Чаҳ ширин гуфт хусрави ин иборат

چه شیرین گفت خسرو این عبارت

Ки набӯд васли ширин бе марорат

که نبود وصل شیرین بی‌مرارت

Серумро дар раҳи васл ту додам

سرم را در ره وصل تو دادم

Ки бесармоя саъб уфтад тиҷорат

که بی‌سرمایه صعب افتد تجارت

Сазадгар зиндаи ҷовиди монам

سزد گر زندهٔ جاوید مانم

Ки марг омад надидам аз ҳақорат

که مرگ آمد ندیدم از حقارت

Марои таҳдиди куштан чун кунад дӯст

مرا تهدید کشتن چون کند دوست

Ба умр ҷовдон бахшад бишорат

به عمر جاودان بخشد بشارت

Бурун на аз дили сӯзони ман пой

برون نه از دل سوزان من پای

Ки метарсам бисӯзӣ аз ҳарорат

که می‌ترسم بسوزی از حرارت

Ки дорад фурсати хунхории ту

که دارد فرصت خونخواری تو

Ки сдтн май кашӣ аз як ишорат

که صدتن می کشی از یک اشارت

Ба зулфу холу хати барадии дилам ро

به زلف و خال و خط بردی دلم را

Сипаҳро ҳукм фармудӣ ба ғорат

سپه را حکم فرمودی به غارت

Мҷу дар гиряи Қоонии сабурӣ

مجو در گریه قاآنی صبوری

Ки натавон кард дар дарёи иморат

که نتوان کرد در دریا عمارت