Ҳайрон кунад ҷамоли ту моҳи ду ҳафта ро

حیران کند جمال تو ماه دو هفته را

Хиҷлат диҳад рухи ту гули нави шукуфта ро

خجلت دهد رخ تو گل نو شکفته را

Дорам чу моҳи икшбаҳи оғӯш аз он тиҳӣ

دارم چو ماه یکشبه آغوش از آن تهی

То дар бағали кашам чу ту моҳии ду ҳафта ро

تا در بغل کشم چو تو ماهی دو هفته را

Бояд кунун гирист ки дил пок шуд зи ғайр

باید کنون گریست که دل پاک شد ز غیر

Расмӣ накӯаст об задани роҳи рафта ро

رسمی نکوست آب زدن راه رفته را

Байнам ба хоб рӯй ту оре ба ғайри об

بینم به خواب روی تو آری به غیر آب

Ноед ба хоби ташнаи нокоми хуфта ро

ناید به خواب تشنهٔ ناکام خفته را

Ҳеҷ уфтадат ки оеу бозоўрӣ ба халқ

هیچ افتدت که آیی و بازآوری به خلق

Аз рӯйу зулфи хеши шабу рӯзи рафта ро

از روی و زلف خویش شب و روز رفته را

Хокам ба сар ки оби ду чашмами басони бод

خاکم به سر که آب دو چشمم بسان باد

Гармӣ фузуд оташи ишқи наҳуфта ро

گرمی فزود آتش عشق نهفته را

Тӯфон ба чашми ман нигар аз он ва ин мапурс

طوفان به ‌چشم من نگر از آن و این مپرس

Бо дида эътибор набошад шнФтаҳ ро

با دیده اعتبار نباشد شنفته را

Сӯзи дилами зи гиря фузун шуд абас магӯӣ

سوز دلم ز گریه فزون شد عبث مگوی

Кои басти чораи хонаи оташи гирифта ро

کآ ‌بست چاره خانهٔ آتش گرفته را

Бингар бидон ду зоғ ки чун булбулони боғ

بنگر بدان دو زاغ که چون بلبلان باغ

Дар зери пургирифтаи гули нўшкФтаҳ ро

در زیر پرگرفته گل نوشکفته را

Ваон таблаи таблаи авд ки чун ҳалқаи ҳалқаи дӯд

وان طبله طبله عود که چون حلقه حلقه دود

Бар сар кашида чатри сияҳи нори тафта ро

بر سر کشیده چتر سیه نار تفته را

Қоонёи шаҳ аз сухани обдори хеш

قاآنیا شه از سخن آبدار خویش

Бар хоки рехти оби сухан ҳои гуфта ро

بر خاک ریخت آب سخن‌های گفته را

Дерӣаст то зи ғайрати алмоси фикри шоҳ

دیریست تا ز غیرت الماس فکر شاه

Сӯрох гаштааст ҷигар дар суфта ро

سوراخ گشته است جگر در سفته را