Давлат онаст ки аз дар санамии тозаи даройад

دولت آنست که از در صنمی تازه درآید

Дар бар ағёр ба бандади сар мино бигушоед

در بر اغیار به بندد سر مینا بگشاید

Ҳар шабии нолаи ман хоб ҷаҳонӣ бирабоед

هر شبی نالهٔ من خواب جهانی برباید

Тока дар хобнигорам ба касе рух нанамояд

تاکه در خواب نگارم به کسی رخ ننماید

Ман худ ин таҷриба кардам ки май аз дасти ҷавонон

من خود این تجربه‌ کردم که می از دست جوانان

Заъфи перии бабради зӯри ҷавонии бФзоид

ضعف پیری ببرد زور جوانی بفزاید

Бода дар шишаи ҳамон ба ки парӣ вор бимонад

باده در شیشه همان به که پری وار بماند

Варна ақлам кунад аз решагар аз шишаи даройад

ورنه عقلم کند از ریشه گر از شیشه درآید

Чашми бино чаҳ таматтуъи барад аз оташи сино

چشم بینا چه تمتع برد از آتش سینا

Оби минои магарати гирди ғам аз дил бизадойад

آب مینا مگرت گرد غم از دل بزداید

эй ки Фтии сухани ишқи нишоти ораду мастӣ

ای که گفتی ، سخن عشق نشاط آرد و مستی

Лаби Фрўбндкзини қисса ба ҷуз ғусса назояд

لب فروبندکزین قصه به جز غصه نزاید

Баркашад ё бикашад ё бузанд ё бинавозад

برکشد یا بکشد یا بزند یا بنوازد

Пеши ҷонони сухан аз чун ва чаро гуфт нишоед

پیش جانان سخن از چون و چرا‌ گفت نشاید

Дӯст бо талъат зебо Чехияанд халъати дебо

دوست با طلعت زیبا چکند خلعت دیبا

Гули чунон сурх ва латифаст ки гулгуна набояд

گل چنان سرخ و لطیفست که‌‌ گلگونه نباید

Гӯйем тарк батон гӯ ки қиёмат расад аз пай

گوییم ترک بتان گو که قیامت رسد از پی

Худ ҳаминаст қиёмат ки бутӣ рух бинмоед

خود همینست قیامت که بتی رخ بنماید

Гуфтамаш дӯш бибин нақши ғам аз чашми пробм

گفتمش دوش ببین نقش‌ غم از چشم پرآبم

Гуфт хомӯш ки ин нақш бар обаст напояд

گفت خاموش که این نقش بر آبست نپاید

Рашками оидкаҳ касе акси ту дар об бибинад

رشکم آیدکه کسی عکس تو در آب ببیند

Дардами оидкаҳ касе лаъли ту дар хоби бхоид

دردم آیدکه کسی لعل تو در خواب بخاید

Ҷӯии хӯни хезад аз он дида бар рӯй ту уфтад

جوی خون خیزد از آن دیده ، که بر روی تو افتد

Буи машк ояд аз он шона ки бар мӯӣ ту сояд

بوی مشک آید از آن شانه که بر موی تو ساید

Ошиқ он нест ки ҳрлҳзаҳ занад лофи муҳаббат

عاشق آن نیست که هرلحظه زند لاف محبت

Мард онаст ки лаби бандад ва бозу бигушоед

مرد آنست که لب بندد و بازو بگشاید

Май нишоти ораду рақси ораду ваҷди ораду шодӣ

می نشاط آرد و رقص ‌آرد و وجد آرد و شادی

Хосса дар боғ ки гул хандаду булбули бсроид

خاصه در باغ که گل خندد و بلبل بسراید

Лаби Қоонӣ аз он бӯса занад бози дамодам

لب قاآنی از آن بوسه زند باز دمادم

То ба ваҷд ояду солори ҷаҳонро бастоед

تا به وجد آید و سالار جهان را بستاید

Мейри девони шаҳаншоҳ ки аз фарти ҷалолат

میر دیوان شهنشاه که از فرط جلالت

Ба фалак рахт кашад ҳарки ба бахташи бгроид

به فلک رخت کشد هرکه به بختش بگراید