Рафтанди дӯстон ва кам аз беш ва кам намонад
رفتند دوستان و کم از بیش و کم نماند
Рӯзами сиёҳи гашт ва барам соя ҳам намонад
روزم سیاه گشت و برم سایه هم نماند
Чун субҳ аз он сабаби нафаси сард май кашам
چون صبح از آن سبب نفس سرد می کشم
Кони субҳи чеҳра чун нафас субҳдам намонад
کان صبح چهره چون نفس صبحدم نماند
Бо ман ситам намекунад ар ёр ман равост
با من ستم نمیکند ار یار من رواست
Чандон ситами нмўдкаҳи дигар ситам намонад
چندان ستم نمودکه دیگر ستم نماند
Гӯйии дилат чаро нашуд аз ҳиҷри ман ғамин
گویی دلت چرا نشد از هجر من غمین
Он қадари танги шдкаҳи дарави ҷой ғам намонад
آن قدر تنگ شدکه درو جای غم نماند
Чун абр дар фироқи ту аз бас гиристам
چون ابر در فراق تو از بس گریستم
Дар чашми ман чу чашмаи хуршед нам намонад
در چشم من چو چشمهٔ خورشید نم نماند
Май даҳ ки вақт омадан ва рафтан аз ҷаҳон
می ده که وقت آمدن و رفتن از جهان
Кас муҳташам наомад вкс муҳташам намонад
کس محتشم نیامد وکس محتشم نماند
эй хоҷаи умри ҷоми сафолини дарози бод
ای خواجه عمر جام سفالین دراز باد
Кови баҳр бода ҳаст агар ҷом ҷам намонад
کاو بهر باده هست اگر جام جم نماند
Қоонёи дили ту ҳарам хона худост
قاآنیا دل تو حرم خانهٔ خداست
Миннати худои ракаи бутӣ дар ҳарам намонад
منت خدای راکه بتی در حرم نماند