эй турраи мишкӣни ту бо машки псръм
ای طرهٔ مشکین تو با مشک پسرعم
эй холи ту бо мардумаки дидаи бародар
ای خال تو با مردمک دیده برادر
Бе робитаи он якро авдаст ҳамеи хол
بیرابطه آن یک را عودست همی خال
Бе воситаи ин якро анбар шудаи модар
بیواسطه این یک را عنبر شده مادر
Рухсори ту дар талъати ҳўристи биҳиштӣ
رخسار تو در طلعت حوریست بهشتی
Гар ҳури биҳиштӣ буд аз машкаши мъҷр
گر حور بهشتی بود از مشکش معجر
Ҳар ранг ки дар гетӣ дар рӯй ту мдғм
هر رنگ که در گیتی در روی تو مدغم
Ҳар саҳар ки дар олам дар чашми ту мзмр
هر سحر که در عالم در چشم تو مضمر
Зудаст каз он ашк шавад ошиқи расво
زودست کز آن اشک شود عاشق رسوا
Зудаст каз он фитнаи брошўбдкшўр
زودستکز آن فتنه برآشوبدکشور
эй тарки яке манъи ду чашмон бикун аз саҳар
ای ترک یکی منع دو چشمان بکن از سحر
Арнаҳ расад осебат аз мейри Музаффар
ارنه رسد آسیبت از میر مظفر
Солори набии расму набии исм ки шахсаш
سالار نبی رسم و نبی اسم که شخصش
Аз фазли муҷассам буд аз ҷӯади мухаммир
از فضل مجسم بود از جود مخمر
Теғаш ба чаҳ монад ба яке сӯзони оташ
تیغش به چه ماند به یکی سوزان آتش
Азмаш ба чаҳ монад ба яке парони сарсар
عزمش به چه ماند به یکی پران صرصر
Зон як занад Андами ҳамагар чӯб ва агар санг
زان یک زند آندم همه گر چوب و اگر سنگ
Ин як ҳаме аз санги буруни оради озар
این یک همی از سنگ برون آرد آذر
Хингаш ба чаҳ монад ба яке боди сабки сайр
خنگش به چه ماند به یکی باد سبکسیر
Гурзаш ба чаҳ монад ба яке кӯҳи гронср
گرزش به چه ماند به یکی کوه گرانسر
Рмҳш ба чаҳ монад ба яке нахл ки надиҳад
رمحش به چه ماند به یکی نخلکه ندهد
Дар вақъа ба ҷуз аз сари душманаши ҳаме бар
در وقعه به جز از سر دشمنش همی بر
Дркштӣ агар оят ҳзмш бинагоранд
درکشتی اگر آیت حزمش بنگارند
Ҳоҷат набӯд даргаи тӯфонаш ба лангар
حاجت نبود درگه طوفانش به لنگر
Давлат шуда бар чеҳри длороиши шайдо
دولت شده بر چهر دلارایش شیدا
Савлат шуда бар шахси тавонояши чокар
صولت شده بر شخص توانایش چاکر
Онҷо ки буд кохи ҷалоли вайу гардун
آنجا که بود کاخ جلال وی و گردون
Он сатҳи муҳаддаб буд ин сатҳи муқаъар
آن سطح محدب بود این سطح مقعر
Бахшанда кафи родаши чандон ки ту гӯйӣ
بخشنده کف رادش چندان که تو گویی
Дар ҳавза ӯ гашта змини ризқи муқаддар
در حوزهٔ او گشته ضمین رزق مقدر
Абнои замонро дар ӯ каъбаи ҳоҷат
ابنای زمان را در او کعبهٔ حاجت
Аз бас ки ҳамеи сим бар ифшоанду гавҳар
از بس که همی سیم بر افشاند و گوهر
Мискин наравадаш аз дар ҷуз бо дили хуррам
مسکین نرودش از در جز با دل خرم
Зоир нашавадаш аз бар ҷуз бо кафи пари зар
زایر نشودش از بر جز با کف پر زر
Болост ҳамеи бахташу афлок буд дун
بالاست همی بختش و افلاک بود دون
Равшан будаш ройу хуршеди мукаддар
روشن بودش رای و خورشید مکدر
Хоҳам чу ҳамеи мадҳат халқаш бинагорам
خواهم چو همی مدحت خلقش بنگارم
Нанигошта чун боғ Ирам гардад дафтар
ننگاشته چون باغ ارم گردد دفتر
Озодаи амирои сӯии ин назм назар кун
آزاده امیرا سوی این نظم نظر کن
Коед зи қабули ту яке тофтаи ахтар
کاید ز قبول تو یکی تافته اختر
Халлоқи сухан гар набӯд мардум ба икдм
خلاق سخن گر نبود مردم به یکدم
Чандини гуҳар аз табъи буруни нодир эдар
چندین گهر از طبع برون نادر ایدر
То онкӣ чу хуршед ба бурҷ ҳамл ояд
تا آنکه چو خورشید به برج حمل آید
Шоми сияҳ ва рӯз сипедаст баробар
شام سیه و روز سپیدست برابر
Аъдои турои тира чу шаби боди ҳамеи рӯз
اعدای ترا تیره چو شب باد همی روز
Аҳбоби туро шаби ҳама чун рӯзи мунаввар
احباب تو را شب همه چون روز منور