Даии ману Маҳмӯд дар всоқ нишастем

دی من و محمود در وثاق نشستیم

Лаб бикшодем ва дар ба рӯй бибастем

لب بگشادیم‌ و در به روی ببستیم

Гуфтам бархест бояд аз сари олам

گفتم برخاست باید از سر عالم

Гуфт балӣ то ба меҳр дӯст нишастем

گفت بلی تا به مهر دوست نشستیم

Гуфтамаш эсори роҳи мейр чаҳ бояд

گفتمش ایثار راه میر چه باید

Гуфт дилу ҷони ниҳода бар каф дастем

گفت دل و جان نهاده بر کف دستیم

Гуфтам шер аз каманд мейр наҷуста аст

گفتم شیر از کمند میر نجسته است

Гуфт ки мо низ аз он каманди нҷстим

گفت که ما نیز از آن کمند نجستیم

Гуфтам моро намӯда ҳзмши ҳушёр

گفتم ما را نموده حزمش هشیار

Гуфт валикини зи ҷом ишқаш мастем

گفت ولیکن ز جام عشقش مستیم

Гуфтам моро баланди сохтаи ҷоҳаш

گفتم ما را بلند ساخته جاهش

Гуфт валикин ба хок роҳаш пастем

گفت ولیکن به خاک راهش پستیم

Гуфтам қаринаст то ки модҳ ӯем

گفتم قرینست تا که مادح اویم

Гуфт мФрмоӣ бӯдаем ки ҳастем

گفت مفرمای بوده‌ایم که هستیم

Гуфтам азин бештари диламро машкан

گفتم ازین بیشتر دلم را مشکن

Гуфт магари аҳди мейри бад ки шикастем

گفت مگر عهد میر بد که شکستیم

Гуфтам ӯ хоҷа фақир парастаст

گفتم او خواجهٔ فقیر پرستست

Гуфт ки мо банда амир парастем

گفت که ما بندهٔ امیر پرستیم