Ҳркрои дили спидкор буд

هرکرا دل سپیدکار بود

Бо сияҳи тргонши ёр буд

با سیه طرگانش یار بود

Шавад аз қидкФру дайни озод

شود از قید کفر و دین آزاد

Баста ҳар дил ба зулфи ёр буд

بسته هر دل به زلف یار بود

Ба каманд батон гирифтораст

به کمند بتان گرفتارست

Зии ман он кас ки растгор буд

زی من آن‌ کس ‌که رستگار بود

Чун ба кории ниҳод бояд дил

چون به کاری نهاد باید دل

Худ азин хубтар чикор буд

خود ازین خوبتر چه کار بود

Зинда ӣиро ки майл хубон нест

زنده‌ای را که میل خوبان نیست

Мурдааст арча зиндаи вор буд

مرده است ارچه زنده‌وار بود

Тҷрбт рафту ҷуз ба ишқ батон

تجربت رفت و جز به عشق بتان

Мардро фӯти рӯзгор буд

مرد را فوت روزگار بود

Хосса чун ёри ман ки аз руху зулф

خاصه چون یار من که از رخ و زلف

Рашки Кашмӣру Қандаҳор буд

رشک‌ کشمیر و قندهار بود

Чини зулфаши ҳисори моҳ ва ба ҳасан

چین زلفش حصار ماه و به حسن

Шӯри чини фитнаи ҳисор буд

شور چین فتنهٔ حصار بود

Гирди рухи зулфаконаши пиндорӣ

گرد رخ زلفکانش پنداری

Рӯми маҳсӯри Зангбор буд

روم محصور زنگبار بود

ё ҳаме саф кашида бар дар чин

یا همی صف‌ کشیده بر در چین

Аз ду сӯи лашкари баҳор буд

از دو سو لشکر بهار بود

Қоматаши як биҳишти сарв ва ба сарв

قامتش یک بهشت سرو و به سرو

Кӣ шқиқу бунафшаи ёр буд

کی شقیق و بنفشه یار بود

Оризаши як сипеҳри моҳ ва ба моҳ

عارضش یک سپهر ماه و به ماه

Кӣ зираи зулфи мшкбор буд

کی زره زلف مشکبار بود

Лабаш Аҳвоз нест лек дар ӯ

لبش اهواز نیست لیک در او

Шукру қанди бори бор буд

شکر و قند بار بار بود

Чашмаш оҳӯаст дар нигоҳ агар

چشمش آهوست در نگاه اگر

Дидӣ оҳӯ ки ҷони шикор буд

دیدی آهو که جان‌شکار بود

Зулфаши афъӣ будгар афъӣ ро

زلفش افعی بود گر افعی را

Ҳичгаҳи лолаи даркинори буд

هیچگه لاله در کنار بود

Чашм ӯ кофар омадасту чисонаш

چشم او کافر آمده‌ست و چسانش

Такя бар теғи зулфиқор буд

تکیه بر تیغ ذوالفقار بود

Вар ҳаме наргисаст аз мижа чун

ور همی نرگسست از مژه چون

Гирди наргиси дамидаи хор буд

گرد نرگس دمیده خار بود

Лаб ӯ лаълу лаъл кас нишнид

لب او لعل و لعل کس نشنید

Садаф дар шоҳвор буд

صدف در شاهوار بود

Ғабғабаш чоҳ гуфтам ар ба мисл

غبغبش چاه‌ گفتم ار به مثل

Чоҳро моҳ дар ҷавор буд

چاه را ماه در جوار بود

Рух ӯ лолааст ва ин аҷабаст

رخ او لاله است و این عجبست

Каз Рахши лолаи доғдор буд

کز رخش لاله داغدار بود

Тухм фитнааст хол ва дар раҳи дил

تخم فتنه است خال و در ره دل

Рухи рангинаши фитнаи зор буд

رخ رنگینش فتنه‌زار بود

Дидам он чеҳру зулф ва донистам

دیدم آن چهر و زلف و دانستم

Субҳро пардаи шоми тор буд

صبح را پرده شام تار بود

Биҷуз аз чашм ӯ надида касе

بجز از چشم او ندیده‌ کسی

Тарк бебода дар хумор буд

ترک بی‌باده در خمار بود

Васф чеҳраш нагуфта дафтари ман

وصف چهرش نگفته دفتر من

Ҳамчуи Аржангпурнигор буд

همچو ارژنگ پرنگار بود

Ба лаби лаъл ӯ ишорат кард

به لب لعل او اشارت‌کرد

Калаки ман зон шкрнсор буд

کلک من زان شکرنثار بود

Васф чашмаш намӯдаам зонрў

وصف چشمش نموده‌ام زانرو

Суханами саҳари ошкор буд

سخنم سحر آشکار بود

Дида рӯй ситораи кирдораш

دیده روی ستاره کردارش

Чашмам аз он ситораи бор буд

چشمم از آن ستاره بار بود

Ба хаёли ду зулфу сабзи хаташ

به خیال دو زلف و سبز خطش

Хотирами пари зи мӯру мор буд

خاطرم پر ز مور و مار بود

Фикри мижгонаш дар дилам бигузашт

فکر مژگانش در دلم بگذشت

Синаам зон сабаби Фкор буд

سینه‌ام زان سبب فکار بود

Дидам он рӯй кови марои дигар

دیدم آن روی‌ کاو مرا دیگر

На гулистон на навбаҳор буд

نه‌ گلستان نه نوبهار بود

Каз баҳору чамани фароғат на

کز بهار و چمن فراغت نه

Ҳркрои чашмпурнигор буд

هرکه را چشم پرنگار بود

Кӣ чмидн кунад чу қомати ёр

کی چمیدن‌ کند چو قامت یار

Сарви гирам ба ҷӯйбор буд

سرو گیرم به جویبار بود

Кӣ дамӣдан кунад чу талъати дӯст

کی دمیدن‌ کند چو طلعت دوست

Лолаи гирам ки дар аёр буд

لاله ‌گیرم‌ که در ایار بود

Кӣ буд ҳамчуи тарки ман хандон

کی بود همچو ترک من خندان

Кебеки гирам ба кӯҳсор буд

کبک‌ گیرم به ‌کوهسار بود

Кӣ хиром оварад чу дилбари ман

کی خرام آورد چو دلبر من

Гирами оҳӯ ба ҳар диёр буд

گیرم آهو به هر دیار بود

Гуфтам аз чашм ҳамчу ӯст гавазн

‌گفتم از چشم همچو اوست گوزن

Кӣ қадаҳи гир ва мегусор буд

کی قدح‌گیر و میگسار بود

Дар хиромастгар тзрў чу дӯст

در خرامست‌ گر تذرو چو دوست

Кӣ зираи пӯшу кини гузор буд

کی زره‌پوش و کین‌گذار بود

Тарки ман нӯши ҷон ва нӯш лабаст

ترک من نوش جان و نوش لبست

Хосса вақте ки бодаи хор буд

خاصه وقتی‌که باده‌خوار بود

Вақте ар шӯришӣ кунад саҳласт

وقتی ار شورشی‌ کند سهلست

Конҳм аз талхии ъқор буд

کانهم از تلخی عقار بود

Кебеки вгўри вгўзну неки тзрў

کبک‌ و گور و گوزن‌ و نیک تذرو

Ёри хуштар з ҳар чаҳор буд

یار خوشتر ز هر چهار بود

Гулшанӣ нўшкФтаҳаст ва лек

گلشنی نوشکفته است و لیک

Ҳркнорши ду сад ҳазор буд

هرکنارش دو صد هزار بود

Сар наад дар кафи иродат ӯ

سر نهد در کف ارادت او

Ҳар кро дар кафи ихтиёр буд

هر کرا در کف اختیار بود

ДлФрибсти гоҳи бурдани дил

دلفریبست گاه بردن دل

Ҳилаи пардозу сҳркор буд

حیله‌پرداز و سحرکار بود

Зира рустамаст зулфашу дил

زره رستمست زلفش و دل

Ҳамчуи худ сФндёр буд

همچو خود سفندیار بود

Санг дар санги санг дар дили кӯҳ

سنگ در سنگ سنگ در دل کوه

Ваов бар ин ҳар се комгор буд

واو بر این هر سه کامگار بود

Лек сангаш ба зери сими ниҳон

لیک سنگش به زیر سیم نهان

Кӯҳи симинаш дар азор буд

کوه سیمینش در ازار بود

Кашад ин кӯҳро ба ҳар тарафӣ

کشد این‌کوه را به هر طرفی

Бо миёнӣ ки мӯии вор буд

با میانی ‌که موی‌وار بود

Тан мо нест он миёни наҳиф

تن ما نیست آن میان نحیف

ӣнқадар аз чаҳ бурдбор буд

اینقدر از چه بردبار بود

Венаи аҷаби каши гуҳи хироми он кӯҳ

وین عجب‌ کش‌ گه خرام آن‌کوه

Ҳамчуи симоби биқрор буд

همچو سیماب بیقرار بود

Рости пиндорӣ аз наҳифи малик

راست پنداری از نهیب ملک

Пайкари хасми нобакор буд

پیکر خصم نابکار بود

Додгари офтоби малику малик

دادگر آفتاب ملک و ملک

Каши фалаки хинги роҳвор буд

کش فلک خنگ راهوار بود

Шоҳи фирӯзи фари Фаридуни шаҳ

شاه فیروزفر فریدون شه

КоФридўнши пардаи дор буд

کافریدونش پرده‌دار بود

Онкӣ дар пеши шери шодравонаш

آنکه در پیش شیر شادروانش

Бе равони шери марғзор буд

بی‌روان شیر مرغزار بود

Рӯзи кин аз синони найза ӯ

روز کین از سنان نیزهٔ او

Ҷурми гардун ба зинҳор буд

جرم‌ گردون به زینهار بود

Ҳркҷо тофт рои равшан ӯ

هرکجا تافت رای روشن او

Қурси хуршеди сахти тор буд

قرص خورشید سخت تار بود

Бахт ӯро агар кунанд лбўс

بخت او را اگر کنند لبوس

Фару иқболаши пуду тор буд

فر و اقبالش پود و تار بود

Адл ӯ даҳрро шудаст паноҳ

عدل او دهر را شده‌ست پناه

Теғ ӯ маликро ҳисор буд

تیغ او ملک را حصار بود

Чун з оҳан кунад ҳсорксӣ

چون ز آهن‌ کند حصار کسی

Лоҷарами сахти устувор буд

لاجرم سخت استوار بود

Мансаби худ ба теғ ӯ супурд

منصب خود به تیغ او سپرد

Аҷали онҷокаҳи корзор буд

اجل آنجا که‌ کارزار بود

Ҷони каш аз дасти теғ ӯ набард

جان کش از دست تیغ او نبرد

Хасм агар як агар ҳазор буд

خصم اگر یک اگر هزار بود

Кӯҳи бинии даруни баҳр чу ӯ

کوه بینی درون بحر چو او

ДркФши грзгоўсор буд

در کفش گرز گاوسار بود

Офтобӣаст бар сипеҳри барин

آفتابیست بر سپهر برین

Чун ба хинги фалаки савор буд

چون به خنگ فلک سوار بود

Бо кафи дирафшон буд чу саҳоб

با کف درفشان بود چو سحاب

Чун ки бар тахти рўзбор буд

چون که بر تخت روز بار بود

Олимиро ясор дода яминаш

عالمی را یسار داده یمینش

Ки яминаши ҷаҳони ясор буд

که یمینش جهان یسار بود

Ҷоми булӯр дар кафши гӯйӣ

جام بلور در کفش ‌گویی

Офтобии ситораи бор буд

آفتابی ستاره‌بار بود

Абри ҷавшандаи исти ношргнҷ

ابر جوشنده‌ایست ناشر گنج

Гар ба ромиши дарунаши ёр буд

گر به رامش درونش یار بود

Бабри кӯшндаи исти ноҳби ҷон

ببر کوشنده‌ایست ناهب جان

Чун худованди гирудор буд

چون خداوند گیر و دار بود

Баҳри онҷо ҳаме кунад афғон

بحر آنجا همی‌ کند افغان

Чархи ӣнҷо ба зинҳор буд

چرخ اینجا به زینهار بود

Маъдани он ҷои фақиру муфлиси гашт

معدن آنجا فقیر و مفلس گشت

Душмани ӣнҷои заъифу зор буд

دشمن اینجا ضعیف و زار بود

Андарин ҳар ду вақти душману дӯст

اندرین ‌‌هر دو وقت ‌دشمن ‌و دوست

Лоҷарами соҳиби иқтидор буд

لاجرم صاحب اقتدار بود

Дӯстон бар ба тахти дороӣ

دوستان بر به تخت دارایی

Душманон бар фарози дор буд

دشمنان بر فراز دار بود

Зар ба ҳар ҷо буд азиз ояд

زر به هر جا بود عزیز آید

Ҷуз ки дар дасти шоҳи хор буд

جز که در دست شاه خوار بود

Адл ӯро даруни чашми Фтн

عدل او را درون چشم فتن

Асари барги кӯкнор буд

اثر برگ کوکنار بود

Душман гавҳарасту сими кафш

دشمن‌ گوهرست و سیم‌ کفش

Чун ки бар тахти зарнигор буд

چون‌ که بر تخت زرنگار بود

Олами халқро чу дрнгрӣ

عالم خلق را چو درنگری

Аз вуҷӯди ваии ифтихор буд

از وجود وی افتخار بود

Васф ӯ каси яке з сад накунад

وصف او کس یکی ز صد نکند

Вақташ ар то сафи шумор буд

وقتش ار تا صف شمار بود

Лек қасди ман онкӣ донад халқ

لیک قصد من آنکه داند خلق

Каз мдиҳ ваем дсор буд

کز مدیح ویم دثار بود

На Флгро ба гирди маркази хок

نُه فلگ را به‌ گرد مرکز خاک

То равони рӯзу шаби мадор буд

تا روان روز و شب مدار بود

Бар сари халқу ҳукми ҷовидон

بر سر خلق و حکم جاویدان

Ҳукм фармоу тоҷдор буд

حکم‌فرما و تاجدار بود