Зини пас ба кор ноед ратлу сабуи маро

زین پس به کار ناید رطل و سبو مرا

Соқӣ ба хам мебинишон то гулӯи маро

ساقی به خم می بنشان تا گلو مرا

Лухти ҷигар кабоб кунам хӯни дили шароб

لخت جگر کباب کنم خون دل شراب

Кин бади ғарази зи амри клўоу ашрбўои маро

کاین بد غرض ز امر کلوا و اشربوا مرا

Ман ҳар чаҳ бода нӯш кунам нур ҷон шавад

من هر چه باده‌ نوش کنم نور جان شود

Наҳйаст баҳри таҷрибаи лотсрФўои маро

نهی است بهر تجربه لاتسرفوا مرا

ё май мадаи марои зи сабу ё агар диҳӣ

یا می مده مرا ز سبو یا اگر دهی

Роҳии з хам мебигушо дар сабуи маро

راهی ز خم می بگشا در سبو مرا

Хамӣ бисоз аз гули слсолу оби файз

خمی بساز از گل صلصال و آب فیض

Вонгўрўори сари бабри аввал дар ӯ маро

وانگوروار سر ببر اول در او مرا

Чанде бапуш он сари хамро ки бугсалад

چندی بپوش آن سر خم را که بگسلد

Якбора аз ҳаловати тани орзӯи маро

یکباره از حلاوت تن آرزو مرا

Чун рафт он ҳаловат ва талхӣ шуд ошкор

چون رفت آن حلاوت و تلخی شد آشکار

Он талхе ки ҳаст ҳаловат азу маро

آن تلخیی که هست حلاوت از و مرا

Латҳо занад ба чӯби балои ишқ бар серум

لتها زند به چوب بلا عشق بر سرم

То хезад аз даруни нафаси мшкбўи маро

تا خیزد از درون نفس مشکبو مرا

Ҷон аз ҳазор сола раҳ ояд намӯда каф

جان از هزار ساله ره آید نموده کف

Шодии кунон ки он тани нопоки кӯи маро

شادی کنان که آن تن ناپاک کو مرا

То хӯн ӯ ба чашми бубинам ки карда каф

تا خون او به چشم ببینم که ‌کرده کف

Ноед ба лаби каф аз тарабҳоиу ҳўи маро

ناید به لب کف از طرب های و هو مرا

Ишқи ғаюр каф кунад аз хашм ва гуядаш

عشق غیور کف کند از خشم و گویدش

Ман худ ҳамон танам ки ту хондӣ адуи маро

من خود همان تنم که ‌تو خواندی ‌عدو مرا

Киштам барои маслиҳатии хешро ки ақл

کشتم برای مصلحتی خویش را که عقل

Ншносдми з бас нигарад ту ба ту маро

نشناسدم ز بس نگرد تو به تو مرا

Акнӯн туро кашам ки нагӯйӣ ба ҳеҷ кас

اکنون تو را کشم که نگویی به هیچ کس

Ин сар ба меҳри ҳикмат роз магӯ маро

این سر به‌ مهر حکمت راز مگو مرا

Мастат кунам зи бода ва меро кунам ҳаром

مستت کنم ز باده و می را کنم حرام

То буии бода парда кашад пеши рӯи маро

تا بوی باده پرده کشد پیش رو مرا

Ҳаштод тозӣонаи занам бар ту вақти ҳуш

هشتاد تازیانه زنم بر تو وقت هوش

Дар мастӣ ар ба ақли шӯии розгўи маро

در مستی ار به عقل شوی رازگو مرا

Кин ақли ҷузвӣ аз паии назм маош ҳаст

کاین‌ عقل جزوی از پی نظم معاش هست

Муҳтоти шаҳнае ба сари чорсўи маро

محتاط شحنه‌ای به سر چارسو مرا

Соқӣ кунун ки қадари ман ва май шинохтӣ

ساقی کنون که قدر من و می شناختی

Ҳавзӣ з мебисоз ва дар ӯ кун фурӯи маро

حوضی ز می بساز و در او کن فرو مرا

Талх оядам ба ком ба ҷузи бода ҳар чаҳ ҳаст

تلخ آیدم به کام به جز باده هر چه هست

Каз аҳди маҳди доя ба медода хуи маро

کز عهد مهد دایه به می داده خو مرا

Олоиши ду кунам агар ҳаст бок нест

آلایش دو کونم اگر هست باک نیست

намеоб раҳматаст ва диҳад сшту шӯи маро

می آب رحمتست و دهد سشت و شو مرا

Дар умри як намози шаҳодати маро бас аст

در عمر یک نماز شهادت مرا بس است

Он дам ки чун алӣ буд аз хӯни вузӯи маро

آن دم که چون علی بود از خون وضو مرا

Чун мӯии шери зарду нзорми мубин ки ҳаст

چون موی شیر زرد و نزارم مبین‌ که هست

Сад шери шарзаи баста ба ҳар тори мӯи маро

صد شیر شرزه بسته به هر تار مو مرا

Аз бими ишқи лоламу тарсам ки брҷҳд

از بیم عشق لالم و ترسم که برجهد

Дил бар сари забон ба дили гуфтугӯи маро

دل بر سر زبان به دل گفتگو مرا

Осӯда ҳаст ҷонаму олӯдаи пайкарам

آسوده هست جانم و آلوده پیکرم

То зишт зишт бинаду некӯи накӯи маро

تا زشت زشت بیند و نیکو نکو مرا

Сари бастаи ҷӯии обам дар зери пои ту

سر بسته جوی آبم در زیر پای تو

Ҳаргизи нҷўиим чу бинӣ биҷӯ маро

هرگز نجوییم چو بینی بجو مرا

Гар акси ман дар оинаи ваҳми тести зишт

گر عکس من در آینهٔ وهم تست زشت

Бо ваҳми худ қиёс макун эй амӯи маро

با وهم خود قیاس‌ مکن ای عمو مرا

Ножўии рости қомат дар оби ҷӯйбор

ناژوی راست قامت در آب جویبار

Аксаши намояд аз чаҳ нигун ҳин бигӯ маро

عکسش نماید از چه نگون هین بگو مرا

Нишнидӣ он каниз ба хотуни худ чаҳ гғт

نشنیدی آن کنیز به خاتون خود چه گغت

Киштати фалони хар чу надидӣ кадуи маро

کشتت فلان خر چو ندیدی کدو مرا

Пинҳон чу ҷоми хандаи занам гарчи ошкор

پنهان چو جام خنده زنم گرچه آشکار

Чун шишаи хӯни дили дӯди андари гулӯи маро

چون شیشه خون دل دود اندر گلو مرا

То гум шудам зи худ ҳама узвам шудаст рӯҳ

تا‌ گم‌ شدم ز خود همه عضوم شدست روح

Гуми шӯи зи хеш эй ки кунӣ ҷустуҷӯи маро

گم شو ز خویش ای که کنی جستجو مرا

Аз қавли дӯсти васфи худ ар мекунам маранҷ

از قول دوست وصف خود ار می کنم مرنج

Кин шӯр ваҳоиу ҳў буд азҳои ҳўи маро

کاین شور و های و هو بود از های هو مرا

Ишқ аз забони ман сифат хеш ме кунад

عشق از زبان من صفت خویش می کند

Васф аз вайу маломати беҳудаи гӯи маро

وصف از وی و ملامت بیهوده گو مرا

Тболи пушти парда ва ман як қавораи пӯст

طبال پشت پرده و من یک قواره پوست

ӯ дар хурӯшу дмдмаҳи рӯбарӯи маро

او در خروش و دمدمهٔ روبرو مرا

Тъўизи рӯҳу ҳрзи танами меҳри мстФост

تعویذ روح و حرز تنم مهر مصطفاست

То чокҳои дил шавад аз ваии руфӯи маро

تا چاکهای دل شود از وی رفو مرا

ӯ раҳма аллоҳасту ҳамеи рӯзу шаби ниҳон

او رحمه ‌الله است و همی روز و شب نهان

Хонд ба гӯши ояти лотқнтўои маро

خواند به گوش آیت لاتقنطوا مرا

Ва он ашкҳои бехабар аз чашму дили магар

و آن اشک‌های بی‌خبر از چشم و دل مگر

Қо онё шавад сабаби обрӯи маро

قا آنیا شود سبب آبرو مرا