Лаҳни Исмоили ошӯбӣ ки дар дастон кунад

لحن اسماعیل آشوبی که در دستان کند

Кофарами Чингиз агар бо ҷяш туркистон кунад

کافرم چنگیز اگر با جیش ترکستان کند

Сози дастон чун намояди шӯри овозаш ба базм

ساز دستان چون نماید شور آوازش به بزم

Ҳуш ҳушёрон рибоед то чаҳ бо мисатон кунад

هوش هشیاران رباید تا چه با مستان کند

Ҳам гули бўё буд ҳам булбул гуё буд

هم گل بویا بود هم بلبل گویا بود

Зон гуҳӣ дастон кунад гуҳи ҷилва чун бустон кунад

زان گهی دستان کند گه جلوه چون بستان کند

Худ буд ҳушёру чашмаш маст мехоҳад ба макр

خود بود هشیار و چشمش مست می‌خواهد به مکر

Сайди ҳушёрону мисатони ҳардуи зин дастон кунад

صید هشیاران و مستان هردو زین دستان کند

Кӯдакӣ ширин забонаст ӯ ки лаҳни дилкашаш

کودکی شیرین زبانست او که لحن دلکشش‌

Дояи айшу тарабро шер дар пистон кунад

دایهٔ عیش و طرب را شیر در پستان کند

Лола рӯй накӯяш лол созад ақл ро

لالهٔ روی نکویش لال سازد عقل را

Пас ба ҳар маънӣ ки хоҳии базм лолстон кунад

پس‌ به هر معنی که خواهی بزم لالستان کند

Дар пас даф чун кунад пинҳони рухи рахшони хеш

در پس دف چون کند پنهان رخ رخشان خویش

Моҳро мондкаҳи ҷо дар каффа мизон кунад

ماه را ماندکه جا در کفهٔ میزان کند

Гарчи мехоҳад ки ҳасан худ бапушанд вале

گرچه می‌خواهد‌ که حسن خود بپوشاند ولی

Ҳис ӯ пидотрст аз о наки ӯ пинҳон кунад

حس‌ او پیداترست از آ‌نکه او پنهان کند

Ин ки мегӯйанд Исмоил қурбон шуд хатост

این که می‌گویند اسماعیل قربان شد خطاست

Коваст Исмоилу мардумро ҳаме қурбон кунад

کاوست اسماعیل و مردم را همی قربان کند

Ин ки мегӯйанд Юсуф шуд ба зиндони мункирам

این که می گویند یوسف شد به زندان منکرم

ӯ агар Юсуфи дили халқ аз чаҳ дар зиндон кунад

او اگر یوسف دل خلق از چه در زندان کند