Дили девона ки худро ба сари зулф ту бастаст

دل دیوانه که خود را به سر زلف تو بستست

Кас бар ӯ дасти наёбад ки сари зулф ту бастаст

کس بر او دست نیابد که سر زلف تو بستست

Чехияанд толиби чашмат ки зи ҷон даст нашавед

چکند طالب چشمت که ز جان دست نشوید

Буи хӯн ояд аз он маст ки шамшер ба даст аст

بوی خون آید از آن مست‌ که شمشیر به دست است

Ба умедӣ ки шабии срздаҳи меҳмони ман ое

به امیدی که شبی سرزده مهمان من آیی

Чашм дар роҳу сухан бар лабу ҷон бар каф даст аст

چشم در راه و سخن بر لب و جان بر کف دست است

Ману васл ту хаёлӣаст ки сӯрат напазирад

من و وصل تو خیالیست که صورت نپذیرد

Ки туро поя баландасту маро толеъ пастаст

که ترا پایه بلندست و مرا طالع پستست

Гуфтам аз дасти ту рӯзии бунаами сар ба биёбон

گفتم از دست تو روزی بنهم سر به بیابان

Даст дар зулф зад ва гуфт кят пой бибастаст

دست در زلف زد و گفت‌ کیت پای ببستست

Ҳоши ллаҳ ки раҳои дилам аз зулф ту бинад

حاش لله که رهایی دلم از زلف تو بیند

Ки дилами моҳии бсмл буду зулф ту шастаст

که دلم ماهی بسمل بود و زلف تو شستست

Гирди он донаи холи ту сияҳи мӯӣ ту домаст

گرد آن دانهٔ خال تو سیه موی تو دامست

Дили шиносад ки тании ҳаргизи азин доми нҷстст

دل شناسد که تنی هرگز ازین دام نجستست

Дили Қоонии азинсон ки ба зулфи ту гурезад

دل قاآنی ازینسان که به زلف تو گریزد

ч вен барошуфта яке рӯмӣ ҳиндӯӣ парастаст

چ‌ون برآشفته یکی رومی هندوی پرستست