Дил ҳарҷое ман офат ҷонаст ва танаст
دل هرجایی من آفت جانست و تنست
Оташи умри худу барқи тан ва ҷон манаст
آتش عمر خود و برق تن و جان منست
Аз сари зулф бутонаш натавон кардани фарқ
از سر زلف بتانش نتوان کردن فرق
Дар тани тирааш аз бас ки шиканҷ ва шиканаст
در تن تیرهاش از بس که شکنج و شکنست
Ҳосили вақтам аз он нест ба ҷузи ранҷу бало
حاصل وقتم از آن نیست به جز رنج و بلا
На диласт ин ба ҳақиқат ки балоу Фтнст
نه دلست این به حقیقت که بلا و فتنست
Дидаи ои зодии худро ба гирифтории хеш
دیده آزادی خود را به گرفتاری خویش
Зини сабаби ишқ нкўёнш шиораст ва фанаст
زین سبب عشق نکویانش شعارست و فنست
Дар раҳи ғамзаи мҳрўён аз тири нигоҳ
در ره غمزهٔ مهرویان از تیر نگاه
Рост монанда мурғӣаст ки бар бобизан сет
راست مانندهٔ مرغیست که بر بابزنست
Гоҳ бо аждар зулфаст чу баҳманаши мадор
گاه با اژدر زلفست چو بهمنش مدار
Бежани осои гуҳии афтода ба чоҳи зқнст
بیژنآسا گهی افتاده به چاه ذقنست
Ҳркҷои сорми абрӯе онҷо сипараст
هرکجا صارم ابرویی آنجا سپرست
Ҳркҷои новаки мижгонии онҷои мҷнст
هرکجا ناوک مژگانی آنجا مجنست
Гоҳ чун қамарӣ бар сарви қадӣ нағма сарост
گاه چون قمری بر سرو قدی نغمه سراست
Гоҳи деҳқон ва ба пероиш боғ саманаст
گاه دهقان و به پیرایش باغ سمنست
Гуҳ чу бинад санамии глрху симини андом
گه چو بیند صنمی گلرخ و سیمین اندام
Андалеби осо бар шохи гулаш нағма занаст
عندلیبآسا بر شاخ گلش نغمه زنست
Ҳркҷо рӯй бутӣ бинад дар саҷда ӯ
هرکجا روی بتی بیند در سجدهٔ او
Қади ду то карда чу дар саҷдаи бути брҳмнст
قد دو تا کرده چو در سجدهٔ بت برهمنست
Дар парастидани бути рӯйон аз баси мўлъ
در پرستیدن بترویان از بس مولع
Рости пиндории он як санами ин як шмнст
راست پنداری آن یک صنم این یک شمنست
Солу ма , ишқ батон варзад ва ранҷа нашавад ,
سال و مَه ، عشقِ بتان ورزد و رنجه نشود،
Айш ӯ моно аз ранҷи вгдозу мҳнст
عیش او مانا از رنج وگداز و محنست
Дар раҳи донишу дайни коҳил ва хираасту забун
در ره دانش و دین کاهل و خیره است و زبون
Лек дар кори ҳаваси чиратар аз аҳриманаст
لیک در کار هوس چیرهتر از اهرمنست
Рӯз агар шом кунад бе рухи Юсуфи чеҳрӣ
روز اگر شام کند بیرخ یوسف چهری
Хилвати сина бар ӯ соҳати байти алҳзнст
خلوت سینه بر او ساحت بیتالحزنست
Ҳарчӣ гӯямаш дило тавба куну ишқи мўрз
هرچه گویمش دلا توبه کن و عشق مورز
Ки сари анҷоми ҳаваси сухра мардум шуданаст
که سرانجام هوس سخرهٔ مردم شدنست
Ғайри нокомӣу бадномии азин ишқ назод
غیر ناکامی و بدنامی ازین عشق نزاد
Аблаҳи онкаши сари фонӣ шудан хештанаст
ابله آنکش سر فانی شدن خویشتنست
Фаҳми грдору хирад пеша куну дониши ҷӯй
فهم گردآر و خرد پیشه کن و دانشجوی
Конкаҳи ақлу хирадаши не ба сФаҳи мФттнст
کانکه عقل و خردش نی به سفه مفتتنست
Дил ба хашм ояду бхрўшд ва ронад ба ҷавоб
دل به خشم آید و بخروشد و راند به جواب
Ҳбзои рои ҳакимӣ ки бад-инсон ҳасанаст
حبذا رای حکیمی که بدینسان حسنست
Бод бар ҳикмати нафрин агар инаст ҳаким
باد بر حکمت نفرین اگر اینست حکیم
Ки ҳакямонро омода ба ҳаҷв сунанаст
که حکیمان را آماده به هجو سننست
Ҳосил ҳастӣ мо ҳастӣ ишқ омад ва ӯ
حاصل هستی ما هستی عشق آمد و او
Манъам аз ишқи Фрогўид кин нзФтнст
منعم از عشق فراگوید کاین نزفطنست
эй ҳаким хирад андӯз сабк тоз ки ман
ای حکیم خرد اندوز سبک تاز که من
Ишқ май бозам ва ин қоида расмӣ куҳанаст
عشق میبازم و این قاعده رسمی کهنست
Ҳукамои мтФқстнд ки халқ аз паии ишқ
حکما متفقستند که خلق از پی عشق
Халқи гаштанд ва дар ин , касро кӣ ло ва лн аст
خلق گشتند و در این ، کَس را کِی لا و لن است
Ишқ агар менабӯд нафас муҳаззаб нашавад
عشق اگر می نبود نفس مهذب نشود
Ишқи зии боми камолот рўонро расанаст
عشق زی بام کمالات روانرا رسنست
зи оташи ишқи бнгдозд то ҳайкали ҷисм
ز آتش عشق بنگدازد تا هیکل جسم
Кӣ бар афлок шавад ҷон ки туро дар баданаст
کی بر افلاک شود جان که ترا در بدنست
Бериёзат нашавад ҷони ту бо фару баҳо
بیریاضت نشود جان تو با فر و بها
Шамъро фару баҳои ҷумлаи з гардан заданаст
شمع را فر و بها جمله ز گردن زدنست
Мутафовит буд ин ишқ ба зарроти вуҷӯд
متفاوت بود این عشق به ذرات وجود
Вар на пайдои зи куҷои фарқи лаҷин аз лаҷанаст
ور نه پیدا ز کجا فرق لجین از لجنست
Мутафовит шуд аз он рӯй мақомоти камол
متفاوت شد از آن روی مقامات کمال
Ки ба миқдори назари ҳаркии хабир аз суханаст
که به مقدار نظر هرکه خبیر از سخنست
Партави ишқ буд яксара аз тобиши меҳр
پرتو عشق بود یکسره از تابش مهر
Ҳону ҳони бшмр то шамъ ки андар лаганаст
هان و هان بشمر تا شمع که اندر لگنست
Фаҳми ин нукта наёрад ҳама кас кард магар
فهم این نکته نیارد همه کس کرد مگر
Хоҷаи аср ки дар ишқ дилаш мумтаҳанаст
خواجهٔ عصر که در عشق دلش ممتحنست