эй ба ҷалолати зи офариниши бартар

ای به جلالت ز آفرینش برتر

Зоти ту танҳо ба ҳарчӣ ҳаст баробар

ذات تو تنها به هرچه هست برابر

Зодаи хиролўрии расӯли макрам

زادهٔ خیرالوری رسول مکرم

Бзъаҳи хиролнсои батули мутаҳҳар

بضعهٔ خیرالنسا بتول مطهر

Аз ту тасаллии гирифтаи хотири гетӣ

از تو تسلی گرفته خاطر گیتی

Вази ту таҷаллӣ намӯда эзади довар

وز تو تجلی نموده ایزد داور

Олами ҷонӣу олами ду ҷаҳонӣ

عالم جانی و عالم دو جهانی

Ахти ризоӣу духти Мӯсои ҷаъфар

اخت رضایی و دخت موسی جعفر

Фотимаи ?ути ном ва аз сулолаи Заҳро

فاطمه‌ات نام و از سلالهٔ زهرا

Каз рух ӯ шарм дошт Зуҳраи азҳр

کز رخ او شرم داشت زهرهٔ ازهر

эй ту ба ҳаввои зи ифтихори мақдам

ای تو به حوا ز افتخار مقدم

Лек зи ҳавво ба рӯзгори мўхр

لیک ز حوا به روزگار موخر

Тоҷи вистӣ ва аз натоҷ вистӣ

تاج ویستی و از نتاج ویستی

Вена на маҳоласт назд марди ҳнрўр

وین نه محالست نزد مرد هنرور

эй баси бобо казу ба ояд фарзанд

ای بس بابا کزو به آید فرزند

эй баси момо каз ӯ ба ояд духтар

ای بس ماما کز او به آید دختر

Шамс ки ӯро арӯс олам хонанд

شمس‌که او را عروس عالم خوانند

Ба буд аз ховарон ки ҳасташ модар

به بود از خاوران‌که هستش مادر

Гавҳар носуфта коваст духтаракии бикр

گوهر ناسفته‌کاوست دخترکی بکر

Мар садафаш модарӣаст дхтрпрўр

مر صدفش مادریست دخترپرور

Модари онро занон баранд ба ҳаммом

مادر آن را زنان برند به حمام

Духтари инро шаҳон ниҳанд ба афсар

دختر این را شهان نهند به افسر

Сим ба аз санг ҳасту хезад аз санг

سیم به از سنگ‌ هست و خیزد از سنگ

Лола ба аз ағбрсту раведи зи ағбр

لاله به از اغبرست و روید ز اغبر

Минбару тахт ар чаҳ таҳтаанд валикин

منبر و تخت ار چه تخته‌اند ولیکن

Таҳта на бо тахти барзанад на ба минбар

تخته نه با تخت برزند نه به منبر

То ки турои ноФарида буд худованд

تا که ترا نافریده بود خداوند

Шоҳид ҳастӣ надошт зинату зевар

شاهد هستی نداشت زینت و زیور

Баҳри вуҷӯди тўкрди хилқати гетӣ

بهر وجود توکرد خلقت‌گیتی

Каз пай рӯҳаст офариниши пайкар

کز پی روحست آفرینش پیکر

Дона накоранд ҷуз ки аз паии мива

دانه نکارند جز که از پی میوه

Ҳуққа насозанд ҷзкаҳ аз паии гавҳар

حقه نسازند جزکه از پی‌گوهر

Чист мурод аз сипеҳри гардиши анҷум

چیست مراد از سپهر گردش انجم

Чист ғараз аз дарахти миваи навбар

چیست غرض از درخت میوهٔ نوبر

Иллати эҷод агар ифофи ту будӣ

علت ایجاد اگر عفاف تو بودی

Нақши ҷаҳони номадӣ ба чашми мусаввир

نقش جهان نامدی به چشم مصور

Исматат ар пеши чарх парда кашидӣ

عصمتت ار پیش چرخ پرده کشیدی

Бар ба замини номадии қазои муқаддар

بر به زمین نامدی قضای مقدر

Пери хиради бади туфайли зоти ту гарчи

پیر خرد بد طفیل ذات تو گرچه

Кишт ба тифлии турои сипеҳри Муъаммар

کشت به طفلی ترا سپهر معمر

Субҳ сифат нокашида як нафас аз дил

صبح صفت ناکشیده یک نفس از دل

Рӯз ту шуд тиратар зи шоми мукаддар

روز تو شد تیره‌تر ز شام مکدر

Чашму дили оламу замонаи ту будӣ

چشم و دل عالم و زمانه تو بودی

Шахси ту зон хирад буду шакли ту лоғар

شخص ‌تو زان خرد بود و شکل تو لاغر

Лекин чун чашм ва дил бидон ҳамаи хурдӣ

لیکن چون چشم و دل بدان همه خردی

Ҳар ду ҷаҳон буд дар вуҷӯди ту мзмр

هر دو جهان بود در وجود تو مضمر

Умри ту чун лафзи коф ва навен машйат

عمر تو چون لفظ کاف و نون مشیت

Кам бад ва зу зод ҳарчӣ зоди саросар

کم بد و زو زاد هرچه زاد سراسر

Сӯрат кунро назар макун ки ба маънӣ

صورت‌ کن را نظر مکن ‌که به معنی

Буд ду олам дар он ду ҳарфи мастир

بود دو عالم در آن دو حرف مستر

Ҳаст зи иги нури поки эзади зўолмн

هست ز یگ نور پاک ایزد ذوالمن

зи ?ути туу ҳайдару батулу паямбар

ذ‌ات تو و حیدر و بتول و پیمبر

Гар зи яке шамъи сад чароғ фурӯзанд

گر ز یکی شمع صد چراغ فروزند

Нури нахустин буд ки гашта мукаррар

نور نخستین بود که ‌گشته مکرر

Варна чаро нурҳо з ҳам накунӣ фарқ

ورنه چرا نورها ز هم نکنی فرق

Чун шавад аз сад чароғи хонаи мунаввар

چون شود از صد چراغ خانه منور

Дона нагардад ду аз такассури хӯша

دانه نگردد دو از تکثر خوشه

Шуъла нагардад ду аз таъаддуди ахгар

شعله نگردد دو از تعدد اخگر

То ту ба хоки сиёҳи рухи бнҳФтӣ

تا تو به خاک سیاه رخ بنهفتی

Ҳечкас ин ҳарфро накардӣ бовар

هیچکس این حرف را نکردی باور

Каз дар қудрати худоӣ ҳар ду ҷаҳон ро

کز در قدرت خدای هر دو جهان را

Ҷой диҳад дар дўгзи замини муқаъар

جای دهد در دوگز زمین مقعر

Чарх шунидам ки хок дар баргирад

چرخ شنیدم‌که خاک در برگیرد

Хок надидам ки чарх гирад дар бар

خاک ندیدم که چرخ گیرد در بر

Гар ба гул андӯда менагардад хуршед

گر به ‌گل اندوده می‌نگردد خورشید

Чун ба гуландӯдат ин сипеҳри бади ахтар

چون به گل اندودت این سپهر بد اختر

Пештар аз онкии рух ба хок бапушӣ

پیشتر از آنکه رخ به خاک بپوشی

Ҷумлаи гулҳо шукуфта буд муаттар

جملهٔ ‌گلها شکفته بود معطر

Чун ту бирафтӣу рух ба гули бнҳФтӣ

چون تو برفتی و رخ به‌گل بنهفتی

Ҳолати гулҳо ба ранг ва бӯ шуд дигар

حالت‌گلها به رنگ و بو شد دیگر

Тира шуд аз бскаҳи сӯхти синаи лола

تیره شد از بسکه سوخت سینهٔ لاله

Хира шуд аз бас гирист дидаи ъбҳр

خیره شد از بس‌گریست دیدهٔ عبهر

Ҷомаи мотам кабӯд кард бунафша

جامهٔ ماتم‌ کبود کرد بنفشه

Перҳан аз ғусса чок зад гули аҳмар

پیرهن از غصه چاک زد گل احمر

Турра сунбул шуд аз клоли парешон

طرهٔ سنبل شد از کلال پریشان

Гӯна хайрӣ шуд аз малоли мъсФр

گونهٔ خیری شد از ملال معصفر

Чун алавии зодагон ба сўки ту дар боғ

چون علوی‌زادگان به سوک تو در باغ

Ғунча ба сар чок зад ъамомаи ахзар

غنچه به سر چاک زد عمامهٔ اخضر

Вази паии хизмат чу ходимон ба мазорат

وز پی خدمت چو خادمان به مزارت

Бар сари як пои истодаи санавбар

بر سر یک پای ایستاده صنوبر

Фохтаи кӯи кӯи занон ки кӯ ба куҷо рафт

فاخته کو‌کو زنان ‌که ‌کو به‌ کجا رفت

Сарви длорои боғи ҳайдари сафдар

سرو دلارای باغ حیدر صفدر

Гарчи намардӣ ва ҳам намирӣ азирок

گرچه نمردی و هم نمیری ازیراک

Ҷонӣу ҷонро ҳалок нест муқарар

‌جانی و جان را هلاک نیست مقرر

Лек чу номаҳрамаст дидаи омӣ

لیک چو نامحرمست دیدهٔ عامی

Бикри сухан ба наҳуфта дар пас чодар

بکر سخن به نهفته در پس چادر

Бас кун қоонёи саноӣ касе ро

بس کن قاآنیا ثنای‌کسی را

Гсни малики алърши модҳсту саногар

گثن ملک‌العرش مادحست و ثناگر

Арсаи баҳр муҳӣт натавон паймӯд

عرصهٔ بحر محیط نتوان پیمود

Моҳики хирад агарчӣ ҳаст шиновар

ماهیک خرد اگرچه هست شناور

Рӯи бброини шеърро ба расми ҳудоат

رو ببراین شعر را به رسم هدیت

Назд мушири ҷаҳони амири Музаффар

نزد مشیر جهان امیر مظفر

Садри муаййиди маин атобаки аъзам

صدر مؤید مهین اتابک اعظم

Ков ба шараф Хизр ҳасту шоҳи Сикандар

کاو به ‌شرف خضر هست‌ و شاه سکندر

Умри вайу бахт бе заволи шҳншаҳ

عمر وی و بخت بی‌زوال شهنشه

Боқӣу пояндаи бод то сафи маҳшар

باقی و پاینده باد تا صف محشر

Ҳам зи дуо дам мазан ки асл дуо ӯст

هم ز دعا دم مزن‌که اصل دعا اوست

Каши ҳамаи омол бе дуост муяссар

کش همه آمال بی‌دعاست میسر