در میانش دو رشته‌ گهر بود

Пари ҳалқаи турраи ту китоб мҷстӣ аст

پر حلقه طرهٔ تو کتاب مجسطی است

Сар дода бскаҳи доираи як бо дигар буд

سر داده بسکه دایره یک با دگر بود

Каждуми сипар ба солии як ма шуд офтоб

کژدم سپر به سالی یک مه شد آفتاب

Доим бар офтоби ту каждуми сипар буд

دایم بر آفتاب تو کژدم سپر بود

( : ри ҳайратам ки чашм ту монад аз чаҳ рӯи сқим

(:‌ر حیرتم‌که چشم تو ماند از چه رو سقیم

Бо ӣнҳама ки дар лаби ту нешикар буд

با اینهمه‌که در لب تو نیشکر بود

Донад дили ҷриҳ ки гоҳи нигаҳи туро

داند دل جریح ‌که ‌گاه نگه ترا

Дрнўки мижаи таъбияи сад нештар буд

درنوک مژه تعبیه صد نیشتر بود

ди ри зери доми зулфи ту аз холи донаи ист

د‌ر زیر دام زلف تو از خال دانه‌ایست

Кин донаи доми мардуми соҳибназар буд

کاین دانه دام مردم صاحبنظر بود

Қадат санавбараст ва надидам санавбарӣ

قدت صنوبرست و ندیدم صنوبری

Кӯҳяш бар ба зеру маӣ бар зибр буд

کوهیش بر به زیر و مهی بر زبر بود

Бошад ба ҳукми одати симу камар ба кӯҳ

باشد به حکم عادت سیم و کمر به‌کوه

Чунаст кӯҳи сими турои дркмр буд

چونست‌کوه سیم ترا درکمر بود

Паймоӣ нест кӯҳи сарин ту дар хуррам

پیمای نیست‌کوه سرین تو در خرم

Ларзони мудом аз чаҳ сабаби ӣнқадар буд

لرزان مدام از چه سبب اینقدر بود

Булӯр содааст ки чунин зи акс ӯ

بلور ساده است‌ که چونین ز عکس او

Равшани сар ӯ бом ва дару бум ва бар буд

روشن سر او بام و در و بوم و بر بود

Андари азори сурхи биҷои сарин ту

اندر ازار سرخ بجای سرین تو

Насрин ба бору сим ба харвор дар буд

نسرین به بار و سیم به خروار در بود

Мискини дилам ки дар талаби сими ту мудом

مسکین دلم‌که در طلب سیم تو مدام

Ҳамчун гадои гуруснаи дили дарба дар буд

همچون گدای گرسنه دل دربه‌در بود

Безар ба каф наёяд сими ту мари маро

بی‌زر به‌کف نیاید سیم تو مر مرا

Ашкии басони симу рухии ҳамчуи зар буд

اشکی بسان سیم و رخی همچو زر بود

Бо зари чеҳру сими сиришкам буд маҳол

با زر چهر و سیم سرشکم بود محال

Кам бар муроди хотири ҳаргизи зафар буд

کم بر مراد خاطر هرگز ظفر بود

Ман он замон ки додам тан дар балои ишқ

من آن زمان‌ که دادم تن در بلای عشق

Гаштами яқин ки ҷону танам дар хатар буд

گشتم یقین‌ که جان و تنم در خطر بود

Чун нест даркинориами сарвқадати чсўд

چون نیست درکنارم سروقدت چسود

Гар бе ту аз сиришки канорами шимур буд

گر بی‌تو از سرشک‌کنارم شمر بود

эй ғайрати ситораи зи ҳиҷри ту то ба кӣ

ای غیرت ستاره ز هجر تو تا به‌ کی

Шаб то ба субҳи чашмами ахтари шимур буд

شب تا به صبح چشمم اختر شمر بود

Як раҳ дар о ба кулбаи мискин агарчӣ ту

یک ره در آ به‌کلبه مسکین اگرچه تو

Қадати бузурги вклбаҳи мо мухтасар буд

قدت بزرگ وکلبهٔ ما مختصر بود

Чандини мтози тавсану дилро макун хароб

چندین متاز توسن و دل را مکن خراب

Зини фитнаи трсмт ки дар охири зарар буд

زین فتنه ترسمت‌که در آخر ضرر بود

Охир на хонаи дили мо малики подшост

آخر نه خانهٔ دل ما ملک پادشاست

Доне ки шоҳ аз ҳамаи ҷои бохабар буд

دانی‌که شاه از همه جا باخبر بود

Шоҳаншаҳи замонаи Муҳамади шаҳи онкии меҳр

شاهنشه زمانه محمد شه آنکه مهر

Ҳар субҳ аз суҷуд дараш муфтахар буд

هر صبح از سجود درش مفتخر بود

Гиҳони худои онкаш дар ҳалу ақди малик

گیهان خدای آنکش در حل و عقد ملک

Дастии қазо ба қудрату дастии қадар буд

دستی قضا به قدرت و دستی قدر بود

Зилли худои хдиўи башар каз тариқи ҳақ

ظل خدا خدیو بشر کز طریق حق

Дорои малику миллати хиролбшр буд

دارای ملک و ملت خیرالبشر بود

ди ри рўзкин ба нҳби равони гФтӣии аҷал

د‌ر روزکین به نهب روان‌ گفتئی اجل

Теғи хамидаи қомат ӯро писар буд

تیغ خمیده قامت او را پسر بود

Гардун ба кохи давлат ӯ чист қуббаи ист

گردون به‌کاخ‌دولت او چیست قبه‌ایست

Гетии зи малики шавкат ӯ як асар буд

گیتی ز ملک شوکت او یک اثر بود

Ҷӯӣаст аз муҳӣти атояши ҳрончаҳ ӣам

جوییست از محیط عطایش هرآنچه یم

Хушку турш ба хон карами моҳзр буд

خشک و ترش به خوان کرم ماحضر بود

Аз меҳр ӯ биҳишти бринсти як варақ

از مهر او بهشت برینست یک ورق

Вази қаҳр ӯ лаҳиби сқри як шарар буд

وز قهر او لهیب سقر یک شرر بود

Садра ба чарх нозад хок аз барои онк

صدره به چرخ نازد خاک از برای آنک

Ромиш дар ӯ гузидаи чунин тоҷўр буд

رامش در او گزیده چنین تاجور بود

ди ри рӯзи разму базми зи шамшеру ҷом май

د‌ر روز رزم و بزم ز شمشیر و جام می

Дасташи ҳамораи ҳомилаи хайру шар буд

دستش هماره حامله خیر و شر بود

Вақте ки ҷом ҷӯяд гўҳрФшон шавад

وقتی‌که جام جوید گوهرفشان شود

Вақте ки теғ гирад душмани шукр буд

وقتی‌ که تیغ‌ گیرد دشمن شکر بود

Ҳарҷо ба ъўдсўзии ромиш талаб кунад

هرجا به عودسوزی رامش طلب ‌کند

Ҳарҷо ба кӣнатузӣ прхошхр буд

هرجا به‌کینه‌توزی پرخاشخر بود

Ҷомаши мўолёнро кавсар шавад ба таъм

جامش‌ موالیان را کوثر شود به طعم

Теғаши мухолифонро сӯзони сқр буд

تیغش مخالفان را سوزان سقر بود

То аз пас шукуфаи шаҷар борвар шавад

تا از پس شکوفه شجر بارور شود

Ёрб ниҳоли давлат ӯ борвар буд

یارب نهال دولت او بارور بود