Пери Муғон ҷом мем дод дӯш

پیر مغان جام میم داد دوش

Аз ду ҷаҳони бонги баромад ки нӯш

از دو جهان بانگ برآمد که نوش

Май рӯй ва аз ақабат ме равад

می‌روی و از عقبت می‌رود

Ҷону тану дайну дилу ақлу ҳуш

جان و تن و دین‌ و دل و عقل و هوش

Рафтӣ ва бархест фиғонами зи дил

رفتی و برخاست فغانم ز دل

Омадӣ аз роҳ ва нишастам хамӯш

آمدی از راه و نشستم خموش

Бар ману ёрони шаби ялдои гузашт

بر من و یاران شب یلدا گذشت

Бас ки зи зулфи ту сухан рафт дӯш

بس که ز زلف تو سخن رفت دوش

Оби ду чашмами ҳама олам гирифт

آب دو چشمم همه عالم گرفت

Вотш ҷонам нанишинад зи ҷӯш

وآتش جانم ننشیند ز جوش

Кош бисозанд зи хоками сабу

کاش بسازند ز خاکم سبو

Бӯ ки ҳарифони бкшндм ба дӯш

بو که حریفان بکشندم به دوش

Сард шуд аз ҳикмати носеҳи дилам

سرد شد از حکمت ناصح دلم

Котш ман бинад ва гуяд мҷўш

کآتش من بیند و گوید مجوش

То ба ҷамоли тўгшўдими чашм

تا به جمال توگشودیم چشم

Аз сухан халқ бибастем гӯш

از سخن خلق ببستیم گوش

Носеҳ аз он чеҳра напушем чашм

ناصح از آن چهره نپوشیم چشم

Гар ту туоне назар аз мо бапуш

گر تو توانی نظر از ما بپوش

Раъд бинолад зи таҷаллии барқ

رعد بنالد ز تجلی برق

Аз ту кунун ҷилва ва аз мо хурӯш

از تو کنون جلوه و از ما خروش

Пардаи даъвии бадаради дасти ғайб

پردهٔ دعوی بدرد دست غیب

Гар набӯд фазли худои айби пӯш

گر نبود فضل خدا عیب‌پوش

Нолаи Қоонӣ агар башнавад

نالهٔ قاآنی اگر بشنود

Аз ҷигар санг барояд хурӯш

از جگر سنگ برآید خروش